Veronica Rossi- De eindeloze nacht (2)***

0

eindeloos

Dit is het tweede boek in de Young Adult serie van Veronica Rossi.

In het begin van het boek komen de twee geliefden elkaar weer tegen. Aria probeert het echt om te aarden in de Getijen, maar de mensen willen haar daar niet. Ze blijft een mol in hun ogen. Perry staat voor een moeilijke keuze nu hij bloedheer is. Moet hij zijn volk naar een veilige plek loodsen? En zo ja, waar kan hij die dan vinden? Hij worstelt echt met keuzes maken, als bloedheer. En zullen de mensen nog wel achter hem staan, nu de stormen steeds erger worden?

Perry en Aria zijn op zoek naar een veilige plaats om te leven. De aarde is er zeer slecht aan toe. Er zijn de zogenaamde Aetherstormen,: een soort trechters die alles op hun pad verwoesten en in de brand steken. Het land is onbewerkbaar en het is gewoon niet meer veilig om er te leven.

Sintel is er ook weer. De jongen met een zeer aparte gave. En er komen nog meer personages terug uit het vorige boek. Ook gaat Aria weer met haar i-viewer aan de slag. Maar is dat apparaatje wel te vertrouwen? Er klopt iets niet met de domeinen…Maar wat is dat? Ze heeft geen toegang meer tot de domeinen, ze kan maar met 1 persoon praten. En dat is haar minst favoriete persoon!

Dit boek vond ik overigens meer een Roman met dystopische elementen.

Het draait vooral om Aria en Perry. Als ze bij elkaar zijn, kunnen ze niet van elkaar afblijven. Maar Aria besluit om Perry’s neefje te gaan redden en Het Stille Blauw te vinden.

Het verhaal zie je afwisselend door de ogen van Aria en Perry. Hun namen staan bovenaan de hoofdstukken.

Ik heb geen moment op het puntje van mijn stoel gezeten. Maar het verhaal is mooi om te lezen. En ook zie je de personages groeien. Maar ik was wel teleurgesteld, had er veel meer van verwacht.

Maar de spanning die ik zocht, heb ik niet gevonden. Dat is gewoon erg jammer. Het voelde aan als een soort tussen verhaal.

Deze serie is Dystopisch en de covers vind ik nog steeds prachtig. Ik ga binnenkort boek 3 ook lezen.

Ik geef het boek 3*** omdat ik het net voldoende vind en het een leuke YA-roman is om te lezen.

 

Advertenties

Vince Flynn – Noodgreep

0

noodgreep-vince-flynn-boek-cover-9789045211831

Mitch Rapp (antiterrorisme-expert) is nog steeds actief en wil een groep terroristen stoppen. Hij komt erachter dat er een aantal vast worden gehouden op een luchtmachtbasis. Op een geheime missie gaat hij deze gevangenen ondervragen. Op zijn eigen manier. De overheid kreeg geen kick uit deze mannen omdat ze zich aan de conventie van Geneve moeten houden. Maar Mitch doet daar niet aan mee. Dus zorgt hij dat ze gaan praten op zijn manier. Dit wordt hem niet in dank afgenomen door bepaalde mensen. Het komt ook tot een handgemeen met iemand van de luchtmacht. Deze persoon besluit om Mitch aan te klagen en hem niet met rust te laten totdat Mitch straf krijgt. Hij moet aan de schandpaal genageld worden! Amerikanen die achter hun eigen mensen aanzitten. Hoe krom is het? Mitch beschermd ze tegen de terroristen en nu zitten ze achter hem aan in plaats van de terroristen. Er komt een aanslag, Mitch weet het zeker! Dit is een persoonlijke aanval op Mitch Rapp. Zal hij zichzelf dit keer kunnen redden? Het is een spelletje om macht en hij verzet zich ertegen. En kan hij zijn land redden en de aanslag voorkomen?

Mike Nash helpt Mitch waar hij maar kan. Maar thuis loopt het allemaal niet op rolletjes. Er zijn hevige spanningen in zijn gezin. Zijn vrouw wil weten wat er in hem omgaat. Zijn oudste zoon heeft problemen op school. De twee jongste kinderen zorgen voor grappige situaties, dat maakt het boek even iets luchtiger op bepaalde momenten. Charlie van 1 jaar oud, leert per ongeluk een woord dat niet mag (Shit) en Jack heeft problemen met vrouwentaken, zoals luiers verschonen. Dit zorgt voor grappige dialogen. Het is leuk om Nash en zijn gezin wat beter te leren kennen.

Het einde is spannend en je weet dat er nog een vervolg gaat komen. Dat kan niet anders.

Dit is de spanning die je van Flynn gewend bent! Dat lees ik zo graag!

Een aantal personages uit de vorige boeken komen ook weer voorbij, maar in mindere mate. Zoals bijvoorbeeld Irene (directrice van de CIA) en Scott (Coleman).

Dit boek draait voor een groot deel om Nash. Het is weer eens wat anders. Maar om eerlijk te zijn mis ik good old Mitch in dit boek. Hij komt er wel in voor, maar niet in veel actie- momenten.

Na het ondervragen in het begin, zakt de spanning weg. Ik kan het niet anders uitleggen.

De Terrorist Hakim zorgt voor een aantal spannende momenten, terwijl hij zijn mannen traint en naar hun doel brengt. Maar het boek is stukken minder spannend,dan de vorige delen over Mitch Rapp. De kogels en explosies vliegen je niet om de oren. En dat mis ik gewoon. Het is teveel gepraat en teveel een machtspelletje geworden. Mitch kan zich daar zelf ook niet in vinden, dat merk je. Hij wil echt weer terroristen gaan vangen en opjagen. Dit boek was niet echt mijn ding. Het las niet vlot en moest mezelf echt aanzetten tot lezen. Dat heb ik nog nooit gehad met een Vince Flynn. Jammer.

Ik had hoge verwachtingen van dit boek na de vorige boeken over Mitch Rapp. Mijn verwachtingen zijn niet uitgekomen. Kwa cijfer zit ik op een 5,5. En dat is 2,75 sterren. Ik zal het afronden naar boven op de sites waar ze alleen in hele sterren denken. Maar ik meld dit er wel bij.

Susan Moonen – Zwarte Aarde****

0

zwarte_aarde

 

Dit boek is echt goed! Het begint met een proloog, waar je haren van overeind gaan staan. Daarna kon ik het ook niet meer wegleggen. Ik moest verder lezen.

Het gaat over de ultieme wraak nemen op de pestkoppen uit je verleden.

Roos (Rosalie) loopt er al sinds haar jeugd mee rond. Haar broertje Walt is overleden toen hij pas 15 jaar was. Hij kon het pesten niet meer verdragen en besloot er een einde aan te maken. Roos heeft er jaren over na kunnen denken en ze heeft een plan bedacht. Ze gaat wraak nemen op Krijn, de man die haar broertje kapot heeft gemaakt. Ze wordt de Personal Assistent van Krijn en infiltreert in zijn leven. Haar plannetje loopt gesmeerd…… Ze leeft echt naar het moment toe, dat ze hem voorgoed op zijn plaats kan zetten. Maar ondertussen is Krijn een andere man geworden. Hij is aardig, lief en heeft een zeer sterke aantrekkingskracht op haar. Ze kan en wil niet geloven dat hij een goed persoon geworden is. Als ze dan eindelijk haar kans krijgt om wraak te nemen, loopt het allemaal uit de hand. Dit had ze nooit voorzien! En de waarheid is soms nog erger te verwerken!

Dit verhaal is spannend en bouwt op naar het einde. En dat einde is echt goed. Ik zag het niet aankomen. Zeer goed plot. Je zit dan echt op het puntje van je stoel. En daar hou ik echt van!

Het zet je ook echt aan het denken…Pesten kan echt te ver gaan! Het maakt levens kapot. Nog elke dag gebeuren dit soort dingen. De dingen die Walt overkomen breken je hart. Het is verschrikkelijk hoe ze hem vernederen. En knap dat hij toch weer op staat om verder te gaan. Maar elk mens heeft zijn grenzen. En wanneer je die bereikt, kan er van alles gebeuren. Ik moest echt wat traantjes van mijn wangen wegvegen. Het is een emotionele achtbaan dit boek!

Ik moest wel meevoelen met Roos tijdens het lezen. Je ziet alles voor je. En het feit dat dit soort dingen in het dagelijks leven ook gebeuren kunnen, maakt het nog erger! Echt gedurfd om dit thema aan te kaarten en om er over te schrijven. Er zit wel een stukje lust / seks in, maar dat hoort echt bij het verhaal. De cover en titel zijn ook goed gekozen! Past er echt helemaal bij.

Het leest vlot. Je leest stukken van Roos en Stukken van Walt. (Dat is cursief gedrukt).

Dit is echt een boek van deze tijd. Waarom? Het gaat over pesten. Maar niet zomaar pesten. Dit is echt iemand kapot maken op de meest gruwelijke manieren. Je wilt het liefste in het verhaal springen om Wallie te helpen. En je wilt Krijn een schop onder zijn kont geven! Wat een draak van een jongen zeg! Ik vond het vroeger altijd vreselijk als er iemand werd gepest. Een aantal klasgenootjes werden goed gepest, zelfs op het MBO. Rotte appels blijven doorgaan. Ik vond dat verschrikkelijk! Mijn Middelbare schooltijd op de Mavo, was geweldig. Daar kwam het niet vaak voor.

Ik had vrienden in allerlei groepjes. Bij de zogenaamde nerds, maar ook bij de populaire klasgenoten. Dat was een klas en school om trots op te zijn. Ik besef me nog elke dag wat een uitzondering dat is. Dat iedereen goed met elkaar om kan gaan en je gewoon een prachtige middelbare schooltijd hebt gehad. Nou werd er op mijn Middelbare school meteen iets aan gedaan, als er al iets voorviel. Tegenwoordig heb ik het idee, dat men het gewoon niet wil zien. Maar direct ingrijpen is toch het beste wat een kind/jongere kan overkomen. Het tekent iemand voor de rest van zijn/haar leven!

Dit boek krijgt van mij 4****.

International Writer Special : Warren Fahy

0

Warren Fahy

 

-Tell us something about your books and the title and covers-

I’ve written 5 novels (Fragment, Pandemonium, Crimson, The Kor, and Escaping America). There are lots of covers for them out there, especially Fragment, which was published in 19 languages. When you combine hardback and paperback, large print, book club, and audiobook covers, that book alone has about 30 covers. Of those, I really like the Japanese cover, which folds out into a panoramic poster of the Henders Island jungle. The Brazilian edition has flip-book animations of the spiger and disk-ant (creatures on the island) in the margins, which is really cool.

wf1

Fragment and Pandemonium, which really read like one very large book when combined, are basically about fragmented ecosystems isolated from the rest of the world for hundreds of millions of years, resulting in completely different biospheres populated by some very scary species. “Lost World” books, starting with Arthur Conan Doyle’s, usually are about a “land that time forgot” where species from bygone epochs of life on Earth have remained untouched. Another trope is the mad scientist who creates bizarre creatures (The Island of Dr. Moreau or Jurassic Park which combines both scenarios, or Jeremy Robinson’s Island 731, for example). Yet another involves mutated animals that have spawned after some form of toxic waste has polluted the environment. The one that had not been done as far as I could tell was one that I think is actually most possible according to our modern scientific understanding of evolution. When species are isolated they don’t stay frozen in time but start to drift into unique forms. The longer they are isolated the further they drift, and no scientists or nuclear radiation is necessary to create astonishing new life forms. The Movile cave in Romania, for example, sealed for 5 million years, was found to contain 18 species completely unknown to science. What if they had been isolated for 50 million? Or 500 million years, as in my novel Fragment? That’s the basis for both of my thrillers, Fragment and Pandemonium.

Crimson is an epic fantasy, a very different cup of tea, with giant monsters haunting a sea and guarding a king from rescue by his valiant subjects who must battle there way through them to save him and their kingdom. The Kor is set on a different world among a stone age people who must discover their past in order to find their future. And Escaping America is a teenaged 1984.

***

 

Birthdate/place/ (family/kids isnt a must) /Pets…..

I was born in Hollywood, California, and my twin sister five minutes later. My pug of 19 years just passed away this last year. Long live Caesar.

wf4

***

 

Where do you live? And where did you grow up?

I live in San Diego, and grew up in both Hollywood and a suburb of Los Angeles.

 ***

 

Your is your fave place in the World ?

Kauai

***

 

Which non-excisting place would you like to visit ?

Probably Immurtia from The Kor.

***

 

Your fave books and fave author?

Oh, that’s so hard. I love such a wide spectrum and all so different. I love Chandler, Orwell, Bukowski, Tolkien, Flaubert, Hugo, Asimov, Heinlein, Conan Doyle, Fante, Shakespeare, Conroy, Twain, King, Crichton, Amis, Shelley (Mary), Shirley Jackson…

***

 

Where do you write your books?

In my cave.

***

wf2

 

 

Do you write in Total silence, or listen to Music?

I listen to music or have the TV on in the background. They are passive and non-intrusive ambient background stimulation. Different music for different things. If I’m writing fantasy, classical. If I’m writing something set in the ’30s, tunes from that era or soundtracks from movies from that era. For thrillers, soundtracks are great – Jurassic Park, Jaws, James Bond, etc. When I have to work something out that is a total blank in my mind and is extremely tricky, total silence. I often write for 20 hours straight or more. Once inside the world of the book it’s best to stay there and cover as much ground as possible before returning to the distraction of this world.

***

 

What inspires you?

I’m constantly dialoguing with myself about everything I see and take in, connecting it to everything else I know, and sometimes surprising connections, some of them worthy of a sentence, an observation, or even an entire novel are sparked by this process. I am not inspired by other people’s work artistically but only as a fan, though one learns a lot stylistically, a lot of it subconsciously, from great works by others.

***

 

When you write, do you picture your caracters in your mind (or creatures)?

Yes. I have to have the whole thing vividly pictured in my mind in order to pick out the details that will fill in the picture for readers.

***

 

What is your fave Genre in books?

I love science thrillers, but they are few and far between. I love gumshoe detective stories by great stylists like Cain, Hammet and Chandler. And I love science fiction by great authors with a soaring optimism. While I might admire the style of authors with a more bleak point of view, it’s not where my heart really lives.

***

 

Do you have any plans for a new book?

At least 10 right now, LOL!

***

 

Tell us something about your hobbies and interests?

I sculpt, love aquariums, and dabble in evolutionary science. One theory of mine (on longevity, from Fragment) is currently being worked on by scientists for publication in a science journal.

***

 

Is there a person you admire? Celebrity? Or a fictional caracter?

Too many to list!

***

 

Is there a caracter in your books, that you feel close too?

Sure. I have to feel close to my characters because I AM those characters every time I write a word into their mouths. But most of all, I say Rory, Ellen and Jonathan from Escaping America, Zen from The Kor, Trevin, Neuvia and Nil from Crimson, Sasha from Pandemonium… I really am broken up when one of them is wounded in some way, or dies…

 ***

Do you also put in autobiografic aspects in your books? Yes? Which ones?

Again, so many, mixed into everything I write, that it would be easier to list what isn’t autobiographical. Probably the closest to me in real life, however, is Rory in Escaping America.

***

 

Tell us, what you want to tell us;-) A message to the readers of the page. Somethng we have to know about you etc….

There are so many authors today who, in order to defy convention, opt for the apocalyptic and tragic, the unhappy ending, and a horrific and negative view of the human race, that it has become conventional now. I believe it is far more difficult, and desireable, to portray “good guys” in art who aren’t comic book superheroes but real. I think the next generation of humans cannot and should not be fed a steady diet of anti-human art or else it will result in a dangerous and destructive nihilism. (It’s also not realistic.) That nihilism in art, born of pessimism, usually ends one place: totalitarianism. If humans can’t be trusted because they’re no damned good, then they must be caged and controlled from on high… ironically by other humans who are presumably just as rotten. I hope to stand against this prevailing wind and hold up an optimistic view of human potential and the human mind when free of political or religious control, and a respect for the good that individuals can achieve when they can pursue their lives without the pessimism of oppression and the oppression of pessimism. This is a central theme in all of my books. And while many might say it is old-fashioned, it’s far from easy to do in a world that has largely lost faith in being human. I suppose this is the one thing, the common denominator, in my work.

***

 

Warren Thank You for your time and this great interview! You can find Warren on Facebook. I really love his posts of Face of the Day. Wonderfull animals are passing by every day! And read his books! In English or on Dutch.

Paul van Loon – De sekte van de cobra

0

Van Loon Sekte vd Cobra PB 140x215.indd

Deze schrijver heb ik vroeger vaak gelezen. Hij was echt een van mijn favoriete schrijvers. En dat is hij nog steeds. Dit boek is voor het eerst uitgegeven in 1992, maar heeft een paar jaar geleden een nieuw jasje gekregen. Jeugdsentiment voor mij.

Het boek gaat over Kiezel. Hij is niet meer mee veilig op de boerderij van zijn vader. Als zijn vader sterft besluit hij te vluchten. Er zit namelijk een enge man achter hem aan : Korg. Hij noemt hem steeds Sjamaan. Kiezel heeft geen idee wat dat betekent.

De tweede verhaallijn in het begin van het boek gaat over Jessie. Zij loopt van huis weg. Haar stiefvader heeft losse handjes en haar moeder is een junkie. Zij is op zoek naar haar broer. Hij zit bij de geheimzinnige Cobra sekte. Kan ze haar broer vinden en hem redden uit de klauwen van de leider?

Ze komt Kiezel op een dag tegen en dan besluit ze om hem te helpen. Er duikt af en toe een vreemde man op, met een rare vlek op zijn gezicht. Maar wie is dat nu weer? De twee jongeren worden goede vrienden. Kiezel is geschokt als Jessie wordt ontvoerd. Hij besluit haar te vinden , wat er ook gebeurt.

Hij komt er langzaamaan achter dat hij krachten bezit en moet er mee proberen om te gaan.

Het is echt een boek voor de jeugd, dat merk je aan de taal en de korte hoofdstukken. In mijn tijd keek ik altijd uit naar zijn nieuwe boeken. Omdat er toen weinig boeken in dit genre waren en Young adult bestond toen ook nog niet echt. Tegenwoordig zijn er zoveel goede YA en kinderboeken! Ik geef het boek 3,5 sterren omdat het nog steeds spannend is en gewoon heerlijk wegleest!

Johanna Lime – Schimmenschuw*****

0

ss9

Kamilia speelt een waarzegster in het zomercircus op de planeet Laskoro. Haar klanten zijn zeer tevreden en gaan met een goed gevoel weer naar huis. Na een dag hard werken valt ze door een tijdpoort het verleden in. Ze komt in een andere tijd terecht en op een heel andere planeet: Chyndyro. Als ze ooit weer terug naar huis  wil, moet ze de 7 punten van een ster zien te bemachtigen. Die 7 stukken vormen de sleutel tot de enige tijdpoort op de planeet. Ze moet door 7 landen reizen om daar elk een stuk van te sleutel te vinden. Het is een Queeste die ze niet alleen hoeft af te leggen. Ze krijgt hulp van mensen en magiërs, die haar goede vrienden worden. Hoe moet ze deze personen ooit achter zich laten, als ze weer naar huis gaat? Ze mist haar oma heel erg. Maar deze vrienden heeft ze in haar hart gesloten!

Ze komen in allerlei situaties terecht. Ze krijgen te maken met levende doden en andere vreemde wezens. Deze wezens zie je ook zo voor je. Vooral de Sobedillen lijken mij geen pretje om tegen te komen. De Avatars spelen ook een belangrijke rol in het verhaal en zijn allemaal anders.

Kamilia komt er achter dat ze een magische gave heeft en probeert daarmee om te gaan.

De titel van het boek gaat je ook helemaal duidelijk worden. Kamilia ziet Schimmen. Maar ze weet niet hoe ze ermee om moet gaan. Ze ziet geesten van overleden mensen, maar ook van een aantal zeer bijzondere draken. Draken die heel belangrijk zijn geweest voor Chyndyro.

Dit boek zit vol avontuur, vriendschap, gevaar en magie. En ja ik ben altijd helemaal happy als er draken in een fantasy verhaal zitten. Het is een spannende reis door een nieuwe wereld.

In elk boek heb ik altijd wel een of meerdere personages die me enorm aanspreken. Dit keer is het de beer Ursus geworden. Hij is een van de Avatars en een prachtige witte beer. Ik zag hem zo voor me uit rennen met zijn mooie vacht! Hij deed mij een beetje denken aan de beer uit The Golden Compass.  Prachtig! Ook zag ik iets heel herkenbaars in de oude man Nikos. Hij mag dan een magiër zijn, die zijn mannetje staat…Maar de verhalen die hij verteld. Hij heeft altijd een goed verhaal klaar om te vertellen. En de mensen die de hoofdrol spelen, die kent hij. Het zijn namelijk altijd ooms van hem. Ik heb zelf een oom die ook altijd mensen kent , die iets bijzonders hebben meegemaakt. En als hij begint met praten hebben we allemaal zoiets van: ‘oh, nee hè. Niet weer!’.

Ik snap de andere personages helemaal dat ze het niet helemaal kunnen geloven. Lol.

De wereld is prachtig beeldend op papier gezet. Je waant je echt op de planeet Chyndyro ( en in het begin op Laskoro).

Ik vond het een heerlijk boek. Een wereld om in weg te dromen!

Het is vlot geschreven en de hoofdstukken zijn normale lengte. Je leest zo nog een hoofdstuk voor het slapen gaan..(en nog een, en nog een).

De cover past enorm goed bij het verhaal, het een bol van een waarzegster. En ik vind het een van de mooiste covers, van de afgelopen jaren. De kleuren en de tekening is gewoon prachtig!

ss1

Bij dit verhaal krijgen de eerste 100 lezers die het fysieke boek kopen een extra verhaal. Het is het verhaal over de Schepping van de planeet Chyndyro. Deze planeet (en een aantal anderen) werden gemaakt door de 6 draken. De Avatars gaven hun de opdracht om een planeet te maken, waar mensen konden overleven. De draken komen ook voor in Schimmenschuw. Dit is een erg leuk verhaal om te lezen. En je weet hoe de planeten zijn ontstaan. De tekeningen in dit boekje zijn gemaakt door Marjo zelf. Prachtig! Jullie hebben een wereld geschapen, waar ik lekker in kon verdwalen.

 

Het boek is geschreven door het Duo Marjo en Dinie. Ze schrijven onder de naam Johanna Lime.

ss10

 Ik heb enorm genoten van mijn reis door Chyndyro, dank jullie wel! En ik kijk stiekem al uit naar jullie volgende boeken. Want dit smaakt naar meer.

Dit boek is overigens gewoon los te lezen. Het is geen deel van een trilogie. Dikke 5 *****.

ss9

Terrence Lauerhohn – Een betreurenswaardige vondst****

0

vondst

 

Dit is nog eens een leuk cadeautje! Een heerlijk kort horror verhaal voor tussendoor.

Het is een verhaal dat eerder is verschenen ATLAS, een verhalenbundel.

Stel je eens voor: Je ziet een rood koffertje staan op staat? Hij lijkt gloednieuw te zijn? Laat jij hem staan? Of neem je het mee naar huis? We zeggen allemaal: Nee hoor ik neem hem niet mee. Maar eigenlijk zijn we allemaal erg nieuwsgierig en we nemen hem wel mee naar huis. Maar bij dit koffertje zou je wensen dat je dat nooit gedaan had. Had het maar laten staan! Dit koffertje opent de duisternis in je huis en je leven.

Heel goed geschreven en spannend. Horror elementen zitten er ook genoeg in. Het is een kort verhaal, maar zet je aan het denken! Onze hebberigheid kan dus de duisternis in huis halen.

Ik heb er van genoten! Sterren geven vind ik moeilijk voor een kort verhaal. Maar ik geef er toch 4. Dit is gewoon een heerlijk-horror-tussendoortje. (Niet bij eten, kan bloederig worden, lol).

Terrence is trouwens Schrijver van de maand! Lees het interview met hem ook!