Marieke Nijkamp – Voor ik je loslaat

Dit boek neemt je mee naar Alaska. In the middle of nowhere ligt het dorpje: Lost Creek. Corey groeit er op, samen met haar excentrieke beste vriendin Kyra. Corey haar moeder krijgt een baan aangeboden in de bewoonde wereld en ze verhuizen. De vriendinnen beloven elkaar, dat ze elkaar snel weer zien en ze blíjven contact houden. Als Corey een aantal maanden later hoort dat Kyra is gestorven, gaat ze meteen naar Lost Creek. Maar eenmaal daar aangekomen voelt ze zich niet welkom. En er is iets vreemds aan de hand. Kyra zou zelfmoord hebben gepleegd, Corey gelooft dat niet en gaat op onderzoek uit. De mensen in Lost Creek doen vreemd, ik kreeg er de kriebels van. De mensen in het dorp doen geheimzinnig en lijken vrede te hebben met Kyra haar dood. Naarmate ze meer puzzelstukjes kan plaatsen, komt ze erachter dat er veel meer aan de hand is.

De mysterieuze sfeer, laat je doorlezen. Het is ook best spannend, maar op een manier dat je er de kriebels van krijgt. Als lezer gaan je haren rechtop staan van de dorpsbewoners. Ze zeggen namelijk vaak hetzelfde over de dood van Kyra en lijken er helemáál niet om te treuren. Dit zorgt voor een horror achtige sfeer in een koude omgeving. Niet alleen de omgeving is koud, de mensen ook.

Het leest erg vlot, het plot is niet echt verrassend. Maar die sfeer, maakt het hele boek tot een verhaal waarbij je door moet lezen. Psychologisch gezien, zit dit boek erg sterk in elkaar. En het geeft ook een kijkje in wat wij menselijkheid noemen of het gebrek eraan. Dit boek is heel anders dan 54 minuten. 54 minuten was heel reëel. Dit boek zie ik niet zo snel echt gebeuren. Dus meer fantasie zit er in dit verhaal. Ik heb er van genoten, hou van deze schrijfstijl. 4****