Alice Bakker – Slapen doen we morgen weer (Recensie+ Interview)

alice bakker slapen doen we morgen weer

Merel (15 jaar) is groot fan van de band Twils. Ze spelen op het Koningsnachtconcert en Merel wil er samen heen met haar beste vriendin Sarah. Tijdens het concert gaat het helemaal mis. Iemand pleegt een aanslag en er vallen dodelijke slachtoffers. De dader heeft het voorzien op de band Twils.

Wie is de dader? En waarom heeft hij dit gedaan.

Voor Merel zal de wereld nooit meer hetzelfde zijn, na deze dag. Ze is enorm verdrietig, maar wil dat de dader in de boeien geslagen wordt. Ze raakt verzeild in een wereld, waar niemand in terecht wil komen. Je kunt niet anders dan meevoelen met dit jonge meisje. De zoektocht naar de dader is spannend en meeslepend. Dit Young Adult boek is een echte pageturner. Slapen doe je morgen wel weer, want het boek moet echt uit! Dat is de quote die de auteur in mijn boek heeft gezet. En het is zo waar! Je kunt het boek niet wegleggen

Het verhaal is zeer aangrijpend. Door het verlies, moet je af en toe een traantje wegpinken. Het raakt je gewoon! Je weet dat dit soort dingen ook in het echt kunnen gebeuren. Het kan overal gebeuren, elk moment van de dag. Toch laat je, jezelf niet bangmaken. Want je vrijheid is je veel te veel waard. Maar als je dan echt zoiets overkomt, dan sta je heel anders in het leven. Dat is aan Merel ook te merken. Mensen om haar heen veranderen, of hebben ze medelijden? Het is een dubbel gevoel.

De dader is iemand, die een tijdlang mysterieus blijft. Maar op een moment kom je erachter wie het is en waarom hij het heeft gedaan. Kun je medelijden voor hem voelen of niet? Dit zet je als lezer wel aan het denken!

Ook komen er een aantal bekende mensen voorbij. Onder andere een aantal Dj’s van 3FM. Dit zorgt ervoor dat het nog dichterbij komt. Dat gevoel heb ik het hele boek gehad, het voelt aan als dichtbij huis en je gaat nadenken over veiligheid.

Het leest ontzettend vlot! De hoofdstukken zijn geen nummers maar er staat netjes boven op welke dag en maand het zich afspeelt. Dat geeft een extra dimensie aan het verhaal, omdat je precies weet hoeveel tijd er tussen bepaalde gebeurtenissen zit!

Ik vond het een heerlijk boek, het heeft mij ontroerd. Dit boek geef ik 5***** en ik kijk er naar uit om in de toekomst meer van de ze auteur te kunnen lezen!

 

 

***************************Interview************************************

 

Hoe voelt dat om je boek voor het eerst in je handen te kunnen houden?

Fantastisch! Elly Godijn (de uitgever) had mij al verteld dat de omslag in het ‘echt’ nog mooier was dan op het scherm, dus ik was héél benieuwd.

Hoe kwam je op het idee voor dit verhaal?

Het verhaal van Slapen doen we morgen weer is ontstaan na mijn deelname aan een schrijfwedstrijd. Ik had één zin geschreven voor een songtekst. Ik heb het boek om die ene zin heen geschreven. Ik had niet echt een concreet idee, ik ben gaan schrijven en het boek ‘ontstond’. Overigens, het boek begon dus met één zin en in het boek is de complete songtekst te vinden. Ik heb muzikanten gevonden die het lied tijdens mijn lokale boekpresentatie zingen. De eerste keer dat ik hun versie op de mail kreeg, was ik ontroerd. Nog meer dan toen ik het eerste exemplaar van het boek in mijn handen kreeg! *****

Hoe kwam je op de namen van de hoofdpersonen, en lijken ze op iemand uit je omgeving?

De hoofdpersonen lijken op niemand uit mijn omgeving, geen van allen. Hoe ik aan de namen kwam? Poeh… moeilijke vraag! Ik houd als ik schrijf altijd een alfabetschema bij, dat ik niet te veel namen met dezelfde letter laat beginnen. Ze zijn dus vooral ontstaan door te kijken welke letter er nog vrij was. Verder kijk ik naar de tijd, naar de leeftijd van de persoon en bepaal wat een passende naam is.

Hoe ging het schrijfproces in zijn werk (maak je aantekeningen, tabellen of heb je zelfs foto’s in je hoofd, of gebruik je foto’s van internet?

Ik houd wel het een en ander bij, maar maak geen aantekeningen. Wel had ik een foto in mijn hoofd voor de omslag. Het lijkt toevallig wel een beetje op de uiteindelijke omslag, want dit was een vrije invulling van de fotograaf.

Hoe lang schrijf je per dag,en hoelang heb je over dit boek gedaan?

Ik ben vijf jaar geleden begonnen aan dit boek. Elke keer een klein stukje en elke keer veranderde ik weer wat. Eigenlijk stelde ik het opsturen naar een uitgeverij steeds uit, omdat ik hem lang niet ‘klaar’ vond. Toen ik de oproep van Godijn Publishing zag heb ik hem versneld klaargestoomd. Ik schrijf dus eigenlijk niet elke dag, tenminste, geen fictie.

Wie heeft de cover gemaakt en heeft de cover een betekenis?

De cover is gemaakt door Sungi Photography. Hij heeft zeker een speciale betekenis, mijn dochter Margot heeft model gestaan voor de hoofdpersoon Merel, als fan van de band Twils. Deze band speelt een grote rol in het boek.

Wat vindt jij zelf het leukste van het boek, of wat raakt jezelf het meeste uit je verhaal?

Wat me het meest raakt is een stuk dat ik geschreven heb over Wie is de Mol? Thijs, de zanger van de band Twils, is een van de deelnemers. Thijs overlijdt bij een bomaanslag op de band. Presentator Art Rooijakkers herdenkt hem voor de aflevering van Wie is de Mol? begint, en als ik die scène teruglees krijg ik tranen in mijn ogen, alsof ik hem steeds weer voor het eerst lees.

Ben je op pad gegaan en heb je plaatsen bezocht om inspiratie op te doen, zo ja waar heen?

Nee, alle plaatsen in mijn boek zijn fictief. Wel kom ik graag op festivals, dus de scènes bij het Koningsnachtconcert zijn misschien wel daarop geïnspireerd. Wat ik wel in bijna elk gepubliceerd verhaal gebruikt heb, en nu dus in Slapen doen we morgen weer ook, is het Klaverpark. Volgens mij bestaat er nergens een park dat zo heet, maar het is een beetje mijn ‘leidmotief’.

Heeft het boek een boodschap?

Ja, dat denk ik wel. Wat doet kleineren met iemand? En wat de dood? Twee loodzware onderwerpen die ik geprobeerd heb een luchtige verpakking te geven.

Een Boodschap aan je lezers en de leden/volgers van deze site/pagina:

Mijn naam is Alice Bakker en ben naast moeder van drie kinderen, freelance tekstschrijver/redacteur. Heel vaak ben ik met lettertjes in de weer! Daarnaast houd ik van theater, organiseren en lezen. Mijn boek ‘Slapen doen we morgen weer’, is mijn debuut.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s