Lieve van den Berg – Reizende Poefjes ( recensie & interview ). 

0

Pol en Polleke hebben een super lieve oma. Als ze op een dag bij hun oma zijn gaan ze een groot avontuur tegemoet. Bij oma komt magie tot leven. Pol komt erachter dat de poefjes kunnen vliegen.  Ze nemen hem mee naar een bijzonder land.  Koning  Barbaro heeft daar de macht.  Ook is er een vreselijke heks aanwezig. Ze heet Gemena en doet haar naam eer aan. Pol komt daar de reus Gigantus tegen in de kerkers. Samen besluiten ze om te ontsnappen. 

Polleke mist haar broer enorm en ze gaat hem achterna.  Zij belandt in Luilekkerland. Daar kun je alles eten. Alles is eetbaar,  maar sommige eetbare wezens leven ook echt. 

Pol heeft nog iemand die hem helpt :een raaf. Deze vogel kan praten. 

Komen Pol en Polleke weer bij elkaar en komen ze ooit weer thuis? 

Het is een prachtig, beeldend geschreven, Fantasie vol kinderboek. Wat erg leuk is: Er zit een Minecraft wereld in. Dat is toch erg actueel op het moment.  Ook gaan ze naar een themapark in Hoorn.  Erg leuk als je Er zelf bent geweest.

Het leest vlot. Groot lettertype.  Korte hoofdstukken. Leuke illustraties, maken het verhaal nog completer.  Leuk om te lezen, maar ook om voor te lezen! 

Ik voelde de hele sfeer van kinderboeken uit mijn jeugd. In het bijzonder:  Roald Dahl. De Gvr.  Echt zo leuk dat het boek je weer even kind maakt. Heerlijk . Het krijgt van mij 4****

*******Interview ********
Hoe voelt dat om je boek voor het eerst in je handen te kunnen houden?

Ik was enorm trots toen mijn kinderboek Reizende poefjes door uitgever Elly Godijn van GodijnPublishing aan mij werd overhandigd. Na maanden van voorbereiding, schrappen en schaven was mijn boek er dan eindelijk. De lancering was spannend en ik belandde op een roze wolk door alle reacties.

Hoe kwam je op het idee voor dit verhaal?

Mijn twee oudste kleinkinderen kwamen een weekje logeren omdat hun ouders op vakantie waren en de kinderen gewoon naar school moesten. Het was in de herfst en de open haard brandde. Kleinzoon pakte twee ronde poefjes, schoof ze aan elkaar en ging erop liggen. Zijn benen hingen over de rand. Hij vroeg zijn zusje om hem aan zijn benen voort te trekken als een paard. Ze trok hem de hele kamer door en kleinzoon riep: ‘Opzij allemaal, hier komen de reizende poefjes.’ Toen ontstond het idee om met de fantasie van de kinderen iets te doen.

Hoe kwam je op de namen van de hoofdpersonen. En lijken ze op iemand uit je omgeving?

De kleinkinderen worden in de sociale media regelmatig genoemd met de naam grasspriet; Grote grasspriet en kleine grasspriet, dit om de anonimiteit te bewaren. Ik heb de naam Pol en Polleke bedacht, denkend aan een graspol. Hun karakters lijken op die van de kleinkinderen.

Hoe ging het schrijfproces in zijn werk (maak je aantekeningen, tabellen of heb je zelfs foto’s in je hoofd of gebruik je foto’s van internet?

De ideeën die de kleinkinderen aandroegen, noteerde ik. Verschillende keren hebben we zitten fantaseren hoe het verhaal moest gaan. Minecraft moest zeker in het verhaal.

Hoe lang schrijf je per dag en hoelang heb je over dit boek gedaan?

Als ik inspiratie heb, ga ik schrijven. Het kan een uur zijn, een hele dag of alleen een avond. Ik ben een avondmens, dan creëer ik het beste. Als ik schrijf, doe ik kaarsjes aan, ik brand speciale wierook en draai altijd dezelfde cd op de achtergrond. Schrijven doe ik met de hand. Later zet ik het verhaal in de laptop waarbij ik meteen verbeteringen aanbreng.

Wie heeft de cover gemaakt en heeft de cover een betekenis?

De cover is gemaakt door mijn dochter Jennifer Groen. Zij is heel creatief, heeft een creatieve opleiding gedaan en voor mij wilde ze graag de illustraties ontwerpen. De cover spreekt voor zich. Pol en Polleke zijn ondernemende typjes en onafscheidelijk.

Wat vind jij zelf het leukste van het boek of wat raakt jezelf het meeste uit je verhaal?

Het hoofdstuk over Luilekkerland vind ik leuk, maar ook het hoofdstuk waarin de heks van Sprookjeswonderland Pol en Polleke gaat helpen. Eigenlijk heeft elk hoofdstuk iets leuks wat je bij blijft. Of iets engs. En soms ook iets ontroerends.
Ben je op pad gegaan en heb je plaatsen bezocht om inspiratie op te doen, zo ja waar heen?

Voor de hoofdstukken die zich afspelen in Sprookjeswonderland ben ik gaan kijken of het verhaal dat ik schreef echt klopte. En ik was heel blij toen ik ontdekte dat het inderdaad zo was.

Heeft het boek een boodschap?

Het boek heeft verschillende boodschappen; je netjes gedragen, geduldig zijn, niet opgeven en vooral je fantasie gebruiken. In het boek loopt alles goed af.

Een Boodschap aan je lezers en de leden/volgers van deze site/pagina:

De mensen (geen familie) die het verhaal gelezen hebben, zijn enthousiast. Kinderen hebben het boek in een adem uitgelezen. Er is gevraagd wanneer het tweede deel uitkomt. Daar ben ik mee bezig. Mijn grootste wens is dat er een animatiefilm komt van dit boek, waarbij ik zelf mag kiezen wie de stemmen gaan doen. Het boek leent zich uitstekend voor animatie met name door de speciale betoverende effecten in het verhaal. Ik hoop dat Reizende poefjes massaal gelezen wordt! 

Advertenties

Diana Van Hal –  De Verzamelaar 

0

Spencer Bennett krijgt een gruwelijke zaak. Als rechercheur moet je wat gewend zijn. Maar dit zijn beestachtige moorden.  Het komt voor hem ook erg dichtbij. Deze seriemoordenaar kan niet stoppen voordat hij zijn doel heeft bereikt. Na het eerste slachtoffer volgen er meer. Hij krijgt het enorm druk.

Jennifer Rowley  is gespecialiseerd op DNA gebied.  Zij kan van alles uit DNA halen.  Ze heeft ook een persoonlijke missie: haar verdwenen vriend vinden.  Ze moet haast maken want er worden nog meer vrouwen vermist.  Zijn ze in de handen gevallen van de seriemoordenaar? Ze werkt vaak samen met Bennett.  

In een andere verhaallijn volg je de dader.  Je komt er snel achter dat hij knettergek is. De angst van de slachtoffers kun je bijna voelen.  Een echt spannend verhaal. Het is meeslepend.  Je wilt ingrijpen als lezer.  Je voelt de klok door tikken, je voelt die druk.  Gaan de slachtoffers het overleven? 

Op het kerkhof vinden ze het lichaam van een man op een graf. Iedereen wil antwoorden.  Niemand voelt zich nog veilig. 

Pageturner . Leest enorm vlot en heeft korte hoofdstukken.  De spanning is stap voor stap opgebouwd.  Ik kijk hierdoor echt uit naar het tweede boek over Bennett en Rowley. 4,5 sterren!

Meet & Greet: Lineke Breukel 28/5/2017

0

Op de fiets naar Wieringerwaard, daar kwam Lineke langs. Speciaal voor haar lezers een gezellige middag bij de gastvrije familie  Bakker thuis. Als een van je favoriete auteurs in het land is, moet je de kans nemen om haar te ontmoeten!  Ze woont in Zweden namelijk!

We zaten heerlijk in de tuin. Lineke kan vertellen en wij kunnen uren luisteren.  Ze vertelde over haar reis door diverse landen. Ze reist met haar man en hond in hun kamper: Crazy  Daisy door Europa. Daisy begon wat gebreken te vertonen. Maar als het goed is, kan ze de terugreis naar Zweden helemaal aan!

Het is heerlijk om te horen dat ze tijdens haar reis gewoon weer nieuwe ideeën krijgt voor een nieuw verhaal.  Ze schrijft verhalen die ze zelf ook zou willen lezen en ze zoekt altijd van te voren de details uit. Die moeten kloppen.  Voor de fans : ze is nog met meerdere manuscripten bezig en schrijft lekker verder.  Het verzoekboek : IJSVOGEL gaat dit jaar nog uitkomen waarschijnlijk. Daar kijk ik erg naar uit. Heb er aan meegedaan. Vooral dmv sfeerfotos van de omgeving en de naam van een van de personages gegeven.  Ik ben later wat minder actief geweest, maar heb het wel gelezen.  Het komt vrij dichtbij omdat er veel herkenbare plaatsen in het boek zitten  (voor mij). Benieuwd naar het eindresultaat!

Marijo heeft nog een interview gedaan voor mustreads or not. Deze komt binnenkort online.  De link zal ik hier plaatsen.  Je leert hierdoor zoveel over Lineke!

Natuurlijk heb ik nog een boek laten signeren  (die ik nog ongesigneerd in de kast had staan. kreeg nog een paar Prachtige kaarten erbij.

We hebben veel gelachen en het is zo leuk om haar te leren kennen! Het voelde alsof ik haar al jaren ken  (in levende lijve). Ik blijf het zo gaaf vinden dat auteurs en lezers bijna altijd dat gevoel hebben. We zijn in ons element bij boekenliefhebbers!

Lineke is superlief en we denken hetzelfde over Veel dingen.  Ik hoop haar nog vaker tegen te komen. Echt enorm leuk dat ze de tijd heeft genomen om langs te komen!

Gastblog: Johan Klein Haneveld: Mijn 10 favoriete korte SF-verhalen

0

johankh

Mijn 10 favoriete korte SF-verhalen

(of althans: 10 hele goede!)

Op 6 mei verscheen mijn verhalenbundel ‘Conquistador’ bij Godijn Publishing, als deel van het Boek 10-project. Het publiceren van een bundel met science fiction-verhalen was al van jongs af aan een droom van mij. Ik had namelijk al vroeg de science fiction-boeken gelezen die bij mijn ouders in de kast stonden, en daartoe hoorden ook enkele flinke verhalenbundels. Die openden mijn ogen voor bijzondere werelden en inspirerende ideeën en stimuleerden ook nog eens mijn eigen verbeelding. En elk verhaal was weer anders.

Dat is wat ik er zo mooi aan vond. In een paar pagina’s bevond je je opeens in een nieuwe omgeving of een nieuwe tijd, en werd je geconfronteerd met een element uit onze werkelijkheid of in elk geval iets dat mogelijk zou kunnen zijn, en de gevolgen daarvan. Mijn liefde voor wetenschap, de sterren en andere planeten, het leven in de diepzee en in grotten, dinosauriërs – ze voedden mijn interesse in de SF en werden er zelf ook door gevoed. Net als mijn bezorgdheid over wat wij als mensen andere mensen aandoen en kunnen aandoen, hoe we omgaan met onze planeet en de dieren waarmee we die delen, op welke manieren nieuwe technieken kunnen worden misbruikt en hoe onwetendheid enorme kwalijke gevolgen kan hebben. Ik meen zelf dat juist in onze tijd sciencefiction een enorm belangrijk genre is!

Ik wil met jullie graag mijn tien favoriete korte SF-verhalen delen. Ik zeg niet dat dit de beste zijn. Veel van deze verhalen heb ik als kind en tiener gelezen, en zijn me van toen bijgebleven. Tegenwoordig lees ik veel meer korte verhalen en merk ik dat ze niet altijd zoveel indruk maken als toen, ook al zullen ze misschien objectief ‘beter’ zijn. Maar ik ben nog steeds fan van die schrijvers, als Isaac Asimov en Arthur C. Clarke, dus ze horen nog steeds in het rijtje thuis.

 

Het laatste antwoord – Isaac Asimov in ‘Een robot droomt’

Van Isaac Asimov zijn zoveel verhalen me bijgebleven. Ik zou ze niet eens allemaal kunnen opnoemen. Volgens sommigen mankeert er iets in zijn schrijfstijl en gebruikt hij teveel ‘infodumps’ om zijn ideeën uit te leggen. Maar wat een gave ideeën zijn dat! Het is duidelijk dat Asimov in de eerste plaats wetenschapper was, maar dan een die de feiten en theorieën tot onverwachte consequenties kon doortrekken, en vaak in de laatste regels van een verhaal een conclusie neerzetten die je naar adem deed snakken en je wereldbeeld deed wankelen. Ik vind zijn verhalen -ook al zijn elementen ervan nu ouderwets- nog steeds goed leesbaar en de kracht van hun ontknopingen is nog niet teloorgegaan. ‘Het laatste antwoord’ is zo’n verhaal. Een atheïst ontdekt dat er leven is na de dood. Maar niet zoals gelovigen dat verwachten … ‘Het laatste antwoord’ is ook heel sterk. Bij de laatste verhalen in mijn bundel, waarmee ik het einde van de tijd probeer te beschrijven, moest ik herhaaldelijk aan dit verhaal denken. Ook ‘Het lelijke jongetje’ is ontroerend – en aan het slot offert iemand zich op uit naastenliefde. Zijn robotverhalen werken in mijn ogen ook nog steeds heel goed.

 

The Island – Peter Watts in ‘The new space opera 2’

Een moderner verhaal van een van de beste schrijvers van ‘harde SF’-van tegenwoordig. In zijn boeken voert hij werkelijk buitenaardse levensvormen op – en blijkt zelfs iets als bewustzijn niet iets universeels te zijn, maar iets puur menselijks. Dit verhaal volgt een bemanning van een schip dat poorten in de ruimte aanlegt zodat anderen van ster naar ster kunnen reizen. Ze weten echter niet eens of de beschaving die ze op pad heeft gestuurd nog wel bestaat. En ze ontvangen een waarschuwing. Als ze hun route volgen, kunnen ze in botsing komen met een levende entiteit, zo groot als een wereld … Levendig geschreven, heel goed verzonnen, een werkelijk nieuwe levensvorm en ook hier een einde dat je sprakeloos achterlaat. Ik wou dat ik het had verzonnen!

 

The Screwfly Solution – Raccoona Sheldon in ‘Armageddons’

Dit verhaal stond -vertaald in het Nederlands- in een van de bundels die mijn vader in de kast had staan. Het was zelfs het titelverhaal: ‘De schroefvliegen’. Misschien was ik er wel wat te jong voor destijds. In elk geval heeft het zichzelf in mijn verbeelding gebrand. Laatst heb ik het herlezen, in het Engels, en het bleek nog steeds enorm krachtig. Dit verhaal laat krachtig zien hoe sciencefiction niet gaat over de toekomst, maar over het heden. Het laat ons met een andere bril naar onze wereld kijken en naar onze eigen motivaties. In dit geval heeft het verhaal een feministische boodschap, als het verholen geweld van mannen tegen vrouwen opeens aan de oppervlakte komt te liggen. En het achterliggende idee van het verhaal is heel mooi doorgetrokken van iets dat wij mensen doen als we bepaalde diersoorten, zoals vliegen, willen uitroeien … Het einde is rauw en onthutsend. Een absolute aanrader.

 

De stenen bloedzuiger – Robert Sheckley in ‘Science fiction classics’

Dit verhaal staat in een bundel SF-verhalen in 1970 in Nederland uitgeven door Bruna. Kennelijk was SF in Nederland ooit een stuk populairder dan nu. Tegenwoordig is het fantasy wat de klok slaat. Is dat omdat mensen minder van SF zouden houden? Of van korte verhalen. Ik geloof het niet. Op Keltfest heb ik laatst zeven exemplaren van ‘Conquistador’ verkocht. Er zijn dus nog steeds genoeg lezers die verhalen vol ideeën en speculatie kunnen waarderen. Deze bundel bevat daar goede voorbeelden van. ‘De stenen bloedzuiger’ is zo’n verhaal waarin de karakterontwikkeling ondergeschikt is aan het concept. Maar in een SF-verhaal is dat geen probleem. Want dit concept is enorm sterk. Uit de ruimte daalt een deeltje neer op Aarde, dat langzaam maar zeker begint te groeien. Steeds krachtiger middelen worden ingezet om deze dreiging te bestrijden … Het einde zal ik hier natuurlijk niet verklappen. Ook sterk in deze bundel is het openingsverhaal van Isaac Asimov, ‘De dood van een zendeling’, dat laat zien dat horror en SF zich prima laten combineren. Het deed bij mij in elk geval een rilling over mijn rug lopen. Een groep mensen landt op een planeet met een bijzondere ecologie. Alle planten en alle dieren dragen twee harige groene puntjes …

 

De harmonie hersteld – Frank Roger in ‘Ganymedes 13’

Ook in Nederland worden erg goede SF-verhalen geschreven. Laat daar geen misverstand over bestaan. Dit verhaal in de eerste nieuwe Ganymedesbundel (na een behoorlijk lange pauze) stond deze bijvoorbeeld van Frank Roger. Een beklemmend toekomstbeeld dat je als lezer onder de huid gaat zitten. In deze toekomstige beschaving mag niets meer aan het verleden herinneren. De techniek en cultuur van toen hebben namelijk slechts tot problemen geleid. Wie een boek bezit of een LP wordt gestraft. Zelfs erover praten mag niet … Het is levendig beschreven vanuit het gezichtspunt van iemand die werkt voor ‘de Partij’. En zoals met de beste verhalen voert het tot een einde dat in je verbeelding nog lang blijft resoneren. Ook heel goed in dezelfde bundel is ‘Het lot van een oorlogsmisdadiger’ van Martijn Lindeboom, die aantoont dat fantasie en SF goed samengaan. Helder, spannend geschreven, enorm meeslepend! De latere Ganymedesbundels zijn ook erg goed en dit jaar zal ‘Ganymedes 17’ uitkomen. Met daarin waarschijnlijk ook weer een verhaal van mij. Als je kennis wilt maken met Nederlandse schrijvers in het fantastische genre mag je Ganymedes niet missen!

 

The star – Arthur C. Clarke

Clarke was samen met Asimov en Heinlein een van de sterren van de klassieke SF (pun intended). Interessant is dat ze alle drie vooral gedreven werden door hun ideeën en speculatie over de (voor hun tijd) moderne wetenschap. De mobiele telefoon en de opkomst van het internet hebben ze misschien niet kunnen voorspellen, maar Clarke heeft bijvoorbeeld correct de ‘geostationaire satelliet’ beschreven voordat die bestond! Ik ben groot fan van zijn boek ‘Rendezvous with Rama’ waaraan in mijn verhaal ‘Conquistador’ zelfs wordt gerefereerd. Maar zijn korte verhalen zijn ook heel goed. Dit verhaal bijvoorbeeld, waarin een groep ruimtereizigers een zonnestelsel heeft bezocht. Op de buitenste planeet, net zo ver van de zon als Pluto, ontdekten ze een tombe met daarin verzameld het erfgoed van een hele beschaving. De zon is namelijk nova gegaan en de cultuur was nog niet ver genoeg ontwikkeld om uit het stelsel te vluchten. Een priester die mee was op de reis ondergaat een geloofscrisis. De reden ervoor ontdek je in de laatste zin van het verhaal …

 

The man who sold the moon – Cory Doctorow in ‘The mammoth book of best new SF 28’

Soms kijken de beste SF-verhalen helemaal niet ver in de toekomst. Ze nemen ontwikkelingen die nu al aan de gang zijn en verkennen waar ze volgend jaar of volgend decennium toe kunnen leiden. Als er dan ook nog een goede karaktertekening bij komt, net als levendige beschrijvingen, kan zulke SF je de ogen openen voor bedreigingen die op de loer liggen, of voor kansen om die het hoofd te bieden. Ik las laatst ‘Walkaway’ van Cory Doctorow, die nieuwe vormen van economie beschrijft en mensen die nieuwe samenlevingen bouwen los van onze kapitalistische. Geen wonder dat ik er enthousiast over was, want toen ik keek wie mijn favoriete verhaal uit ‘The mammoth book of best new SF’ had geschreven, bleek dat dezelfde Cory Doctorow te zijn. Ook hier heeft de 3D-printer een centrale rol en ontstaan nieuwe gemeenschapsvormen terwijl de oude instort. Het Burning Man-festival blijkt een bron van vernieuwing te zijn en een wereldwijde groep hackers en makers haast zich om de droom te verwezenlijken van een man die lijdt aan een dodelijke vorm van kanker …

 

Seventh Sight – Greg Egan in ‘Upgraded’

Ook dit verhaal kijkt niet heel ver in de toekomst en gaat uit van een relatief kleine verandering, namelijk een technologie die mensen met een bepaalde vorm van blindheid weer doet kijken. De chips die daarvoor worden ingezet, hoeven echter niet hetzelfde weer te geven als onze biologische ogen … Net zoals gehoorapparaten de dovencultuur beïnvloedden heeft deze uitvinding onvermoede consequenties. Ik vond de karaktertekening in dit verhaal heel goed, en samen met de onderliggende ideeën ontstond een krachtig geheel. Klein, niet wereldomvattend, maar wel heel mooi. Het verhaal staat in een erg goede bundel over technologische modificatie van het menselijke lichaam, oftewel cyborgs. In allerlei variaties en steeds heel sterk uitgewerkt. Het verhaal ‘The regular’ van Ken Liu is bijvoorbeeld ook heel sterk!

 

Thousandth night – Alastair Reynolds in ‘Beyond the Aquila Rift’

Reynolds is mijn favoriete hedendaagse SF-schrijver, naast Stephen Baxter en Hannu Rajaniemi en dit is de beste bundel van één schrijver die ik heb gelezen (hooguit op Asimov na). Kiezen welk verhaal ik uit deze bundel het beste vind, is heel erg moeilijk. Ze zijn bijna allemaal sterk. Het titelverhaal bijvoorbeeld, waarin een ruimtereiziger keer op keer ontwaakt uit zijn vriesslaap, omdat de werkelijkheid waarin hij terecht is gekomen niet te bevatten is. Of ‘Diamond Dogs’ waarin onderzoekers een schip binnendringen dat van een niet menselijke beschaving afkomstig is. Om bovenin te komen moeten ze door kamers met steeds nieuwe puzzels. Uiteindelijk passen ze zichzelf aan, hun hersens en hun lichaam, om die te kunnen oplossen … Maar is wat ze bovenaan zullen vinden al die moeite waard? Ik kies echter voor Thousandth night, een werkelijk groots verhaal. De representanten van een toekomstige beschaving reizen door de melkweg. Maar op vaste momenten komen ze bij elkaar om hun ervaringen met elkaar te delen en met elkaar te feesten. Op een van die bijeenkomsten wordt een moord gepleegd … Dit is SF op een grote schaal, de grootste schaal misschien wel, want de samenzwering die aan het licht komt omvat ons hele melkwegstelsel. Maar het is ook spannend, met sympathieke karakters en goed geschreven!

 

‘The fubar suit’ -Stephen Baxter in ‘Phase Space’

Wie op zoek is naar grote ideeën en wetenschappelijk onderbouwde concepten in zijn verhalen hoeft niet verder te kijken dan Stephen Baxter. Hij is volgens mij de opvolger van Arthur C. Clarke (en heeft ook met Clarke samengewerkt). In zijn korte verhalen neemt hij de lezer mee naar het eind van de tijd, als zelfs de zwarte gaten verdampen (en dat heeft mij ook geïnspireerd tot sommige van mijn eigen verhalen). Of hij neemt wetenschappelijke speculaties en trekt die zo ver mogelijk door. Dit verhaal is echter heel menselijk. Nou ja, menselijk? Een astronaut is verongelukt en moet nu door haar ruimtepak in leven worden gehouden. Het ruimtepak kiest daarvoor een bijzondere strategie. Op haar hoofd na wordt haar hele lichaam afgebroken en in plaats daarvan ontstaan een nieuwe beschaving … Maar niet iedereen in die beschaving is zo blij gedwongen te zijn het hoofd in leven te houden …

Dit zijn maar een paar van mijn favoriete verhalen, en geven maar een beperkt beeld van wat er allemaal voor schatten te ontdekken zijn binnen de science fiction. Hoog tijd dus om ook in Nederland dit genre weer op de kaart te zetten. In een tijd van maatschappelijke onrust, klimaatverandering en plastic in de zee en techniek die privacy naar het verleden verwijst, hebben we mensen die naar de toekomst kijken broodnodig …

Anahita Visser- Aztarlan: De reis naar de leeuwensteen

0

 

aztar

Mysterieus, Merkwaardig, Magisch & Mooi!

Anna voelt een verbintenis met de sterren, ze heeft geen idee waarom. Ze woont in een normaal dorp met haar oma en de kat Murk, vlakbij de plaats waar ze ooit ten vondeling is gelegd, toen ze nog maar een baby was. Buurman Tumbledin gedraagt zich heel vreemd in de speeltuin. Ze komt erachter dat mensen dingen voor haar achter houden. Op een avond staat haar leven op zijn kop. Dan komt ze erachter dat er magie bestaat en een andere wereld. Ze komt erachter waar ze echt vandaan komt. Ze valt van het ene avontuur in het andere. Ze moet de leeuwensteen veilig zien te stellen voordat het kwaad ermee aan de haal gaat: Jaldaboth.

Magische wezens, magie en een andere wereld. Ze zijn zeer beeldend op papier gezet. Het boek leest vlot en zou je ook makkelijk kunnen voorlezen. Het boek moet echt even op gang komen. Je leert Anna steeds beter kennen en wilt weten wat er aan de hand is. Wel had ik een beetje moeite om mijn aandacht vast te houden. Op sommige momenten was het enorm spannend en op andere momenten was het rustig. Ik heb ook vrij lang over dit boek gedaan. Het heeft alle ingrediënten die ik in een fantasy verhaal zoek. Maar toch kon ik het makkelijk wegleggen. Het was geen echte pageturner voor mij. Vooral de avonturen en de spannende momenten heb ik enorm van genoten. Het is zeker een aanrader voor fantasy fans. Jong en oud!

Het einde is vrij open. Dus er komt hopelijk nog een vervolg. Ik ben benieuwd hoe het verdergaat met de personages!

De vormgeving is mooi, vooral door de cover en het leeslint. Een avontuurlijke uitstraling.

Dit boek zat al een tijdje in de gedachten van de auteur. Ze begon er pas echt veel aan te schrijven/werken toen haar zoon werd ontvoerd door zijn vader naar het buitenland. Ze is ook op tv geweest en heeft haar zoon terug gehaald met John van den Heuvel. Dit boek is een afsluiting voor die periode voor de auteur. Een deel van de opbrengsten gaat naar de stichting van Het vergeten Kind.

Ik geef het boek 4**** (Cijfer:8)

 

Gitty Daneshvari – Angsten Academie

0

angst

Stel je eens voor: Je krijgt een brief dat je bent toegelaten tot de Angsten Academie…………

De Angsten Academie is een groot geheim. Niemand weet er echt iets van. Behalve de mensen die er zelf op school hebben gezeten en een aantal artsen en hooggeplaatste personen. Kinderen worden er heen gestuurd als hun angst echt te gek voor woorden is. Als ze niet meer normaal kunnen functioneren. Niemand zal er ooit over vertellen, na hun tijd op deze school, want ze zijn bijna allemaal genezen. Het programma werkt dus echt!

Mevrouw Wellington heeft een aparte manier van lesgeven. De 4 leerlingen van deze zomer, zullen hun angsten onder ogen moeten zien. Samen met haar conciërge/ kok runt ze de hele school. Ook loopt er nog een hond rond : Spek. Hij is als een kind voor mevrouw Wellington.

Als de dingen helemaal mislopen op de school, besluiten de kinderen de school van zijn ondergang te redden. En dat valt niet mee met de angsten die ze hebben: De dood/ geliefden verliezen, Angst voor allerlei insecten, Watervrees en claustrofobie. Kunnen ze zichzelf overwinnen of stoppen ze ermee?

Het is mooi op papier gezet en de academie heeft een hoop geheimen. Achter elke deur zit iets verstopt. Het is ook humorvol geschreven en dat maakt het luchtig. Spannend? Ja, maar vooral leuk en interessant!

De vormgeving is erg mooi. Elk hoofdstuk begint met een bijzondere angst. Deze staat in een kader met de gehele naam en uitleg. Erg interessant en leerzaam!

Het is vrij simpel geschreven, maar het is dan ook een kinderboek. Het leest als een speer. Voorlezen is ook leuk!

Het plot was erg voorspelbaar, dit zag ik al van mijlenver aankomen. Dat vind ik dan erg jammer. Het is een leuk tussendoortje dit boek. 3***

Recensie + interview : Motell Rijnen – HoRa 

0

Max staat op Veel foto’s,  maar niemand lijkt hem echt te kennen.  Hij duikt op in allerlei scènes.  Wie is deze man? Niemand kan hetManuel vertellen. Hij probeert er achter te komen en wil weten waarom deze Max steeds weer verdwijnt.

Manuel komt er samen met zijn vriend Adriaan achter dat er meerdere dimensies bestaan. Hij komt in een andere  (parallelle) wereld /dimensie terecht.  Daar leven overleden geliefden voort op  een bijzondere manier. De overstap naar deze dimensie kun je op een aantal plaatsen ter wereld maken.  Het is spannend en enorm interessant om te lezen.  Stiekem hoop ik dat dit verhaal echt waar is! 

Het geeft aan dat er mogelijkheden zijn. Maar niemand weet wat er is na de dood. Ik ben er nu van overtuigd dat geestkracht doorleeft . Het lijkt me niet alleen mooi,  maar ook logisch.  Na elk einde komt een nieuw begin op welke manier dan ook !

Het boek heeft ook een boodschap : We moeten echt eens gaan nadenken over onze planeet.  Liever nu dan later, voordat we onze planeet helemaal uitputten en kapot maken! De vernietigingsdrang van de mensheid kan moeder aarde fataal worden. 

Het boek leest vlot. De stukjes van Adriaan lezen wat minder snel.  Hij geeft vel informatie over zijn ideeën.  Wel enorm leerzaam en interessant!

Het boek zet je aan het denken. Is er leven na de dood? Kunnen we onze planeet nog redden? Bestaan parallelle werelden echt? Het is een origineel verhaal en ik kijk er naar uit om meer van deze auteur te lezen in de toekomst! 

De man in het zwarte pak, met een rood overhemd op de cover trekt meteen je aandacht.   Wie is dat? En waarom is zijn schaduw anders? 

Genre is moeilijk te benoemen.  Ik vind fantasy / magisch realisme dan ook goed gevonden.  Maar ik zou er toch ook nog  science  fiction aan toe willen voegen. 4,5****

*******Interview *************

Hoe voelt dat om je boek voor het eerst in je handen te kunnen houden?

Ik heb vooral genoten van het schrijfproces. Dat is afgerond met een product – HoRa – waar ik trots op ben!

Hoe kwam je op het idee voor dit verhaal?

Krantenberichten in 2010 over een mysterieuze exoplaneet bij de zon HR8799 in het sterrenstelsel Pegasus zetten me aan het fantaseren. Misschien is daar leven, maar dan op een manier die wij ons niet kunnen voorstellen. Leven voorbij de dimensies die wij kennen.

Hoe kwam je op de namen van de hoofdpersonen, en lijken ze op iemand uit je omgeving?

De hoofdpersonen zijn niet een op een te herleiden tot mensen uit mijn omgeving. Ze zijn bedacht en meestal samensmeltingen van mensen die ik ken (en bedenk). 

Hoe ging het schrijfproces in zijn werk (maak je aantekeningen, tabellen of heb je zelfs foto’s in je hoofd, of gebruik je foto’s van internet?

Ik fantaseer een tijd lang voordat ik ga schrijven, zoek eens wat op, probeer me taferelen voor te stellen. Ik begin en schrijf dan samen met de hoofdpersonen het verhaal.

Hoe lang schrijf je per dag,en hoelang heb je over dit boek gedaan?

Ik schrijf een uur of vier tot zes per dag. Ik ben met HoRa omstreeks 2011 begonnen, maar heb niet constant aan dit manuscript gewerkt. In tussen tijd nog twee andere romans geschreven en ook gewerkt aan mijn debuutroman Koningin van de Claddagh die in februari 2013 is uitgegeven.

Wie heeft de cover gemaakt en heeft de cover een betekenis?

Frank Puts is de ontwerper. Op de cover Max, een mysterieuze figuur die steeds opduikt in het leven van de journalist Manuel. 

Wat vindt jij zelf het leukste van het boek, of wat raakt jezelf het meeste uit je verhaal?

Fantasie en werkelijkheid versmelten tot een nieuwe werkelijkheid. Het zou weleens echt zo kunnen zijn. Waarom ook niet? Het is heel aannemelijk dat er een werkelijkheid is voorbij de dimensies die wij kennen. 

Ben je op pad gegaan en heb je plaatsen bezocht om inspiratie op te doen, zo ja waar heen?

In gedachten heb ik samen met Manuel meermaals de interstellaire reis naar HoRa gemaakt. De Madrileense scenes zijn gebaseerd op eerdere bezoeken aan de Spaanse hoofdstad. Breda is voor mij bekend terrein. Ik ben er geboren en woon er.

Heeft het boek een boodschap?

Logica brengt je van A naar B, verbeelding brengt je overal (cit. Albert Einstein)

Een Boodschap aan je lezers en de leden/volgers van deze site/pagina:

(je mag vertellen wat je wilt, over je boek en jezelf)

Schrijven is mijn passie. Ik hoop dat lezers evenzeer van HoRa kunnen genieten als ik van het schrijven van deze roman. HoRa is geen pasklaar antwoord op vragen over leven en dood. Misschien is er een voortbestaan na de dood, een (ander) leven na het aardse bestaan en dat zou op HoRa kunnen zijn. Dat is een heel andere hemel dan men ons altijd heeft willen doen geloven.

Leef je droom, droom je leven!