Blogtour : Waanidee – Karin Hazendonk ( interview)

0

Ik heb inderdaad veel onderzoek gedaan. Hoe walgelijk het mag klinken, maar ik heb in eerste instantie niet gekeken naar wat oorlog doet met de slachtoffers, maar om in het hoofd van opa en Victor te kunnen kruipen, heb ik me verdiept in de veroorzakers van alle ellende.
Wat bewoog hen om het perfecte ras te creëren? Een echt antwoord daarop heb ik niet gevonden. Wat ik er ook over las, uiteindelijk werd alles herleid naar een honger naar macht. Heersen, maar vooral overheersen.
 
De gedachtegang van opa was zeker niet uniek. Vooral in oorlogstijd zijn er altijd mensen die juist diegene blindelings volgen die op dat moment het meest te bieden heeft. Ze waren blind voor de fouten en praatten alles goed wat ze in een andere tijd of een andere plaats zouden hebben verafschuwd. Opa had door zijn keuze de oorlog overleefd, maar het was voor hem nog niet afgelopen. Met alle gevolgen van dien. 
 
De aanleiding was een brief van de dierenarts om onze herder Yaro te laten chippen. Kan dit ook bij mensen, vroeg ik me meteen af. Nee, was het antwoord dat in mijn hoofd opkwam, maar daarmee was wel het boek geboren. Urenlange discussies tussen mijn man en mij zijn daarop gevolgd. Research heb ik vooral gedaan naar het chippen van huisdieren. Ik kwam erachter dat het geen waterdicht systeem was.
Alles wat er verder in Waanidee gebeurt, is gelukkig fantasie. 
 
Het is zelfs geen toekomst meer. Bijvoorbeeld in de horeca, waar jongelui een betaalchip in hun arm laten zetten, dat bestaat al jaren. Tijdens het schrijven van Waanidee zag ik op televisie een man die een ov-chip in zijn arm had gezet. Het zag er niet uit. Het leek wel of er een complete ov-kaart onder zijn huid was geschoven, maar het werkte wel. 
 
Ik schrijf voornamelijk in de avond en in het weekend, naast een bijna fulltime job. 
De basis van het verhaal heb ik in grote lijnen in mijn hoofd zitten. Meestal begin in dan ook “zomaar”. Naarmate het verhaal vordert, maak ik al een begin met herschrijven, voorafgegaan door heel veel lezen. Dan wordt er nog wel eens wat rigoureus omgegooid  of geschrapt. Daarna ga ik met wat meer structuur verder met het verhaal. 
Overal heb ik notitieblokjes liggen voor het geval er iets in mijn hoofd komt wat ik echt niet mag vergeten. 
Als het verhaal in de eerste versie klaar is, gaat het naar een paar proeflezers die er altijd precies dat uit kunnen halen waar ik zelf overheen heb gelezen. Dan volgt er weer een fase van verbeteren en herschrijven. 
 
Hoewel Waanidee een product is van mijn fantasie zou het zomaar kunnen gebeuren. Zoals ik al in het nawoord van het boek schreef: “De techniek is er. Een griezelige gedachte.”

Advertenties

Schrijver van de maand September 2017: Pen Stewart – Het Schrijfproces

0


 Schrijfproces.

Er zijn bij mij twee vormen van schrijfproces, die voor korte verhalen, en die voor romans. Aangezien beide toch echt wel twee verschillende disciplines zijn, met andere accenten, vergen ze voor mij een iets andere aanpak. Ik ben dan ook nog een kruising tussen de organische en de planmatige schrijver. Al naargelang wat het verhaal nodig heeft, schakel ik van de ene methode op de andere over, en omgekeerd.

Een kort verhaal denk  ik meestal uit, komt in een beperkt schema te staan, met doelen, thematiek etc. Ik weet altijd hoe het moet eindigen alvorens ik begin. De personages krijgen een kort dossier met verleden en karakteristieken. Maar vaak ook niet, dan komt het verhaalidee en schrijf ik gewoon en zie wel wat ervan komt. Tijdens dat puur creatieve proces komen soms andere inzichten en verbanden de kop opsteken, waardoor dat eventueel rationeel uitgedachte schema overnieuw moet, en ik dan weer even op de rationele logica moet overschakelen om de controleren of de verbanden en details nog kloppen. Bij een kort verhaal ligt de nadruk altijd meer op ‘het kleine’  de evolutie van het karakter, en iets minder op wereldbouw.

Voor een roman wordt dat beperkte schema een heel dossier, omdat die verhalen veel meer verdieping van de wereld toelaten.  Het masterplan van Wintercode en de vervolgen daarop, alsook een ‘prequel-reeks’, omvat een aantal pg’s  die op zich al een dik boek vormen. Dat boek staat vol met tijdlijnen, wereldbouw op alle domeinen van de fictieve maatschappijen en volkeren die in die fantasy-wereld voorkomen, beschrijvingen van dierenrassen, klimaat, topografie, economie, religie, etc. Anatomie van alle fictieve rassen, de geschiedenis van die wereld, stambomen, analyses van vraag-antwoord-punten op verhaallijnen, karakterbeschrijvingen van personages met hun persoonlijke geschiedenis, en nog veel meer. De hoofdlijnen worden uitgezet, op wereldniveau, op personageniveau, wat moet er in elk boek gebeuren, hoe moet het aflopen. Maar opnieuw wissel ik van rationeel-planmatig, naar organisch. Weet ik niet meer hoe het schema verder moet, dan begin ik ankerscènes te schrijven. Op zeker ogenblik eindig ik dan met een hoop losse scènes, die ik nog aan elkaar moet schrijven. Dan is het even doorbijten, en dan heb ik de hele zaak ‘rond’. Daarna begint het lange schaven, schrappen, redactie

Winnen!!! Gesigneerde bladwijzers van Waanidee! (Met Halloween snoepgoed )

1

Wat zit er in de twee pakketjes? 

* gesigneerde bladwijzer met prachtige tekst 

* Halloween snoep in de vorm van een creepy pompen of waanzinnig kijkende oogballen! (Voorkeur mag je aangeven).

Wat doe jij om kans te maken?

Geef antwoord op deze vraag : 

Wat is Volgens jou,  een echt Waanidee?

 (Dit kan heel persoonlijk zijn. Maar Er ZIJN Tegenwoordig veel Mensen DIE Ideeën hebben Waar Je VAN hoopt Dat Ze Nooit Uitkomen,  Kijk eens Naar De (buitenlandse)Politiek.  Je kunt dan zo al een paar dingen opnoemen).

 Deze actie loopt tot en met 29 september.  Een weekje dus! Je kunt meedoen op wordpress en facebookpagina: ik hou van horror fantasy en spannende boeken! 

Er zijn winnaars na 16.00 uur. Dmv lootjes of de beste / engste waanideeen winnen! 

Blogtour: Waanidee – Karin Hazendonk ( recensie ) 

0

2017-09-20 18.27.16

Dit is mijn eerste kennismaking met Karin haar boeken. En wat voor een!

Het boek begint meteen al heel goed. Ik zat er meteen helemaal in.

Een jongen (Victor Bronckhorst) verliest op elfjarige leeftijd zijn ouders. Zijn opa en oma nemen hem in huis. Victor is dol op zijn grootouders. Naarmate hij langer bij ze woont komt hij erachter dat zijn opa een verleden heeft. En dat hij zelf deel uitmaakt van de toekomst. Hij is de uitverkorene. Opa heeft vreemde trekjes en je kunt hem af en toe gewoon echt eng noemen. Zijn denkwijze is niet zoals je het gewend bent. Ik kreeg echt de kriebels van die man!

Victor groeit op en heeft veel succes met zijn werk. Als zijn opa overlijdt,praat hij nog steeds tegen hem. En opa praat terug. Hij geeft advies en duikt op als hij hem nodig heeft. Victor wil zijn opa blij maken en hij besluit om het plan van zijn opa ten uitvoering te brengen. Hèt is een echt waanidee. Waanzinnig idee.

Stap voor stap kom je erachter wat er aan de hand is en wie zijn opa nu echt was. Victor zoekt naar een aantal mensen die hem kunnen helpen. Je leest het verhaal door de ogen van deze groep mensen. Maar ook het verhaal van Marcia is heel aangrijpend. Hierbij moest ik echt een traantje wegpinken…… Wat een sterk personage is deze vrouw!

De foto aan de muur met de man die hij de hemel inprijst. Maar ook het mysterieuze Duitse boek dat Victor moesten lezen triggerde mij enorm om verder te lezen. Het is zeer spannend, je moet verder lezen!

Dan zie je de personages een paar jaar later : en dan vallen er doden. Groepen mensen die op een onverklaarbare wijze sterven. Het gaat de bevolking opvallen en er breekt paniek uit. Het speelt zich af in Nederland. Dat maakt het echter en het komt heel dichtbij.

Heden en verleden zijn zo goed met elkaar verweven dat het een echte pageturner is om te lezen! Je moet als lezer hopen dat men van de geschiedenis heeft geleerd. Maar er hoeft maar een persoon te zijn met een waanidee en de kans krijgen om zijn plan ten uitvoer te brengen…. en de geschiedenis kan zich herhalen. Een heel eng idee.

Het is een spannende thriller met een science fiction gevoel. Maar het blijft roepen in je hoofd : Dit kan de waarheid worden. Heel bijzonder. Het boek maakte veel gevoelens bij me los. Deze vergeet je echt nooit!

Korte hoofdstukken. perfecte titel. De cover is ook erg mooi. tijdens het lezen kom je erachter waar dit vervallen huis staat.

Kan er nog uren over door schrijven. Maar je moet het boek gewoon gaan lezen! Het krijgt van mij 4,5 sterren!

Schrijver van de maand September 2017: Pen Stewart- Inspiratie en Covers

0

 


Inspiratie en  de mooie covers?

Tja, ik heb iets met die barokke sfeer hé. Ik heb sowieso iets met oude dingen, antiek, oude schilderijen, beelden, ze boeien en fascineren me mateloos. Het zal natuurlijk ook wel veel te maken hebben met mijn studie architecturale kunsten. Ik was pas 14 toen ik naar het voltijds kunstonderwijs ging, aan St. Lucas in Gent.
Wat me vooral fascineert in die oude barokke paleizen, is die vergane glans. Ooit moet dat vaak vergulde houtsnijwerk er erg protserig uitgezien hebben, blingbling a volonté. Maar nu ligt daar een patina van eeuwen overheen. En het is mooi, geraffineerd, subtiel in de manier waarop het licht weerkaatst. Hoe het licht over die oude oppervlakken, schilderwerken en materialen speelt, vind ik nog boeiender, alsook de diverse sferen die dat schept, en emoties die het oproept. Want kleur is emotie, voor mij, en de lichtinval bepaalt hoe sterk een kleur zichtbaar wordt. En dat, die intonatie van kleur, als het ware, vormt de sfeer dan weer. Een sfeer die ook in mijn boeken en verhalen terugkeert, die je kunt laten resoneren in de woorden, en omgekeerd net zozeer. Voor wintercode heb ik in de schilderijen heel specifiek geprobeerd die sfeer van de tekst in kleuren te vangen, voor elk tekstdeel waar een schilderij bij moet komen. Verwacht je dus absoluut niet aan realistische kleuren, correcte weergaven van een toch al imaginaire realiteit, of heel klassieke, stereotype fantasy-illustraties.
Wat me trouwens ook altijd blijft boeien is het verschil tussen hoe we naar ‘leeftijd’ kijken als het op kunst aankomt, en als het op mensen aankomt. Hoe ouder antiek is, hoe ‘waardevoller’ zelfs als het al wat ‘mankementen’ vertoont, hoe ouder een mens is, nou, vul zelf maar in hoe de meesten daar naar kijken vanuit esthetisch oogpunt.

Diana van Hal- Bloeden zal je

0

bloeden zal je

Dit is het tweede boek met Bennet en Rowley in de hoofdrol. Van de eerste heb ik genoten, dus ik had hoge verwachtingen voor de tweede in de serie. En hij is weer erg goed!

Bij een jong stel komt er een gruwelijke foto uit hun nieuwe printer rollen. Lindsey is helemaal overstuur dus Michael besluit de politie te bellen. Op de foto staat een man. Hij is dood en hij zit wel in een heel vreemde houding. Hij is bruut afgeslacht en op de foto gezet.

Spencer Bennet wordt op de zaak gezet. Deze zaak komt wel heel erg dichtbij. Wie is de jager? En wie is zijn volgende prooi?

Het is meteen spannend en een echte pageturner. De auteur schrijft enorm beeldend, waardoor je sommige scenes als horror zou kunnen beschrijven. De moordenaar in dit verhaal is namelijk een beest. Hij verminkt mensen zo erg, dat de hele crimescene er onnatuurlijk uit gaat zien. En zo voet Spencer zijn team zich ook. Er is iets niet in de haak. Hun haren staan ervan overeind.

Jennifer (Rowley) is nog steeds bezig met de verdwijning van haar vriend. Ze komt op een nieuw spoor en wil nu voor eens en voor altijd weten wat hem is overkomen. Ondertussen duikt er steeds een man met een jonge herdershond op in haar leven. Volgt hij haar? Ze voelt zich steeds minder veilig. Als dan een van haar vriendinnen een noodlottig ongeval krijgt, heeft ze er spijt van dat ze alleen is. Ze mist Spencer meer dan ooit.

Het zijn korte hoofdstukken en het leest als een trein. Aan het einde van het boek, smaakt het weer naar meer. Ik kan nog uren doorlezen over het leven van Spencer en Jennifer. Ik hoop dat ze in het volgende deel, iets dichter naar elkaar toe komen. Mijn gevoel zegt me namelijk, dat ze voor elkaar gemaakt zijn.

De cover geeft de sfeer van de crimescenes echt weer. Bibber! Het past gruwelijk goed bij het boek!

Je kunt niet anders dan meevoelen met de personages. Hun schuldgevoel, wantrouwen, angst en verdriet laten je niet meer los. Al vanaf het eerste boek sluit je ze, in je hart.

Een heerlijke thriller, bomvol spanning zorgt ervoor dat je het in een ruk uit wilt lezen. Als je het boek dichtslaat hoop je nog veel meer uit hun leven te kunnen lezen in de toekomst! Ik geef het boek 4****

Sophia Drenth – Zwart Hart

0

zh

Dit is een bronvertelling van Bloedwetten. In deze Splinter krijg je te lezen hoe Collignon, zo geworden is. En waarom kiest iemand ervoor om Ath’vacii te worden?

Het begint meteen al spannend. Yan besluit om te ontsnappen van de plantage waar hij slaaf is. Hij gaat op zoek naar de nachtsluipers. Hij wil ook zo’n monster worden, omdat hij wraak wil nemen op de mensen die hem het leven zo moeilijk gemaakt hebben. Op deze manier hoopt hij dat hij zijn familie kan redden en ze hun vrijheid terug kan geven. Maar het gaat niet helemaal volgens plan….

Je leest over zijn innerlijke strijd, maar je voelt ook dat hij aan het veranderen is……… Je voelt de angst van de mensen ook echt. Het gaf mij de kriebels. Erg beeldend geschreven!

Hij weet zeker dat hij het juiste doet, totdat hij zijn familie weer tegenkomt. De twijfel slaat toe, maar het is al te laat???!!!!!

De titel is ook erg goed gekozen. Het gaat je helemaal duidelijk worden. I love that!

Ik vind het enorm leuk om Splinters te lezen. Het zijn korte verhalen, maar altijd spannend en goed in elkaar gezet. Deze is ook weer heerlijk om te lezen. Het geeft weer een ander kijkje op Bloedwetten. Maar ook ga je nadenken over hoe slecht slaven het hadden. Je snapt dat hij een beter leven wil hebben. Je gunt hem dat ook. En als lezer, gun je hem ook zijn wraak. Of hij die ook krijgt, moet je zelf gaan ervaren. Splinters zijn kort maar krachtig. Maar echte aanraders! Ook om kennis te maken met een auteur kun je dat rustig doen. Ze zijn los te lezen.

Ik geef deze splinter 4****