Gastrecensie: Conny Schelvis over Het Appartement

Auteur S.L. Grey
Titel het appartement
Vertaling Henk Moerdijk
Isbn 9789044351651
Jaar van uitgave 2017
Uitgeverij the house of books

S.L. Grey is een schrijversduo bestaande uit Sarah Lotz en Louis Greenberg.
Sarah Lotz is zombiefan en schrijft misdaadromans en thrillers ( ik las met plezier de thriller ‘de vierde dag’ van haar hand) en Louis Greenberg si schrijver en redacteur. Hij behaalde een doctoraat in post-religieus apocolyptische fictie en in vampierfictie (ik wist niet eens dat dat bestond). Net als Sarah Lotz is hij een groot horrorliefhebber dus dat deze twee zich gevonden hebben om samen een verhaal te schrijven moet toch wel een goede combinatie zijn?

In ‘het appartement’ draait het om Mark en Steph. Samen met hun dochtertje Hayden wonen ze in Kaapstad. Ondanks hun leeftijdsverschil en het feit dat Hayden niet helemaal in de planning was lijken ze het wel voor elkaar te hebben. Als ze het slachtoffer worden van een gewapende overval op hun woning staat hun relatie behoorlijk onder druk. Beide proberen het trauma te verwerken, geven onbewust elkaar verwijten over en weer en moeten ondanks alle spanningen het dagelijks leven weer op zien te pakken. Het lijkt echter dat het veranderen van hun huis in een fort ( met tralies voor het raam en een alarmsysteem) niet de oplossing is van de slapeloze nachten van Mark en de stress van beiden.
Als vriendin Carla met haar jongere vriend Damon komen eten komt het gesprek al snel op de overval en hoe het met ze gaat. Damon stelt voor dat ze er eens tussenuit moeten gaan maar Mark en Steph geven aan dat ze geen geld hebben voor een vakantie. Damon verteld ze over een huizenruil. Dat je op een site je woning kunt aanbieden voor een korte vakantie en jezelf in het huis van die personen kunt gaan logeren. Steph ziet zichzelf al door de straten van Parijs zwalken maar Mark houd de boot af. Stiekem bezoekt Stehp de site, schrijft zich in en speurt zelf naar een huis in Parijs. Al snel ziet ze een appartement en legt contact met de eigenaar. Ze komen tot een overeenkomst en zelfs Mark ziet het wel zitten. Hayden gaat uit logeren bij oma en opa en het stel vertrekt naar Parijs waar ze in een grote teleurstelling terecht komen. Het appartement lijkt in het geheel niet op wat de foto’s voorspiegelde, het is oud en vies net als het hele gebouw. Het gebouw staat zo goed als leeg, er is alleen een gestoorde kunstenares op de bovenste verdieping en de eigenaar is onbereikbaar (en zelfs nooit aangekomen in Kaapstad). Vanaf het moment dat ze in het appartement zijn aangekomen gebeuren er vreemde dingen en hangt er een beklemmende sfeer. Als dat nog niet genoeg is hebben ze ook nog geldproblemen en gaat er iemand dood. Na verhoor van de politie waarna besloten is dat het geen misdrijf was maar het noodlot willen ze niets liever dan naar huis. Maar thuis aangekomen blijkt dat ze niet alles in Parijs hebben achtergelaten. Hoe meer ze proberen te achterhalen hoe de vork in de steel zit hoe meer ze in een web verstrikt raken van de ellende die ze dachten achtergelaten te hebben.

De cover sprak mij meteen aan net als de tekst op de achterflap. De belofte voor een slapeloze nacht trok mij wel aan. Het kan mij soms niet spannend of eng genoeg zijn. Dus de lat lag hoog. Het verhaal leest heerlijk weg, een prettige schrijfstijl en je hebt totaal niet in de gaten dat je met twee schrijvers te maken hebt want het is echt een geheel. Dus qua samenwerking geslaagd.
Het perspectief wisselt tussen Marc en Steph en mondjesmaat krijg je als lezer informatie waardoor je hoopt dat de spanning langzaam op blijft bouwen naar een goede ontknoping.
Noem het spiritueel of paranormaal maar de vage sfeer zit zeker in het verhaal. In het appartement doen ze bizarre ontdekkingen die eigenlijk niet helemaal werden uitgewerkt. Wat jammer is. Sowieso miste ik de diepgang hier en daar in het verhaal. Het verhaal kabbelt dan ook maar wat door. De periode in Parijs is in verhouding ook wat kort terwijl je verwacht dat daar meer zou gebeuren. Maar zoals gezegd nemen ze de ellende mee naar huis en gaat het verhaal door. Hier en daar wat voorspelbaar maar door de prettige schrijfstijl lees je het wel in één ruk door. Het einde vond ik ook wel heel cliché en dat vond ik gewoon jammer.

Het begon als een spannend horror verhaal maar in de loop van het verhaal stort het in en wordt het een dertien uit een dozijn verhaal met een voorspelbaar einde. Geen rillingen over mijn rug, wie weet in een volgende boek van dit duo wel.

Conny Schelvis

3 sterren, met name voor de toegankelijke en vlotte, prettige vertelstijl.

.

2 thoughts on “Gastrecensie: Conny Schelvis over Het Appartement

  1. Pingback: Het beste van 2019… thrillers | conniesboekkies

  2. Pingback: “het appartement” S. L. Grey | conniesboekkies

Reacties zijn gesloten.