Nienke Pool- Falco en de gestolen Stympha’s

0

falco-stymphas

Falco groeit op in Corcordia als zoon van het stamhoofd. Het Vogelvolk leeft vrij afgelegen en vredig samen op hun eigen stuk land in Concordia. Falco gaat graag op jacht met zijn beste vriend Tycho. Ze hebben allebei een Stympha, een prachtige vogel met zeer bijzondere uiterlijke kenmerken. Ze hebben bijvoorbeeld ijzeren snavels, maar ook een aantal zeer bijzondere verdedigingsmiddelen. Ook eten ze graag (vissen)ogen. Deze vogels beschermen hun baasje. Elke bewoner van het dorp heeft zijn/haar eigen Stympha. De vogels worden meegenomen door de Alkeiden. Een volk waar je de kriebels van krijgt. Falco kan er niet mee leven dat de vogels weg zijn en gaat op pad om ze terug te halen. Op zijn avontuur komt hij voor talloze gevaren te staan. Samen met zijn vriend Tycho en nieuwe vrienden doet hij er alles aan om voor de Stympha’s en zijn volk te vechten. Maar de vijand is echt enorm sterk. Zijn ze wel te verslaan? Hun leger is zo groot…….. En de leider kent geen genade.

Falco leert veel over zijn eigen verleden, dingen die hij liever niet had willen weten. Hij moet ermee in het reine komen. Hij kan zich een leven zonder Stympa’s niet voorstellen. Maar normale mensen zien Stympha’s als Moordvogels en ze zijn er doodsbang voor. Naarmate hij dichterbij in de buurt van de Stympha’skomt, ziet hij dat er veel volkeren lijden onder de toorts van de Alkeiden. De Alkeiden laten boze, teleurgestelde mensen achter. Maar durven ze ook in opstand te komen?

Falco is nog nooit uit zijn dorp weggeweest, dus er gaat een wereld voor hem open. Hij leert veel dingen over andere volkeren. Falco is een eigenwijs en koppige jongen. Hij doet wat hij wil, zegt wat hij wil en heeft altijd de gekste plannen. Zullen zijn vrienden hem nog wel volgen?

Het is een verhaal over vriendschap en verraad. Het is spannend en avontuurlijk! Falco is een jongen naar mijn hart. Hij laat zich niet uit het veld slaan, een echte doorzetter. Ook zitten er een aantal momentjes in met leuke humor. Er zitten allerlei emoties in dit boek verwerkt en dat is echt goed gedaan! Het boek is niet makkelijk weg te leggen. Het plot zit goed in elkaar en je leert de personages goed kennen. Er zijn best een aantal personages in dit verhaal, maar het is absoluut niet verwarrend. De hoofdpersonage is echt Falco, je kijkt door zijn ogen mee in het avontuur dat voor hem ligt!

Voor in het boek staat een landkaart, het is leuk om te zien waar de personages zijn. Een landkaart is altijd een super leuke aanvulling.

Zo nu en dan heeft het echt een Science Fiction achtige sfeer. Er zijn luchtschepen en de wapens zijn ook het soort dat je in een SF wereld verwacht, dit geeft een heel andere kijk op het spannende fantasy verhaal. Deze Young Adult leest als een trein, ook al is het best een dik boek. Als je het boek dichtslaat, hoop je echt dat er nog een vervolg gaat komen. Het smaakt echt naar meer!

Ik geef het boek 4,5 sterren!

Anthonie Holslag- Een Bloed-overgoten Dageraad****

0

bod

Anthonie kan je echt in een verhaal zuigen. Deze verhalenbundel heeft deze magie weer! Je krijgt van sommige verhalen de kriebels of voelt de drang om over je schouders te kijken. Bij andere verhalen, wil je zoveel mogelijk licht aan in huis. Heerlijk griezelen! En zo af en toe kijk je even om je heen of de personages uit de verhalen niet tot leven zijn gekomen. Echt geweldig hoe hij dat toch steeds weer doet. Bij sommige verhalen moet je nadenken: Wat zou jij doen, als het jou overkomen zou? En voor anderen wil je het liefste achter een kussen kruipen. Maar je leest door omdat je moet weten waar het gaat, ook al knijp je hem af en toe flink! Je kunt je vinger er net niet opleggen, maar je krijgt gegarandeerd onbehagelijke gevoelens!

En je zult merken dat je sommige verhalen nooit meer zult vergeten, deze blijven je voor altijd bij.

Ik ga de verhalen een voor een met een paar woorden samenvatten, ik weet zeker dat een aantal dingen je zullen triggeren om het te gaan lezen! Ik zeg niet wat er bij welk verhaal hoort 😉

*Reële angst. Waar ben jij bang voor?

*Alleen schaatsen in de natuur. Het is zo stil.. Maar wat als je niet alleen bent? Je voelt dat er iets niet pluis is…Heeft deze plek een gewelddadig verleden of niet?

*Bestaat de perfecte date wel? Jullie delen dezelfde duistere interesses. Zijn jullie voor elkaar gemaakt? Of is het te mooi om waar te zijn?

* Familie geheimen: een vader sterft. Wat is er toch achter die deur in de geheime kamer?

* Hij ziet kleuren van aura’s overal om zich heen. Heeft vliegangst. Monster in de kast. Doodsangst.

*Claustrofobische angst. Einde van de mensheid? Zombies in het donker. En ze zijn sneller dan de normale zombies. Je weet pas wat duisternis is na het lezen van dit verhaal. Dit is echt en van mijn favoriete verhalen uit het boek!

*Duivelse sprookjes en er zit iets engs in de muren……

*Een gesprek met The devil himself. Ik kreeg hier echt een exorcist gevoel bij.

* Een vervloekte familie. Waken naast een doodskist om zeker te weten dat iemand echt dood is. Dit verhaal vond ik ook echt zo goed. Kreeg hier echt hartkloppingen van. Stel je waakt naast een kist en je denkt nagels te horen schrapen….Wat doe jij dan?

* Walgelijke gevaarlijke geluiden

*Stel je voor, je laat een bloedspoor achter……Uit je eigen lichaam? Bloed je dan dood?

* Bestaat er wel een genadige dood? Kun je met genade sterven?

* In deze bungalow is iets mis, er zit een luchtje aan!

* Je voelt je nooit meer veilig in de dichte mist….. Kippenvel verhaal!

*Pas op voor enge meisjes met rode mantels, ze zijn terug! Hun monden zijn een groot zwart gaten ze kunnen je leegzuigen.

*Op het kruispunt in je leven kom je de meest vreselijke dingen tegen. Wat is tijd nu precies? Bestaan er andere universums?

Sommige verhalen doen je aan eerdere verhalen denken. En met andere denk je een link te zien. Het leest lekker vlot weg. En het is gewoon genieten als horror fan. Je voelt de angst uit het boek kruipen en het zorgt voor een onrustig gevoel tijdens het lezen. Als horror fan is dat dubbel op genieten!

Ik wil iedereen aanraden om zijn bundels te gaan lezen. De cover vind ik ook erg mooi, de titel komt voor in een van de verhalen, als je goed op let kom je het tegen. En de cover foto, spreekt ook voor zich als je een verhaal hebt gelezen waar ijs in voorkomt;-)

Ik geef het boek 4****

Blogtour: Meesterdeal – Marlen Beek-Visser*****

0

meesterdeal

Eva is stapel verliefd op haar mentor. Er is alleen een probleem, hij is 42 jaar oud en zij is nog maar 16. Haar moeder Bo komt erachter dat de twee een verhouding hebben. Bo doet er alles aan om deze verhouding te stoppen. Maar ze wil haar dochter ook zoveel mogelijk beschermen en buiten schot houden. Ze ontfermt zich als een tijgermoeder over haar dochter Eva.

Bo werkt bij een Hulplijn en ze krijgt steeds Emiel aan de lijn, ze krijgen een band. Hij heeft wel ideeën over hoe Eva en haar mentor uit elkaar te krijgen zijn. Bo zoekt bewijs en wil de Mentor spreken, maar als ze dan eindelijk een afspraak heeft, loopt het helemaal uit de hand. Kan ze zichzelf hier nog uit redden? En waarom doet haar man Adam zo raar? Als lezer wordt je steeds nieuwsgieriger en zit je op het puntje van je stoel. En je hebt zelf allerlei theorieën. Heerlijk om zo mee te kunnen denken! Het gaat over moederliefde, angst, verraad, veiligheid en wraak.

Eva krijgt ook veel voor haar kiezen. Haar vriendje is ook raar ( Hij is bijna 18). Van hem kreeg ik echt de kriebels, wat een enge jongen. Eva haar ouders hebben een groot geheim, en willen het haar vertellen als ze 18 is.

De personages hebben allemaal iets, waar je geen vinger op kunt leggen. Maar naarmate je verder leest, kom  je er achter waarom je de kriebels krijgt. De opbouw van dit verhaal is ijzersterk.

De titel vind ik echt goed bij het verhaal passen en de cover is ook erg mooi. Ik zet hem bij mijn favoriete thrillers op de plank! Wat een heerlijk boek. Het thema raakt je in je hart. Allerlei emoties komen er op je af. En dat leest echt super, want je weet nooit wat er op je afgaat komen!

Meteen vanaf het begin werd ik het verhaal ingezogen! Het is ook levensecht op papier gezet. De angst van moeder Bo, voor haar dochter Eva. Maar ook hoe Bo steeds verder een zwart gat ingetrokken wordt. Ze krijgt zoveel shit over zich heen, dat je echt met haar meeleeft. Je wilt dat ze er heelhuids uitkomt. De hele situatie escaleert steeds verder. Met de bladzijde wordt het spannender. Het leest als een trein! Echt enorm goed geschreven. Ik wil nu meer lezen van Marlen!

Dit boek heeft een meesterlijk plot! En de plotwending(en) zijn ook niet voorspelbaar. Op het eind zit je echt: he? Dit zag ik niet aankomen! En dan is het echt een topper van een boek!

De eerste heerlijke thriller van 2017, voor mij. Ik geef het boek 5*****. Het heeft alles wat ik in een thriller zoek en verwacht!

Louise Flint – Hoeder van de Hagedis (boek 1)

0

hoeder

Deel 1- De zevende kroonsteen

Dit is het boek van de maand Janauri 2017. Daarom de gelegenheid om het te gaan lezen. Ik heb er van genoten. Louise Flint creëert een bijzondere wereld, waar je helemaal in kunt verdwalen.

Ik ben echt dol op Kilian. Kilian kan dingen beter ruiken en proeven dan normale mensen. Het komt enorm van pas bij het jagen. Door een aantal onverwachte gebeurtenissen staat zijn wereld op zijn kop. Er komt een vreselijke man aan de macht, de Consul kent geen genade voor magische wezens. Kilian wordt opgeroepen door de elfenkoning om zijn zoon en een belangrijk artefact op te sporen.

Scamand heeft de leiding over een groep jongens: De orde van de Hagedis. Hij neemt Kilian op in de groep. Hier komt Kilian erachter dat zijn gave veel sterker is dan hij dacht! Ook leert hij zichzelf steeds beter kennen.

Hij is stapelgek op de Nimf: Melia. Hij zou alles voor haar over hebben. Maar de magie van een Nimf kan je einde betekenen.

Hij heeft veel te verduren op zijn avontuur en af en toe zou je hem echt even een knuffel willen geven. Ethon is zijn beste vriend, ze voelen elkaar erg goed aan. Ethon is een van de jongens van Scamand.

Nimfen, Mensen,Elfen, Magie en veel gevechten van man tot man of echte oorlogsscènes, het zit allemaal in het boek. De magie is wel een beetje Duister en de Hoeders van de Hagedis zijn echt apart. Als ze je bijten, dan is het niet best! Origineel!

Het leest enorm vlot en voor je het weet ben je bij het einde. Dan wil je alleen maar meer! Ik vind het ook origineel verhaal. De horde van de Hagedis zit wat later in het boek pas, maar de titel is je dan meteen duidelijk.

De personages spreken soms in hun eigen taal. De betekenis staat achterin het boek, duidelijk op papier in een Lijst van moeilijke woorden. Dit is echt een goede aanvulling. Sommige dingen kun je wel onthouden, andere zoek je een paar keer op. Ook woorden er andere begrippen besproken die wij niet kennen. Dit maakt het verhaal echt origineel.

Voor de mensen die graag griezelen……Een van de boerderijen in het verhaal kweekt spinnen. Geen kleintjes…Maar spinnen die ongeveer net zo groot zijn als twee handen. En ze zijn dol op vlees. Dieren, Nimfen of mensenvlees, ze eten er smakelijk van. Ze zijn ook enorm giftig, deze wil jij niet tegenkomen. Toch zijn er mensen die op de boerderij met deze creeps werken. Daar kreeg ik echt kippenvel van….. Ik geef het boek een 9! Dat zijn 4,5 sterren! En ik kijk echt naar het volgende deel. Het smaakt echt naar meer en ik wil weten hoe het Kilian vergaat!

Gastblogger: Johan Klein Haneveld

0

johan1

Een dag niet gelezen, is een dag niet geleefd …

 

Boeken … wat maakt ze zo fascinerend? Ik weet het nog steeds niet. Wat ik wel weet is dat er een wereld voor me openging toen ik op de basisschool eindelijk leerde lezen, en dat ik in diezelfde eerste klas door de leraar al vooraan werd gezet om voor te lezen, terwijl hijzelf werkjes ging nakijken. Al snel was een bibliotheekbezoek op de vrijdagavond mijn wekelijkse uitje en propte ik mijn tas elke keer vol met het maximum aantal boeken dat ik mocht meenemen. Aangezien ik op die manier de boeken voor mijn leeftijdscategorie snel uithad, moest mijn moeder vragen of ik niet ook de boeken van een hogere categorie mocht lezen. Mijn ouders hadden zelf gelukkig ook genoeg boeken staan. Behalve de aquariumboeken waren het met name de science fiction-boeken van mijn vader die mijn belangstelling hadden. En daaruit ontstond een levenslange liefde voor het genre. Het is dan ook niet toevallig dat ik zelf SF en fantasy ben gaan schrijven, maar dat is niet waar deze blog over gaat. Hier schrijf ik over de boeken die in al die tijd het meeste indruk op me hebben gemaakt.

 

Waarschijnlijk mijn favoriete boeken ooit zijn de Duncton-verhalen van de Engelse auteur William Horwood. Het eerste boek (‘Duncton Wood’) is in het Nederlands uitgegeven als ‘De sage van het Duncton Woud’ en als ‘De Duncton Saga’. De latere delen zijn bij mijn weten nooit vertaald. Dat is erg jammer, want ik vind zelf boek twee en drie nog veel beter dan het eerste! (De tweede trilogie vond ik iets minder goed, maar dat terzijde). De meeste mensen hebben wel eens gehoord van ‘Waterschapsheuvel’, of hebben de film gezien – een boek over konijnen die een ander thuis moeten zoeken. Vond je dat een mooi boek, dan weet ik zeker dat je ook van de Duncton-boeken zult genieten. Hetzelfde geldt als je houdt van fantasyverhalen, met grimmige slechteriken en een vleugje mystiek.

In de Duncton-serie zijn het echter geen konijnen die de hoofdrol spelen, maar mollen. Ze leven in een gangenstelsel in het bos van Duncton, rond een menhir, die een belangrijke rol speelt in hun religie. Je leest het goed: deze mollen hebben een religie. Ze kunnen zelfs schrijven op stukjes berkenbast. Maar hun oude geloof wordt bedreigd als er mollen van buiten het systeem komen en de macht dreigen over te nemen.

Wat ik sterk vind van William Horwood, is dat hij kan zorgen dat je meeleeft met mollen, die per slot van rekening bijna blind zijn, en niet veel anders doen dan graven. Hij maakt hun wereld geloofwaardig en geeft de hoofdpersonen van zijn verhaal herkenbare emoties mee. Ik zal eerlijk opbiechten dat dit tot nu toe de enige boeken zijn waarbij ik een traantje moest wegpinken. In het tweede boek, ‘Duncton Quest’, ontmoet Tryfan bijvoorbeeld in een ander gangenstelsel de kleine, magere mol Mayweed. Die is zijn hele leven alleen geweest en vindt zichzelf minder waard dan andere mollen. Als hij dan toch bij de groep mag komen, is zijn twijfel en zijn opluchting diep ontroerend … Prachtig geschreven boeken zijn dit en ik vind het jammer dat ze niet bij meer mensen bekend zijn!

 

Het science fiction-boek waar ik als tiener het meest van onder de indruk was, was ‘Rendezvous with Rama’ van de bekende Arthur C. Clarke. In dit vrij dunne boekje met de sfeer van de koude oorlog, komt een onbekend voorwerp ons zonnestelsel binnen. Een ruimteschip wordt erop afgestuurd om poolshoogte te nemen. De astronauten dringen het voorwerp binnen en ontdekken er een holle wereld. Onder invloed van de zon warmt die steeds verder op. Er ontstaan zeeën en ze zien vreemde levensvormen. Maar niemand lijkt interesse te hebben voor hen en ze dreigen door Rama te worden meegenomen de lege ruimte in … Clarke weet als geen ander zijn wetenschappelijke kennis te combineren met een gevoel van ontzag en verwondering. De momenten wanneer zijn hoofdpersonen voor het eerst uitkijken over de binnenkant van de Rama-cylinder zijn me altijd bijgebleven. Adembenemend! Dit is echt een van de hoogtepunten van de science fiction, en een kopie van dit verhaal speelt een rol in mijn novelle ‘Conquistador’ (die op 6 mei uitkomt als deel van mijn bundel ‘Conquistador’). Helaas had Clarke niet heel veel aandacht voor de karakterontwikkeling en de belangrijkste rol van zijn hoofdpersonen is te observeren wat hij ze voorschotelt.

Dit is ook een van de zwakke punten van Stephen Baxter, een Britse SF-schrijver die je de moderne opvolger van Arthur C. Clarke kunt noemen (hij heeft zelfs met Clarke samengewerkt). Ook hij heeft een sterke wetenschappelijke achtergrond en de gave om het gevoel van verwondering en ontzag over te brengen. Maar ook hij verliest zich soms in de feiten en negeert de emoties. Ik genoot echter heel erg van zijn recente verhalenbundel ‘Xeelee Endurance’. De hoofdpersonen van deze verhalen hebben precies genoeg diepgang om met ze mee te willen leven en ondertussen neemt Baxter je als lezer mee op reis door een intrigerende toekomst, vol parallelle universa, oorlogen met andere, bizarre rassen en uiteindelijk zelfs nieuwe, nauwelijks herkenbare uitingsvormen van de mensheid. Elk verhaal opnieuw was verrassend en inspirerend. Wat ik wel een beetje jammer vond, was dat de laatste paar er een beetje bij leken te hangen en in mijn optiek niet een heel mooie afsluiting vormden van het overkoepelende verhaal. Maar wil je even meegenomen worden naar een andere wereld, dan is dit een toffe bundel!

Een ander recent SF-werk dat in goed Nederlands een ‘mindblowing’ leeservaring biedt, is ‘The Quantum Thief’ van de Finse auteur Hannu Rajaniemi. Niet echt aanbevolen als je nog niet zo veel SF hebt gelezen, of je moet toevallig veel kennis van informatica en/of natuurkunde hebben, maar ken je de termen uit het genre een beetje, dan is dit echt een nieuwe klassieker! Ik werd in elk geval op een goeie manier overdonderd door een wervelwind van nieuwe ideeën en concepten. Rajaniemi stort je als lezer in een totaal andere wereld, in een toekomst waarin computertechnologie het zonnestelsel ingrijpend heeft veranderd. Kunstmatige intelligenties zo groot als planeten, mensen die hun identiteit kunnen kopiëren en vervormen, nanotechnologie die op hol slaat, en eenzame beschavingen ver weg in de Oortwolk. Het is nauwelijks te bevatten, maar hoe bizar getransformeerd ook: mensen blijven mensen. En ook deze samenleving biedt mogelijkheden voor een verfijnde dief als Jean le Flambeur (een soort Arsene Lupin maar dan anders), die voor een lucratieve klus afdaalt naar Mars, maar -zoals dat gaat in dit soort verhalen- ontdekt dat de liefde de zaken danig kan compliceren. De andere delen van deze serie vond ik ook fantastisch!

 

Ten slotte wil ik graag enkele Nederlandse boeken in de schijnwerpers zetten. Want ook in Nederland worden fantastische SF- en fantasyverhalen geschreven. Jammergenoeg krijgen die nog niet altijd net zoveel aandacht als de Engelse boeken. Er zijn zelfs mensen die zeggen dat ze beter kunnen lezen in het Engels als in het Nederlands. Ik denk echter dat dit vooral komt omdat de Nederlandse boeken vaak nog onbekend zijn, en onbekend maakt onbemind.

Maar er zijn Nederlandse schrijvers die absoluut niet onderdoen voor hun Engelse en Amerikaanse tegenhangers, zoals Joost Uitdehaag. Zijn Fulia-tweeluik is een absolute aanrader voor liefhebbers van fantasy. Niet alleen volg je in zijn boek een complexe vrouwelijke hoofdpersoon, die het ene moment moedig kan zijn en het andere moment zich kwetsbaar durft te tonen, de wereld die Joost heeft geschapen, is ook nog eens origineel. Hij bevindt zich namelijk op de rand van de afgrond. Op insecten lijkende wezens, de Mirrax, overspoelen het land en dreigen de mensheid totaal uit te roeien. Veel duisterder zul je het niet snel vinden. Een handjevol overlevenden zoekt naar de burcht van de verdwenen Verbondsridders. Misschien dat daar hulp kan worden gevonden om het tij te keren … Ondertussen vind je in dit boek, en in het vervolg, levensechte vriendschappen, heftige veldslagen en zelfs een vleugje hoop. Ik ben in elk geval groot fan.

Wil je -voordat je een langer boek van een Nederlandse schrijver oppakt- eerst eens proeven aan hun stijl? Lees dan de Ganymedes-bundels van uitgeverij Fantastische Vertellingen. Remco Meisner en Paul van Leeuwenkamp stellen elk jaar een bloemlezing samen van de beste verhalen van Nederlandse en Vlaamse auteurs. Met voor iedereen iets: fantasy, sciencefiction, magisch realisme, sprookjesverhalen, en zelfs gedichten. De verhalen die je hier aantreft, tonen aan dat Nederlandse schrijvers echt niet onderdoen voor hun buitenlandse collega’s. Niet elk verhaal vind ik even goed geslaagd, maar dat kan ook niet. De diversiteit zorgt er echter voor dat elke bundel minstens een paar verhalen bevat die je wel zullen aanspreken. Omdat ze zonder winstoogmerk worden uitgebracht, zijn die verhalen de prijs van de bundels zeker waard. De eerlijkheid gebied me te vertellen dat er van mij verhalen stonden in Ganymedes-15 en -16. Maar eigenlijk vond ik Ganymedes-13 nog het sterkst. Met onder andere een tof verhaal van Mike Jansen, over een door nanotechnologie getransformeerde wereld, en een beklemmende dystopie van Frank Roger, een een verhaal van de bekende Thomas Oldeheuvelt.

Ik hoop binnenkort nog een keer een blog te schrijven, want ik heb nog lang niet alle boeken de revue laten passeren die ik voor het voetlicht wilde brengen. Heb je misschien al een of meer van deze boeken gelezen? Laat dan weten wat je ervan vond en inspireer anderen om ze ook eens in te kijken.

Maite Donker – Xuno

0

xuno

( geschreven voor SF Terra)

Xuno, is geen mens maar een Sha. Dat zijn wezens met vrij veel vacht en scherpe tanden. Als je de haren en de tanden niet ziet, kun je ze aanzien voor mensen. Ze zijn ook enorm goede zwaardvechters en kunnen magie gebruiken. Xuno en Eleanor zijn 5 jaar geleden hun Clan kwijtgeraakt en zoeken er al die jaren al naar. Xuno probeert Eleanor op te leiden, tot een goede Sha.

Eleanor is eigenwijs en trekt vaak haar eigen plan. Xuno zelf is ook niet de makkelijkste Sha.

Tijdens hun zoektocht komen ze Mag Mell terecht, daar krijgen ze de kans om hun Clan terug te vinden. Maar ze moeten wel eerst een opdracht uitvoeren voor de Abt van een tempel. Speelt hij wel open kaart? Of heeft hij een andere agenda?

Je wordt meegenomen naar twee werelden. De eerste is Terria, de wereld waarin het verhaal begint en daarna Ianna waar het verhaal verder gaat.

Zwaardgevechten, magie en overlevingsdrang staan centraal in dit boek.

Het leest echt enorm snel en je wordt het verhaal ingezogen.

Enorm goed hoe de auteur de juiste balans heeft gevonden tussen (niet te veel informatie) en de spanning steeds verder opbouwen. Ook is het erg knap dat er allerlei wezens een weg vinden in deze Queeste. Goden, Dwergen, Elven, Sha en Mensen. Maar wie kun je nu echt vertrouwen?

Xuno groeit echt tot een sterk personage in het boek. Xuno is een sterke vrouw en door wat ze allemaal meemaakt ga je echt een band met het personage krijgen.

De Scene met de wolven vond ik echt zo mooi. Hoe vrienden zich voor elkaar opofferen om elkaar niet te kwijt te raken. Het raakt je echt diep. Ook het gedrag van de wolven is goed beschreven en bloeddorstig. Je ziet hun tanden en rode ogen zo voor je opdoemen!

Maar ook de gevechten met de geesten. Geesten met scherpe tanden, die zo een hap uit je schouder kunnen nemen, zijn levensecht op papier gezet. Het is soms net alsof je het door Xuno’s ogen mee beleefd. Ook al moet je soms wel lachen om haar eigenwijze houding of haar antwoorden. Ze is niet op haar mondje gevallen deze heldin! Als vrouw is het heerlijk om in de huid te kruipen van Xuno!

Het is actievolle fantasy, met duistere wezens. Maar ook humor en echte Helden die zich opofferen voor de goede zaak, hun vrienden of om de wereld te kunnen redden.

Ik helemaal dol op de cover. De kleuren zijn mooi. De wolven en de Sha staan erop. En Eleanor gebruikt daar haar magie. Door de grote klauwen op de cover werd ik echt aangetrokken door dit boek. De cover kan zo uit het verhaal gekomen zijn.

Als je het boek dichtslaat hoop je dat dit niet het einde was. Het smaakt echt naar meer!!!!!!!!!!4-4,5sterren

Gast recensie van Boekenwurm Saskia: Kevin Deckers – De duistere oorlog 

0

Ongeloofwaardig debuut
 ‘Het begin van het einde’  is de titel van Boek Een van de serie ‘De Duistere Oorlog’.  De nu twintigjarige Kevin Deckers begon op zijn veertiende met het schrijven van dit debuut . De vergelijking met Christopher Paolini, die vanaf zijn vijftiende tot aan zijn negentiende jaar aan zijn bestseller Eragon werkte, lijkt snel gemaakt.  De overeenkomst tussen beiden houdt bij dit enkele feit op. ‘Het begin van het einde’ is zeker geen bestseller en kun je beter links laten liggen.
Het verhaal begint met de geboorte van Rayon, een dwerg die het universum en de goden moet redden van de Duisternis. Wanneer hij en zijn moeder intrekken bij Heer Theodor beginnen de Goden zich te roeren. Rayon krijgt de krachten van de God Seron maar moet daar een verschrikkelijke prijs voor betalen. Hij veroudert snel en om dat tegen te gaan dient hij verschillende artefacten te verzamelen. Het eerste ligt verstopt in de Duistere Kloof. Samen met zijn vrienden gaat hij op weg om dit voorwerp te vinden. Dit gaat echter niet vanzelf. 
De wereldopbouw is chaotisch en roept voortdurend twijfels op. In eerste instantie denk je in een soort middeleeuwse wereld te vertoeven. Wanneer mensen zich  echter in de ‘woonkamer’  of ‘slaapkamer’ bevinden en het ’ toilet’ zoeken dringt zich een hedendaags beeld op. Tegelijkertijd dragen soldaten ijzeren pantsers. Dat wekt verwarring en draagt niet bij aan de geloofwaardigheid van het verhaal. 

Het gebrek aan geloofwaardigheid speelt het hele boek door op alle fronten. Zo is het raar dat Bjorn die nog nooit Orks en Trollen heeft gezien  vanuit de verte het geluid van aanvallende Groene Orks herkent. Hij ziet ze op dat moment niet maar heeft in een boek gelezen hoe het geluid moet klinken. Ook denk je niet midden in een gevecht tegen zeven wachters dat de wachter die met zijn been trekt misschien een oude oorlogswond heeft. Daar heb je gewoonweg geen tijd voor.
 Het tijdsverloop is niet zo duidelijk uitgewerkt. Je zult zelf een schemaatje moeten opstellen om te snappen hoeveel dagen we onderweg zijn en wie ondertussen wat doet. De schrijver verspringt voortdurend van perspectief en het doel  daarvan is vaak onduidelijk en verwarrend.  Het verhaal loopt ook niet chronologisch. De schrijver gebruikt flashbacks maar het is niet eenvoudig te achterhalen wanneer een perspectiefwisseling een flashback is. Zo is het buitengewoon  verwarrend dat Rayon eerst een bericht van de Reus Drogan ontvangt,  terwijl de Reus dat bericht pas dertig pagina’s later gaat versturen. De lezer moet steeds terugbladeren om te snappen wat er aan de hand is.
De verhaallijn is ook om andere redenen niet goed te volgen. Het lijkt een opeenvolging van gevechten en magie. De theatrale beschrijvingen van bijlslagen, knallen, bliksemflitsen en de hoeveelheden bloed beslaan vaak meerdere pagina’s en er worden steeds nieuwe planeten, goden en wezens geïntroduceerd. 

Van het verhaal is daardoor nog maar weinig te bespeuren. Het vliegt alle kanten op en de logica ontbreekt. Het lijkt meer een mmorpg zoals World of Warcraft waarin op willekeurige momenten van alles kan gebeuren, dan een fantasyboek . Van enige opbouw is niets te bekennen.
De personages in het boek worden niet uitgewerkt en ontwikkelen zich niet. Ze zijn voortdurend kwaad of hebben plotseling en zonder veel redenen hevige onderlinge ruzie. Normale relationele verhoudingen lijken niet te bestaan. Ook de handelingen van de personages komen ongeloofwaardig over. Ze hebben de gewoonte om uitgeput  neer te vallen na een gevecht of na het gebruik van magie. Binnen twee zinnen staan ze desondanks weer overeind om opnieuw een gigantisch gevecht te leveren. Ze hoeven blijkbaar niet bij te komen. Tegelijkertijd vallen ze geregeld van uitputting flauw. 

Helemaal verbazingwekkend wordt het als Heer Theodor een arts dwingt  zijn doorgesneden achillespees aan elkaar te naaien. Theodor trekt de huid van zijn hak en kuiten zelf opzij en blijft gedurende de operatie volledig bij bewustzijn. Deze sterke man heeft blijkbaar geen verdoving nodig en is ondanks zijn blessure heel erg lenig. Hij verzoekt wel om een slaapmiddel als de arts klaar is, ‘graag voordat hij flauwvalt’. Om vervolgens dan pas flauw te vallen. 
Vanaf het begin vallen de vele taalfouten op. Het woord steigers wordt met lange ij geschreven, kurassen worden niet  ‘daarover vastgesnoerd’ maar  ‘daarover gesnoerd’, een sabel wordt ‘opgeblokkeerd’ en zo gaat het onverminderd door. 

De zinnen lopen niet lekker, worden halverwege afgekapt en gooien  je uit het verhaal. Het vele gebruik van verklarende woorden als ‘deze’, ‘daarom ‘en ‘hierdoor’ versterken dat  beeld . De schrijver probeert  te vaak teveel uit te leggen.  
Het lezen van dit verhaal is een ware worsteling. Het verhaal mist samenhang en een duidelijke focus. De vele taalfouten, onleesbare zinnen en de overmaat aan wezens en werelden veroorzaken verwarring en leiden tot een gevoel van vermoeidheid. Van leesplezier is geen sprake.

Lineke Breukel – IJsblauw, Het Instituut*****

0

ijsblauw

Eva-Lin doet haar ogen open in het Vondelpark. Maar ze weet niet wie ze is, ze kan zich echt helemaal niets meer herinneren van haar verleden. Zelfs haar naam weet ze niet meer. Een jongen in het park besluit om haar te helpen. Samen proberen ze achter haar naam te komen. Maar er zijn mensen op zoek naar haar, ze willen haar naar huis brengen. Naarmate haar zoektocht vordert komt ze erachter dat ze niet is wie ze dacht of hoopte te zijn. Ze is namelijk heel bijzonder en ze willen haar terug. Ze moet vluchten omdat ze vrij wil zijn. Hierbij wordt ze geholpen door Tom, die hierdoor ook in de moeilijkheden komt. Ze leert veel over zichzelf en voelt heel veel liefde voor Tom zijn kleine katje : Akki. En als lezer ga je ook echt verliefd worden op Akki. Het beestje maakt veel mee in zijn nog maar korte leventje, maar is een echte doorzetter! Maar wie is er nog veilig? En wie is er nog te vertrouwen? En kan ze zichzelf wel vertrouwen, als ze niet weet wie ze is?

Het instituut is een legaal bedrijf, maar voert in het geheim duistere praktijken uit. Als de Nederlandse autoriteiten daar achter komen, dan kunnen ze hun deuren wel sluiten.

Het verhaal speelt zich grotendeels af in Amsterdam. Als je daar een beetje de weg weet, dan zie je sommige plaatsen zo voor je.

Het is een dik boek, maar je zit meteen in het verhaal en hoopt en duimt mee voor Eva-Lin. Hierdoor heb je niet het idee dat het ruim 500 blz’s zijn. Het zit vol met Actie. Spannend is het omdat je wilt weten, wie Eva- Lin nu is en wat er aan de hand is. En omdat je wilt dat ze de vrijheid krijgt die ze zo graag wil hebben! Er zitten ook een aantal vrij bloederige scènes in. Dat kan ik als horror liefhebber echt enorm waarderen! Ook zit er een beetje romantiek in……. Bij veel scènes weet de auteur je echt in je hart en ziel te raken. Je moet wel mee voelen met de personages. Emotionele rollercoaster!

Het leest echt enorm vlot en als ik het in een genre moest zetten…….Dan is het een SF-thriller. Het doet best SF-achtig aan. Omdat er super sterke mensen zijn gekweekt met machines die nu nog niet bestaan. Maar misschien in de toekomst wel.

Het roept ook vragen bij je op. Moeten we wel met Genen aan de haal gaan? De perfecte mens proberen te schapen, zoals het gekloonde schaap? Mogen we wel mensen klonen? Want wordt een kloon qua innerlijk niet heel anders dan de persoon die jij voor je wilt hebben? Ook al is de buitenkant precies hetzelfde.? Ik vind het een nogal eng idee, dat je een overleden geliefde zo weer tot leven denkt te kunnen wekken! Persoonlijkheden vallen niet te klonen, alleen uiterlijk!

De cover is echt mooi en past echt perfect bij het verhaal. Het is een scene uit het verhaal.

De titel duurde even eerdat ik er achter kwam…Maar helemaal duidelijk en ook goed gevonden.

Alleen liet het plastic een beetje los op de voor en achterkant van het boek tijdens het lezen. Misschien heb ik het te intensief vastgehouden? Lol, omdat ik het spannend vond! Waarschijnlijk is dat mijn eigen schuld. Hahaha ik hou een boek te krampachtig vast als de spanning goed is!

Ik kan ook niet anders dan 5***** geven. Het was echt helemaal mijn boek en ik kijk echt uit naar boek 2! Komt deze al snel?

Kevin Deckers – De Duistere Oorlog (boek 1)

0

duistere-oorlog

De jonge dwerg Rayon krijgt de opdracht om de 7 planeten van het licht te redden. Hiervoor heeft hij 7 voorwerpen nodig. De eerste kan hij vinden in een kloof van het Dwergengebergte. Hij is door de goden uitgeroepen om deze missie te voldoen. Hij en drie anderen krijgen allemaal een goddelijke kracht van de god die hun uitkiest. Hij is alleen de enigste die niet onsterfelijk is dus hij wordt snel ouder. Hij gaat op pad met een aantal vrienden en moet heel veel doorstaan wil hij bij de kloof aankomen. Er vloeit veel bloed en er zijn veel gevechten. Het is geen sprookje dit boek. Het is echt fantasy voor de liefhebber van prachtig beschreven gevechten.

Rayon is de verhaallijn ( een van de vele personages) die mij het meeste aansprak. Zijn overlevingsdrang en het tot een goed einde willen brengen spreken boekdelen. Zijn verhaal is de rode draad in dit boek. Alle andere personages helpen hem op hun eigen manier.

Er komen veel wezens in dit boek voor: Orcs, goden, elven, mensen, draken, dwergen, drakenheren, magiërs, demonen en zelfs vampiers. Ook komen er een aantal planeten voorbij. De demonen hebben ook hun eigen wereld.

Ik lees ook wel eens een boek dat echt totaal mijn ding niet blijkt te zijn. Waarom het niet mijn ding was, leg ik hieronder uit:

Dit fantasy boek heeft alle ingrediënten. Alleen kon ik er niet in komen. Het begint vrij spannend. Maar er zijn zoveel personages…..Dat ik echt niet meer wist wie nu wie was en in de knoop raakte. Sommige namen lijken erg op elkaar. Bijvoorbeeld Darwin en Damwin. Ik kon ze niet meer uit elkaar houden. Omdat er zoveel personages zijn, leer je de meeste niet echt kennen en had ik er geen feeling mee. Een boek met zoveel personages zou een lijstje moeten hebben, met beschrijvingen voor als je het niet meer weet. Dit kan erg verwarrend zijn.

Ook kwam ik door de schrijfstijl niet in het verhaal. De zinnen lopen soms niet lekker. Er zijn woorden vergeten, of er staan hier en daar letters te veel achter een woord. Hierdoor kon ik ook niet in het verhaal gezogen worden. Ik vind het echt heel jammer maar kan er echt niets aan doen. Het is mijn boek gewoon niet. Daarom geef ik ook geen sterren, omdat ik op en neer ging qua gevoelens. En het overduidelijk echt mijn boek niet was.

Leigh Bardugo – Schim en Schaduw*****

0

schim-en-schaduw

Dit is een serie die al heel lang om mijn verlanglijstje stond. Ben blij dat ik hem eindelijk heb!

Vanaf de eerste bladzijde werd ik het verhaal ingezogen.

Alina Starkov groeit op in een weeshuis, samen met haar veste vriend Mal. Ze worden gerekruteerd om de Schaduwvlakte op te gaan. Ze krijgen een intensieve gevechtstraining. Alina is een kaartenmaker en Mal een spoorzoeker. De Schaduwvlakte is gehuld in Duisternis. En er leven wezens die mensenvlees eten. De mensen uit Ravka willen de Schaduwvlakte terug brengen naar groen, vruchtbaar land met daglicht. Als Mal wordt aangevallen door een van de monsters op de Schaduwvlakte gebeurt er iets. Een wit licht verwoest de monsters. Maar wie heeft dat gedaan?

Alina moet meekomen naar het hof. Daar krijgt ze een opleiding van de Duisterling en zal ze een echte Grisha worden. Grisha’s hebben allemaal hun eigen kracht en je kunt ze onder verdelen in verschillende groepen. Er zijn Grisha die kunnen helen, maar er zijn er ook die zeer gevaarlijk zijn.

Grisha’s zijn de Magiërs van Ravka. De toekomst hangt af van haar. Maar rust er niet teveel druk op haar schouders? Kan ze dit wel aan? Ze leert zichzelf steeds beter kennen en probeert uit alle macht haar gave te vinden en te gebruiken.

Alina is eenzaam en ze voelt zich nergens echt thuis. Ze voelt zich een buitenbeentje. Ze wil graag ergens bij horen.

Veel prachtige omschreven magie in dit boek! Hoe het licht met de duisternis omgaat en hoe ze met elkaar vechten om te winnen. De magie spat van de pagina’s af. Het is echt een zeer spannend verhaal met een duister randje.

Het verhaal speelt zich af in een koude wereld. Het weer is koud, het doet bijna Siberisch en Russisch aan. Het gaf mij echt dat gevoel. De namen in het boek ook. Mocht het in de echte wereld bestaan is het zeker Rusland. Minaretten en de typische torens. Ik vind het echt die sfeer uitblazen!

Achterin het boek staat nog een van de brieven die Mal aan Alina schreef en een interview met de auteur. Erg leuk en aanvullend allemaal!

Er zit ook een romantisch stuk in. Alina is namelijk verliefd. En ze kan er niet echt goed mee omgaan. Het liefdesverhaaldraadje is ook erg mooi. Je hoopt zo dat het goed komt voor haar. En je bent af en toe echt boos, omdat het lijkt alsof ze niet gelukkig mag zijn.

Hardcover editie met metallic voorop de cover. Prachtige uitgave. 5*****