Paul van Loon – Raveleijn

0

ravelijn

Thomas, Joost, Maurits en de tweeling Emma en Lisa verhuizen naar een afgelegen dorp. Ze weten niet of ze het wel zo leuk vinden daar. Vooral Thomas mist zijn vrienden en de band waar hij in zat. Hij wil het liefste terug naar hun oude leven.

Alles is een klap anders als Joost thuiskomt met wilde verhalen over ridders en ruiters. Niemand gelooft hem, maar als ze zelf de mysterieuze poort doorgaan zien ze het met eigen ogen. Op de poort zitten raven, deze vogels gaan met ze mee door de poort. Daar veranderen ze in paarden en de kinderen in ridders. Ze komen terecht in een andere tijd, of een parallelle wereld. Ze zien in ieder geval ook  hun eigen huis en de bakker in de wereld van Raveleijn. In Raveleijn moeten ze de bewoners helpen om uit de greep van Graaf Olaf te komen. De Graaf heeft vreemde wezens in zijn macht die het volk teisteren. Er verdwijnen ook steeds jonge jongens. Wat is er hier aan de hand?

Dit verhaal is erg spannend en vlot geschreven. Je vliegt er doorheen!

De illustraties zijn echt beeldschoon en je kunt er minuten lang naar kijken. Ze hebben veel details.

De vormgeving is sowieso al prachtig. Elk hoofdstuk begint met een grote titel en hoofdstuknummer. En vaak eindigt een hoofdstuk ook met een illustratie geheel in een kleur. Maar de illustratie heeft altijd met het verhaal op dat moment te maken. De binnenkant heeft de uitgever ook prachtig gedaan! Als je het boek openslaat zie je meteen vliegende raven. En als je nog niet in de Efteling bent geweest bij de show van Raveleijn wordt je wel enorm nieuwsgierig!

Paul heb ik onlangs ontmoet en hij heeft mijn boek dan ook gesigneerd met de woorden:

*Raveleijn, Waar Raven Ruijters zullen Zeijn

En dat is ook helemaal waar. Wat een sierlijk handschrift heeft hij. Als volwassene kun je altijd nog steeds van zijn verhalen genieten. Een van mijn jeugdhelden! Genieten geblazen voor jong en oud! Hij weet je nog altijd in zijn verhalen te zuigen. Ik hoop nog vele mooie verhalen van hem te mogen lezen!

Ik geef het boek 4,5 sterren (Cijfer: 9).

Blogtour: Terrence Lauerhohn – Nirwana****

0

 

In dit boek neemt de auteur je mee naar een dystopische wereld. Het zou zomaar onze toekomst kunnen zijn. In deze wereld nemen veel arme mensen de toevlucht tot drugs: Nirwana. Nirwana maakt het leven allemaal wat aangenamer. Sommige bewoners zijn gezegend met het arrondissement waarin ze wonen. Anderen hebben het niet zo goed getroffen en wonen in een zeer vervuild stukje aarde. Om daar te overleven moet je echt van alles doen. Dingen die je normaal echt mensonterend zou vinden.

Het geeft een goede kijk in het leven van een drugsverslaafde. Hoe zij leven en overleven maar ook hoe zij alles ervaren. Uwen is een van de junks. Hij woont samen met twee andere junks. Een ervan is Dara, een meisje van 15 die aan haar Nirwana komt door zichzelf te verkopen.

Dara haar vader zoekt haar, hij wil haar weer naar huis zien te krijgen. Ze komen zelf uit een goed arrondissement. Haar vader raakt hierdoor verzeild in een wrede wereld, waar mensen over lijken gaan om te overleven. Er heerst vooral chaos en de sterkste overwint. Hij geeft niet op en heeft er alles voor over om zijn dochter thuis te krijgen. Maar gaat hem dat wel lukken? Want kun je de belt wel overleven? En de Kortwiekers, zijn ook niet te vertrouwen! Wet en orde is er ver te zoeken.

Het is spannend en vlot geschreven. De hoofdstukken zijn vrij lang. De taal is soms erg grof en niet voor tere zieltjes. Het gaat er soms nogal bloederig en wreed aan toe. Hier moet je af en toe echt even bij slikken. Je gunt de personages een meevaller of een beetje rust. Maar in deze dystopische wereld is alles goed mis. Mensen gaan ver om zichzelf te redden. Mensen worden beesten. Laten we hopen dat onze toekomst er niet zo uit ziet!

Uwen is een personage dat nogal met zichzelf worstelt. Moet hij helpen of maken dat hij wegkomt? Hij leert zichzelf beter kennen en dat vind ik erg goed beschreven. Hij is mijn favoriete personage.

Sommige wapens zijn nog niet uitgevonden, dus een vleugje SF zit er in. Horror vanwege de bloederigheid en het bloedvergieten.

Het einde kwam als een verrassing en is origineel. Dat vind ik ook altijd goed aan een boek, als het einde niet zo standaard in. Duim omhoog voor dit einde! Ik geef het boek 4**** ( cijfer:8).

Hier nog een leuk filmpje over de nieuwe cover: https://www.youtube.com/watch?v=6PFz6jAv7K0&feature=youtu.be

Dutch Comic Con 25/3/2017 Utrecht

0

Samen met Wendy op pad naar de Dutch Comic Con in Utrecht. We waren er zelf nog nooit geweest. Meteen bij binnenkomst keken we onze ogen uit. Cosplay, Jurassic Park, Lord of the rings, The Hobbit, Sprookjes van de gebroeders Grimm. Er is zoveel te zien! Veel bezoekers verkleden zich, sommige waren echt zo groots en andere juist weer beeldschoon. Ik vond Bumblebee natuurlijk supercool. Ik heb echt een Bumblebee tik! Veel dames in mooie jurken, piraten en elfen heb ik voorbij zien komen. We zijn op een aantal momenten gewoon even gaan zitten om mensen te kijken.

SAM_0034

We zijn meteen naar de verste hal gegaan. Daar stond veel Merchandise en artiesten. De mooiste tekeningen kwamen voorbij. Als boekennerd kun je natuurlijk niet voorbij lopen als je prachtige bladwijzers tegenkomt die zeer mooie tekeningen hebben. Kiezen is ook nog een hele opgave. Maar ik wist meteen dat ik Negan moest hebben. The Walking Dead fangirl in mij schreeuwde erom! En een prachtige wolf en een met Raven(prachtige dieren).

Achter in de hal vonden we Quasis, zij geven onder andere de Splinters uit. Maar ook boeken van Jasper Polane en Sophia Drenth. Anthonie Holslag was ook van de partij. Even gezellig praatje gemaakt en voor het einde van de dag nog een boek van Anthonie opgehaald. Dit was de enigste in mijn collectie van hem, die nog ontbrak.

Bij Celtica eventjes lekker op een stoel gezeten. Rianne Lampers ging de auteurs: Patty van Delft en Jeffrey Debris ophalen. Wij mochten het fort even bewaken. Erg leuk om mensen te kijken vanuit deze hoek. Ondertussen had ik een gevecht met mijn rolcontainer ( het is een koffer op wielen, maar hij zat toen al vrij vol. Opnieuw indelen dus). Rianne heeft 3 boeken gesigneerd. Patty heeft Dragan Duma gesigneerd en Jeffrey ook. Met een doodle. I love Grummus!!!!! Super! Van Patty kreeg ik nog een goodiebag mee, die ik mag verloten. Dus hou de pagina in de gaten. Ik denk dat ik het ik mei ga verloten ;-). Nog even nadenken over een prijsvraag. (komt helemaal goed). Altijd veel plezier bij Celtica. En wederom voelde ik me helemaal vertrouwd en thuis en kon het niet laten om even een foto te maken achter de stand. Ik hoop niet dat de mensen dachten dat ik een auteur was. Lol.

Dutch Deadpool stond ondertussen grappen en grollen uit te halen op het podium. Ik vind dat altijd een bijzonder hyperactief stripfiguur. Maar het was net de echte, dat vind ik altijd bijzonder gaaf, dat men helemaal in zijn rol zit. Wel vraag ik me altijd af, hoe de persoon er in het echt uit ziet. Hij volgt me nu ook op Instagram, ik voel me zeer vereerd. Jack Sparrow stond ook nog te zingen volgens mij. Ik heb in een vlaag wat celebs gezien, vooral auteurs, maar Dirk van the A-team zat bij de signeerstand. Ik had het veel te druk met alles te zien en te beleven. Je komt ogen te kort!

Veel auto’s waren er..007, A-team en Batman….Zo mooooooi!

SAM_0027

Nimisa hadden we ook snel gevonden. Wendy ging haar gewonnen boek ophalen bij Atalanta Nehmoura en liet een boek signeren bij Mark van Dijk. Bij Nimisa heb ik altijd het gevoel dat ik helemaal thuis ben. Maar ik spreek deze auteurs ook vrij vaak en daar hebben we dus wel een tijdje doorgebracht. Bijpraten en over van alles en nog wat kletsen. Ik zelf heb al hun boeken al, maar ga zeker altijd langs om gedag te zeggen. (ja, echt waar…Ik heb gewoon alle boeken. Diehard!)

 

Lekker kijken naar alle andere andere stands, totdat we bij Patrick Kerkhof terecht kwamen. Zijn stand viel echt op! Helemaal in de stijl van zijn boek Dizary, een prachtige ingang naar zijn domein. Er stond een prachtige troon in, geheel in de kleuren van Dizary. Ook had hij het zo mooi ingericht. Met zijn eigen tekeningen. Wow! Wat kan hij goed tekenen! Als deze sfeer in de boeken ook zit, ga ik me er helemaal in thuis voelen. Ik kijk er echt naar uit, om het boek te lezen! We hebben heerlijk staan praten en ondertussen verkocht hij ook gewoon nog een boek.

SAM_9999

Daarna naar Zilverspoor. Even lekker bijgeklets met Arwen Mannens en kennis gemaakt met Mathijs Hulster. Ik kwam er daar achter, dat mijn stem echt aan het verdwijnen was. Maar echt enorm enthousiaste auteurs! Ook een aantal nieuwe gezichten op de stand. Dat zien we als lezers altijd graag! Nog meer voor op ons verlanglijstje. Het liefste wil je daar alles meenemen. Als een kind in een snoepwinkel! Elke uitgeverij geeft me weer een ander gevoel, dat is heel apart. Ik kon nu eindelijk de trilogie van Kim Ten Tusscher meenemen en laten signeren. Kelly van der Laan stond er ook. Haar trilogie wil ik ook zo graag. Deze gaat er zeker komen! Haha, na Zilverspoor was mijn stem echt zo goed als zoek. Ik praat waarschijnlijk te veel….

Paul van Loon was er ook. Wat een super lieve man! Hij is een jeugdheld van mij. Wat heb ik veel boeken van hem gelezen! En dat doe ik nog steeds. Boek laten signeren en met hem op de foto. Hier keek ik echt naar uit. En wat een sierlijk handschrift heeft hij!

Ik had een zeer leuke meet en Greet met Diana van Hal. Zij kwam ook naar de Comic Con. Dus kwamen er nog twee boeken bij. Met veel moeite kreeg ik mijn rolcontainer dicht. Ze is echt een enorm lieve en aardige vrouw! Haar man was ook mee. Ook zag ik Patricia (DCC promotie) nu in het echt. Altijd leuk om mensen in het echt te zien. Weer staan kletsen over Paul van Loon, boeken en mijn blog. Ik kreeg de hele dag complimenten van veel mensen. Ik ging er van blozen ( als ik het niet zo warm had, met mijn rode hoofd). Ik vind het geweldig om Nederlandse auteurs te leren kennen en hun boeken te lezen. Er zijn zoveel goede auteurs in Nederland…..Ik ben echt trots op onze boekenwereld!

Het nagebouwde Hobbit dorp was zo mooi! Bilbo zat daar lekker een pijp te roken en moest verjaardagskaarsjes uitblazen. De hele set was levensecht. Prachtig. Ik ben een Lord of the rings freak dus ik kan daar uren naar kijken! Het donkerste gedeelte was creepy. Daar kon je zomaar een orc, ringgeest of een andere engerd tegen het lijf lopen. Natuurlijk schrok ik me kapot toen een van de ringgeesten mij ineens beetpakte. Ik was er al bang voor, ik ben meestal de klos. Maar dat maakt de ervaring nog leuker. Echt kicken! En die make-up was echt zo goed!Levensecht. Het was alsof de geest-koning zo uit de grot met geesten kwam gelopen (ja ehm, als je niet weet wat ik bedoel..LOTR lezen of de films kijken, het was twee druppels water de geest-koning uit de film. Die ogen! OMG! Ook stond de spin uit LOTR er nog. Levensgroot met allerlei plakkerige spinnenwebben. Gollem heb ik ook nog zien lopen. Duim omhoog voor deze Cosplay!

En toen kwam ik eindelijk een velociraptor tegen! Ik ben dol op die dino’s. Daar moest ik mee op de foto! We hebben gezien hoe ze de trailer weer inging. En de jeep stond er ook en een aantal bewakers, zo weggelopen uit de films. De man die JP tot stand heeft gebracht, liep met de velociraptor rond door de hallen. En jemig! Deze man was net de echte! Ook was er een baby T-rex. Was mega schattig. Ik wil ook een dino!!!!!!!! Als hij klein blijft kan ik m wel houden….Wie weet kunnen ze dat uitvinden in het JP lab?

Je kon ook veel doen op game-gebied en een glimp meepakken van de nieuwste series of nieuwe seizoenen van bepaalde series. The Exorcist, deze moet ik iedereen aanraden. Het speelt zich in het nu af, maar heeft wel iets met de films te maken. Maar wat zul je zelf moeten uitvinden. Ik vind het een geweldige serie iniedergeval en hoop dat hij het goed gaat doen in Nederland!

prisonbreakdcc17

Op de foto bij de Prison Break stand. ( wat kijk ik uit naar het nieuwe seizoen). Nu heb ik ook eens achter de tralies gezeten. Wel met een celmaatje die ik 100% vertrouw. Dat weet je maar nooit in de gevangenis!

SAM_0024

Dus is DCC leuk? Nee, het is GEWELDIG! Ik ga zeker weer heen. Ik was helemaal in mijn element. Ik zou nog uren kunnen doorschrijven over DCC. Ben vast heel veel dingen vergeten…..Ik kan alleen maar zeggen: Ga zelf eens heen en maak het mee. Ga op bezoek in al deze werelden en zorg ervoor dat Darth Vader zijn zwaar niet in je nek legt (of juist wel in mijn geval), als je een foto wilt maken ( ik trek dat echt aan denk ik, lol). Je maakt wat mee op het DCC!

SAM_0035

Ik kwam thuis met een rolcontainer boeken en wat andere dingen. Heb het echt naar mijn zin gehad en kijk alweer uit naar de volgende keer. Dit smaakt naar MEER!

Nienke Pool – Yin en Yang*****

0

yinyang

In dit boek neemt de auteur je mee naar het oude China. Mayka-Ling groeit op in een bijzondere wereld.

Ze leert dat Yin en Yang uit een reusachtig ei kwamen, de hele wereld kwam uit een ei. Ze kan zich dat bijna niet voorstellen. Haar leven is niet zoals de doorsnee meisjes in China. Zij groeit op binnen de gesloten muren van haar vaders grote huis. Hij is de Mandarijn van de provincie. Hij heeft meerdere vrouwen en heel veel kinderen bij deze vrouwen.

Ze heeft een bijzonder klein vriendje: Long, hij is een Ba xian.

Je ziet veel dingen door haar ogen. Sommige dingen zijn wereldvreemd voor ons. Maar zo kijken zij ook naar onze gebruiken!

In dit verhaal lees je hoe het leven eruit zag voor zo’n meisje. Veel historische feiten komen er voorbij, dus is het ook nog eens enorm leerzaam. Echte geschiedenis is soms bikkelhard, maar moet echt de wereld in. De gebruiken in China waren vaak gruwelijk en grof. Dus je moet wel af en toe even slikken. Het is best heftig wat dat meisje meemaakt. Maar het laat je wel even nadenken over je eigen situatie. Je bent namelijk in een heel andere cultuur geboren!

De illustraties (Ingrid van der Knaap) zijn echt prachtig. Ze geven je een extra kijkje in het verhaal en op de mensen die erin voorkomen. Ik vind het altijd mooi om illustraties te zien in een leerzaam boek. Het geeft een beter beeld en is ook weer leerzaam omdat het meer details laat zien.

Op de cover staat Mayka-Ling met haar kleine vriend Long. Erg mooi!

Ik denk dat kinderen vanaf een jaar of 12 dit boek zouden kunnen lezen. Ik had het op die leeftijd graag gelezen. En voorlezen kan natuurlijk ook altijd!

Ik geef het boekje 5 sterren omdat het leerzaam en spannend is. De vormgeving is ook zeer mooi!*****

 

 

 

Frank van Zwol – Schokgolf****

0

schokgolf

 

Dit is mijn eerste boek van deze auteur. Meteen vanaf de allereerste bladzijde zat ik in het boek.

Het pakt je meteen! Het speelt zich af in IJsland, een land met vulkanen en veel toeristen. De terroristen hebben het land ook ontdenkt. Een cel van IS heeft een plan bedacht om de grootste vulkaan Katla van het land te laten uitbarsten. Dit zal niet alleen IJsland verwoesten maar de hele wereld gaat er last van krijgen. De vorige uitbarsting met die Asregen? Dat was een babyvulkaan vergeleken bij deze. Oogsten gaan mislukken als deze vulkaan tot ontploffing komt en het klimaat zal een grote klap krijgen. En gebieden zullen onbewoonbaar worden.

Tom maakt foto reportages voor National geographic en hij gaat op onderzoek uit in IJsland Tijdens een van zijn tochtjes in een krater van een slapende vulkaan gaat er iets goed mis met de lift. Hij wil onderzoeken hoe dit had kunnen gebeuren. Hij heeft ook nog een tweede baan, hij werkt undercover bij de militaire inlichtingendienst. Van zijn baas krijgt hij een aparte opdracht om te voltooien. Naarmate hij antwoorden krijgt, komen er allerlei gevaren op zijn pad. Hij moet zichzelf beschermen, maar ook het onderzoeksteam dat met hem mee is. Wie kan hij vertrouwen?

Het is een spannend boek, veel actie en natuurgeweld. Je bent er voor het gevoel zelf bij als de klok doortikt. Je wilt de personages helpen. Maar is dat wel mogelijk? Is dit nog te stoppen?

De schrijfstijl is vlot en voor je weet ben je op de helft. Het laat je niet meer los. Je moet weten wat er gaat gebeuren en met wie. Ik wil zeker meer lezen van deze auteur!

De cover is ook zo mooi! Wow! Past helemaal bij het verhaal!

Wel had ik een probleem bij blz. 118 ongeveer. Daar zijn twee namen verwisseld. Arne wordt daar genoemd, dat ze bij hem in de auto stappen. Dit kan helemaal niet. Dat is onmogelijk, gezien de toestand van deze man. Omdat dit voor mijn gevoel niet klopte, heb ik 3-4 hoofdstukken opnieuw moeten lezen. Ik dacht dat ik iets gemist had. Maar nee, het is een naamsverwisseling, want een paar pagina’s verder komt Arne weer in beeld. Door de context te volgen kom je er achter dat het de naam van een van de andere teamleden moest zijn, waarschijnlijk: Einar. Maar hierdoor was ik echt uit het verhaal, heb het even weggelegd om er de dag erna weer fris in te springen.

Maar ik vond het echt een verhaal vol spanning en vaart, dus het krijgt 4**** van mij!

Blogtour: Nirwana

0

Nu eens een keer een bericht van mij: VOOR het lezen. Ik heb hoge verwachtingen van dit boek. Ik vind alle verhalen van Terrence spannend en zeer goed, dus kan niet wachten!  Mijn mede bloggers zijn er dolenthousiast over. Ik spring deze week in het verhaal Nirwana en ga er van genieten. Mijn recensie komt eind maart/begin april online. Dus over 7-12 dagen staat hij online. Houden jullie deze pagina in de gaten?

**********************************************************

Waar gaat Nirwana over?

Een nieuwe tijd
Een nieuw getto
Een nieuwe drug
Een verslaafde
Een vermiste dochter
Een vader op zoek

Terrence Lauerhohn heeft zichzelf voor een derde maal op een rij overtroffen met een thriller. Was zijn eerste boek De negen cirkels volgens zijn woorden Dark Fantasy met een knipoog, Wegversperring paste volgens trouwe lezers prima tussen de Stephen King boeken. Met Nirwana raakt hij vlijmscherp wat verslaving met iemand kan doen.

Deze fantasy-thriller speelt zich af aan de onderkant van de samenleving, in een milieu van drugsverslaafden en hoeren in het denkbeeldige Laatste Arrondissement. Om aan geld te komen en drugs te kunnen scoren bieden de bewoners van het getto allerlei seksuele diensten aan. De politie wordt aangeduid met Stapo en de bendeleden die zorgen dat mensen aan hun gerief komen worden de Kortwiekers genoemd. Nirwana is de naam van de drug waar het de verslaafden om te doen is. De functie van het Laatste Arrondissement is om alle andere arrondissementen schoon te houden. In dit universum van seks en drugs is een vader op zoek naar zijn dochter. De zoektocht leidt hem naar de meest afgrijselijke uithoeken in een overtuigend en krachtig verhaal dat niet minder verschrikkelijk is. In dit verhaal draait het om overleven en de kritische noot van de auteur op onze huidige maatschappij is evident: het Laatste Arrondissement ligt in Stad Holland. Net als ‘Wegversperring’* van de auteur een apocalyptisch verhaal dat sterk en fantasierijk verteld wordt.

Hierdoor krijg ik er echt enorm veel zin in! Het boek ligt me al en tijd aan te staren, maar ik heb mezelf moeten bedwingen. Pas lezen rond mijn blog-datum;-). Nu ben ik aan de beurt!

******************************************************************

Hier kun je een youtube-verslag vinden van de Meet & Greet: https://www.youtube.com/watch?v=IQmBRirbU8Y&feature=youtu.be

*************************************************************

 

Leesfragment kun je hier lezen: https://www.ambilicious.nl/boeken/fragmenten/Leesfragment_Nirwana-Terrence_Lauerhohn-Ambilicious.pdf

Terrence op Facebook: https://www.facebook.com/terrence.lauerhohn?fref=ts

Website: http://www.123website.nl/lauerhohn/

******************************************************************

Eerste druk:

Wil je de oude druk ( Hierboven) nog hebben? Dan moet je erg snel zijn, want de eerste druk is bijna uitverkocht. De tweede druk krijgt een nieuwe cover. Deze is ook weer prachtig mooi! Dit is de nieuwe cover:

nirwana1

 

 

 

 

 

Gastblog: Johan Klein Haneveld: Nog meer boeiende boeken.

0

johan3

Nog meer boeiende boeken

Ik heb al twee gastblogs geschreven over mijn favoriete boeken. Maar twee blogs blijken niet genoeg! Want ik hoef maar even voor mijn boekenkast te staan en ik zie er zo weer vijf die het verdienen wat meer aandacht te krijgen. Boeken die op mij indruk hebben gemaakt of me hebben geïnspireerd bij het schrijven van mijn eigen verhalen. Misschien zit er wel iets tussen waar jij nog nooit van hebt gehoord, maar dat je wel heel erg aanspreekt!

Om te beginnen de meest recente. Alastair Reynolds is bekend van zijn langere SF-series, zoals de serie ‘Poseidons children’ die begint met ‘Blue remembered earth’. Dit zijn fantastische boeken, waarin Afrika de economische wereldmacht is geworden, olifanten als intelligente wezens worden erkend, en mensen zich onder water tot zeemeerminnen en -mannen laten omvormen. Reynolds beschikt over een gedegen wetenschappelijke achtergrond, maar anders dan zijn collega Stephen Baxter, heeft hij niet een pessimistisch toekomstbeeld. De twee schrijvers hebben trouwens samengewerkt aan een vervolg op een verhaal van Arthur C. Clarke, ‘The medusa chronicles’. In dit boek ontstaat in het zonnestelsel een conflict tussen de mensheid en een beschaving van intelligente machines, met een cyborg in het midden ervan. Een afdaling tot in het hart van de planeet Jupiter was het hoogtepunt: wetenschap en fantasie gekoppeld tot een werkelijk ontzagwekkend geheel. Het beste wat ik tot nu toe van Reynolds heb gelezen, zijn echter zijn korte verhalen, verzameld in ‘Beyond the aquila rift’. Op Hebban vond de recensent van de bundel ‘Ganymedes 16’ het jammer dat ‘met name een deel van de sciencefiction vrij traditioneel is. Tijdreizigers met goed (of minder goed) advies, opstandige robots en per ongeluk in een andere dimensie belanden zijn al zo vaak gebruikt dat het moeilijk is er nog iets nieuws mee te doen.’ Reynolds laat zien dat dit onzin is. Zijn verhalen zouden volgens deze recensent ook traditioneel zijn, omdat ze gaan over ruimteschepen, verre toekomsten, robots en buitenaardse wezens. Wat Reynolds echter goed begrijpt is dat dit de aankleding is van het verhaal. Een historisch verhaal is niet ‘traditioneel’ omdat er huifkarren, hoge hoeden of musketten in voorkomen. Net zo kan een schrijver met de traditionele onderdelen van het SF-genre nog steeds heel originele verhalen schrijven. Reynolds blijft daarbij heel menselijk, al schuwt hij horror niet (een paar van deze verhalen zijn best gruwelijk). Neem bijvoorbeeld het verhaal ‘Diamond dogs’, waarbij gedreven onderzoekers steeds verder willen doordringen in een buitenaards object, maar daarvoor een hoge prijs moeten betalen. Het titelverhaal is ook onthutsend. Een piloot ontdekt dat ze veel verder heeft gereisd dan ze had gedacht. En het verhaal ‘Thousandth night’ is een prachtig beeld van een heel verre toekomst, waarbij mensen zelfs plannen maken om het melkwegstelsel te manipuleren.

Ook Nederlandse auteurs kunnen goede SF-verhalen schrijven. Dat ontdekte ik voor het eerst toen ik de boeken las van Carl Lans. Van deze Nederlandse schrijver had mijn vader twee delen in de kast staan: ‘Wedloop met een nova’ en ‘Testwerelden van de galaxie’. Hoewel vooral in de relaties tussen mannen en vrouwen duidelijk werd uit welke tijd de verhalen stamden, was op de verbeelding niks aan te merken. Levende wezens op het oppervlak van de zon, een grasplaneet waarvan het oppervlak steeds van vorm veranderde, planten die het water uit levende wezens zogen … de beelden staan me nog steeds bij. Later vond ik de verhalenbundel ‘Werelden onder de horizon’, uitgegeven in 1970, waarvan de uitgever op de achterflap zei dat het een unicum was: ‘de eerste bundel oorspronkelijke Nederlandse science-fiction verhalen’. Ik vond ze prachtig. Het begint met wat meer absurde verhalen, zoals een waarin de hoofdpersonen opeens heel klein zijn en het gevaar lopen door een waterdruppel te worden opgeslokt. Dat was zo levendig beschreven dat ik eruit putte voor een scène uit mijn debuutroman ‘Neptunus’. Maar latere verhalen gaan steeds verder de toekomst in. Ze beschrijven een wereld waar overbevolking voor problemen zorgt en mensen zijn opgesloten in piramidesteden. Naar mijn mening doen deze voorbeelden niet onder voor internationale fantastische literatuur, en laten ze zien dat van Nederlandse schrijvers niet gezegd kan worden dat het ze aan fantasie ontbreekt! Een aanrader.

Van een heel andere orde is ‘Lilith’ van de negentiende eeuwse schrijver George MacDonald. Ook dit boek kwam ik een keer in de Slegt tegen en heb ik toen direct meegenomen. Ik kende de naam van de auteur namelijk wel, want hij werd regelmatig genoemd door een paar van mijn favoriete schrijvers, G.K. Chesterton, J.R.R. Tolkien en C.S. Lewis. Hij figureert zelfs in het boek ‘De grote scheiding’ van de laatste. Gezien zijn invloed op deze auteurs en op bijvoorbeeld Lewis Carroll, kan MacDonald volgens mij gezien worden als een van de grondleggers van het fantasygenre. Hij schreef naast sprookjesverhalen ook realistische romans en theologische werken, maar die zijn minder bekend. Dit verhaal maakte heel veel indruk op me. Het gaat over een student die uit Oxford terug naar huis komt. Hij ontmoet een mysterieuze meneer Raven en ontdekt een spiegel, die hem transporteert naar een vreemde wereld. Hij raakt betrokken bij de strijd om het hart van Lilith, de eerste vrouw van Adam. Ik vond dit werkelijk een van de mooiste boeken die ik tot nu toe heb gelezen, met prachtige beelden en een sterk verhaal, dat bovendien doortrokken is van de meest genadige en liefdevolle weergave van God die ik ooit ben tegengekomen. Ik kan niet zeggen dat ik alles heb begrepen wat ik las, wel dat het me hoop gaf. Maar neem het niet van mij aan, lees wat W.H. Auden schrijft op de achterflap: ‘Door zijn vermogen zijn innerlijke leven te projecteren in beelden, gebeurtenissen, wezens en landschappen die voor iedereen van betekenis zijn, is George MacDonald een van de meest opvallende schrijvers van de negentiende eeuw.’ Wie zich wil onderdompelen in goedheid, via de weg van de verbeelding, kan dit boek niet missen.

Maar wie daarentegen meer houdt van spanning en avontuur, van actie en sabotage en nauwe ontsnappingen, van levendige beschrijvingen en heldhaftige karakters, kan terecht bij de boeken van Alistair MacLean. Ik was vanaf mijn middelbare school-tijd (alweer even geleden), groot fan van deze schrijver. Eerst haalde ik ze allemaal uit de bibliotheek, later ging ik ze zelf verzamelen, met hulp van vriendinnen van de studentenvereniging. Ik lees ze nu niet meer zo regelmatig, maar soms is het leuk er een tussendoor te pakken. Ik vind zelf dat MacLean geen gelijke heeft als het gaat om het opvoeren van de spanning, of het beschrijven van de actie zo dat het lijkt alsof je het zelf meemaakt. Hij heeft wat mindere boeken geschreven, vooral later in zijn carrière, maar het merendeel is gewoon erg goed. Puur vermaak en daar is niks mis mee. Een van de beste is ‘Booreiland X-13’, gevolgd door het bekende ‘The guns of Navarone’ maar ook genoot ik erg van ‘Ice station zebra’. Een klassieke situatie: een onderzeeër wordt erop uitgestuurd om de bemanning van een weerstation op het noordpoolijs te redden. Maar dan gebeurt er aan boort van het schip iets dat alleen maar het gevolg kan zijn van sabotage. MacLean weet heel goed te beschrijven hoe de kou van de poolwind in je gezicht kan snijden en je voelt met de mensen mee die op elkaar zitten in de benauwde ruimte in de onderzeeër. Het grootste compliment dat ik kreeg voor mijn debuutroman ‘Neptunus’ waste opmerking van een recensent dat ik me duidelijk door dit boek had laten inspireren. Daar was ik mezelf niet van bewust (de film ‘Lost in space’ was een grotere inspiratiebron), maar dat de boeken van Alistair MacLean invloed hebben gehad op mijn schrijfstijl kan ik niet ontkennen. Zelfs in de actiescènes in mijn fantasyboek ‘De Krakenvorst’ kun je die invloed waarschijnlijk wel herkennen.

Tenslotte nog een erg gave SF-roman: Coyote van Allen Steele. Eigenlijk is roman niet het juiste woord. Het is een verzameling van SF-verhalen die eerder elders zijn verschenen. Wel spelen ze zich af in hetzelfde universum en soms hebben ze dezelfde hoofdpersonen. Ze vertellen het verhaal van de eerste bemande reis naar Coyote, de bewoonbare maan van een grote gasplaneet. De kolonisten vestigen zich en beginnen hun nieuwe thuis te verkennen. Maar waar niemand rekening mee heeft gehouden, is dat ruimteschepen die later van Aarde vertrokken, snellere aandrijvingen hadden, en dus arriveren al heel snel nieuwe lichtingen. De omstandigheden thuis zijn echter niet ten goede veranderd en de oorspronkelijke Coyote-bewoners moeten al snel vechten om hun vrijheid. In latere delen breidt Allen Steele het Coyote-universum verder uit, maar dit eerste deel vond ik het boeiendst. Hij doet steeds een raam open waardoor je een stuk van de geschiedenis kunt zien. Rebellen die ervoor zorgen dat ze aan hun planeet kunnen ontsnappen, een man die als enige wakker wordt op een ruimteschip, opstandige tieners die de wildernis intrekken. Samen vormen deze inkijkjes echter een beeld van het geheel. De verkenning van een nieuwe wereld inspireerde me, en de karakters die Steele schept zijn sympathiek. Ook kreeg ik ideeën voor nieuwe verhalen. En dat mijn volgende boek ‘Conquistador’ bestaat uit losse verhalen die wel samen één geheel vormen, is op de boeken in de Coyote-reeks terug te voeren.

Nog steeds heb ik lang niet alle boeken voorgesteld waar ik enthousiast over ben. Volgende maand zal ik daarom nog een laatste gastblog voor jullie schrijven!