Theo Barkel – De castlefest kronieken 4: De eindeloze paradox

Je komt terecht in het Londen van Sherlock Holmes. Holmes volgt een vreemd spoor. Ondertussen in onze tijd, maakt Arthur zich op, om als Watson te cosplayen, op Castlefest. Hij moet er alleen op af. Daar komt hij een zeer vreemde srand tegen. Een man met een raar uitziend apparaat. Als het apparaat aangaat, staat het festival op zijn kop en er vallen slachtoffers. De grootste bekende speurneuzen gaan proberen deze zaak op te lossen. Maar of dat lukt voordat er paniek uitbreekt?

Ben jij weleens naar castlefest geweest? Dan mag dit boek niet ontbreken. Het speelt zich af, op het bekende terrein, waar je zelf de paden wel eens hebt bewandeld. Maar ook als je er niet geweest bent, kun je het goed voor je zien. Het is goed beeldend beschreven.

Het steampunk sausje is er een, waar ik wel van hou. Erg technisch ben ik niet, dus daar snap ik niet veel van. Maar vind het er wel mooi uitzien. Knap gemaakt, bedacht en ook echt mooi om te zien. Ik vind dat er te weinig verhalen zijn met steampunk als onderwerp. Dus eigenlijk hoop ik dat er meer komem. En deze was erg vermakelijk. Ik kijk uit naar deel 5!

Toch zie ik ook fantasy, sciencefiction en een vleugje horror in deze steampunk detective! Het is die mix, wat het zo heerlijk lezen maakt!

Het boek zit ook vol met herkenbare humor. Je herkent niet alleen de auteurs van Macc. Ze worden ook nog eens helden of een beetje baldadig.. lol.. En de koffie is erg belangrijk. Als je ze weleens gezien hebt op een evenement weet je dat die altijd klaar staat. Kom niet aan de koffie… dan kunnen auteurs gekke dingen gaan doen. Door de herkenbaarheid werd het ook meteen een stuk echter. Leuk gedaan!

Ik geef het boekje 4 sterren.

Mijn nachtmerrie in boektitels

Ik zit vast in een Bazaar van boze dromen. Ergens op de grens van schemering en Nachtval.

Het is hier Aarde donker, zonder sterren. Het geeft me het gevoel alsof het de vooravond van Armageddon is. Er broeit iets in de lucht. De storm van de eeuw komt eraan!

Ik moet snel op zoek naar een veilig toevluchtsoord. Maar achter elke deur die ik open doe, zijn er alleen maar Lege kamers. Het is er pikdonker, dat komt door de zwarte muren. Het lijkt wel of ik helemaal alleen ben, iedereen is Gone. Ik ben Verlaten.

Mijn Hart-slag Slaat op hol. Ik voel me zo enorm opgejaagd.

En dan word ik zwetend wakker… Ik doe geen ook meer dicht.

Slapen doen we morgen weer!

Nog (zoveel) te lezen….

1

Als boekenworm is het een bekend fenomeen. De een heeft stapels, nog te te lezen. De ander heeft bergen en mensen zoals ik: kasten vol!

Hoe ga je daar mee om? Hoe schep jij orde in de chaos, van je nog te lezen boeken?

Ik heb al vanalles proberen toe te passen. Nu heb ik mezelf dus een paar regels opgelegd:

1. Ik mag geen nieuwe Nederlandse boeken meer kopen, tenzij het op een evenement is of goedkoop/ tweedehands. Of echt boeken als het een once in a lifetime kans is om zo’n auteur in het écht te ontmoeten.

2. Ik koop geen boeken die ik niet snel wil gaan lezen. Omdat ze anders jaren ongelezen in de kast blijven staan. ( en dat staan er veel hoor).

3. Ik koop boeken via bolcombonnen en dan vooral Engelstalige omdat ze stukken goedkoper zijn. Zodra ik weer een bon verdient heb, mag ik wat uitkiezen. Hierdoor rem je ook de nog meer ongelezen boeken af. Alleen is je verlanglijstje langer en langer aan het worden. Maar wachten loont vaak. Dan zijn veel boeken goedkoper! Ook bestel ik ongeveer 2x per jaar bij boekenkraam Nederlandstalige boeken. (Verjaardag en kerstkadootjes)

4. Geen boeken meer kopen, dat series worden. Pas als de serie compleet is. Vaak zijn ze dan goedkoper, maar heb je het ook compleet. Er zijn uitgevers die zomaar met een serie stoppen, of ineens op een andere stijl over gaan.

5. Ik lees tegenwoordig een paar eigen boeken per maand. De rest recensie exemplaren.

6. Als ik op een moment van mijn eigen boeken denk: dat boek ga ik nooit meer lezen, gaan ze weg. Daar ben ik makkelijker in geworden.

7. Ik koop absoluut geen boeken om te recenseren. Ik koop ze omdat ik ze Móet lezen van mezelf. Een boek waar ik dus dolenthousiast over ben! Ik recenseer wel alles dat ik lees. Maar ga ze niet kopen omdat een auteur of uitgever een recensie van me wil. ( ook niet tegen korting, recenseren doe je wel gratis, maar legt er geen geld bij, het boek is eigenlijk je betaling). Recensies kan men wel altijd bij me me aanvragen. Vaak kan ik geen nee zeggen. ( zeg maar zelden🤣).

8.Ik lees niet digitaal. Dat houdt me gigantisch op. Krijg er zere ogen en hoofd van. Ga ook geen ereader aanschaffen. Het is mijn ding niet. Anders had ik wsl ook nog veel digitale exemplaren om te lezen….🤣

9. Nee leren zeggen. Sommige auteurs of uitgevers sturen ebooks of papieren boeken ongevraagd op. De meeste vragen het eerst. Maar er zijn er, die het meteen opsturen. En dat vind ik best raar. In mijn geval dan ook nog genres die me niet liggen…. Dan zeg ik nee..sorry had het eerst even gevraagd.

10. Doe geen impulsaankopen meer. Zo van: die wil ik ooit lezen. Want anders blijf je met 300+ ongelezen boeken zitten. Kijk maar bij mij in mijn kasten.

11. De meeste boeken lees ik maar 1x, daarna doe ik ze weg. Op mijn gesigneerde Fantasy verzameling na. Een enkele keer gaat er fantasy weg. Maar met thrillers, romans en geschiedenis ben ik vaak aan het opruimen. Herlezen doe ik niet. Een gesigneerd boek, dat ik niet goed vond, doe ik ook weg. Het kan beter naar iemand gaan, die het gaat lezen. Daar zijn boeken ook voor bedoeld he.

Dat zijn dus 11 regels, die ik mezelf heb opgelegd. En het lukt vrij goed. Ik moet toch eens de boeken gaan lezen, die ik koop…. Ik hoop dat het op deze manier werkt.

Het is niet dat ik niets te lezen heb. Ik hoef niets te kopen. Maar het is een verslavend iets: boeken. Toch ga ik proberen me eraan te houden. Dan is het huis niet te klein ook.

Ik ga het testen op de comic con. Want er is daar maar 1 boek, tot nu toe, die ik moet en zal hebben🤣. Maar ik beloof niets, want daar mag het…..

Nieuw boek: Blauwe Bonen

Voor ‘Blauwe Bonen’ neemt Terrence Lauerhohn de lezer mee in een hulpeloze speurtocht naar menselijkheid. Crooner kent geen genade. Niet voor zichzelf, niet voor zijn slachtoffers. Zijn pistool is zijn maat, de blauwe bonen zijn voedsel.
Geniet van de huiveringwekkende stilte in deze thriller.

De flaptekst:
Aan mijn ontreddering.
Men zegt over mij dat ik een monster onder mensen ben… Genade, het woord ken ik, de betekenis eveneens, en verschillende synoniemen. Daar houdt het op, voor mij is het verder een onbelangrijk woord. Ik ben doof voor de schreeuwers in mij. Zoek in mij, maar ik beloof u een hopeloze speurtocht naar menselijkheid. Weeg mij en mijn loden hart zal u verpletteren. Verander mij, het zal uw laatste daad zijn. Ik heb mijn leven lief zoals het is, donker en eenzaam.
(De Crooner)
Daer gy in ’t geraes en gedonder van ’t geschut moet staen, dat u de blauwe bonen om de ooren vliegen.
(Desiderius Erasmus)
“Een intrigerend en meeslepend verhaal over een wereld die we zelden zien.” (auteur Anthony Holslag)
Blauwe bonen verschijnt 30 november, met nu al een winactie (en…ALTIJD PRIJS: http://www.123website.nl/lauerhohn/62434736 )
#blauwebonenroman

David Koepp- Koelcel

Een aanrader voor de echte horror liefhebbers! De cover is meteen al mysterieus. Iemand in een geel pak. Een quote waarop staat: een allesverwoestende dreiging. Drie onbekenden die moeten samenwerken. Kunnen ze de wereld redden?

Het begint al meteen spannend. Roberto Diaz wordt op een zeer gevaarlijke zaak gezet in Australië. Een allesverslindende schimmel heeft een klein dorpje uitgeroeid. De dreiging is zo groot, dat het dorp,met de grond gelijk gemaakt wordt. Maar Roberto neemt een monster mee naar Amerika. Daar is het veilig opgeslagen in een ondergrondse koelcel. De tijdlijn is goed weergegeven. Het zijn een soort stappen in de tijd. Jaren later rijdt er een man op de weg, met een dood hert en een dode kat in zijn kofferbak. Hij wil ze gaan begraven, vlakbij een opslagplaats. De opslagplaats werd vroeger gebruikt door de overheid. Maar is helemaal afgesloten en nu kunnen mensen hun overbodige spullen er tegen betaling stallen. De man in de auto krijgt de schrik van zijn leven als het hert en de kat wel heel vreemd gaan doen. Ze zijn immers morsdood….

In het opslagcomplex werken een aantal mensen snachts. Ze bewaken het gebouw. Maar er gaat ergens een alarm af. Ze horen een gepiep. Als ze op onderzoek uitgaan komen ze achter een vreselijk duister geheim. De gevolgen zijn niet te overzien. Het is inmiddels 30 jaar later, en Roberto moet erheen om het op te lossen. Als hij niet op tijd is, kan de hele wereld verloren gaan.

Het is echt horror, soms behoorlijk goor en gruwelijk. De schimmel neemt namelijk lichamen over, past zich aan aan omstandigheden en zorgt ervoor dat de lichaamsdelen en lichaamssappen je echt letterlijk om de oren vliegen. Je moet het zien als een paddestoel, die verspreidt ook sporen. Zo werkt deze schimmel ook.

Het is een race tégen de klok. Erg spannend, benauwd en ondertussen ligt het lot van de wereld in de handen, van 3 personen.

De personages zijn apart, maar erg goed neergezet. Ik vond het heerlijk vlot lezen en hoop nog veel meer te horen van deze auteur. Het boek krijgt van mij een 9. Dat zijn 4,5 sterren.

Jammer is wel, dat de 3d letters de zilveren kleur verliezen tijdens het vasthouden.

Schrijver van de maand oktober 2019 – Morgan Blade

Buiten vallen de blaadjes van de bomen en regent het pijpenstelen, maar stiekem keek ik wel uit naar deze periode van het jaar. Oktober? Dat betekent Halloween, mijn nieuwste boek dat verschijnt én dat ik schrijver van de maand ben op deze supertoffe blog. Maar we zullen beginnen bij het begin…

Wie ben ik?
Ik ben Young Adult schrijfster Morgan Blade. Nu ja, Morgan Blade is mijn pseudoniem. Mijn echte naam is Meaghann Baeken en ik kom uit België. In december word ik alweer 26 en ben daarmee een Boogschutter. Ik houd van schrijven en lezen en word emotioneel gesteund door mijn drie honden en twee katten. Verder heb ik nog een jongere broer om mee te ruziën en een mama die de kerk in het midden probeert te houden.
Voor het moment focus ik me vooral op het schrijven en op Het Schrijverscollectief. Dit is een groep voor en door schrijvers van eigen bodem die ik een goed jaar geleden ben gestart. Samen trekken we naar events om het standgeld betaalbaar te houden, geven we elkaar advies en zijn we elkaars enthousiaste cheerleaders.

Van welke titels kan je me kennen?
In 2016 verscheen mijn debuut ‘Muse Academy en het geheim van Helikon’ bij uitgeverij Kabook. Vorig jaar verscheen het tweede deel, ‘Muse Academy 2: Zwarte magie’ en aan deel drie (en de delen die daarop volgen) wordt er geschreven. Voor wie deze verhalen nog niet kent, het gaat over een kunstschool op een Griekse eiland waar Griekse mythen tot leven komen.

Eind van deze maand – op Halloween om precies te zijn – verschijnt mijn derde boekenkindje. Met ‘De Van Helsingkronieken 1: Het Apocalypsverbond’ trap ik een nieuwe boekenreeks af met in de hoofdrol de jonge heks Lux. Het verhaal speelt zich af in een wat dystopische wereld waar de mensheid weet heeft van de magische wezens die onder hen leven. Alleen zien de mensen die wezens als parasieten en worden ze ten alle kosten vermeden. Lux wil echter diezelfde mensen laten zien dat niet alle magische wezens slecht zijn. Tijdens een heldhaftige maar roekeloze poging om haar gelijk te halen, sterft ze zelf in de chaos. Eens in de troonzaal van Dood heeft die een onaangenaam feitje voor haar: Lux is veel te vroeg gestorven en staat niet op zijn gastenlijst. Dood kan haar onmogelijk toelaten tot het Hiernamaals. Hij besluit Lux dan maar een tweede kans op leven te geven, alleen moet ze daarvoor wel iets voor hem doen.
Nieuwsgierig naar het verhaal? Binnenkort kan je alvast een review hier op deze blog lezen, want Tazzy kreeg een recensie-exemplaar opgestuurd.

Waar schrijf ik voor het moment aan?
Ik kan zeggen dat deel drie van ‘Muse Academy’ op de plank ligt om af te schrijven, het tweede deel van de ‘Van Helsingkronieken’ kan worden gestart en verder heb ik nog een project met piraten en een jeugdboek om aan te werken.
Is mijn inspiratie daarna gedaan? Totaal niet. ‘Muse Academy’ zal in totaal 6 boeken tellen, ‘De Van Helsingkronieken’ wordt een trilogie en dan heb ik nog 101 andere ideeën die rondspoken in mijn hoofd. Uitgeschreven ben ik dus nog lang niet.

Wie zijn mijn eigen schrijfhelden?
Ik was, en ben nog steeds, een enorme Potterhead. J.K. Rowling kan in mijn boekenkast dus niet ontbreken. Nog iemand die een gehele plank voor zijn boeken heeft in mijn kasten is Rick Riordan. Al is dat misschien geen grote verrassing voor een mythologiefreak als ik.

Waar ben je naast schrijven nog mee bezig?
Met veel te veel. Ik lees graag, blog, kijk graag films en series, knutsel samen met mijn mama en help met het zorgen voor mijn broer. Hij heeft autisme, dus dat is niet altijd even gemakkelijk.
In mijn achterhoofd dwaalt het idee dan nog rond om zelf een schrijfcursus op te starten voor beginnende schrijvers. Vervelen doe ik me allesbehalve.

Wat staat er nog voor jou en je boeken op de agenda?
Halloween beloofd een drukke dag voor me te worden. Niet alleen verschijnt dan officieel ‘Het Apocalypsverbond’, die dag sta ik ook op twee events.
Beginnen doen we op de Boekenbeurs in Antwerpen, a dream come true! Daar sta ik op de stand van Creatief Schrijven als mentor in hun Schrijflab. Heb je dus zelf nog een verhaal waar je feedback op wilt? Kijk dan zeker eens op hun website. Met een Fantasyverhaal kom je dan misschien wel bij mij terecht.
Na mijn passage op de Boekenbeurs rij ik door naar de Halloweenmarkt in Tienen, waar ik samen met een andere schrijver een kraampje uitbaat. Het wordt met andere woorden een dag die vraagt om een goede planning en strak time management.

Welke dromen koester je stiekem nog?
De Boekenbeurs was altijd een grote droom, en die komt nu deels in vervulling. Al hoop ik om er ooit te staan met een officieel auteurspasje.
Vertalingen van mijn boeken zijn ook wel iets waar ik op hoop. Vooral een Engelse vertaling zou leuk zijn. Ik heb namelijk enkele vrienden en familieleden in het buitenland wonen die geen Nederlands kunnen.
Dan is er nog de schrijfcursus die ik graag zou opstarten en wie weet in de verre toekomst een eigen uitgeverij? Al zet ik bij dat laatste nog een vraagteken, want voor het moment heb ik genoeg te doen met het schrijven van al mijn verhaalideeën.

Zo, dit ben ik een notendop. Ik hoop dat je nu wat meer bent te weten gekomen over mijn boeken en mij. Heb je toch nog een vraag? Stel hem dan gerust! Ik heb zowat alle sociale media die er bestaat, dus daar kan je me altijd komen volgen. Daar mag je trouwens ook altijd laten weten wat je van mijn boeken vond. Als auteur is het altijd leuk om feedback te krijgen van je lezers.
Dan rest me enkel nog om Tazzy enorm te bedanken om me ‘schrijver van de maand oktober’ te maken. Het was superleuk om te doen en ik kan alleen maar hopen dat deze post wat volk lokt naar je blog 😉

Blijf je dromen najagen!

Meaghann/Morgan

Lineke Breukel – Boeman

In dit verhaal ga je naar Zweden. Je volgt een aantal verhaallijnen. De eerste is van Ras Mus, geboren en getogen in Amsterdam. Hij zoekt inspiratie voor zijn nieuwe boek. Officieel is hij een journalist. Hij wil zich nu storten op de verdwijningen van een aantal meisjes uit het dorp Viken. Maar het komt wel erg dichtbij.

De tweede verhaallijn is die van Raven. Ze heeft vreselijke dingen meegemaakt en zit alleen in een landhuis aan het meer. Er gebeuren onverklaarbare dingen. Is ze wel alleen, in dat grote huis? Of begint ze gek te worden? Het is een beklemmend verhaal. Je niet veilig voelen in een huis, is echt zenuwslopend. Ze is ervan overtuigd datverveen monster uit het verleden achter haar aan zit. Maar wat zou je doen, als je veilige haven, je grootste nachtmerrie begint te worden?

De derde verhaallijn is die van de gestoorde gek. Hij of zij is enorm verknipt en duidelijk geestesziek. Jammer genoeg wist ik al vrij snel wie het was. Ik had gehoopt dat Ik niet gelijk had. Maar ik had wel gelijk. Toch ging het plot ook nog een andere kant op. Dat zag ik weer niet aankomen. Dus werd ik toch weer op het verkeerde pad gezet, door het plot. Dat is erg fijn!

In het begin had ik wel moeite om erin te komen. Dan gaan er een aantal verhaallijnen achter elkaar door. Zonder een regel wit ertussen. Dan moest ik zelf even splitsen, wie waar verder ging. Maar dat was maar een paar keer het geval. Toch haalt dat me wel uit het verhaal. Het was lichtelijk verwarrend.

Het is een beladen verhaal. Moord, sekte, incestgevoelens, borderline en geestesziek.

Het beklemmende gevoel krijg je door het gevoel dat je niet alleen bent. Het is zenuwslopend. Ik snap dat het personage doordraaide. Ze wordt gek gemaakt.

Het is echte horror en spannend, maar ik vond Raven wel erg goedgelovig. Terwijl ze vanwege haar verleden niet snel iemand zou (moeten kunnen) vertrouwen…. Stelt ze wel veel vertrouwen in bepaalde mensen. Ik heb geen idee, hoe ik zou reageren in zo’n situatie. Dus of ze nou stoer is of naïef, ik denk een mix van beiden.

Opmerkelijk zijn een aantal dingen die ik niet meer vergeet: water dat ritselt ( ik kan me dat geluid niet voorstellen). Maar ook bijvoorbeeld een vliegenklapper. Wij noemen dat een vliegenmepper. Dat vind ik dan weer grappig. Dat er toch dingen zijn, die je even moet opzoeken of waarbij je fantasie moet gaan werken.

Ik geef het vlot lezende boek een cijfer 7. Dat zijn 3,5 sterren.

Het is mijn boek niet!

Iedere lezer heeft het wel eens. Het is onmogelijk om alles leuk te vinden.

In deze blog haal ik aan waarom en welke boeken ik niet goed vond/vind. Misschien herken je er iets in, misschien ben je het totaal niet met me eens.. Maar wees dan blij dat alle boeken een publiek hebben, maar niet iedereen hetzelfde leuk kan vinden. Want we zijn mensen met een mening en het is eigenlijk gewoon heerlijk om over boeken te discussiëren.

Ik hou bijvoorbeeld niet meer van de standaard thrillers: een moord en een rechercheur die op de zaak gezet wordt. Waarom? Omdat ik het niet origineel meer vind. Heb er zoveel gelezen. Het gaat dan vervelen. Maar een thriller met horroraspekten vind ik wel vaak geweldig! Ik ben ook niet van de schietthrillers. De kogels vliegen je om de oren en de held ala Steven Segal (of hoe je dat ook schrijft) blijft ongedeerd en overleeft alles.

Ik zal nu een aantal boeken bespreken, in het kort….En daarna ga ik verder in op: wat mij afstoot.

Het meisje in de trein

Ik kon er echt niets mee. Verwarrend, rare schrijfstijl, saai. Deze heb ik dus ook niet uitgelezen en snel op marktplaats verkocht.

Zaden der hoop

Hierin mist de wereldopbouw , geen idee hoe het eruit zag daar. De nadruk ligt teveel op monologen, waardoor het aanvoelt als een script. Je moet te veel zelf invullen. Kreeg totaal geen band met de personages. Het onnodig, overdreven schelden was ook absurd.

Het Paulus labyrint

Ik snap de vergelijking met Dan Brown een beetje, maar hij is niet zo langdradig. Langdradig = als in te veel informatie. En dat was wat de vaart er keer op keer uithaalde. En dat inzakken, daar hou ik niet van.

Bastaardvlekken

Het is voor mij erg afstandelijk geschreven, kreeg geen gevoel bij het verhaal en de personages. Dit komt door de vaak hele lange zinnen, die ik na 6x lezen nog niet voor me kon zien. Ik werd niet in het verhaal gezogen. De afstandelijkheid bleef. Deze heb ik ook niet uitgelezen. Als een boek je niet pakt, kun je beter stoppen.

Leviathan ontwaakt

Deze vond ik ongelooflijk saai. Te traag, er gebeurde weinig. Ook zinnen waarvan ik dacht. He? Dit was een van de eerste boeken die ik recenseerde en ik heb hem een te hoog cijfer gegeven. Daar heb ik spijt van. Nu zou ik het boek absoluut lager waarderen. Beginnersfoutje.

Wildwood

Dit is een engelstalig boek met prachtige illustraties, maar komt niet opgang. Het idee is origineel, maar het Engels is zo vreemd. Het leest gewoon niet vlot. Hierdoor werd jet een draak van een boek. Deze heb ik snel op marktplaats gezet!

Duistere oorlog 1

Dit boek had soms erg vreemde zinnen. En er bleven maar persomages bijkomen. Na de 20 was ik de tel kwijt. Sommigen kwamen niet meer terug ook. En echt alle soorten wezens die je maar kunt bedenken kwamen erin voor. Ik was totaal de draad kwijt en had er totaal geen gevoel bij. Heel erg verwarrend, voor dit boek heb ik een andere recensent gezocht.

Ripper

Dit boek van Isabel allende was pure ellende… Het heeft maanden naat mijn bed gelegen. Er alleen aandenken bracht me in een diepe slaap. Dat boek was echt saai. De titel belooft veel. Maar het ging over gamers en er gebeurde echt bar weing. #gaap. Ik heb m wel uitgelezen en weggegeven!

Brad Thor boeken.

Toen hij ze zelf nog schreef, hield ik er nog van. Maar toen iemand anders het overnam, had ik totaal geen feeling meer met de boeken. En de held is bulletproof bijna. Overleeft echt alles. Geloofwaardigheid is ook een ding hoor.

De 100

Ik vond het eerste boek zo saai en niet opgang komen, dat ik ermee stopte. De serie vond ik ook na 5 afleveringen niet meer leuk. Het pakt me gewoon niet. Ook dat kan gebeuren.

Verdermeer

Ik viel voor de cover, die fout heb ik al vaker gemaakt….. het verhaal is hakkelend en enorm kinderachtig. Ik heb 100 blz gelezen en kon het hoofdpersonage echt wel afschieten. Te veel irritatie dus!

De erfgename van Herlewinne

Deze was gewoon niet spannend genoeg en kwam niet echt op gang. Ik ben een echte spanningsboog lezer. En als dat ontbreekt, is het al snel niet meer leuk.

Demon van felswyck

Zat totaal geen spanning in. Pas na dik 300 blz gebeurde er wat. De auteur was te beeldend aan het schrijven. Dat kan ook. Bloemen langs de weg werden uitbunding beschreven. Heel veel details, gingen zinnen, soms pagina’s door. Daar hou ik echt niet van. Beeldend schrijven is een kunst, maar het kan ook teveel worden. Dat was in dit boek dus echt het geval.

De noordzeemoorden

Heel veel mensen verslinden de serie. Ik niet. Irriteerde me enorm aan Kira. Ze was een jonge meid die overal zo naar binnenliep. Zelfs bij een politieonderzoek, kon ze zo langs de afzetting komen, haar eigen onderzoek starten en weer vrolijk wegkomen. Zonder dat er ook maar iemand iets van zei. De echte politie laat dat niet toe. Totaal ongeloofwaardig dus.

Wanneer stop jij met een boek?

Ik met eigen boeken, 80- 100blz. Dan gaan ze dicht en weg. Ik ga geen nieuwe poging wagen.

Recensie exemplaren probeer ik altijd uit te lezen. Maar een enkele keer lukt het echt niet. Dan zoek ik een nieuwe recensent en sluit het af. De laatste 4 maanden is dit echt maar 1x voorgekomen.

Niet uitlezen =Voor mij geen recensie. Je mist dan teveel van het boek om een eerlijke mening te vormen. Daar moet je alles voor lezen. En ik lees niet meer tegen mijn zin. Door mijn gezondheid moet ik ook van negativiteit af, zeker als het mezelf beïnvloed. Dus een enkele keer,hak ik de knoop door. Ik heb CVS, M.E en fibromyalgie en energie is soms niet aanwezig en dan moet je stoppen. Stoppen en loslaten. Ik heb ontzettend veel te lezen, dus blijf er niet in hangen.

Val-kuilen

Ik lees weleens een boek, waar een quote op staat van een bekende auteur. Een auteur waar ik en hoge dunk van heb. Maar na het lezen vraag ik me serieus af, of ze het boek echt hebben gelezen. Dat is ook de reden waarom ik geen recensies lees van auteurs, die collega auteurs beoordelen.

Het promo voor promo principe snap ik ook niet. Mensen die elkaar promoten, terwijl ze het boek niet gelezen hebben. Jij vind hun boeken goed, maar ze promoten een boek dat jij slecht vond. Ik snap dat men elkaar wil helpen. Maar de geloofwaardigheid word zo aangetast. Dit komt gelukkig bijna nooit voor. Maar dit soort acties werken bij mij niet. Wel luister ik naar tips van bevriende bloggers. Zij weten echt wat er in mijn straatje past.

Teveel promoten, werkt ook averechts. Als en boek overal opduikt, heb ik er geen zin meer in, op een gegeven moment.

Balans

Eigenlijk is het bijna onmogelijk voor een auteur om de balans te vinden, tussen wat ik in een boek zoek en wat niet. Ik heb dus best wel een eisenpakket. Maar dat heeft elke lezer wel. Dat is de magie van een boek dat helemaal je ding is! Schrijven is een vak apart! Je kunt als auteur niet iederéén bekoren, met je boek. Als recensent is dat ook zo. Je kunt lijnrecht tegenover elkaar staan. Maar even goede vrienden blijven. Dat is een stukje magie van de boekenwereld. Acceptatie.

Toch zijn er echt heel veel, die dat gewoon allemaal gelukt is, mij in het verhaal slepen en waar ik dus dolenthousiast over ben. Keep on writing!

Boeken lezen blijft persoonlijk. Hoe jij je voelt in /of door een verhaal, dat maakt het lezen juist zo leuk (en soms ook niet).

Kate Wiseman- Gangsterschool 3: piramide van verderf

Ik kijk altijd uit naar het volgende deel. Ze zijn zo leuk! Het Rabauw is niet zomar een school…. Het is een school waar je leert de béste crimineel te worden. Met schoolvakken als: Hacken en vermommen. Charlie en Milly zijn goed de klos, ze moetn van de schooldirectrice Juffrouw Geselkat verplicht naar de Crimicon. Alsof dat nog niet erg genoeg is: het wordt gehouden op het Kruineling college. Hun aardsvijand! Ze moeten heen samen met wat andere Rabauwers. Het loopt natuurlijk helemaal uit de hand, want al die concurrerende scholen, willen de beste zijn. Er gebeuren vreemde dingen. Een Rabauwer verdwijnt… er lopen vleesetende schapen en eentje kan er zelfs vliegen. Deze school is een grote horror. Natuurlijk raken ze weer in de moeilijkheden. Maar het is wederom één groot avontuur met een gezonde dosis humor….. en Wraak! Men moet de hele dag over hun schouders kijken. Het eten kan vergiftigd zijn.. het programma is ook nog eens superslecht. Komen ze levend van het kruimeling af of niet?

Leuke vlotte zinnen en een prachtige vormgeving weer. Ik ben fan van de boeken. Ze vallen op in je kast en lezen zoals je vaneen pageturner verwacht. En natuurlijk is Grompie ook weer van de partij. De stinkende (spook)hond. Door je hersens te kraken, te liegen en bedriegen kom je misschien wel weg uit het Kruimeling. Want daar wil je echt niet voor eeuwig blijven. Het is een duistere school. Wees voorbereid! Wanneer komt de volgende?

Ik geef deze ook 5 sterren.

Morgan Blade- Het Apocalyps verbond ( De van Helsing kronieken).

Wat heerlijk om dit boek te mogen lezen, voordat het in de winkel ligt. Het is een echte aanrader!

Lux sterft, maar de Dood heeft een ander plan met haar. Hij geeft haar een tweede kans. Ze kan nee zeggen en voor eeuwig ronddwalen in de duistere wereld van de dood. Maar…. ze kan ook zijn wapen worden tegen het kwaad: Turbatio Mala. Zij willen de wereld zoals we kennen verwoesten. Hiervoor moeten ze bepaalde objecten in handen krijgen. Deze zijn in het bezit van de 4 ruiters van de Apocalyps. Ze heeft weinig echte vrienden, maar krijgt toch hulp. Lux zelf is een heks, Cassie is een Pixie, Rox een toekomstziener en River een dief. Samen gaan ze strijd aan. Maar misschien is dit er een, die zelfs de Dood niet kan winnen!

Superspanned, vlot geschreven boek. Bordevol met avontuur, magie en actie. Het is een originele wereld en de personages komen helemaal tot leven.

Een zeer fijne schrijfstijl, waardoor ik het boek in 1 dag uit had. Het smaakt echt zo erg naar meer! Dus ik kan bijna niet wachten.

De cover is echt prachtig van kleur en past helemaal bij het verhaal.

Als je van magie en magische krachten houdt is dit een mustread! Maar ook het einde van de wereld, dat om de hoek loert is spannend en origineel bedacht. De ruiters van de Apocalyps zijn best apart en leven tussen de normale mensen. Het magisch district is voor alle wezens en mensen met krachten. Ik hoop dat er in de toekomst meer over het district en zijn bewoners geschreven wordt. Ik ben reuze benieuwd, naar wat en wie er allemaal nog meer wonen!

Een echte pageturner, die je niet weg kunt leggen!

5 sterren