Schrijver van de Maand September 2015: ****Kim De Bruin****

0

Kim De Bruin

kim 2

Ik ben Kim de Bruin, geboren in Lelystad en opgegroeid in Amsterdam. Op mijn negende verhuisde het hele gezin naar Zaandam, waar ik begon met het schrijven van verhalen. Ik schreef van alles, maar fantasy was mijn favoriete genre. Met fantasy kon ik me helemaal laten gaan; geen grenzen. Niets is te gek.

Op de middelbare school had ik een beste vriendin met wie ik samen verhalen schreef. We konden het hele weekend bezig zijn met een verhaal.

Toen ik van de middelbare school kwam en begon met studeren, kreeg ik minder tijd om verhalen te schrijven. Mijn studie slokte veel van mijn tijd op.

Toch zat er een verhaal in mijn hoofd. Keer op keer speelde hetzelfde verhaal zich opnieuw af in mijn hoofd, als een soort film. Ik zag de hoofdpersonen voor me, ik zag de gebeurtenissen in grote lijnen voor me, maar geen locatie en ook nog geen namen.

Op een gegeven moment kreeg ik de kans om alles op papier te zetten met een deadline voor wanneer het af moest zijn. Samen met een paar vriendin ging ik mee doen met Nanowrimo (National Novel Writing Month). In de maand november proberen mensen een verhaal te schrijven van minimaal 50 000 woorden. Ik ging aan de slag met namen bedenken. Dat vind ik altijd het moeilijkst van het beginnen aan een nieuw verhaal of het introduceren van nieuwe personages. Ik heb een bepaald beeld bij een naam en dat beeld moet kloppen met het soort persoon dat het personage in het verhaal zal zijn.

Toen ik de namen had, moest ik een locatie verzinnen. Persoonlijk hou ik van de natuur. Een bos of het strand vind ik beiden een heerlijke plek om tijd door te brengen. Ik kon niet kiezen, dus besloot ik beide plekken in mijn verhaal terug te laten komen.

Nadat ik namen en locaties vast had gesteld, besefte ik me dat ik nog nooit zoveel energie gestoken had in het beginnen van een verhaal. Ik wist dat dit verhaal het waard zou zijn, want het drong zichzelf op in mijn hoofd.

En voor het eerst zou dit ook geen fantasy verhaal worden. Dit werd een down-to-earth hard verhaal.

kim1

Zo begon ik te schrijven aan At Summer’s End. Ik had nooit kunnen bedenken dat ik versteld zou staan van hoe snel het verhaal uit mijn vingers kwam. Ik begon met typen en kon niet meer stoppen. Ik zag op een gegeven moment mijn laptop niet meer, maar ik zat helemaal in de wereld van Lynn, de hoofdpersoon uit mijn verhaal. Het ging allemaal zelfs zo snel, dat ik in twee weken het hele verhaal af had. En vaak besluit ik halverwege een verhaal van alles te veranderen. Ik gooi het roer volledig om, om zo een hele andere kant op te gaan. Met At Summer’s End bleef ik me vasthouden aan het originele plan:

Lynn is vijftien jaar en kiest ervoor om bij haar vader te gaan wonen, nadat haar ouders gescheiden zijn. Lynn’s vader heeft een nieuwe vrouw gevonden en dat nieuwe huwelijk zorgt ervoor dat Lynn er twee broers en een zusje bij krijgt. Met de haar jongste stiefbroertje en stiefzusje, Robin en Leigh, kan Lynn het prima vinden. Maar de oudere stiefbroer, Brandon, gunt Lynn geen blik. Hij praat niet met haar en negeert haar grotendeels. Lynn komt tot de conclusie dat hij een echte zak moet zijn. Waarom zou hij zich anders zo gedragen tegenover haar?

Op een dag, als Lynn met haar vriend een dagje op het strand doorbrengt, komt de grootste nachtmerrie van elk meisje uit. Lynn trekt zich terug van de buitenwereld en bouwt een muur om zichzelf heen.

Dit verandert als ze iemand in huis gitaar hoort spelen. Ze volgt het geluid en komt uit bij de kamer van Brandon. Ongevraagd gaat ze naar binnen. Brandon wordt hier kwaad om en zo komen familiegeheimen aan het licht. Brandon gedraagt zich als een zak om een goede reden. Maar waarom gedraagt Lynn zich opeens zo compleet anders? Ze wil er niet over praten. Niet met Brandon, met niemand. Maar hij geeft niet zomaar op.

Lynn is een vijftienjarig meisje dat probeert te overleven in een wereld waarin na de zomer nooit meer hetzelfde zal zijn…

Ik vond het interessant om vanuit het oogpunt van Lynn te schrijven, maar soms was het ook zwaar. Ik ging zo op in het verhaal, dat ik alles voelde wat Lynn voelde. Ik gebruikte gebeurtenissen uit mijn eigen leven, gaf er een dramatische draai aan en soms moest ik ook even een paar minuten de tijd nemen om weer tot mezelf te komen.

Ik besloot Lynn ook een paar van mijn persoonlijkheidstrekken te geven. Ietwat verlegen, maar spontaan in de buurt van bekende mensen. En vooral erg gevoelig.

Een ander hoofdpersoon, en waarschijnlijk mijn favoriete personage uit de hele serie, is toch Brandon. Hij gedraagt zich als een zak, maar eigenlijk heeft hij een enorm groot hart. Hij heeft zijn eigen ellende meegemaakt in de achttien jaren die hij er al op heeft zitten. Hij doet de dingen die hij doet met een reden. Maar ook hij is zorgzaam. Hij ziet Lynns gedrag veranderen en kan het niet meer negeren op het moment dat hij zich open heeft gesteld tegenover haar.

Als ik aan lezers vraag wat ze van het boek vonden, of als lezers zelf naar me toekomen om hun bevindingen te delen, hoor ik altijd dat Brandon de favoriete personage is en dat het vreselijk is waar de personages allemaal doorheen gaan. Meerdere mensen vertelde me zelfs dat ze moesten huilen bij het einde van het boek. Dit is voor mij een compliment. Het is me gelukt om mijn gevoelens zo op papier te zetten, dat andere mensen het ook voelen.

Mensen vragen weleens hoe ik op mijn ideeën kom en was ik niet bang om zware onderwerpen uitvoerig te beschrijven in mijn verhaal? En dan denk ik alleen maar aan de woorden van mijn grote voorbeeld, Virginia Andrews: “Mijn verhalen zijn niet bizar. De werkelijkheid is bizar.”

Ik heb ook deel 2 en deel 3 klaar liggen, omdat ik wist dat At Summer’s End niet maar één boek kon zijn. Het verhaal was voor Lynn en Brandon nog niet afgelopen en lezers hadden dit ook door, want ze vroegen of er andere delen komen. Op een goede dag hoop ik dat de uitgever bijdraait en ook de andere twee delen uitgeeft.

Voor nu is deel 1 te verkrijgen bij uitgeverij Letterrijn en op bol.com.

Advertenties

Atalanta Nèhmoura – Kristalmagier, De kronieken van Ulriach de waanzinnige boek 3*****

0

kristal

In dit boek gaat de strijd op leven en dood nog verder. Het is wederom weer een super spannend en prachtig beeldend verhaal geworden. Je volgt het verhaal vanuit verschillende personages.

In Carthena is Nordfried aan het proberen om de stad te behouden en zijn mensen te beschermen. De Tsaseeers vechten als leeuwen om de stad in handen te krijgen. Het is een zeer ware belegering. Ain kan niet helpen met zijn leger, hij moet naar het Kristaleiland om het laatste stuk kristal te bemachtigen, zodat hij Nemroth kan vernietigen. Hij probeert een zo groot mogelijk leger op de been te krijgen om het te kunnen overleven op het eiland. Want daar stikt het van de donkere wezens die vechten tot de dood. Ain heeft twijfels of hij wel de Ene is……

Er zit ook weer veel verdriet, vriendschap en liefde in het verhaal. Karathan en Nihr zijn een dolgelukkig koppel. Karathan vindt haar wel een beetje koppig, omdat ze overal bij wilt zijn. Hun trouwerij bij de elfen komt ook dichterbij. Dit is echt prachtig beschreven. Even wegdromen dus!

Een karakter wat mij het meeste aansprak in dit boek was Gialt. Of hij nu goed is of slecht, hij blijft vechten. Een zeer sterk personage. Ik voel met hem mee, maar af en toe kon ik hem wel schieten!

Serathan en Karathan krijgen ook nog een verassing van persoonlijke aard. Oude bekenden uit vorige boeken duiken weer op. Vrouwe Thai en haar draak helpen ook mee vechten tegen Nemroth.

Veel prachtige zwaardgevechten, en niet iedereen komt ongeschonden uit de strijd.

Het is vanaf het begin weer spannend en laat je niet meer los. Wat een heerlijke serie is dit!

De draken zijn ook prachtig, ik zie ze zo voor me. Ik heb een drakentik, dat weet iedereen.

De cover is ook weer zo mooi, met de draak en het kristal. De titel gaat je ook duidelijk worden, maar niet snel. Net als de andere boeken duurt dat even, maar dat blijf ik leuk vinden. Een titel mysterieus laten zijn en er dan achterkomen waar de titel opslaat. Ik dacht het eerst te weten, maar was toch weer heel iets anders;-). Dus dat is echt weer een verassing!

Het plot vond ik zeer goed en ik wil alweer meer lezen….LOL… 5sterren*****

Jonathan Stroud – Lockwood & Co – De schreeuwende wenteltrap *****

0

lockwoood

“Overdag is er niets aan de hand. “s Nachts komen kwade geesten tevoorschijn”…….

Deze tekst sprak me meteen al aan. Door deze zin wist ik dat ik het boek moest lezen. Daar heb ik geen spijt van gekregen!

Het gaat over Lucy Carlyle. Je ziet het verhaal door haar ogen tot leven komen. Ze is een jong meisje en werkt in de Geestenbusiness. Dit speelt zich af in een toekomstige wereld, waar geesten de wereld onveilig maken. Ze zijn er altijd al geweest, maar nu is het een plaag geworden. Iemand die sterft komt vaak terug om te spoken. Alleen jonge mensen (vaak kinderen en niet veel ouder dan 20 jaar) kunnen geesten zien of voelen. Lucy is heel gevoelig en haar gave is uniek. Ze komt terecht bij Lockwood & Co, een bedrijf wat gerund wordt door een jonge jongen. Hij heet Anthony Lockwood en George Cubbins is zijn rechterhand. Het bedrijf staat op het punt om failliet te gaan na een spokenjacht die volledig uit de hand gelopen is. Lucy houdt daar ook een souvenir aan over, wat weer voor heel veel problemen zorgt. Om het bedrijf te redden moeten ze een klus aannemen die nog nooit iemand heeft overleefd. Velen zijn hun voorgegaan, maar kunnen niets meer navertellen.

In Combe Carey Hall huist iets heel gevaarlijks. De beruchte Rode Kamer, overleefd niemand en ook de schreeuwende Wenteltap heeft veel slachtoffers gemaakt. Ze moeten zien te overleven in een huis met iets donkers dat maar een doel voor ogen heeft: De dood van elke bezoeker, zodra het donker is.

Dit boek is echt spannend vanaf het begin. Sommige geesten geven je echt de kriebels. Ze komen er ook niet zonder kleerscheuren vanaf. Dit is geen Ghosthunters van SyFy-channel. Deze geesten vechten echt terug.

Vlot geschreven in goede begrijpelijke taal. Leest als een speer! En als je het boek uit hebt…Er staat alvast een hoofdstuk in van boek 2..En dat komt komende September al uit! Daar kijk ik dus enorm naar uit.

Ik heb echt enorm genoten van dit originele verhaal. Ik heb nog nooit een boek gelezen, wat ook maar in de buurt van deze hoofdlijnen komt. Echt een aanrader! Ik zat op het puntje van mijn stoel en ben echt blij dat ik dit boek gekocht heb. Er zijn niet zo bijster veel boeken in dit genre.

Een echte aanrader voor iedereen die van Geesten, spanning en een dosis horror houdt. Want zeg nou zelf? Wie zou er nu niet van schrikken als er midden in de nacht ineens een geest naast je bed staat en je wilt grijpen? Als een geest je aanraakt kun je het overleven, maar vaak zwelt men op en kleuren delen van je lichaam blauw en ga je dood.

De cover gaat je ook helemaal duidelijk worden als je het boek gaat lezen en de achterkant ook : Na het donker de bel luiden en wachten achter de ijzeren lijn! Dat begrijp je helemaal als je deze wereld vol met geesten hebt leren kennen! De titel is ook luid en duidelijk! Ookal duurt het wel vrij lang totdat je daar achterkomt, maar dat is lekker mysterieus! Kortom een topboek!

5*****

Aimee Carter – Marionet (boek 1 van de Black Rebellion serie)*****

0

marionet

Dit is het eerste boek uit een nieuwe serie van Aimee Carter. Je kent haar misschien nog wel van de Godinnen-reeks. Ik had dus ook hoge verwachtingen en deze zijn helemaal uitgekomen.

Het verhaal begint met Kitty. Ze is een Doe, ze heeft geen ouders en woont haar hele leven al in een huis voor wezen. Op de dag dat je 17 jaar oud wordt, moet je in deze dystopische wereld De Test afleggen. De uitkomst gaat je vertellen wat je de rest van je leven kunt verwachten. Je kunt het cijfer 1 t/m 7 krijgen. 7 is het allerhoogste en die krijgt niemand, alleen de familie met de meeste macht : De familie Hart. Kitty krijgt een 3. Dat is zo laag, dat ze alleen goed is voor een baantje in het riool. Het had erger kunnen zijn. Je had ook meteen de kogel kunnen krijgen of ze sturen je naar Elders. Elders is de plaats waar iedereen heengaat die ongewenst is. Ook alle mensen van 60 jaar of ouder moeten daar heen. Niemand is er ooit uit terug gekomen, dus wat Elders voor een plek is, weet niemand. Ze moet op de vlucht slaan omdat de Schilden achter haar aan zitten. (Zij zijn de waakhonden van de familie Hart en de regering).

Vanuit het niets krijgt ze de kans om een 7 te worden, maar is het dat allemaal wel waard?

Ze komt terecht in een wereld, waar de mensen harteloos zijn en over lijken gaan. Kitty moet veranderen in Lila Hart, deze is om het leven gekomen bij een nogal vreemd skiongeluk.

Ze is een echte marionet aan het worden. Maar laat ze anderen aan haar touwtjes trekken of gaat ze het heft in eigen handen nemen?

Wil ze de wereld veranderen of gaat ze er vandoor met haar vriendje Benjy? Deze keuze is echt heel moeilijk voor haar. Want misschien is deze wereld echt veel te hard voor haar!

Dit boek leest als een speer. De hoofdstukken zijn soms lang, maar dat heb je echt helemaal niet door. Heerlijke vlotte taal. En spannend, vol overlevingsdrang en verraad.

De Young Adult is echt goed! Ik kijk al uit naar het tweede boek: Gevangene, dat gaat verschijnen in het voorjaar van 2016.

De cover en titel passen gewoon perfect bij het verhaal.

Het plot heeft ook een zeer verrassende wending! Kortom…..LEZEN DUS!

Deze Young Adult kan ik iedereen aanbevelen. Zeker als je van Dystopische verhalen houdt. Want in deze wereld wil niemand leven. Zeg nou zelf, wat zou jij doen als je maar een simpele pion was in deze wereld?

Dikke 5 sterren*****

Eric Ambler – Het masker van Dimitrios 2,5 sterren

0

dimi

Dit boek is een heruitgave, het kwam voor het eerst uit in de jaren 30 van de vorige eeuw.

Latimer een schrijver komt in contact met kolonel Haki. Haki heeft een synopsis klaar voor een boek en wil Latimer het idee geven, voor zijn nieuwste boek. Hun gesprek komt bij Domitrios, Latimer is enorm geïnteresseerd in zijn leven. Dimitrios is dood aangespoeld. Latimer besluit om in zijn leven te duiken en het laat hem niet meer los. Hij volgt het spoor van Dimitrios zijn leven. Hij veranderd in een echte speurneus. Je volgt hem door diverse steden. Zijn leven komt in gevaar. Dimitrios was een gevaarlijk en een gewiekst misdadiger.

Ik vind het een enorm traag verhaal, het lijkt maar niet op gang te komen. Ik kon niet in het verhaal komen. Pas ver over de helft vond ik het echt beter worden. Het plot is dan wel een beetje een verrassing. Ik heb meerdere malen gedacht? Ga ik het wel uitlezen?

De schrijfstijl is absoluut mijn ding niet. Te veel moeilijke woorden en zinnen die echt uit een theorieboek voor gevorderden lijken te komen. Ook erger ik me aan het Frans in het boek. Ik spreek geen Frans, dus heb geen idee, wat die zinnen betekenen. Een vertaling staat er niet bij. Sommige stukken over geschiedenis zijn erg langdradig. Moest ook regelmatig woorden opzoeken in een woordenboek. Dit leest gewoon niet prettig. Misschien had het beter aangepast kunnen worden aan de taal van deze tijd?

Thriller? Nee, zeker niet…..Het mist gewoon de spanning, wat je als thrillerlezer nodig hebt. Het moet spannend zijn, zo spannend dat je het boek niet meer weg kunt leggen. En dit boek lag steeds aan de kant! Ik zou het een detective noemen met veel politiek en geschiedenis.

Ik kan het boek geen voldoende geven, blijf steken op 2,5 sterren.

Atalanta Nèhmoura – Drakenruiter (de kronieken van ulriach de waanzinnige, boek 2).*****

0

drakenruiter

Dit is het tweede boek in de serie van De kronieken van Ulriach de waanzinnige. Het gaat verder waar het eerste boek geëindigd is.
Dus je zit meteen met Ain op de rug van een draak. Dat vrije gevoel krijg je meteen mee.
Ain moet in dit boek alle kristallen zien te bemachtigen om een poging te doen om de kwaadaardige tovenaar Nemroth te kunnen verslaan. Zijn reis voert je door een prachtige fantasy wereld. De wereld van de dwergen, maar ook die van de Nimfen. Onder de grond ben je niet veilig en op de zee ook niet. Overal zijn er kwaadaardige wezens op zoek naar Ain en zijn reisgenootschap.
Zijn neven vind ik echt zo geweldig goed neer gezet. Je hebt Serathan en Karathan. Ze zijn een tweeling, maar Karathan lijkt overal net iets beter in te zijn. Je leert ze weer iets beter kennen.

In dit verhaal volg je niet alleen Ain zijn strijd, maar ook die van Karathan. Hij heeft echt moeite om vrienden te worden met de mensen. Hij heeft ze immers al zijn hele leven moeten haten. Maar wie weet, is zelfs hij over te halen om de mensen niet meer met haat te bekijken??
Ain wil Silkon terug winnen en de bevolking op een eerlijke manier behandelen. De mensen lijden nu onder het bewind van een zeer slechte man, die zich koning noemt, maar het niet is.
Je ziet de wereld ook door de ogen van Nemroth en voelt zijn boosaardigheid van de bladzijden afspringen. Deze man komt echt als een duivel over. Je wilt het daar niet mee aan de stok krijgen!

Het is een verhaal over familie, vriendschap, ontluikende liefde en de wereld een stuk beter willen maken. Ain komt oude bekenden tegen en maakt nieuwe vrienden op deze Queeste.
Ze krijgen te maken met zeedraken, maar ook met boosaardige wezens die je gedachtes kunnen sturen. Er zijn weer zoveel prachtige wezens in dit boek en zo goed beschreven, dat je ze gewoon voor je ziet. Dit is voor mij echt een Puur Fantasy verhaal. Het heeft alles wat ik daar voor nodig vind!

De cover is natuurlijk weer prachtig. Weer een boek wat je met de voorkant naar voren op je plank wilt zetten!

Het leest wederom weer heerlijk vlot, en op het einde smacht je naar meer!
De Wereld van Ain is echt zo mooi, dat ik tijdens het lezen de tijd vergat. Ik was echt in zijn wereld.
Heerlijk dat wegdromen!
Weer 5***** sterren van mij

Jackson Pearce – Bloedzusters****

0

bloedzusters

De zusjes March zijn heel close. Scarlett is de oudste en is voor het leven getekend na een aanval van weerwolven. Ze is een soort bloeddorstige versie van Roodkapje geworden, met rode mantel en al. Alleen heeft zij messen bij zich om op wolvenjacht te gaan. Ze wil haar zusje en alle andere meisjes beschermen tegen die kwaadaardige wolven. Zij eten en verscheuren jonge meisjes en dat moet voorkomen worden.

Rosie is heel anders. Zij is het zat om zo beschermd te worden door haar oudere zus. Ze wil ook jagen op wolven, ze is er immers al jaren klaar voor. Ze heeft ook andere dromen. Haar zus leeft voor het jagen. Maar Rosie wil ook weleens een dag normaal zijn en bijvoorbeeld op dansles gaan. Ze is een tiener en valt als een blok voor Scarlett haar beste vriend Silas. Silas is ruim een jaar weg geweest, maar is nu weer terug bij zijn vroegere buurmeisjes. Hij is ook een dodelijke jager en samen met Scarlett een perfect team. Rosie weet niet of ze nu voor Silas moet kiezen of voor haar zus en dat vreet aan haar.

Ondertussen worden er steeds meer jonge meisjes aan stukken gescheurd en ze weten dat er iets aan de hand is. De wolvenclans lijken zich samen te voegen en zich klaar te maken voor iets groots.

Maar kunnen ze dit met zijn drietjes wel aan, zijn ze nog wel een team?

De kat Duvel vind ik ook erg leuk in dit verhaal, hij doet zijn naam eer aan!

Dit boek is bloederig en spannend. Je leest m vrij snel achter elkaar uit. De hoofdstukken zijn wel wat lang. Je ziet het verhaal uit de ogen van Rosie en Scarlett. Dat staat er steeds bij, wie het is aan het begin van elk hoofdstuk.

De cover spreekt ook voor zich…Het rood van de mantel. Twee hoofden, van de zussen…En een wolvenkop.

Fenris heten de weerwolven in dit verhaal. Het getal 7 speelt een rol in dit verhaal. Hoe of wat, moet jezelf achter komen. Erg goed geschreven horror/fantasy verhaal.

Vlot geschreven en een echte aanrader voor weerwolven fans zoals ik! 4 sterren****