Boeken en Vriendschap. 

0

Door boeken te lezen kom je soms de leukste mensen tegen.  Een vriendschap is onvermijdelijk.  In de boekenwereld is er veel enthousiasme.

Ik wil het vandaag hebben over mijn beste vriend. Dit weekend is hij alweer 10 jaar overleden.  Het voelt nog als gisteren. Ik denk elke dag aan hem. Hij was ook dol op lezen.

Ik leerde hem kennen als ome Piet.  Hij was de beste vriend van mijn vader. Maar ook die van mij. Hij was mijn voetbalmaatje. We waren allebei Dirk Kuyt fan. Alleen was ik voor Az.  Hij liep een keer bij Az-feyenoord de kantine in : ik ben wel voor feyenoord,  maar ik kan toch wel koffie krijgen? De az supporters vonden dat geweldig! Zo was hij. Ik kan er boeken over schrijven. Veel meegemaakt met hem. Hij hoorde bij het meubilair 😊. En wij bij hem. Soms was hij mijn tweede vader.

Hij hield van lezen. Vooral van Virginia Andrews en Agatha Christie. Maar zijn favoriete boek was Cujo.  Die heeft hij heel vaak gelezen.  Ik weet nog dat we de film af en toe keken…. met zijn tweetjes achter een kussen kruipen.  Ik weet niet wie er banger was. Wel weet ik dat hij altijd niet in het donker naar huis wilde.  Hij scheet in zijn broek in het donker. Maar griezelen veilig op de bank gaf een kick ☺.

Toen hij overleed kreeg ik zijn Az spullen  (az67 was een zwak van hem), boeken en een ketting. Deze dingen betekenen zoveel voor mij.

Ik wil daarom proosten op hem! Ik hoop dat je in de hemel nog steeds Cujo kunt lezen en kijken…… En dat je af en toe even naar ons komt kijken. ..  10 jaar alweer!

Ik zal je altijd herinneren als een voetbalfan die dol was op lezen…..en muziek……..Dingen die we allemaal konden delen.

Een beste vriend heb je maar een keer in je leven. Je moet je gezegend voelen dat hij je is gegeven!

*Proost *

Dieuwertje Boeren en Linda van de Pol. – Alleen als je durft 

0

Dieuwertje Boeren en Linda van de Pol. – Alleen als je durft. 

Dit boek is voor de iets oudere kinderen en als volwassene ook heerlijk griezelen.  

Je moet stevig in je schoenen staan om dit boek te lezen. Er staan verhalen in die je raken. Sommige krijg je echt de kriebels van. Andere wil je het einde liever niet van weten,of toch wel?

Verschillende thema’s komen aan bod, zoals : glaasje draaien, geesten zien,pestkoppen en een demonisch kind.  Ook leer je dat vloggen levensgevaarlijk kan zijn!

Je komt terecht in een tankstation die zo in een horrorfilm kan thuishoren. 

Sadistische tandarts, horror op de skipiste en sporten is heel erg ongezond!

De zaaier van dood en verderf en het gevaar van stoer doen bij Truth or dare. 

Als je ooit eens oppast op een nieuw adres…..dan ga je nu echt griezelen bij het laatste verhaal. Durf jij nog op te passen, na dit verhaal?

Creepy. 

Spannend. 

Eng.

Griezelig. 

Leest enorm enorm vlot en smaakt echt naar meer. Je leest het op een avondje uit. En je hebt nergens anders tijd meer voor. 

De cover is griezelig. De titel is  goed gevonden. Voor iedereen staat er wel een verhaal in, waar je echt de kriebels van krijgt. Een echte aanrader! 4,5 sterren!

R. L. Stine -Junior  Kippenvel : Help, hij leeft!

0

Dit boek is niet voor Angsthazen! Je gaat met andere ogen naar poppen kijken… Wat die jij als er een pop tot leven komt? Niet zomaar een pop. Deze pop maakt je het leven zuur en laat je niet meer met rust!

Linda vindt meneer Kletsmeijer in een leegstaand huis. Ze neemt hem mee naar huis en gaat proberen om te leren buikspreken. Meneer Kletsmeijer is een buikspreekpop. Haar broer Kris is jaloers.  Hij wil ook een buikspreekpop. Hij krijgt er een van zijn vader en noemt hem Meneer van Houten.  Deze pop blijkt al snel een eigen wil te hebben en hij eist dat ze doen wat hij zegt. Hoe kunnen ze van deze demonische pop afkomen? 

Het is vlot geschreven, heeft veel actie en is een echte pageturner.  4****

Auteur op de Wintereditie van DCC: Corinne Duyvis

0

2017-10-11 14.15.26.png

Op 18 &  19 November 2017 is het weer zover! De winter editie van de Dutch Comic Con! Ik heb er al meteen veel zin in, nu er steeds meer namen bekend worden gemaakt! Corine Duyvis is een auteur die ik heel graag wil ontmoeten. Daarom is het eerste boek al gepakt voor November. Het begin is er, in mijn koffer! Haar boek heb ik gelezen en ik kan het iedereen aanraden! Het is een dystopisch verhaal en speelt zich af in en rondom Amsterdam. Het komt allemaal heel erg dichtbij op deze manier! De cover is ook echt super mooi! Haar boek is er ook in het Engels. Ze geeft in het verhaal ook aandacht aan Autisme en hoe het voelt om autistisch te zijn!

 

Over Corinne: 

Corinne Duyvis, een geboren en getogen Amsterdamse, brengt haar dagen door met zowel het schrijven van science-fiction en fantasy romans voor tieners als met verscheidene andere geeky bezigheden. Haar eerste boek in het Nederlands, Op de rand van het nietskwam maart 2017 uit bij HarperCollins Holland; het gaat over een allesvernietigende komeet, en hoe een Amsterdams meisje en haar familie proberen te overleven in de eerste dagen na de inslag.

In Amerika worden haar boeken – die ze oorspronkelijk in het Engels schrijft – gepubliceerd door uitgevers ABRAMS en Marvel. Haar werk wordt met zeer veel lof ontvangen door Amerikaanse media.

Corinne is te vinden op Twitter. Ze is oprichter en editor van Disability in Kidlit.

 

 

Mijn Recensie: 

De wereld van Denise staat op het punt om te veranderen, of moet ik zeggen te vergaan? Er komt een komeet aan die het leven op aarde zo goed als onmogelijk zal maken. Daarom moet ze naar een ondergrondse schuilkelder met haar moeder en zus. Maar haar zus Iris is niet op tijd komen opdagen. De klok tikt verder, ze gaan de schuilkelder nooit meer halen……….

Onderweg komen ze een oud lerares van Denise tegen, haar vriendin heeft zorg nodig en zij weten een veilige plaats. Maar je komt nergens binnen als je op een lijst staat! Gaan ze deze mensen helpen of gaan ze naar hun schuilkelder? Kan ze Iris op tijd vinden? Waar is Iris toch? De klok tikt door.

Denise haar moeder heeft veel problemen. Wil ze het overleven? Dan moet haar moeder ermee dealen. In deze dystopische wereld ontmoet Denise een aparte jongen: Max. Wat wil hij van haar?

Zou jij op een ruimteschip stappen, als je was uitgeloot? Of blijf je bij je familie en probeer je te overleven? Het deed me een beetje denken aan het boek De Storm. Of Waterwold. Ik wil er in ieder geval niet in leven. Moeilijke keuze om te maken. Denise heeft weinig keus. Haar enigste kans is de schuilkelder. Hun enigste kans!

Op de cover zie je de ruimteschepen, de Aarde verlaten. Daarop zitten de uitverkorenen. Zij gaan elders hun geluk zoeken. Er was geen plaats voor iedereen, zij moeten het zien te redden in hun schuilkelders. Op aarde zal er niet veel leven meer overblijven. Denise loopt op de cover door de stad Amsterdam en ziet de puinhopen en het water. De cover is echt mooi en geeft het verhaal goed weer. De titel is perfect. Want het is precies wat er aan de hand. De mensheid staat op de rand van het niets. Is er een mogelijkheid om de aarde te redden? Tik-tok-tik-tok. Of heeft het laatste uur geslagen? Wie is het waard om te overleven? En wie bepaalt dat?

Het moment van de inslag is erg spannend beschreven. Er zijn aardbevingen maar ook Tsunami’s. Ja , je leest het goed! Een Tsunami komt ons land verwoesten. Deze komeet is ook enorm groot. Overal ter wereld voltrekken zich natuurrampen, maar dit boek focust zich op Amsterdam. Het is een spannende speurtocht naar familie en een gevecht om te overleven. Je wilt weten of de persoges het gaan overleven.

Het is een dystopische wereld, maar toch ook een tikje science fiction. Want er zijn ruimteschepen. Een beetje het ark van Noach idee, maar dan echt de ruimte in. Iedereen heeft een Tab, waar ze informatie op krijgen te zien. Het doet futuristisch aan, omdat het 2035 is.

Het speelt zich af in/ rondom Amsterdam. Dat maakt dat het dichterbij komt als Nederlander. Want als dit echt zou gebeuren, dan weet je dat je nergens veilig bent.

Iris ziet de wereld op een andere manier. Ze is autistisch en kan dus voor normale mensen, heel vreemd over komen. Haar visie en gevoelens maken dit dystopische verhaal spannend. Omdat je alles door haar ogen ziet, is de wereld toch net een beetje anders. Je leert hoe het is om autistisch te zijn, hoe zij dat ervaren en wat dat met ze doet. Dit vond ik erg origineel, dat kom je niet vaak tegen.

4****

Janneke Bazelmans Verkapt*****

0

verkapt

Dit is het verhaal van een studente: Nora. Ze krijgt de kans van haar leven: Ze mag stage lopen bij een palmoliebedrijf in Borneo. Ze wil er alles aan doen om het leven voor de bewoners te helpen. Ze gaat een school oprichten voor de kinderen, die is er nog niet. Maar al snel komt ze erachter dat deze mensen niet blij zijn met het palmoliebedrijf. Het palmoliebedrijf zegt duurzaam te zijn….Nora ontdekt steeds meer dingen die erg vreemd zijn. En waarom willen de bewoners niet in zee gaan met het bedrijf? Ze krijgen een goede deal van het palmoliebedrijf. Ze is een nieuwsgierige dame en besluit om op onderzoek te gaan, maar is dit wel een goed idee? Is ze nog wel veilig?

De liefde die ze voelt voor het moederloze aapje Terra is prachtig op papier gezet. De apen in dit verhaal hebben het ook erg zwaar.

Als lezer kom je echt in het woud terecht, je ziet alles zo voor je. Alles is zeer nauwkeurig beschreven. De sfeer die het woud geeft en de mensen die erin leven ook. Het zorgt voor een mysterieuze sfeer en is gewoon echt nagelbijtend spannend. Het plot is ook echt heel erg sterk en goed bedacht! Heerlijk als je als lezer niet door hebt wat er gaat gebeuren!

Het ergste is nog dat je weet dat dit allemaal in het echt voorkomt ook. Palmolie bedrijven kappen hele regenwouden, voor hun plantages. Er verdwijnen mensen of ze worden dood terug gevonden: Omdat ze te veel vragen stellen of te nieuwsgierig zijn. Niet alleen mensen lijden daaronder: ook de dieren!

Palmolie maakt veel kapot! En het zit in zoveel producten, die wij dagelijks gebruiken!!!! Dit boek is leerzaam en zet je aan het denken. Na het lezen ga je de etiketten op verpakking met andere ogen bekijken. Want in je hart wil je palmolie bedrijven echt niet meer steunen! Hun marktaandeel is alleen zo groot! Het is een verhaal dat iedereen moet lezen. Dan weet je wat er allemaal aan de hand is aan de andere kant van de wereld. Je ogen sluiten, na het lezen van dit boek…Dat is gewoon niet meer mogelijk.

Er staat voorop het boek: Eco-thriller. En dat klopt helemaal. Het heeft alle ingrediënten voor een super spannende thriller, leest vlot en je kunt het niet meer wegleggen. En het wordt je al snel duidelijk dat bepaalde mensen niets om de natuur geven…Alleen geld is belangrijk voor ze.

En ja, ook moet je een paar traantjes wegpinken. Het raakt je op emotioneel vlak enorm!

Ik geef het boek 5*****

Angela Sommer – Bodenburg – De kleine vampier 

0

Angela  Sommer – Bodenburg – De kleine vampier 

Misschien heb je der kleine vampir vroeger wel eens op tv voorbij zien komen?  Dit boek hoort bij de nieuwe tekenfilm die binnenkort in de bioscoop gaat draaien…..

 In dit allereerste verhaal gaat Anton op vakantie met zijn ouders.  Hij is dol op vampiers en griezelen. Ze overnachten in een vreemd hotel. Het is een kasteel en de eigenaren zijn echt een beetje kierewiet.  Anton maakt kennis met een vampierjongen: Rudolph. De familie van Rudolph is in gevaar en Anton wil zijn aardige vampiervriend helpen. 

Ze moeten het opnemen tegen een beruchte vampierjager. Zijn ze op tijd om (de levens van?) de nogal ondode familieleden van Rudolph te redden? 

Het is een verhaal vol actie en spanning. Het speelt zich grotendeels af in het donker,op oude begraafplaatsen. 

Een kinderboek met een geweldige mix van Grumor : Griezelen en humor. 

Neem nou die coole vliegende koe die ook op de cover staat. Ze eet geen gras meer. De eerste en enige vampiervampierkoe die ik ooit gezien heb in een boek! 

Er staan ook nog eens hele leuke foto’s in uit de film. Zo krijg je een goed beeld van de personages.

Erg leuk vind ik het begin van elk hoofdstuk.  Bij elk nieuw hoofdstuk komt er een vleermuis bij te staan . Dus aan het einde van het boek zijn het Veel vleermuizen. Dit vind ik origineel! 

Een super leuk boek voor jong en oud!

5*****

Jonathan Stroud- Lockwood & Co 2: de fluisterende schedel 

0

Lockwood, Lucy en George komen in een vreemde zaak terecht.  Ze graven een vreemd graf op dat volgens hun opdrachtgever voor veel bovennatuurlijke problemen zorgt.  Het blijkt een zeer gevaarlijke geest te zijn. En er ligt een Nog gevaarlijker voorwerp in de kist….. Het voorwerp wordt gestolen. Er is iemand die van deze verwoestende kracht gebruik wil maken.  Kunnen ze deze dader ontmaskeren?  

 Dit voorwerp is zo gevaarlijk dat Lockwood en co er alles aan doet om het veilig te stellen. De kracht van het voorwerp is gevaarlijk voor de mensheid.  Bureau Fittes zit ze op de hielen. Zij willen deze zaak ook graag oplossen. Er staat veel op het spel. 

Lucy heeft ook nog eens te maken met de schedel van de geestfles. Ze wordt knettergek van hem. Moet ze geloven wat geest zegt? Of liegt hij dat hij barst? Door haar bijzondere gave is zij de enige die hem hoort praten. 

super spannend boek, bomvol actie! Ga deze serie  allemaal lezen!  Het is officieel een jeugdboek,  maar leuk voor jong en oud. Als je van Grumor houdt is dit een mega aanrader.  Grumor is de perfecte mix van humor en horror/griezelen. 

Van het eerste boek heb ik enorm genoten. Het is wederom een boek vol met humor.  De horror is ook heerlijk. Lekker griezelen. Een keer krijg je als lezer een waarschuwing om niet verder te lezen….. maar dat triggert juist om door te lezen. Je krijgt dan een gruwelijk accurate beschrijving van iets dat in je nachtmerries kan voorkomen.  Maar uitgelegd met humor. Dus het leest best makkelijk weg. Al denk je wel even: Jakkes! De auteur weet je echt vast te pinnen in het verhaal. Beeldend geschreven.  Dikke 5 sterren * * * * * 

Kinderboekenweek: Paul van Loon- Nooit de buren bijten

0

nooitdeburenbijten

In dit eerste boek over de familie Rip, maak je kennis met deze nogal buitengewone familie. Hun buurman (Knieper) klaagt over geluidsoverlast en zijn kippen worden zo nu en dan leeggezogen gevonden. De buurman komt over als een zeurende oude man, maar hij heeft wel een punt…..

Er loopt soms een enorme grote hond in de tuin, waar hij nogal bang voor is….. De kinderen hebben vreemde trekjes en de buurvrouw ziet zo bleek! De kat van de buren is ook al zo vreemd, wat doet dat beest toch raar?!

De Rips willen gewoon in een normale wijk kunnen wonen. Ze willen niet opvallen. Ze doen op hun eigen manier, hun best om op gewone mensen te lijken.  De buurman wil ze weg hebben. Hij doet er dan ook alles aan om ze weg te pesten. De Rips weten er wel raad mee en zijn zich van geen kwaad bewust. In hun ogen doen zij niks verkeerd. De buurman krijgt te maken met een wandelend skelet, vreemde huisdieren en nog vreemdere buurtgenoten.

Tijdens het lezen denk je echt: Wie hoort er hier nu echt niet thuis?

Dit boek is Humor met Gruwelen. Een perfecte mix die de auteur GRUMOR noemt. Hij heeft helemaal gelijk.

Ook staan er zeer leuke illustraties in. Je vliegt er doorheen. Maar als je het boek uit hebt: Niet getreurd! Er is al een opvolger ook!

Paul is een van mijn jeugdhelden en ik ben en blijf dol op zijn boeken! Hij schrijft voor jong en oud: Voor iedereen die van griezelen houdt! Een echte aanrader!

4****

Schrijver van de maand oktober 2017 : Marc Lommert 

0

Vorige week heb ik op Elfia Arcen bijna 50 mensen blij mogen maken met een gesigneerd exemplaar van De Eerste Wereld. Dit was sowieso al heel gaaf, maar wat misschien nog wel leuker was: tientallen mensen kwamen bij mij langs om te zeggen hoe gaaf zij deel 1 van de serie Drie Werelden vonden (zij kochten dus meteen ook deel 2) of – wanneer zij De Tweede Wereld al gelezen hadden – om mij aan te moedigen (zeg maar “te dwingen”) om door te schrijven aan het derde deel. Heel vleiend om te merken dat er al een soort van fanclub rondom Drie Werelden ontstaat.
Mensen die mijn boek nog niet kennen, vertel ik altijd dat De Eerste Wereld een origineel Fantasy-verhaal in de sfeer van The Lord of the Rings is, maar met de makkelijke schrijfstijl en spanning van de boeken van Dan Brown én met een rete-spannend “Wie is de Mol?” gehalte – de lezer moet namelijk De Schim zien te ontmaskeren, een taak waar maar weinig lezers in slagen…
In de maand oktober zal ik in deze groep wat leuke stukjes uit de boeken van Drie Werelden posten en jullie proberen een kijkje te geven in mijn leven als auteur. Mocht je vragen hebben over de boeken of over iets anders: stel ze gerust hieronder, stuur me een PB of kijk snel op http://www.driewerelden.nl (daar kun je onder andere de waanzinnige landkaarten alvast bekijken!)
Groetjes, Marc

Boek van de maand Oktober 2017: Geestverwanten

0

geestverwanten

“Hoi, jouw boek is boek van de maand in oktober,” schreef Tazzy me van de week in een pb. “Kun je een stukje schrijven over hoe je op het idee kwam?”

Eh … ja … wow, boek van de maand op Tazzy’s website, hoe geweldig is dat! Dus allereerst: Dank, Tazzy, voor deze fantastische mogelijkheid!

 

Hoe ik op het idee van mijn boek kwam?

Dat was niet zo heel moeilijk. Mijn young adult-roman Geestverwanten gaat over het oproepen van geesten en zit vol met paranormale dingetjes. Als auteur heb ik geleerd om over bekende dingen te schrijven en dus in mijn schrijfwerk dicht bij huis te blijven. Ik vertoef al sinds mijn kinderjaren in de wereld van het spirituele en paranormale. Dat komt omdat iets mij, vanaf heel jonge leeftijd, al voortdurend laat weten dat er meer is dan wij met onze zintuigen kunnen waarnemen. De meeste van mijn verhalen hebben dan ook wel ergens een spiritueel tintje dat wijst op een wereld die meeloopt naast de onze, maar die voor de meesten van ons onzichtbaar is.

 

Mijn grote inspirator en motivator voor mijn schrijfwerk is mijn – helaas in 2011 overleden – vader: Als klein viel het me al op dat mijn pa alles wist. ‘Ja, duh,’ zul je zeggen, ‘dat geldt toch voor ieder klein kind. Je vader weet dan toch altijd alles?’ Dat klopt, maar bij mijn vader was dat toch anders. Hij wist namelijk dingen die hij helemaal niet weten kon, zoals dingen van volstrekt vreemden, of dingen die nog moesten gebeuren. Ik heb heel lang niet anders geweten dan dat dat heel normaal was, maar toen ik bij vriendinnen thuis kwam, merkte ik dat het daar anders ging dan bij ons. De vaders van mijn vriendinnen wisten niet wat er in hun dochters omging of wat ze dachten. Dat mijn vader dat wel van mij wist, was niet altijd even handig voor me, vooral niet in mijn pubertijd 😐 Niet dat hij er gericht iets mee deed, hij hing het ook niet aan de grote klok, maar het was er gewoon … altijd … Hij wist het ook altijd of ik een vriendje had of niet. Soms, als het uitging omdat ik weer eens een verkeerde keuze had gemaakt, zei hij: ‘Ja, dat wist ik natuurlijk al, maar ik heb je maar laten gaan. Je moet er toch wat van leren, anders ben je straks niet opgewassen tegen wat er allemaal nog meer gaat komen’. Dat dus! Daarnaast zat hij altijd vol met goede raad die ook nog eens bleek te kloppen. Wow, wat mis ik hem vaak, vooral als ik in zo’n “tegen wat er allemaal nog meer gaat komen” periode zit.

 

Toen ik hem op mijn tiende op wonderbaarlijke wijze het leven van mijn broertje zag redden, werd het voor mij pas echt duidelijk dat er iets bijzonders met mijn pa aan de hand was, iets aparts. Pas toen ben ik gaan beseffen dat er meer moest zijn tussen hemel en aarde. En dat méér boeide mij zo dat ik het ben gaan bestuderen. Ik las vele paranormale boeken, keek naar paranormale films en documentaires, volgde lezingen, workshops, trainingen, opleidingen, bezocht paranormale beurzen … eigenlijk kun je het op dat gebied zo gek niet opnoemen, of ik ben er geweest of heb het uitgeprobeerd.

Zo ook glaasje draaien. Samen met een groep vrienden heb ik op mijn vijftiende aan glaasje draaien gedaan. Tien hele minuten. De eerste vraag werd door de geest in het glas juist beantwoord. Na het stellen van de tweede vraag schoten pardoes de kaarsen uit. Welke grapjas had ze uitgeblazen? Met onze wijsvingers nog op het glas keken we elkaar een voor een met grote ogen aan. Toen een koude tochtvlaag op hetzelfde moment langs onze nekken streek, wisten we dat we beter met het spelletje konden stoppen. En dat hebben we gelukkig gedaan ook. Zelfs de stoerste onder ons gaf met een bleek gezicht toe dat er iets niet in de haak was. Dat was mijn eerste en enige ervaring met glaasje draaien. Samen met de bijzondere ervaringen die ik in ons gezin had en een aantal eigen paranormale ervaringen, heeft dat glaasje draaien avontuur mij tot het schrijven van Geestverwanten verleid.

Misschien is het daarom ook niet verwonderlijk dat ik het boek heb opgedragen aan mijn vader. Hoe geweldig was het toen Geestverwanten vorig jaar de Jonge Jury Debuutprijs won en inmiddels is de derde druk van het boek alweer uitgekomen. Jammer dat mijn pa dat allemaal niet meer mocht meemaken.

 

Sinds Geestverwanten is uitgebracht, vliegen de verhalen van tieners (maar ook van volwassenen) die – meestal stiekem – aan glaasje draaien doen of gedaan hebben, me om de oren. Sommige van die verhalen zijn echt niet mis en soms zelfs met slepende negatieve gevolgen. Het is in ieder geval geen spelletje dat je voor je plezier moet doen. En als je het toch zo graag eens zou willen uitproberen, zorg er dan voor dat er een goed medium bij is en dat je stevig in je schoenen staat.

 

Overigens was mijn vader ook een zeer goed verhalenverteller. Die verhalen kon hij zo uit zijn duim zuigen, en meestal waren ze op z’n mooist rond kinderbedtijd. Dan lagen mijn twee broers en ik ademloos naar hem te luisteren. Het waren verhalen die pa de volgende dag alweer vergeten was, maar die bij mij nu nog steeds in mijn hoofd zitten. Verhalen met een boodschap die meestal betrekking had op iets wat we die dag beleefd hadden. Sweet, sweet memories!

 

Toen mijn eerste kleinkind werd geboren – ik heb er nu vier – ben ik begonnen met die verhalen op papier te zetten. Ik stuurde ze naar vrienden die ze voorlazen aan hun kinderen en ze aan de kinderen mee naar school gaven. Zo kwam het dat ik door een school benaderd werd met de mededeling dat mijn verhalen werden gebruikt in kringgesprekken. Ze gaven me de tip om meer met de verhalen te doen. Ik heb er toen een paar ingestuurd naar Borre Leesclub en ben uitgekozen om een van de bij-schrijvers te worden. Borre Leesclub heeft vier boekjes voor groep 1 en groep 2 van de basisschool met mijn verhalen erin uitgegeven. Ook heb ik geschreven voor Bobo.

In 2010 heb ik op verzoek van Bureau Thuisfrontzaken van de Koninklijke Landmacht ‘Het verhaal van Famke’ geschreven. Dat verhaal is uitgebracht ter ondersteuning van jonge kinderen van militairen die door defensie worden uitgezonden.

Overigens is mijn eerste kleinkind al zo groot dat ook zij Geestverwanten al gelezen heeft.

 

Op dit moment ben ik bezig aan het vervolg op Geestverwanten. Het is niet de bedoeling dat het een serie wordt, het zijn sowieso boeken die los te lezen zijn. Vooral het onderzoek dat ik voor mijn verhalen moet doen vind ik erg leuk. Voor Geestverwanten moest ik bijvoorbeeld weten hoeveel traptreden er tussen twee verdiepingen van een verpleeghuis zitten. Daar ben ik dan niet zo moeilijk in, ik stap gewoon een verpleeghuis binnen, leg uit wat ik kom doen en vrijwel altijd mag ik dan zelf op onderzoek. Dat levert vaak nog erg leuke gesprekken op ook. Soms breng ik wel eens een middag op een bankje bij een school door om te luisteren naar wat kinderen/jongeren tegen elkaar zeggen, welke woorden gebruiken ze, etc. Voor Geestverwanten en ook nu weer bij het vervolg heb ik vaak advies van politie of forensische opsporing nodig. Door hen word ik ongelooflijk goed geholpen. Regelmatig heb ik tijdens het schrijven van een hoofdstuk een rechtsreeks applijntje met mijn contactpersoon bij FO. Ik mag de gekste dingen vragen en daar maak ik dan ook gretig gebruik van. In beide boeken zitten paranormale ervaringen verwerkt die ik zelf heb meegemaakt. Bijzondere ervaringen die mij op mijn levenspad verder hebben geholpen. Ervaringen die ook de hoofdpersoon in mijn boek, Merthe, en haar vriendinnen verder moeten helpen bij hun avontuur(en).

 

Naast mijn schrijfwerk heb ik een eigen uitgeverij, uitgeverij Oleander, waarin ik Geestverwanten uitgeef. Daarnaast ben ik creditmanager bij een geweldig leuk IT-bedrijf in Zoetermeer. Genoeg te doen dus 😊

 

Mocht je Geestverwanten nog niet hebben, dan kun je het (indien gewenst) gesigneerd via mij bestellen. Stuur mij daartoe even een mailtje naar: spruit-hm@ziggo.nl

Als je erbij zet dat je de blog hebt gelezen op: Ik hou van horror, fantasy en spanning, dan neem ik de verzendkosten binnen Nederland voor mijn rekening. Mocht je in België wonen, dan breng ik op het verzenden (via Kiala) de verzendkosten binnen NL € 1,95, in mindering.

 

Bedankt voor jullie aandacht en voor wie Geestverwanten nog gaat gaan lezen: Ik wens je alvast heel veel spannende en avontuurlijke uren toe!

 

Hilda Spruit