Boek van de maand Augustus 2016: Droomdanser

Droomdanser van Peter Schaap

peterschaap

Het idee voor Droomdanser ontstond eigenlijk gaandeweg, zoals meestal bij mijn boeken gebeurt. Ik wilde meteen spannend beginnen, dat wist ik wel. Je hebt een openingszin en vandaar komt het verhaal in beweging, een beetje zoals ijsbloemen groeien, of een nevel oplost. Op een bepaald moment neemt het verhaal je mee en kun je nog maar weinig ingrepen doen. Namen van hoofdpersonen bedenk ik graag. Het is even uitproberen om een bepaalde stijl te vinden. Later verander ik een naam ook maar zelden. Namen zijn ook bijna de enige aantekeningen die ik maak. Ik wil een verhaal niet bedenken, maar meemaken. Ik heb geen foto’s, maar films in mijn hoofd. Hoewel ik niet alles gedetailleerd beschrijf, volgt wat ik wel beschrijf uit een soort virtuele werkelijkheid in mijn fantasie, waarmee het moet kloppen. Bij mijn geschiedenisboeken voor de jeugd moet ik mij natuurlijk sterk inlezen. Bij prehistorische zaken wil ik bv de stenen voorwerpen die mijn karakters gebruiken ook zelf kunnen maken. Dit boek is over een langere periode, zo’n 2 jaar ontstaan, in kortere of langere episoden. De hoofdpersonen waren zo echt en bepaalden zo zelf het verhaal dat ik ook na bv een pauze van een maand onmiddellijk de volgende zin wist. Heel bizar.

Als ik lekker bezig ben schrijf ik wel van zo’n half tien s ‘morgens tot 3 of 4 uur  s ‘middags. De variatie zit hem meestal in het vinden van een strategisch verhaalmoment waarmee ik de volgende dag direct weer kan opstarten. Ik had veel boeken voor mij uit geschreven, waaronder 2 young adult in eind 70ger, begin 80ger jaren waarvoor bij Zilverspoor opeens plaats bleek te zijn. De laatste was Zwermtijd. Toen die uitkwamen was ik net in Droomdanser gestart. En ik wist dus dat er totaal geen haast was. Hij zou maar op de plank blijven liggen. Dat maakte het moeilijk om een vast ritme vol te houden. Tegelijkertijd kwam er een opleving in mijn muzikale activiteiten zo paste het in een wat ruimer kader mooi creatief in elkaar, maar met lange pauzes tussen de scenes dus.

De cover is een dia die de redactie vond en die mij direct beviel. Dat was wel spannend, want tot dat moment had Jos Weijmer de omslagen gemaakt. Hij begreep altijd precies wat mijn boek nodig had en voegde er dan een persoonlijke touch aan toe. Vreselijk dat hij er niet meer is.

Wat mij erg aan dit boek bevalt, het is natuurlijk de helft van een doorlopend verhaal, dat is de karaktertekening van de vrouwen in deze geschiedenis en de rol die het noorderlicht steeds op de achtergrond speelt als een vorm van magie. Het is een persoonlijk en tegelijk kosmisch verhaal geworden. Mijn favoriete scene is die waarbij Odi de door de priesters verboden Zonnedans uitvoert. Die ontroert mij telkens weert, zoals een gedicht dat kan.

Ik ben deze keer nergens heen gegaan om inspiratie op te doen, zelfs niet naar Lapland. Stel je voor dat ik dat had gedaan en er achter was gekomen dat een bepaald aspect van de aurora iets in mijn verhaal onmogelijk te schrijven had gemaakt. Zo, zittend in mijn eigen werkkamer( mijn soort van privémuseum vol inspirerende zaken; oude en zelfgemaakte) werd het mijn aurora, mijn hemelverschijnsel vol niet gevangen geesten.

Meegeven wil ik de lezer niets, behalve dan dat is hen wil aanraden straks ook het tweede deel Vlammen Zee te gaan lezen.

De 2 boeken van Droomdanser vormen een dubbele, of misschien wel driedubbele queeste van een aantal personen die leven in een dicht bij de poolstreken gelegen archipel in een wereld die fiks door natuurgeweld wordt aangetast en redelijk primitieve aspecten bezit. Het gaat over een kind dat haar magische impulsen volgt, haar broer die meereist om haar te beschermen. Ze verdwalen compleet in het natuurgeweld, al wordt het meisje door magische krachten geleid. De tweede speurtocht is die van hun vader en oom die proberen hen terug te halen en dan terechtkomen in een voor hen volstrekt onbekende en levensgevaarlijke wereld en dan zijn er de mensen die achterblijven en die hun eigen problemen het hoofd moeten bieden nadat de zon uit de hemel is verdwenen.. Als die in deel 2 terugkeert worden die problemen overigens nog veel en veel groter. Lezen dus…

 

(Hij staat op mijn verlanglijstje, Peter;-) Prachtige Cover).

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s