Schrijver van de maand September 2018: Janneke Bazelmans

Mijn naam is Janneke Bazelmans en ik ben werkzaam als auteur, onderzoeker en milieujurist. Ik woon met man en twee zonen in een klein dorpje bij Den Bosch. In mei 2017 debuteerde ik met de ecothriller Verkapt (Godijn Publishing). Verkapt speelt af in het hart van Borneo en gaat over de Nederlandse studente Nora die de kans krijgt stage te lopen bij een palmoliebedrijf midden in het regenwoud. Al snel begeeft ze zich in een strijd tussen de palmolie-industrie, inheemse stammen en orang-oetans. Verkapt is fictie gebaseerd op de rauwe randen van de werkelijkheid.

Het schrijven van Verkapt is onderdeel van mijn missie: de palmolieproblematiek onder de aandacht brengen van een zo breed mogelijk publiek. Want we horen over ontbossing en over bosbranden in Indonesië, maar wat is het verhaal erachter? Schrijver van de maand zijn op de boekenblog Ik Hou van Horror, Fantasy en Spanning draagt zeker bij aan deze missie.

http://www.thrillerverkapt.nl

Op deze site kun je ook een preview van 25 pagina’s lezen!

INTERVIEW

Hoe voelt dat om je boek voor het eerst in je handen te kunnen houden?
Het is heel onwerkelijk om je boek voor het eerst in handen te hebben. Ik heb mijn eerste exemplaar aan mijn oudste zoon gegeven. Verkapt is opgedragen aan mijn twee kinderen, en met hen aan de toekomstige generaties.

Hoe kwam je op het idee voor dit verhaal?
Tien jaar geleden werkte ik als juridisch onderzoeker aan de universiteit en deed onderzoek naar duurzame projecten in Indonesië. Telkens weer stuitte ik op rapporten over palmolieplantages. Op een dag ging ik uitzoeken wat er precies aan de hand was met die plantages. Ik ontdekte dat er gigantisch veel regenwoud gekapt wordt om plantages aan te leggen en dat palmolie in heel veel producten zit. In meer dan 50 procent van de producten in onze supermarkt (in koekjes, chips, zeep, cosmetica, afwasmiddel). Het zit zelfs in onze dieseltank als biobrandstof.
Toen ben ik onderzoek naar de palmolieketen gaan doen. Ik wilde weten hoe duurzaam duurzame palmolie is en hoe de lokale bevolking aankijkt tegen de palmolieplantages die hun dorpen omringen. Dit onderzoek is opgenomen in een bundel van de Vereniging voor Milieurecht en uitgeven door Boom Juridische uitgevers.
Maar het is juridische, droge materie. Ik vind dat het palmolieverhaal verteld moet worden. Dat was ook het verzoek van het dorpshoofd van het oerwouddorpje waar ik logeerde:
“Vertel ons verhaal aan de wereld.”
Feiten bieden veel informatie, maar zo lang je je niet kan verplaatsen in de mensen over wie ze gaan, zeggen ze de meeste lezers niet veel. Om een breder publiek te bereiken, heb ik mijn bevindingen verwerkt in een thriller.

Hoe kwam je op de namen van de hoofdpersonen, en lijken ze op iemand uit je omgeving?
De namen van mijn hoofdpersoon Nora en Alec kwamen ineens in mijn op. De namen van mijn Indonesische personages zijn regelmatig gewijzigd. In Indonesië zijn de namen van Javanen anders dan die van Balinezen of Dayaks en ook binnen de Dayakgemeenschap zijn er verschillende stammen waarbinnen namen variëren. Het mochten geen namen van bekenden zijn en ook de betekenis moest passen bij het karakter. Alleen het personage Terra bestaat echt. (Op deze website staat informatie over haar https://www.orangutanrescue.nl/orang-oetans/terra/)
Overigens is het wijzigen van namen van personages geen aanrader; ik vergis me vaak en gebruik tijdens lezingen de oude naam van het personage.

Hoe ging het schrijfproces in zijn werk (maak je aantekeningen, tabellen of heb je zelfs foto’s in je hoofd, of gebruik je foto’s van internet?
Ik heb eerst diepgaand onderzoek gedaan naar palmolie, naar het land Indonesië, de wetten en regels. Vervolgens ben ik me gaan verdiepen in de verschillende Dayakstammen en in orang-oetans. Ieder personage kreeg een uitgebreide karakteranalyse en op internet en in tijdschriften heb ik foto’s gehaald en in hun dossier geplakt. Het verhaal heb ik uitgewerkt op een grote rol behang en die hing altijd boven mijn bureau. Er is tientallen keren in gewijzigd. Zijlijnen kwamen erbij of verdwenen weer. En er is vooral geschrapt. Heel veel geschrapt (het verhaal was eerst twee keer zo lang).

Hoe lang schrijf je per dag, en hoelang heb je over dit boek gedaan?
Het is lastig te zeggen hoe lang ik over dit boek heb gedaan omdat een groot deel van het proces parallel liep met mijn palmolieonderzoek. Al in 2008 kreeg ik een idee voor een ecothriller die zich af moest spelen in Indonesië. Daarna is het verhaal vele malen gewijzigd.
Ik schrijf iedere dag. Als het me overdag niet lukt vanwege andere werkzaamheden, schrijf ik ’s avonds of soms ’s nachts. Ik schrijf zo vaak mogelijk in mijn oude gepimpte stacaravan in het bos. Dat is mijn kantoor. Een paar keer per jaar hou ik een schrijfretraite met andere auteurs. Dan huren we een week of weekend een huisje in de natuur waar we schrijven, brainstormen en elkaar feedback geven.

Wie heeft de cover gemaakt en heeft de cover een betekenis?
De cover is gemaakt door iemand van de stichting Orangutan Rescue. Het model op de foto werkt in een orang-oetan opvangcentrum op Borneo en is mijn belangrijkste bron van informatie. De foto is genomen op de plek waar de eerste orang-oetans in september 2017 zijn vrijgelaten, nadat zij jarenlang in het opvangcentrum hebben moeten leren hoe zij in het wild moeten overleven. Het is een stuk maagdelijk oerbos en door de Indonesische overheid als beschermd natuurpark verklaard. De foto is puur en onbewerkt.

Wat vind jij zelf het leukste van het boek, of wat raakt jezelf het meeste uit je verhaal?
Dat de lezer wordt meegenomen naar de andere kant van de wereld, naar onbekend gebied: een dorpje in het regenwoud van Borneo. De lezer wordt midden in de ontbossingsproblematiek geplaatst.

Ben je op pad gegaan en heb je plaatsen bezocht om inspiratie op te doen, zo ja waar heen?
Alle locaties uit Verkapt heb ik bezocht. In 2014 logeerde ik bij een Dayakstam in West-Kalimantan en bij een orang-oetan opvangcentrum. Ik maakte het leven en de strijd van de lokale bevolking tegen de palmoliebedrijven van dichtbij mee. Alles wat ik in rapporten en onderzoeken gelezen had, kon ik toetsen aan de werkelijkheid. Ook de locatie op Bali heb ik bezocht.

Heeft het boek een boodschap?
Iedere dag verdwijnt er wereldwijd een perceel bos zo groot als Amsterdam. Op dit moment (september 2018) woeden er weer talloze bosbranden op Borneo. Verkapt vertelt het verhaal achter ontbossing. Het verhaal van de lokale bevolking, het verhaal van de orang-oetans. Het verhaal over palmolie. Ontbossing is geen ver-van-mijn-bedshow, maar ligt hier: op je bord.

– Het filmpje dat ik de proloog voorlees. Zie: https://youtu.be/3zso9TOrNnA
– en de trailer https://youtu.be/G6Hyv1_rqyA

Advertenties

One thought on “Schrijver van de maand September 2018: Janneke Bazelmans

  1. Pingback: Schrijver van de Maand September - V E R K A P T | Een studente - een aap - hun strijd

Reacties zijn gesloten.