Schrijver van de maand Mei 2016: Anthonie Holslag

ah1

  • Waarom kiest u voor een bepaald onderwerp?

Dat is afhankelijk van zoveel factoren. Mijn verhalen zijn duister (hoewel ik ook lichtere verhalen heb geschreven) en wat me altijd aantrekt is: waarom doen mensen de dingen die ze doen. Wat zijn hun drijfveren. En dan bedoel ik niet de drijfveren die we onszelf en elkaar wijs maken, maar de diepere drijfveren; degenen die we niet delen of beseffen. En zo kom ik ook tot mijn onderwerpen. In mijn verhaal “Een man op het ijs” (red: in het boek “Een bloedovergoten dageraad”), wilde ik een verhaal vertellen over iemand die een doel heeft, maar zich toch verloren voelt en eigenlijk het doel  – dat hem van veraf schitterend leek – nu verafschuwt. Hoe symboliseer je dit? Blinde ambitie? Maar ook de afkeer ervan? Tezamen met dit idee en beelden van nachtmerries, is toen dit verhaal tot stand gekomen.

De kerstboom is weer tot stand   gekomen omdat mijn zoontje in het tuincentrum in Osdorp aan me vroeg, toen we door zo een bos liepen gemaakt van nepkerstbomen “papa, zijn deze echt?” en ik automatisch antwoordde: “nee, natuurlijk niet”. Ik onmiddellijk de gedachte kreeg: wat als ze wel echt waren? Hoe zou een onzichtbare observant naar het leven en mensen kijken?

Zo zijn al mijn verhalen losse ideeën die ergens in mijn hoofd rondzwemmen en plotseling vaste contouren krijgen. Soms heb ik niet het idee dat ik het onderwerp kies, maar juist andersom. Zo stond ik ooit eens voor een rood licht die niet groen wilde worden en ik vroeg me af wat zou er gebeuren als de lichten nooit meer op groen zouden springen en bam, voordat ik het wist, had ik een verhaal in mijn hoofd, waar diverse ideeën samenkwamen. (Dit verhaal komt overigens in mijn aankomende boek “In het kille ochtendlicht”.)

Mijn onderwerpen zijn altijd verbonden met deze thema’s. Zo is er in mijn boek “Een bloedovergoten dageraad” een zombie verhaal, een verhaal over bezetenheid, over seriemoordenaars en veel en veel meer.

ah3

  • Hebt u het verhaal van de boeken meegemaakt?

Alle verhalen hebben een auto-biografisch element. Schrijvers die het tegendeel beweren, kijken niet diep genoeg in de spiegel. Sommige verhalen zijn ronduit auto-biografisch (zoals “Bloedvlekken” in “Een bloedovergoten dageraad”; waar ik een daad van geweld vanuit het oogpunt van de dader heb proberen te schrijven). Ik denk dat mijn laatste twee projecten in ieder geval het meest persoonlijke is dat ik ooit heb gemaakt. Mijn bundels “Een bloedovergoten dageraad” en “In het kille ochtendlicht” zijn een tweeluik gebaseerd op een voorval van zinloos geweld, waarbij ik het slachtoffer was. Ik had 4,5 jaar nachtmerries. Ik heb deze nachtmerries opgetekend (ook om ze onder controle te krijgen) en kon gaandeweg in mijn schrijven een verschuiving zien. Verhalen die over angst gingen en verhalen die meer gingen over het verwerken van angst en trauma. Dat zijn ook de bundels geworden. In  “Een bloedovergoten dageraad” staat angst centraal, terwijl “In het kille ochtendlicht” de verwerking en de rauwe werkelijkheid na zo een gebeurtenis centraal staat.

Ik houd er overigens van om mijn bundels niet slechts bundels te maken, maar meer een raamwerk van vertellingen waarvan de verhalen met elkaar verbonden zijn of elkaar doorkruizen. Zo verwijs ik continue naar verschillende verhalen, symbolen, thema’s en is er naast het verhaal zelf ook veel meta-fictie gaande.

 

Klopt het dat de royalty’s van “Een bloedovergoten dageraad” naar een goed doel gaat?

Ja, dat klopt. Dit was een boek waar ik niet aan wilde verdienen. (Zoals ook uit mijn voorwoord blijkt die te vinden is op mijn website.) Het was te persoonlijk. Dus heb ik gezocht naar een goed doel en dit heeft best nog wel voeten in de aarde gehad. Uiteindelijk is het Wartrauma geworden en gaat mijn geld naar een heel specifiek project, namelijk het behelpen van trauma van vrouwen en meisjes die door IS en Syrische soldaten zijn misbruikt en vaak via slavenhandel zijn ontsnapt. Zo wilde ik van een negatieve ervaring iets positiefs maken. En deze mensen hebben het nodig. Vaak hebben ze al geen stem en ik weet uit ervaring dat trauma en trauma verwerking vaak in stilte plaats vindt. Zo hoop ik ze een stem te geven.

Zie ook link: http://www.wartrauma.nl/iraq-yezidi-girls-and-women/

 

  • Schreef u als kind ook al veel verhalen?

Ik heb altijd verhalen geschreven. Ik denk alleen dat hoe ouder je wordt, hoe meer je als schrijver een eigen stem krijgt en hoe prominenter de obsessies worden die je bezig houden. Ik ben ook geen genre auteur. Zo is mijn laatste verhaal (red: “Meck en Holt”) voor het Boekenweek geschenk in Amsterdam Nieuw-West geenszins een griezelverhaal. Ik wilde een verhaal schrijven over iemand die een gevangene was van zichzelf; zijn emoties niet kon uiten. En deze ideeën doe je op door goed om je heen te kijken. Hoe zijn mensen? Wat doen ze? Een groot deel van schrijverschap is observeren.

 

  • Hebt U zelf ook kinderen en vinden die het leuk dat U een boek hebt geschreven?

Ik heb een zoontje. Hij weet dat ik boeken schrijf, maar mijn verhalen zijn te donker (zowel mijn fictie als mijn  non-fictie) om het hem te laten lezen. Nu tenminste…

 

  • Maakt u de kaften zelf?

Nee, dat is een heel andere tak van sport. Kaften maken is van wezenlijk belang, ze moeten het verhaal of de kern uitbeelden. Anderen zijn daar heel goed in.

 

  • Hebt u naast het schrijven nog een andere baan?

Ja, ik ben docent en werk ook als onderzoeker naar massaal geweld en identiteitsvorming. Je kunt dus zeggen dat mensen in het algemeen mijn interesse hebben.

ah2

  • Denkt u dat u rijk wordt van schrijven?

Kijk, iedere schrijver wilt genoeg verdienen om alleen maar te schrijven. Bijna niemand lukt dit. En degenen die het wel lukt zijn veelal geen niche schrijvers. Maar zeg nooit nooit. Ik ben geen genre schrijver. Dus er kan nog veel gebeuren: ook op Engelstalig vlak.

 

  • Wat ligt er op uw nachtkastje?

“De Twaalf” van Cronin en zit in een soort sci-fi periode op dit moment.

 

  • Waar en wanneer schrijft u en hoeveel uur per week?

’s Avonds, thuis en altijd twee of drie uur per dag. De laatste weken voornamelijk wetenschappelijke artikelen. Heb een aantal deadlines, hahaha.

 

  • Wat zijn uw hobby’s?

Lezen, schrijven, hahahahah, ik moet eerlijk bekennen dat ik de laatste jaren zo druk ben geweest. Met schrijven enerzijds, lezingen geven anderzijds, plus nog coachen dat ik merk dat ik het wat rustiger aan moet doen. Hoewel het jeukt, begrijp je. Ik ben bezig met een verhaal. En het is behoorlijk griezelig en past precies in mijn straatje… Ik schrijf het tussen de bedrijven door. Dat wordt het boek dat ik aan mijn zoon op ga dragen . Het gaat ook over hem, ons. Het ouderschap.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s