Blogtour : Waanidee – Karin Hazendonk ( interview)

Ik heb inderdaad veel onderzoek gedaan. Hoe walgelijk het mag klinken, maar ik heb in eerste instantie niet gekeken naar wat oorlog doet met de slachtoffers, maar om in het hoofd van opa en Victor te kunnen kruipen, heb ik me verdiept in de veroorzakers van alle ellende.
Wat bewoog hen om het perfecte ras te creëren? Een echt antwoord daarop heb ik niet gevonden. Wat ik er ook over las, uiteindelijk werd alles herleid naar een honger naar macht. Heersen, maar vooral overheersen.
 
De gedachtegang van opa was zeker niet uniek. Vooral in oorlogstijd zijn er altijd mensen die juist diegene blindelings volgen die op dat moment het meest te bieden heeft. Ze waren blind voor de fouten en praatten alles goed wat ze in een andere tijd of een andere plaats zouden hebben verafschuwd. Opa had door zijn keuze de oorlog overleefd, maar het was voor hem nog niet afgelopen. Met alle gevolgen van dien. 
 
De aanleiding was een brief van de dierenarts om onze herder Yaro te laten chippen. Kan dit ook bij mensen, vroeg ik me meteen af. Nee, was het antwoord dat in mijn hoofd opkwam, maar daarmee was wel het boek geboren. Urenlange discussies tussen mijn man en mij zijn daarop gevolgd. Research heb ik vooral gedaan naar het chippen van huisdieren. Ik kwam erachter dat het geen waterdicht systeem was.
Alles wat er verder in Waanidee gebeurt, is gelukkig fantasie. 
 
Het is zelfs geen toekomst meer. Bijvoorbeeld in de horeca, waar jongelui een betaalchip in hun arm laten zetten, dat bestaat al jaren. Tijdens het schrijven van Waanidee zag ik op televisie een man die een ov-chip in zijn arm had gezet. Het zag er niet uit. Het leek wel of er een complete ov-kaart onder zijn huid was geschoven, maar het werkte wel. 
 
Ik schrijf voornamelijk in de avond en in het weekend, naast een bijna fulltime job. 
De basis van het verhaal heb ik in grote lijnen in mijn hoofd zitten. Meestal begin in dan ook “zomaar”. Naarmate het verhaal vordert, maak ik al een begin met herschrijven, voorafgegaan door heel veel lezen. Dan wordt er nog wel eens wat rigoureus omgegooid  of geschrapt. Daarna ga ik met wat meer structuur verder met het verhaal. 
Overal heb ik notitieblokjes liggen voor het geval er iets in mijn hoofd komt wat ik echt niet mag vergeten. 
Als het verhaal in de eerste versie klaar is, gaat het naar een paar proeflezers die er altijd precies dat uit kunnen halen waar ik zelf overheen heb gelezen. Dan volgt er weer een fase van verbeteren en herschrijven. 
 
Hoewel Waanidee een product is van mijn fantasie zou het zomaar kunnen gebeuren. Zoals ik al in het nawoord van het boek schreef: “De techniek is er. Een griezelige gedachte.”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s