Gastrecensie: Angelique Kolijn over Bastaardvlekken

In het eens grootse keizerrijk Remanya heerst onvrede onder de ondergeschikte vorsten. Daeya, de bastaarddochter van de machtigste van deze vorsten, idealiseert het volk van haar natuurlijke vader. Ze bidt tot hun godin, vertaalt de mythes over hun voorouders en accepteert niet dat Remanya hen onderdrukt. Gedreven door haar obsessie wakkert ze heimelijk een opstand aan tegen de jonge, onervaren keizer. Wanneer dit faalt en haar koninkrijk wordt verraden door degenen die ze wilde redden, realiseert ze zich dat ze een vertekend beeld heeft van hun cultuur.
Verstrikt in politieke ambities en familieconflicten wordt ze geconfronteerd met de gevolgen van haar obsessie voor de keizer, zijn broertje en haar eigen koninkrijk en familie.
Ik begon met goede hoop aan dit boek en deze begon ook zeker spannend en door de openingsscene wil je wel gelijk verder lezen. Helaas kan het verhaal het verder niet waar maken. Na de opening zakt het verhaal totaal in. Er gebeurd vrij weinig en alle spanning is weg uit het boek. De personages zijn saai en oppervlakkig Deze worden niet uitgewerkt en je voelt en geen klik mee.
Daarnaast is de schrijfstijl absoluut niet mijn ding. Het is heel onduidelijk, de zinnen lopen niet lekker. Veel stukken 2 or 3 keer opnieuw moeten lezen, omdat het niet binnen kwam wat ik nou precies had gelezen.
Het boek was voor mij helaas een grote teleurstelling. Gebaseerd op de beschrijving had ik intriges en spanning verwacht. Het boek voldeed absoluut niet aan deze verwachtingen. -Angelique-

Ik (Tazzy)heb het boek overgedragen aan een andere recensent, omdat ik er niet doorkwam. De schrijfstijl en onbegrijpelijke zinnen, maakten het voor mij niet mijn boek. Maar elk boek verdient een tweede kans. Dus Angelique ingeschakeld. Jammer genoeg had zij dezelfde mening. Maar ze heeft het wel helemaal uitgelezen. En ik niet. En dan pas kun je echt een mening geven.