Renee Knight- De secretaresse

Ik was erg blij dat ik dit boek mocht lezen voordat het in de winkel lag. Welkom in de wereld van Christine. Haar baas is erg veeleisend en ze doet alles voor Mina,de baas van een supermarktketen. Christine schrijft met vlijmscherpe pennen en haar tong is minstens net zo scherp. Ze kan alleen geen nee zeggen tegen Mina. Dat is haar zwakte en deze komt haar duur te staan.

Haar baas komt in de moeilijkheden en zelfs in de rechtzaal doet Christine wat Mina van haar verwacht. Haar gezinsleven gaat eraan kapot. Maar blijft ze aan de kant van Mina staan of niet? Secretaresses kunnen de gevaarlijkste vrouwen in een bedrijf zijn, of juist volgzame schaapjes.

In dit boek heeft een gezegde een groot thema: wie een kuil graaft voor een ander….

Het is geen spannende thriller. Maar het is wel een ervaringsthriller. Je leert hoe het leven van een secretaresse eruit ziet, wat ze allemaal doen en hoe ver ze daarin kunnen gaan. Het is interessant om een kijkje te nemen in deze wereld. Maar spannend? Nee. Op het einde, komt er wel een goed plot op je af. Wat dan echt als een verrassing komt.

Vriendschap, vertouwen en wraak, zijn de hoofdzaken in dit verhaal.

Ik had veel meer spanning verwacht. Het leest echt vlot weg, maar meer als een roman of een kijkje in het leven van een secretaresse. Ik vond het toch fijn om te lezen. Een voldoende, cijfer 6. Dat zijn 3 sterren.

Schrijver van de maand April 2019: Garvin Pouw – over Cover-art

Een boek beoordelen aan de hand van een cover? Ik doe dat zeker wel!
Ik ben een visueel ingesteld persoon,zeer vatbaar voor visuele prikkels. In zelfs de stomste films kijk ik graag nog naar mooie plaatjes. Ik kocht CD’s omdat ik de hoesjes mooi vond zonder ooit de muziek beluisterd te hebben. Yep, ik ben visueel ingesteld.
Nu ben ik van huis uit ook een visualist. Mijn vader was schilder en ook ik blonk snel uit in vakken als tekenen. Vervolgopleidingen in die richting heb ik niet afgemaakt, maar hobbymatig heb ik mijn studententijd gevuld met heel wat kunstzinnige vormgeving, van fantastische interieurs ontwerpen tot het maken van vier full-colour stripalbums ( De eerste Valtada creaties ever). Zelfs toen mijn bloed meer richting het schrijven kroop, bleef illustreren nog lang mijn ding (getuige zijn de vele illustraties op de Valtada facebookpagina). Dus toen het maken van een boekcover ter tafel kwam, toen bestond er geen twijfel over: Ik zou mij zwaar met het proces gaan bemoeien!
Sommige auteurs hebben geen enkel idee over hun cover, ze geven de opdracht aan de vormgever met de titel van hun boek en “Doe maar wat”of “maak er wat van”. Wellicht is dit heel fijn voor een vormgever, omdat je dan volledige creatieve vrijheid hebt en je eigen ideeën de vrije loop kunt laten, maar het kan ook zijn dat je gaat zwemmen, met geen enkel idee of je werk straks wel gewaardeerd wordt. Nou ja, aan mij hadden ze een lastige want ik wist exact wat ik wilde voor iedere cover. Ik had direct een beeld voor ogen en stond voor de uitdaging om de vormgever zo te bewerken dat zij MIJN beeld voor mij gingen maken.
Waarom deed je het dan niet zelf, Garvin? Goede vraag! Ik zou wel willen hoor, maar eerlijk is eerlijk, ik en computers: dat klikt niet. Een van de redenen dat ik stopte met kunstopleidingen was omdat waar mijn talent in handwerk lag, daar het accent verschoof naar computertekenen en die tools mij echt niet aanstonden. Nu zit ik dus met het euvel dat ik wel beelden kan vormen, maar niet de tools heb om dat uit te voeren. Een vormgever die mij aanvoelt is dus een onmisbare schakel.
Voor mijn ideeën van schaduwkoningin was Jen Minkman een schot in de roos. Ik wist heel goed wat ik wilde, kijk maar naar de schets die ik haar stuurde. Ook wist ik dat ik Ingrid den Elzen als model wilde, omdat haar werk voor “Games ‘n stuff” mij al eerder in het oog was gesprongen. Jen bewees mij dat zij op basis van een foto en een schets precies het beeld kon genereren wat ik zocht. Natuurlijk spar je nog wat over en weer, maar het resultaat was alles overtreffend!

Voor mijn tweeluik “De vervloekte roeping”en “Het eerste eiland”, stond mijn beeld eveneens rotsvast. Ik wist dat ik karakters op de covers wilde. Ik heb immers wel wat standaard eisen. Ik wil boeken die de lezer aankijken, ik ben dol op vrouwelijk schoon en ik wil coversdie hun weerslag hebben op de inhoud van een verhaal. Het liefst
dus covers als uitgewerkte illustraties van een scene.

Omdat het tweeluik mooi naast elkaar moest staan, besloot ik de
modellen qua pose te spiegelen. De houding jatte ik direct van een
reclame campagne uit de bushokjes. ( Keira Knightley btw)

De fotoshoot was zoals altijd reuzegezellig. Net als bij schaduwkoningin schoot ik zelf de foto. Met dank aan mijn schoonvader voor het mogen lenen van zijn camera, en zijn oudste dochter ;). Eenmaal in het bezit van de goede modellenfoto’s moest ik Jen nog inspireren tot de juiste achtergrond. Ik stuurde haar daartoe deze twee illustraties en zij combineerde dat tot dit:

Jen bezit dus het fantastische talent om van mijn tekeningen fotografische realiteit te maken. Werkelijk fantastisch.

11 mei verschijnt mijn vierde boek: ‘Schimmenstorm’ Hoewel ik in de Valtada reeks mijn covers voor de komende vier delen al vooruit bedacht had, was ‘Schimmenstorm’ lang een vreemde eend in de bijt.

Ik worstelde tussen drie ideeën, totdat ik scrollend op facebook stuitte op een foto van Esther Groen, een foto die zij had genomen van haar partner Robert-Jan op een manier die ik stylistich heel gaaf vond en waar ik gelijk mijn eigen beeld voor de cover bij kreeg (inspiratie heet zoiets;)) Ik benaderde Esther met de vraag of zij het aandurfde een soortgelijke bewerking toe te passen voor mijn boek, en voor ik het wist stonden we bij Ingrid en ging
er dus een echte fotograaf voor mij aan de slag!
De foto’s uit die shoot waren stuk voor stuk
prachtig en Esther ploeterde nog vele dagen
om het beeld te krijgen naar wat het nu
geworden is: een fantastische weergave van
de wervelingen in de geest van mijn hoofdpersonage.
Jen trok de rest in lijn met ‘Schaduwkoningin’ en wauw,
daar staat er weer één! Een prachtige visualisatie van
mijn wereld.

Intussen is achter de schermen alweer een schets gemaakt voor mijn vijfde boek en ik kijk om mij heen voor modellen voor boek 6 en 7. Ik vind het ontwerpen van deze covers naast het bewerken van de inhoud een vrijwel net zo leuke taak. Ik popel stiekem al voor een nieuwe shoot, reikhalzend uitkijkend naar een nieuw verbluffend resultaat!

Paul van Loon – Wat ritselt daar?

Vladimir hoort iets ritselen in zijn slaapkamer. Wat ritselt daar toch? Jet behang zit in een hoekje een stukje los. Daar staat een klein mannetje, zo groot als een kabouter. Hij stelt zichzelf voor als Onzin. Onzin laat hem een fantasievolle wereld zien. Dit boek is voor 6 jaar of ouder, maar heeft evengoed een belangrijke boodschap: alles kan, als je er maar in gelooft. Erg leuke avonturen. Vladimir zijn ouders noemen zijn avonturen onzin. Hij sluit een bijzondere vriendschap met Onzin en is bang om het kwijt te raken, als zijn vader grootse plannen heeft. Met humor en horror, samengevoegd in edn grumor sausje.Leest vlot, weer de nodige humor, die je gewend bent. Dat maakt het verhaal luchtig en leuk. Kinderen leren hun angsten onder ogen te zien. En op deze manier is het allemaal niet eens zo eng meer. Goed gedaan.De illustraties zijn leuk en lijken zo te zijn weggelopen uit het verhaal . Een aanrader voor jong en oud. Het boekje krijgt 4****.

Fc Knudde naar Afrika

Ik lees niet vaak comics. Maar ik was ziek en had zin in iets met plaatjes en humor. Dan ben je bij dit voetbalteam aan het goede adres.

Ze gaan naar Afrika om een wedstrijd te spelen, maar raken helemaal verdwaald in de jungle. En komen terecht bij een gevaarlijke kanibalen stam. Ze komennzelfs midden in de Dakar race terecht en in de oceaan. Ze geven niet op en blijven doorgaan. Ze willen die wedstrijd halen. Maar echt alles zit ze tegen.

Het is weer een groot avontuur….. Of moet ik zeggen drama? Ook de koffiedame is weer van de partij. Erg grappig en grof op sommige momenten. Leuk geïllustreerd en je vliegt er doorheen. Een leuk tussendoortje. 3***.

Paul van Loon – Bang voor vampiers

Dit verhaaltje is echt leuk.

Gijs wil graag het boek van zijn broer lezen. Het gaat over vampiers. Zijn broer wil er niets van weten en hij geeft het niet. Want Het is veelste eng voor Gijs, zegt hij. Gijs is het daar niet mee eens en besluit wraak te nemen samen met zijn vriendje Kees. Ze besluiten om zijn broer de stuipen op het lijf te jagen, door een bezoek van twee vampiers. Hierbij gaat iets mis en de vraag is: wie schrikt er nu het meeste?

Leuk en vlot verhaaltje om voor te lezen of om zelf te lezen. De illustraties zijn echt heel leuk en passen bij bepaalde scènes in het boek. De cover is ook erg leuk. Een kinderboek voor jong en oud, met een verrassende wending en veel humor. Grumor zoalsmjemvan deze auteur gewend bént! 4****

Chris Houtman – Getal van het beest

Zijn eerste boek vond ik geweldig. Dit is de derde ondertussen en ik was reuze benieuwd. Met dit boek heeft hij me weer te pakken.

Hij neemt je mee naar het leven van Hannah Soehari. Zij gaat een documentaire maken over megakerken, televisiedominees en hun invloed op Trump. Of de invloed van Trump op hen…… De gelovigen in deze gemeenschappen, zijn allemaal pro Trump, pro life en anti gay.

Hannah komt haar oude highschool liefde weer tegen:Rick. Hij helpt haar met haar documentaire. Ze denkt hierdoor vaak terug aan haar tijd als uitwisselingsstudent. Ze is geboren en getogen in Nederland. Rick heeft ptts. De mensen in het Amerikaanse stadje, ljkken wel boos op haar te zijn, maar waarom? In amerika loopt ze tegen muren aan, maar ook merkt ze dat de haat tegenover mensen met een kleurtje steeds groter is geworden. Eenmaal thuis in Nederland, duikt Rick even later weer op…. Door hem komt ze een groot gevaar op het spoor. Niet alleen moslimextremisten, maar ook de extreem rechtste groeperingen leven op en krijgen steeds meer voeten aan de grond. Ze komt erachter dat er groot gevaar dreigt in Europa en doet er alles aan om het te stoppen. Maar ze zitten ook achter haar aan. Trump slaafjes, willen haar de momd snoeren.

Ik kreeg er wel de kriebels van. Die megakerken zijn een eng begrip. Er heerst steeds meer haat… ze denken door geld te geven, dat ze God achter ze staat. Deze dominees houden mensen voor de gek en hersenspoelen gelovigen. Trump is hun wereldredder. Extreem rechts is ook gevaarlijk. Denk maar eens aan Breivik. Een ander aspect in dit boek is de Koerdische kwestie. Ook een punt om over na te denken. Aan wi zijn kant sta jij? En hoemzit de vork in de steel? Veel hooggeplaatste mensen, zijn gigantisch gemeen en fout bezig. Een mensenleven is niets waard voor ze. Het is een grote poel van corruptie.

Het boek is spannned en leest vlot. Je raakt deze angst niet zo snel meer kwijt. Overal zijn er gestoorde mensen. Ik geef dit boek 4****