**Boek van de maand Juni 2017: Nachtwild

0

Hoe kwam je op het idee voor dit verhaal?

Bart Vermeer en ik speelden al langer met het plan om samen een boek te schrijven. We hebben elkaar destijds op de filmschool leren kennen en zijn allebei zowat geobsedeerd door film. Vampiers hebben we altijd een geweldig thema gevonden, zowel in film als literatuur en daar wilden we ooit wel eens iets mee doen. Ik had zelf reeds twee griezelboeken geschreven: ‘Toxine’ (over zombies) en ‘Gruwelhotel’ (over geesten), dus voor mij was ook de keuze snel gemaakt om bij onze eerste literaire samenwerking een vampierverhaal te schrijven. We houden van de hele mythologie rond vampiers en de subtext over seks, dood en onschuld. Boeken als ‘Twilight’ nemen een loopje met die mythologie en schilderen vampiers af als hippe, romantische tieners in plaats van monsters. We wilden weer teruggrijpen naar het beeld van het nietsontziende monster dat het op het bloed van jonge maagden heeft voorzien. Kortom, we wilden met ‘Nachtwild’ een tegenhanger van ‘Twilight’ schrijven.

Hoe kom je op de namen van de hoofdpersonen, en lijken ze op iemand uit je omgeving?

Aangezien Maikel een Roemeense familienaam heeft (Dalca), maar geboren is in België, vonden we dat hij een normale Vlaamse / Nederlandse voornaam moest hebben.En ja, een auteur stopt altijd wel een beetje van zichzelf in zijn personages. Vooral in Maikel zit veel van Bart en mezelf.Namen moeten in de eerste plaats ook leuk klinken, zodat ze in het hoofd van de lezer blijven hangen, ze moeten passen bij het personage en aangezien het verhaal zich in het hier en nu afspeelt, moesten ze ook heel gewoon zijn. Ik denk dat iedereen wel een Siebe of een Maikel kent op school. Naïm is een Palestijnse vluchteling, dus die moest een Arabische naam krijgen. De vampierjagers Joanna en Victor Collin komen dan weer uit Engeland en dat moesten dus Engelse namen worden. De naam Victor hebben we ook gekozen omwille van de subtiele verwijzing naar die andere 19de-eeuwse gothic novel ‘Frankenstein’.

De namen van de hoofdpersonen zijn ontstaan tijdens het op papier zetten van de personages en zijn nadien niet meer veranderd.

 

Hoe ging het schrijfproces in zijn werk (maak je aantekeningen, tabellen of heb je zelfs foto’s in je hoofd, of gebruik je foto’s van internet?

Tijdens het creëren van de personages gaan we op zoek naar foto’s van mensen die op die personages lijken. Zo’n fotootje helpt om je personage tot leven te brengen in je hoofd en vervolgens op het papier.In mijn werkkamer heb ik dan weer een groot whiteboard ophangen waarop de hele structuur van het verhaal is uitgetekend. Zo kan ik van achter mijn pc in één oogopslag zien waar ik ben in mijn verhaal en wat er nog te gebeuren staat.

Bij scènes met ingewikkelde gevechten en veel personages, teken ik ook altijd een grondplan waarop ik de evolutie van het gevecht uitteken en wie waar is op welk moment. En aangezien bepaalde scènes in het boek zich op school afspelen, hadden we ook een lesrooster opgesteld, zodat de jongeren steeds in de juiste les zaten.

We zoeken ook foto’s van de wapens die gebruikt worden, informatie en foto’s over de auto’s, plaatsen, tunnels, enz… En zaken waar we niet zo veel van afweten, daar doen we dan research over.

Dit boek is door twee auteurs geschreven, dus dat is nog een iets andere aanpak dan wanneer ik een boek alleen schrijf. Bart Vermeer en ik hebben eerst samengezeten om de personages en de verhaallijn uit te werken. Daarna hebben we de verhaallijn in hoofdstukken gesneden en die onder elkaar verdeeld. Wie een hoofdstuk af had, gaf het door aan de ander, die het dan kon corrigeren en aanvullen. Op die manier werk je samen om één boek te schrijven. Dat is niet altijd even makkelijk, maar we vulden elkaar ook aan. Zo kon de ene soms met een idee op de proppen komen waar de ander nooit aan zou gedacht hebben. En dat maakte het schrijven nog meer tot een avontuur dan wanneer je alleen werkt.

Hoe lang schrijf je per dag,en hoelang heb je over dit boek gedaan?

Nachtwild’ is begonnen als iets leuks om samen te doen en we hadden niet meteen de bedoeling om het verhaal uit te geven. We schreven dan ook nu en dan in de weekends of wanneer we even samen waren. Ongeveer een half jaar waren we aan het schrijven toen de uitgeverij mij vroeg of ik een boekje klaar had dat ze konden aanbieden als ‘geschenkboek’. Dat zijn boeken die door de uitgeverij aan de basisscholen worden verkocht als afscheidsboek voor de kinderen die naar de middelbare school (brugklas) overgaan. Ik stuurde de uitgeverij een fragmentje op en ze vonden het meteen goed. Maar dat wilde zeggen dat we het boek nog in het najaar moesten afwerken. Dus aan het eerste deel ‘Nachtwild’ hebben we ongeveer een negen à tien maanden geschreven.

Zelf schrijf ik vooral in de voormiddag van ca.9u tot 12u en soms in de namiddag van 13u30 tot 16u. De weekends houd ik meestal vrij.

 

Wie heeft de cover gemaakt?

De Vlaamse conceptdesigner Maarten Hermans werd aangesproken om de huidige covers te tekenen. Maarten heeft een heel realistische stijl, waardoor je al meteen bij de cover in de sfeer van het verhaal ondergedompeld wordt.

‘Nachtwild’ heeft twee covers gehad. De eerste, verschenen in 2013, was een ontwerp van de layoutafdeling van de uitgeverij. Dat was een mooie cover, maar hij sprak kinderen niet echt aan. In 2016 kwam er echter een nieuwe uitgeefster en aangezien Bart en ik toen al aan het tweede deel ‘Bloedlijn’ aan het schrijven waren, stelde ze voor om deel 1 opnieuw uit te geven met een nieuwe hippe cover. Daardoor konden we alle boeken in de trilogie visueel ook mooi bij elkaar laten passen.

 

Wat vindt jij zelf het leukste van het boek?

Dat ik het in mijn eigen stad heb gesitueerd en zo een beetje een ode heb kunnen brengen aan Brussel.

 

Ben je op pad gegaan en heb je plaatsen bezocht om inspiratie op te doen, zo ja waar heen?

Zo hebben Bart en ik de Sint-Michielskathedraal bezocht en hebben we een privérondleiding geregeld in de Koninklijke Bibliotheek van België, waar alle boeken bewaard worden die ooit in België verschenen zijn. De moderne bibliotheek is gebouwd rond de middeleeuwse Nassaukapel, waar zich een belangrijke confrontatie tussen de vampiers en de vampierjagers afspeelt, dus daar zijn we dan ook een kijkje gaan nemen.

Voor de volgende boeken, ‘Bloedlijn’ en ‘Levensgif’ zijn we het zelfs een stuk verder gaan zoeken en hebben we o.a. Oostenrijk en Roemenië bezocht.

Aangezien het eerste boek zich in Brussel situeert, hebben we ook de locaties bezocht waar bepaalde scènes zich afspelen. Je kunt je immers niet veroorloven om dingen te schrijven over bestaande plekken, die achteraf niet blijken te kloppen.

 

Hoe ziet je schrijfplaats eruit?

Mijn schrijfplaats is mijn werkkamer helemaal bovenin het huis. Die staat vol met boekenkasten en is zodanig ingericht dat ik er comfortabel en in alle rust kan werken. Ik heb er alles bij de hand en werk er op mijn computer. Dat is een gewone pc, alleen het toetsenbord is een speciaal mechanisch toetsenbord waarmee je heel comfortabel kunt typen.

 

Wil je de lezers nog iets meegeven? (heeft het boek een boodschap etc). 

Hoewel de ‘Demonen van Dalca’ reeks over vampiers en vampierjagers gaat, is het vooral een verhaal over een opgroeiende jongen die op zoek gaat naar zijn identiteit. Iets waar alle tieners zich wel in herkennen.

 

Vertel waar het over gaat……… Maikel Dalca is een doodnormale twaalfjarige jongen uit Brussel. Hij heeft geen ouders meer en woont bij zijn oma en opa. In en buiten de school trekt hij vooral op met zijn twee beste vrienden Siebe en Naïm. Het aantal verdwijningen en onopgeloste moorden in de stad is de voorbije weken drastisch toegenomen. Als ook een jongen uit de klas van Maikel spoorloos verdwijnt en zijn lichaam enkele dagen later leegebloed wordt teruggevonden, vermoedt Maikel dat het misschien wel iets zou kunnen te maken hebben met de game ‘Dark Blood’. Dat is een immens populaire gratis app, die jongeren op hun smartphone spelen. Zowat de hele school is eraan verslingerd. Ook Maikels vriend Siebe is niet weg te slaan van het spel. Maar als ook hij op een nacht verdwijnt en de politie geen enkel spoor heeft, besluiten Maikel en Naïm om het heft in eigen handen te nemen voordat hun beste vriend ook dood wordt teruggevonden. Maikel zet ‘Dark Blood’ op zijn eigen telefoon in de hoop dat ze zo de ontvoerders op het spoor kunnen komen. Maar het loopt net iets anders dan ze hadden verwacht en voor ze het goed en wel beseffen moeten ze de strijd aanbinden met een heel leger vampiers dat zijn intrek heeft genomen in de riolen en de metrotunnels onder Brussel. Gelukkig staan Maikel en zijn vrienden niet alleen en krijgen ze de hulp van de vampierjager Victor en zijn mysterieuze dochter Joanna. Maikel ontdekt ondertussen dat hij niet zo’n normale jongen is als hij zelf altijd dacht. Hij voelt vreemde veranderingen in zijn lichaam en blijkt over wel heel bijzondere krachten te beschikken. Krachten die teruggaan naar een zeer duister en bloederig familieverleden.

‘Nachtwild’ is het eerste deel in de ‘Demonen van Dalca’ trilogie en kreeg in 2015 de tweede prijs van de Vlaamse Kinder- en Jeugdjury in de leeftijdscategorie 12 tot 14 jaar.

nw2