Win een pakketje van De verhalen van Auruco!!!

**Winnen**

(Let op: Dit is een korte winactie)!

Om te vieren dat het 2de deel van De verhalen van Auruco van Sebastiaan Koen uit is ( tevens ook schrijver van de maand), geef ik een leuk pakketje weg.

Wat zit er in?

* gesigneerde flyer
*flinterdunne blad-bladwijzer
*ketting met een mooie steen

Wat doe jij om kans te maken?

Zet bij de facebook groep ik hou van horror fantasy en spannende boeken , onder in het commentaar een leuke felicitatie neer. (Een foto, gifje, filmpje, smiley, gedicht… alles kan).

Ik verstuur het pakketje met Sandd naar adressen in de hele wereld!
Portokosten zijn voor mijn rekening!

Deze actie loopt tot en met 30 november. 16.00 uur. De leukste gaat winnen. Mocht ik meerdere favorieten hebben, dan maak ik lootjes voor deze favorieten.

Succes!

Meedoen kan alleen via de Facebook groep deze keer. Dus check of je Aldi bent!

Advertenties

Dutch Comic winter editie 24/11/2018

Al vroeg op pad, eenmaal aangekomen waren er al heel veel mensen verkleed op weg naar de jaarbeurs, zelfs Paul van Loon. Ik ging mijn polsbandjes halen en daar bleef ik wachten op Wendy. We waren nu aanwezig vanaf de opening om 10uur.

We konden meteen aanschuiven bij de Q & A van Paul van Loon. Het was erg leuk. Hij had veel te vertellen over zijn boeken en de films. Hoeveel boeken hij per jaar schrijft en hoelang hij al schrijft. Je mocht ook vragen stellen. Volgend theaterseizoen gaat hij weer met de griezelbus, band en griezellfiguren door het land. Ik denk dat ik heen ga.

Daarna meteen bij hem in de rij gaan staan om mijn boeken te laten signeren. Hij herkent me altijd. Foto, hoort er ook bij. Erg leuk altijd weer. Beentjes was ook mee, in de griezelbus. Superleuk.

Daarna zijn we gaan rondlopen en genieten van de prachtige kostuums. Bij fox kon je op de foto met een aantal zombies, zo gaaf. Ook kon je op de bank zittend op de foto, bij the Simpsons. Zo grappig. Ik moest Ook op de foto bij de grote Aquaman poster en daar kon je ook een filmpje laten maken. Maar er waren nog veel meer foto momenten, bij de nederlandse Alien fanclub en ook weer bij wizardwear bijvoorbeeld. En bij Crimes of Grindelwald. Erg gaaf al die momentjes!

Toen waren ermtot mijn grote vreugde, veel kraampjes met funko’s. Ik heb de Gremlin Stripe gevonden! Zo blij mee, hij was ook goedkoper dan online. Daar word ik nog blijer van. Lol.

M

Meteen daarna Zilverspoor gezocht, daar kon in mijn koffer parkeren. Welkom voel je, je daar altijd. Had nog geen boek gekocht of ik had al een zakje snoep gekregen, lol. Zo lief. Matthijs Hulster zijn tweede boek meegenomen. En lekker gekletst. Het is wel eventjes geleden, dus voordat ik m ga lezen, moet ik eerst mijn geheugen even opfrissen. Maar vond het een geweldig verhaal, veel Egyptische invloeden, daar hou ik van. Daarna nog een paar mensen gesproken en stond ineens Nakita naast me. Leuk! Bij Peter, a.k.a. Gustaaf Glibber stond ik even in de wachtrij. Maar ik heb de nieuwe Gustaaf en de cover is zo mooi. Hij is altijd zo enthousiast, ik vind hem echt super lief. Daarna boek 2 van Sebastiaan Koen meegenomen en even gekletst. Haha, onder andere over the walking dead. Maar ik zeg niet waarover, dan spoiler ik. Lol. Gezellig is het daar altijd. Het voelt als thuiskomen.

Hierna zijn we meteen door gegaan naar the House of Wax. De zombies kwamen je tegemoet, ook op rolschaatsen. Ze waren met mensen aan het vechten en levensecht. Echt weer prachtig mooi gedaan. Ik kon ook nog even op de foto met een zombie Barbie. Dit was meer een viking, wat een grote man.. Maar deze zombie had geen trek in mij. Lol. Echt dit, zombie dorp alleen al, is je entree meer dan waard.

Verder was er nog een game hal, maar wij brachten de meeste tijd door in de experience hal. En de dealerhal…. Lekker streunen. Ik vond nog een mooie bladwijzer van Stephen King zijn IT. En lekker rond gekeken totdat ik mijn boeken van Natasha Pulley en Erik Betten kon laten signeren. Jammer dat het niet goed duidelijk was, welke auteurs er nog meer zouden komen. Nathalie Koch was er bijvoorbeeld ook. En dat wist niemand denk ik. Erg jammer, anders had ik het boek laten signeren van haar! Ik hoop dat er volgend jaar meer duidelijkheid is bij ABC.

Er waren ook weer veel gave auto’s , naast de griezelbus ook de wagen van de Ghostbusters, Knightrider en Back to the future. Ik als auto- geek vind dat echt super gaaf. Mooie foto’s en filmpjes van kúnnen maken.

We hebben nog een aantal keer lekker een tijdje mensen zitten kijken ook. De prijs voor de slechtste outfit gaat naar de man met blauw haar in zijn enge onderbroek, een broek kon hij niet betalen denk ik. Hij was in gezelschap van Draco uit Harry potter. De mooiste vind ik erg moeilijk, maar ik vond de oude en de nieuwe It het gruwelijkste, levensecht. Die hebben gewonnen voor mij.

Toen we alles gezien hadden,zijn we niet meteen naar huis gegaan. Eerst de Harry Potter pop-up store nog zoeken in het winkelcentrum. Dat was wel leuk, maar had er iets meer van verwacht. Echt heel veel artikelen verkopen Ze niet.. en wat ze verkopen is best prijzig. Ik was toch al blut na DCC, lol.

Dutch Comic Con blijft geweldig leuk. Ik blijf er heen gaan , vaste prik!

Tot in maart!

Terrence Lauerhohn – Zielenmenners

Suzan is een rechercheur in Manhattan. Ze stuit op een wel heel erg vreemde zaak. Er zijn twee (serie)moordenaars bezig, om de straten van haar geliefde stad, voorgoed te veranderen. Op verschillende plaatsen duiken er lijken op. Sommige(n), zijn onherkenbaar verminkt. En er is iets heel vreemds aan de hand, met een bepaald orgaan van een aantal slachtoffers. Wat is er toch aan de hand? Een Slachtoffer praat over een reddende engel, maar Suzan zelf heeft steeds sterker het gevoel dat er iets kwaadaardigs in de lucht hangt.

Het is een verhaal met bovennatuurlijke krachten, demonen en duistere oude dingen, die je nooit tegen het zere been wilt schoppen.

Zo nu en dan is het best bloederig en echte horror, dus niet voor mensen met een zwakke maag.

Een andere verhaallijn is die van Toby. Hij werkt voor zijn Meester en jaagt op De Witten. Deze voor het gewone oog: normale mensen hebben een bijzonder aura. En ze ruiken ook apart. Toby is echt geen lieverdje. Zijn verhaal is best ingewikkeld, deze hele duistere wereld is er een waarbij je aandacht zeker niet moet verslappen. Het duurde ook even voordat ik, in dat deel van het verhaal kwam. Het is leerzaam en origineel. Echt vlot leest het niet, maar dat hoeft ook niet, omdat je deze wereld echt in je op moet nemen. Dat klinkt een beetje tegenstrijdig, maar als je het boek zelf gaat lezen, snap je wat ik bedoel.

Ik heb met verbazing gelezen over dode/stervende mensen, die werden bezeten door iets wat niet echt menselijk was. Het was echte horror.

Het heeft best veel spanning, maar het is de wereld, die de auteur er omheen schept, dat het boek uniek maakt. Een wereld die de gewone mens niet kan zien…..

Het is niet een boek dat je op een avondje uitleest. Het leest op een andere manier dan je misschien gewend bent. Je moet tijdens het lezen namelijk nadenken over veel dingen. Zoals bijvoorbeeld wat maakt een mens menselijk? De ziel? Of is het toch iets anders? Ik vind het altijd fijn dat een boek je aan het denken zet.

Ik geef het boek 4****

The Kilkennys – Den Helder 21 november 2018

We werden heengebracht door een zeer enthousiaste taxichauffeur. Hij had plezier in zijn werk.

Eenmaal aangekomen meteen een plekje gezocht in de stadshal. Deze was net als de vorige keer, omgetoverd in een Ierse pub. Gezellige mensen bij je aan de tafel… Een lekker drankje. Een wijntje dat erg lekker smaakte…….. De verlichting was met kaarsen en rood en oranje licht. Hierdoor werd de sfeer intiem.

De jongens kwamen op en dan is genieten geblazen. Ik heb echt niet stil kunnen zitten en lekker meegezongen. Ze maken enorm veel sfeer. Ze bespelen veel instrumenten. Niet alleen de gitaar, Bas, banjo of mandoline, maar ook verschillende soorten fluiten. En ik dacht af en toe echt dat de jongste van de band een neusfluit had. Maar dat kan ook de wijn zijn….. hij speelt ook de uilleann pipes en dat is een prachtig instrument. Het lijkt mss een beetje op een doedelzak/ blaasbalg, maar het geluid is veel mooier en puur. Ik vond dat echt prachtig. Het nieuwste lid is een echte aanwinst. (Hij heet Mick). De harde kern blijft bestaan uit Davey, Robbie en Tommy.

Natuurlijk deden ze veel bekende ierse liedjes, maar ook hun eigen Homeland. Je ziet ze echt stralen op het podium. Ze hebben echt plezier en dat straalt ook weer over naar het publiek. Oogcontact is er ook. En dat is echt heel leuk, ze betrekken het publiek echt bij hun passie: muziek maken. Al denk dat er minstens 1 bandlid was, die een paar keer verlangend naar de bar keek. Het is dorstige muziek. Sterker nog hij zei gekscherend dat hij jaloers was op de mensen die bij de bar stonden. Lol.

Er is altijd een liedje waar het helemaal mis gaat. Waar je op een bepaald ritme moet klappen.

De eerste keer dat het goed gaat moet nog komen. Dus vroeg Robbie een euro per persoon als het niet goed ging. En hij gaf 200 euro p.p als het wel goed zou gaan. Hij weet dat het gewoon niet goed gaat. En dat blijft grappig. Het is de bedoeling dat je stopt met klappen als de band, of het refrein stopt. Nu verdenk ik ze ervan dat ze iets vaker stopten als normaal.. Haha…….. Droge humor. I love it!

Op een gegeven moment was het zo dat Davey zei: als jullie het nu niet goed doen zetten we op de boot naar Texel… En toen dacht de hele zaal: nee! Niet Texel! En ging het wel goed.

Er is altijd een beetje wrijving geweest tussen Helderse mensen en Tesselse. Waarom kan ik niet echt uitleggen. Het voegt vaak gewoon niet. Zoals een broodje hagelslag.. zonder boter. Het botert niet. Zo. Nu weet je ook waar dat spreekwoord vandaan komt😁. Als je iemand zat bent.. dan dreig je met de woorden: Ik zet je op de boot naar Texel. (Om nooit meer gezien te worden, dat waren Davey zijn woorden, maar stiekem denk je dat zelf ook, als je dat tegen iemand zegt. Alleen nu, was het met een dikke knipoog).

Gelukkig kreeg onze kant een keer een duim omhoog van Davey. Dus wij mochten blijven.

Hoe de jongens dat weten, geen idee. Ze zijn goed op de hoogte van de plaatsen waar ze spelen.

En.. Ze kregen den helder weer aan het dansen. Dat is echt een zeldzaam fenomeen. Wij zijn geen dansers. Maar ik heb zelfs een beetje gedanst de laatste 2 liedjes. Daarvoor waren mijn benen onder tafel aan het dansen en kon ik ook niet stilzitten. Dat is onmogelijk bij deze band.

Ze spelen toch dik 2 uur. Dat doen niet veel muzikanten. En eigenlijk wil je dat ze doorgaan.. tot 4 uur in de morgen, zoals ze altijd zeggen bij opkomst.

De belichting vond ik ook mooi. Vooral de Ierse vlag. Ik heb ontzettend genoten en een poster mee maar huis gekregen van de Kampanje. Deze is al ingelijst en hangt te pronken.

De band speelt nog elke avond tot en met begin december live, in een andere stad. Ga ze zien!

Ik zou zo nog een keer gaan. Maar het valt samen in de DCC tijd en dus kies ik voor allebei 1 x….. En ik hoop dat ze volgend jaar terugkeren, ik wil ze elk jaar minstens 1 x zien optreden. Hahaha, hopen dat we ze wel weer terug mogen zien en zij ook genoten hebben van ons.

Auteurs op de winter DCC 2018

Naast diverse auteurs van Zilverbron/ Zilverspoor komen er nog een aantal auteurs waar ik naar uitkijk.

Paul van loon is bijna vaste prik geworden. En de griezelbus komt ook weer mee. Ik ga dus weer een stapeltje boeken meenemen van hem, om te laten signeren. Altijd leuk om hem weer te zien. En nu hoop ik ook op de foto te kunnen met Dolfje.

Erik Betten komt ook, bij ABC. Als het goed is, heb ik zijn boek ook voor de DCC. Ik wil hem dolgraag lezen, dus ga er zeker langs.

Bij dezelfde stand ga je ook Natasha Pulley vinden. En dat is supergaaf. Ik vond haar boek echt goed en kijk uit naar de volgende. Dus heb ik toch weer een flink aantal boeken klaar liggen om mee te nemen. En ga er zeker ook een aantal kopen.

Als boekenwurm is het heel fijn als er zoveel auteurs komen.

Maar natuurlijk is er nog zoveel meer te doen.

Ik kijk enorm uit, naar het zombie dorp. Ik zou het nooit overleven in het écht. Dus ga er met gemengde gevoelens heen. Aangezien ik zeker weet dat ik zombies aantrek. Lol.

House of wax rulez. Maar ik kom ogen te kort… ook als serie en filmgeek. Nu natural habitat.

Tot zaterdag DCC!

Igor Znidarsic- De uitverkorene

In dit boek volg je een paar verhaallijnen. De eerste is die van rechercheur Bianca van Dijk. Zij wordt op een zaak gezet, die haar leven zal veranderen: De verdwijning van de dochter, van een rijke zakenman. De ontvoerder vraagt een gigantisch bedrag voor haar vrijlating. Ondertussen duiken er ook steeds lijken op. Deze mensen zijn op een gruwelijke manier om het leven gebracht. Ze weet niet of ze deze zaken wel kan oplossen. Haar gezin smeekt om meer aandacht.

De tweede verhaallijn is die van een jongen, die streng gelovig opgroeide en in Gods wil móest geloven. Eenmaal ontsnapt uit zijn ouderlijk huis, valt hij van zijn geloof en trouwt. Maar dan is hij ineens ongeneeslijk ziek. Hij doet er alles, maar dan ook alles aan om te overleven.

Het boek is best spannend, maar de vele stukken tekst over god , het praten tegen God, werden me echt te veel. Het geeft een goed beeld, over hoe extreem geloof gevaarlijk kan worden. Het is een eng idee. Mijn haren gingen er van overeind staan. Maar omdat je vrijwel meteen weet wie de dader is, verdwijnt de spanning van de zoektocht echt. En dat is echt heel erg jammer.

Er staan best bloederige en gruwelijke dingen in, hier moet je van houden. Maar ik hou van horror, alleen is dit niet de horror die ik zoek in een boek.

Het leest voor de rest fijn, heeft weer horror elementen die je verwacht na Igor zijn eerste boek, maar haalt het in mijn ogen niet, bij het eerste boek Dat is jammer, ik had er meer van verwacht. Uiteindelijk hou ik ook absoluut niet van boeken, waarin het geloof een grote rol speelt. Het was echt mijn ding niet, deze keer. 3***

Arine Prins en Hugo Verkley – Moord in Zuid-Afrika

Je kunt je waarschijnlijk het journaal nog wel herinneren…. Een Nederlandse man en een vrouw, werden bruut aangevallen in hun eigen huis, in Zuid-Afrika. Het was hun droomhuis, hun droomland en hun droomleven. Langzaamaan veranderde hun droom in een nachtmerrie. Met een gigantisch triest einde.

Arine en Peet emigreren naar het zonnige Zuid-Afrika, met hun twee kinderen. Ze maken al snel vrienden. Maar het land blijkt al snelbeen wolf in schaapskleren te zijn. De mensen kunnen een totaal andere kijk op het leven hebben. Er is veel haat, tegenover blanken en het komt steeds dichterbij. Ze besluiten om naar een ander land te vertrekken, na vele jaren van lief en (veel) leed. Maar deze beslissing komt te laat.

Je volgt het verhaal van het gezin, grotendeels gezien dóór de ogen van Arine. Ze is een sterke vrouw, Peet een beetje apart, een vrije, hard werkende ziel. Maar ze weten op creatieve manieren hun hoofd boven water te houden en brood op de plank te krijgen.

Het boek is enorm persoonlijk, je moet echt traantjes wegpinken. Het speelt zich als een film voor je af en het is moeilijk te begrijpen, dat het echt waargebeurd is. Het is een beestachtige overval geweest. Ook stelt het veel dingen aan de kaak, wat er allemaal mis is in dat land. Het pakt je beet en laat je niet meer los.

Wat is gerechtigheid? In dat land, is het ver te zoeken.

Ik vond het heel vlot lezen. Het lettertype is behoorlijk groot, maar las lekker. Ik geef het boek 4****