Garvin Pouw -Schimmen Storm

In dit tweede deel, ligt de duisternis nog meer op de loer. Het neemt alles, wat het te pakken kan krijgen. Geesten en schimmen nemen bezit van het woud en hun bewoners. Niemand is meer veilig, de magie begint steeds duisterder te worden. Het is behoorlijk beklemmend. Oude bekenden: Nive en Ayen gaan op reis naar de Licht-val met hun gewonnen prijs. Deze prijs vormt een belangrijke spil in dit tweede boek. Dat vond ik een mooie en zeer interessante verhaallijn. Het boek begint met de rotsnimf Djaim en Ileny, een nimf die heel erg veel van bloemen houdt. Zij komen erachter dat het duister steeds dichterbij komt.

Er zijn veel oude personages die weer ten tonele verschijnen, maar ook een aantal nieuwe. Mijn favoriet, is deze keer Frezl, een bruintje. Een klein mannetje, die bij de eekhoornbrigade zit. Hij werkt op de zenuwen van Djaim. En Djaim is soms best een mopperkont, maar Frezl drukt ook nog eens, op de verkeerde knopjes bij Djaim. Dit zorgt voor veel humor, maar ook voor irritatie. Er zijn ook kabouters, draken en zeer rare insecten. Echt pure fantasy, maar dan wel in een steeds dystopisch wordende wereld.

De wereld is weer enorm beeldend beschreven. Je ziet alles voor je ogen tot leven komen. Ik vind het echt geweldig, hoe de auteur, zo’n originele wereld heeft kunnen scheppen.

Er bleven wel vragen door mijn hoofd spoken. Bijvoorbeeld : wat is er met Xio gebeurt? Gaan we daar achter komen? Je krijgt veel antwoorden, in dit deel. Dat is best fijn.

Ik moest wel, echt in het verhaal komen. Het is bijna als een film op papier gezet, zo zie je het voor je. Maar het duurde mij, in het begin te lang. Het stuk met de nimfen, was prachtig, maar ik mis de spanning daar. Het moest echt op gang komen. Het las ook iets minder vlot, dan het eerste boek. Het lettertype is ook kleiner dan ik gewend ben , dus ik had echt moeite om in het verhaal gezogen te worden. Dat veranderde over de helft echt, toen was het bijna niet weg te leggen en heel erg spannend. Actie, gevechten, achtervolgingen en ontknopingen. Ik hou van snelheid en dit was erg fijn. Mixed feelings dus, maar deze wereld blijft prachtig.

Het was wel moeilijk af en toe om in het verhaal te blijven. Er zijn behoorlijk veel personages, maar de lijst achterin het boek helpt daar enorm bij. Als je even niet meer weet, wie het personage was, kun je, je geheugen opfrissen.. dat is altijd een goede aanvulling. Ik zou het graag in meer fantasy verhalen zien. Er lopen verschillende verhaallijnen, dus je moet je hoofd er echt bij houden.

De epiloog belooft nog veel meer. De laatste zin is daar het bewijs van.

Duistere fantasy . Schimmen nemen bezit van wezens en planten. Het voelt boosaardig en bezeten aan. Kunnen de helden hun wereld redden, voordat het duisternis het helemaal opslokt? Je begint te vrezen voor het ergste…… ik ben benieuwd naar de volgende delen. Hier kan nog zoveel over geschreven worden.

Kan het licht het duister ooit overwinnen? Of wint het duister voor goed? Deze vraag, is de vraag, die door mijn hoofd blijft spoken!

Ik vond het een goed vervolg. Het krijgt van mij 4****

Kort verhaal ( Engelstalig):The Empty by Joachim Heijnderman

Jane knew it was there. It had to be, even if she couldn’t see it. She could feel its eyes–if it had any–locked on her. Its warm breath clung to her skin, like cobwebs latched to a fly. Its aura always hovered just a few inches from her skin. But she couldn’t see anyone or anything in that room. There was nothing but the chair, the bed, the box of toys, and the lone light bulb, swinging back and forth like a pendulum.

“Leave me alone,” Jane whispered. “Leave me alone, goddammit.”

The light flickered briefly, like an exhausted firefly spurting out a final glimmer with the last of its strength. The bulb’s swinging came to a halt, as did the chain’s creaking. Then, just for a second, she believed it had vanished. It’s presence unfelt, like a dark veil lifted. For a moment, she hoped she was finally alone.

Then it returned. It was there, in the exact spot she’d felt it last. Sitting there, in the empty room, grasping onto the armrests with hands clenched around the thin wood frame. Staring at her without eyes. Whispering her name without a mouth. There was nothing occupying that broken chair as far as she could see, but Jane knew it was there.

“Just leave me alone!” Jane snapped.

She rushed into the small room and grabbed the chain that dangled from the ceiling and violently pulled it, killing the power to the bulb. The layer of dust that clung to it fell gently to the floor. Jane immediately fled the dark room, standing in the doorway. She frantically slammed the door shut and threw herself against the hard wood, using herself to barricade it from escaping.

“Just leave. Leave me alone. Leave me alone!” she muttered, repeating it for what seemed an like eternity.

For a second, she thought she could hear footsteps from the other side of the door. Heavy feet, stomping toward her. She readied herself for the impact against the wood. She steeled her muscles, preparing to face down the massive strength that it undoubtedly had. She imagined the frame buckling, splinters flying and hands grasping at her, pulling her along into the darkness. Any second, it would take her. Any–

“Jane?” said a familiar voice to her right. “What’s going on?”

She turned to look. Her sister, Hannah, stood there in the hallway clutching a suitcase in her hands. Jane stood up, straightened her shirt and brushed her hair behind her ear. “Hannah! What’s up?”

“What’s up? I should be asking you that. Why were you on the floor?”

“I…ehm…I slipped. And I hit my head,” Jane lied poorly. Hannah didn’t seem to be convinced in the least, which didn’t surprise Jane that much considering Hannah worked with actors who were far better at bullshitting than she ever was. “Did you find the place okay?” Jane asked, clumsily redirecting the conversation.

“Yeah. I did. Though Mom and David’s train should be coming in pretty soon. Are you okay to pick them up?” Hanna asked.

“Yeah, of course. Why wouldn’t I be?”

“Because you fell and hit your head against the door, remember?”

Jane bit her lip. “Oh, right. Yeah. Ouch. But I’m okay to drive and pick–,”

“Like hell you are,” Hannah said, dropping her suitcase on the ground. “You should lie down and rest. I’ll pick up Mom and David, and you just get yourself straightened out. Unless you didn’t hit your head, that is.”

“What? No, that’s what happened. But you’re right. Go pick them up, and I’ll be resting up,” Jane said, pressing her back against the door.

“Is that my room?” Hannah asked.

Jane’s eyes darted open, but she restrained herself from shouting ‘No!’. Instead, she folded her arms, cleared her throat and said: “Uh, no. This is just a storage closet. You’re upstairs with Mom.”

“‘K,” Hannah said, shrugging her shoulders. “Be back in a bit.”

“Okay, drive safely,” Jane said, as she waved her sister goodbye. With bated breath, she watched Hannah walk out. For a moment, she expected the knocking to resume the moment Hannah was out the door. She turned toward the door, her breath held and her upper lip clenched between her teeth. She waited for the thing to come again, pounding against the hard aged wood.

But nothing came. She stepped away from the door, expecting it to be kicked open when she least expected. Still nothing. With a trembling hand, she reached for the doorknob, turned it and pulled the door open.

Once again, the room was empty.

“Please,” she whispered. “Please leave me alone. This is my house. Just go away.”

There was no reply. She peered into the darkness, seeing nothing but the empty chair. She couldn’t feel it this time around. The room was truly empty. She reached for the chain and yanked it, but the light did not turn on. She slowly stepped out of the room once again, still on edge.

“This is my house,” she said. “My house!”

No,” it whispered. “It isn’t.

Joachim Heijndermans writes, draws, and paints nearly every waking hour. Originally from the Netherlands, he’s been all over the world, boring people by spouting random trivia. His work has been featured in a number of publications, such as Metaphorosis, Hinnom Magazine, Every Day Fiction, Asymmetry Fiction, Kraxon Magazine, and Gathering Storm Magazine. He’s currently in the midst of completing his first children’s book. You can check out his other work at www.joachimheijndermans.com, or follow him on Twitter: @jheijndermans

De boekenwereld van: Tazzy

Ik wil zelf graag beginnen. Dus het interview is met mezelf!

Ik ben Tazzy, 38 jaar jong en woon in Anna Paulowna, de kop van NH.

1. Waarom lees je graag?

Om even helemaal te ontspannen en te ontsnappen uit mijn dagelijkse leven. Het is heerlijk om de deur dicht te doen en een nieuwe deur te openen, naar een andere wereld. Een goed boek zuigt mij helemaal het verhaal in!

2. Wat voor genres, lees je het liefste?

Fantasy, horror, SF en oorlogsverhalen.

3. Maak een boekentop 5, en vertel erbij waarom juist dat boek zo goed is?

Deze vraag is best moeilijk. Ik heb 5 boeken gevonden, die ik steengoed vind.

* Dark Matter is een boek, dat me nooit meer loslaat. Parallelle werelden. Het zit zo goed in elkaar, dat je echt vragen gaat stellen aan jezelf. Wat als? Dit is een boek dat ik 6 sterren had willen geven. Het is een thriller, maar ook SF. Niet in een hokje te stoppen. Het is een ervaring op zich!

*De orde van de feniks. Harry potter kreeg mij niet alleen weer aan het lezen… Dit is het deel waar Harry zich voor de rest van zijn leven verder vormt. Hij verliest geliefden…. De magie van het om middernacht een boek te kopen, heeft dit ook mijn favoriet gemaakt. De fans in de rij, de verwachtingen, het avontuur…. En het was ook het eerste boek in jaren, waar ik een traantje bij heb gelaten.

*De griezelbus. Ik heb ze verslonden vroeger. Nu nog steeds. Paul van Loon was de allereerste schrijver, waar ik echt fan van werd. Hij schreef echte grumor, waar ik naar snakte. Zeker als je moeder van Stephen King houdt. Horror zit in mijn bloed.

* Echo. Een vrij nieuw boek nog…. Maar zo goed geschreven. Het kroop echt onder mijn huid. Nog steeds. Tijdens het lezen had ik het berekoud, kon het niet wegleggen en had constant een nerveus gevoel. Dat is een geweldige ervaring.

* Toevluchtsoord is een verhaal dat zomaar echt zou kunnen worden. Wat zou jij doen als de wereld ten onder gaat? Ben je een overlever of niet? Dit boek is zo spannend. Nagelbijtend goed! De gebeurtenis in dit boek laat mij nooit meer los! Heerlijke beklemmende horror. Een blokhut kan erg claustrofobisch zijn, ook al zit je in een heel groot bos.

4. Hoeveel nog te lezen boeken heb je?

Recensie exemplaren rond de 20. Eigen boeken: ik ben gestopt met tellen, toen ik op 300 was. Lol.

5. Hoe sorteer jij je boeken in je kast(en)?

Op uitgever en series. Soms ook op auteur.

6. Welk boek kon jou echt niet bekoren?

Deze is ook niet echt makkelijk. Ik heb een keer een boek gekregen over uitdijend bewustzijn. Geen touw aan vast te knopen! Maar ook boeken als: de demon van Felswyck (Jurgen Snoeren), De zaden der hoop (Owan Drake) en Bastaardvlekken (Eva Gabriella), waren absoluut mijn ding niet.

7. Heb je instagram/ blog/ twitter/ Facebookgroep?

@tazzyjoe op Twitter

Tazzy.loves.books op Instagram

Ik.hou.van.spannende.boeken op Instagram

Signedbookscollection op Instagram

Facebook: ik hou van horror fantasy en spannende boeken!!!! En ik hou van historische leerzame boeken en romans ( beiden ook op mijn WordPressblogs).

8. Welk boek was je favoriet, toen je klein was?

De griezelbus, toen ik zelf kon lezen. Daarvoor sprookjes van Grimm, Andersen en Schateiland.

9. Lees je ook in andere talen? Zo ja, welke?

Ik lees Engelstalig. Heb vroeger ook Duits gelezen. Tegenwoordig niet meer.

10. Wat is de mooiste boekencover ( als je er niet uitkomt, mag je er meerdere noemen).

Ik werd verliefd op de boeken van Cassandra clare. Door de cover van het eerste mortal instruments boek. De andere 5 vind ik ook prachtig. Maar er zijn veel mooie covers tegenwoordig. Deze serie blijft mijn favoriet.

11. Favoriete auteur(s)?

Teveel om op te noemen.. Tais Teng, Paul van loon, J.Sharpe, Peter DeWillis, Cassandra clare, Dean Koontz, Tom Fletcher, Jk Rowling, Blake crouch, Thomas oldeheuvelt, Martijn adelmund, Anthonie Holslag, Alle 3 de King mannen, Julie Kagawa, Pepper Kay, Lydia van houten,R.l stine, James Herbert, Johan Klein Haneveld, Sonn Franken en zo kan ik nog wel even doorgaan!

12. Ga je graag naar boekenevementen? Zo ja, waar ben je dan allemaal al geweest?

Ik ben bijvoorbeeld op het boek10 evenement geweest, boekenfestijn, lanceringen, markten, castlefest, Elfia, Dutch comic con, rondvaarten met auteurs, ABC heeft leuke evenementen soms en Scheltema ook. Genoeg te beleven in boekenland!

13. Zou jezelf een boek willen schrijven, of heb je dat al gedaan?

Nee, ik denk ook niet dat ik het kan. Ik hou het maar bij lezen!

14. In welke wereld ( uit een boek) zou jij wel eens een kijkje willen nemen?

De Harry Potter wereld. Middenaarde. Schaduwjagerswereld. De Fey wereld van Julie Kagawa.

15. Wil jij 1 of meerdere foto’s laten zien, van jezelf of je boeken( kast) en er uitleg bij geven evt.

Uitgeven doe je niet alleen

Uitgeven doe je niet alleen

Bij ieder boek dat bij ons uitkomt werk je samen. Als het om een verhalenbundel gaat met de verschillende auteurs en met de illustrator om maar enkele voor de hand liggende voorbeelden te noemen.

Dat samenwerken is iets dat we ook heel graag doen. Je bent dan misschien de eindverantwoordelijke als uitgever, maar niks meer of minder. Tijdens beurzen, zoals bijvoorbeeld Fantasy Fest komend weekend, komt dit de sfeer in de stand enorm ten goede. Ik voel me als schrijver onder collega schrijvers en heb een weekend lang plezier.

Naast het verkopen van je boeken worden ideeën geboren, samenwerkingsverbanden groeien, er wordt liters koffie gedronken en natuurlijk bijpraten met iedereen die je een tijd niet gezien hebt. En dit begint al tijdens het opbouwen. Wat dat betreft klopt de situatie die in de Castlefest Kronieken geschetst wordt wel, nou ja… op de Steampunkborgs en tijdmachines na dan…

Het zesde deel van de Castlefest Kronieken, dat door Dagmar van der Krift geschreven wordt en als titel De Onontkoombare Cirkel mee heeft gekregen, vormt hier geen uitzondering op.

Maar met zoveel goede auteurs is er meer mogelijk, en omdat onze eerste verhalenbundel alweer aardig wat jaren achter ons lag (Horizon, 2012) met een prachtomslag van Kimmo Isokoski en verhalen van onder andere de helaas te vroeg overleden Amerikaanse bestsellerschrijver Jeff Carlson, Duitse topauteur Uschi Zietsch en onze eigen Tais Teng, werd het hoog tijd voor een nieuwe bundel, maar die moest wel minstens het niveau van Horizon evenaren.

Met zoveel goede schrijvers in je stal, is een verhalenbundel tenslotte een prachtige manier om iedereen kennis te laten maken met hun ongebreidelde fantasie. Zelf kon ik in mijn jeugd niet genoeg krijgen van Ganymedes en Galerij der Giganten. Heel wat van mijn huidige favoriete SF schrijvers heb ik via die bundels leren kennen.

Het zwaartepunt zou bij Sciencefiction liggen, want ondanks wat velen misschien van mij verwachten, is en blijft dat mijn lievelingsgenre. Maar een goed Fantasyverhaal en op zijn tijd wat lekkere Horror gaan we zeker niet uit de weg…

De eerste Verhalen Vertellers, met een omslag van Tais Teng, werd uitstekend ontvangen. (“…een gevarieerde bundel, waar ik een aantal heel erg leuke uurtjes mee heb doorgebracht.” Jos Lexmond, NCSF.

‘Met een voldaan gevoel sla je dan ook de bundel dicht. ‘Verhalen Vertellers’ biedt een gevarieerde staalkaart van de auteurs die publiceren bij uitgeverij Macc.’ Vreemde Werelden) en heeft de lezers inderdaad de kans gegeven om kennis te maken met nieuwe namen. De beslissing om er een jaarlijks terugkerende bundel van te maken was snel geboren en werd enthousiast ontvangen. Het resultaat, Verhalen Vertellers 2, is ondertussen klaar en de eerste verhalen voor de derde bundel zijn al binnen! En ja, we hebben ons oog al op een mooie omslag laten vallen!

Traditiegetrouw heeft Tais Teng voor deze uitgave weer voor een pracht van een omslag gezorgd en samen met Jaap Boekestein een spannend verhaal aangeleverd. De cover is er vervolgens niet alleen om de lezer nieuwsgierig te maken, maar dient tevens als inspiratiebron voor de auteurs. Johan Klein Haneveld en ondergetekende lieten zich erdoor inspireren tot een verhaal dat zich afspeelt op Mars. Jaap Boekestein schreef op zijn eigen, onnavolgbare wijze het verhaal Uitvaart op de planeet Zonnebloem. Karel Smolders, die bijna de Belgische John Flanders prijs in zijn handen mocht houden, zorgde voor het verschroeiende Requiem voor Julie. Martijn Kregting, vorig jaar gedebuteerd met het geweldige Als een leven botst, schreef het prachtige Daar bij de Sterren. Waarna Johan Klein Haneveld het SF gedeelte afsluit met Misrekening. Nanouk Kira beleeft haar debuut met het verrassende Rozen hebben Doornen en Gerd Goris verhaalt op zijn geheel eigen sprookjesachtige wijze meer over zijn wereld die hij met Goedzo en de Zoeker heeft geschapen. En natuurlijk is daar nog een verrassing, dit keer van Vince Penders met Het gedicht dat overnieuw moest.

Mensen verrassen, onbezorgde uurtjes leesplezier geven of op het randje van hun stoel laten zitten. Tijdens beurzen als FantasyFest horen dat ze weer eens te laat het licht uit deden omdat ze een van je boeken niet opzij konden leggen. Daar doe je het voor als schrijver en uitgever. Dan zijn al die uren samenstellen niet voor niets geweest, maar onderdeel van het proces om samen een mooi boek af te leveren en de lezer kennis te laten maken met nieuw talent en oude helden. En word ik de maandagochtend na FantasyFest nog steeds moe maar voldaan wakker, met pen en papier in mijn hand omdat het zo inspirerend werkt!

(Ik wil jullie zo nu en dan een kijkje geven, in het leven van een uitgever. Theo Barkel, gaat blogs schrijven, over dit onderwerp. Hij is van uitgeverij Macc. Groetjes Tazzy).

Elsbeth de Jager & Ingrid van der Knaap- Op glad ijs

Dolma groeit op, in een voor ons onbekende wereld. Ze leeft in een wereld van ijs en sneeuw, in de Himalaya. Ze wil schrijfster worden en zit vol met leuke ideeën. Je ziet het verhaal door haar ogen, soms is het best grappig. Maar hun belevenissen, zijn alles behalve grappig.Als de tijd komt, om naar school te gaan, is ze dolenthousiast. Haar vader brengt zijn kinderen naar school. Deze school ligt een heel eind van hun huis. Ze moeten met gevaar voor eigen leven een tocht maken, door het snel ontdooiende ijsgebied. Als je in het water valt, ben je binnen 8 minuten dood. Dolma wil heel graag naar school. Maar al snel komt ze er achter, dat de tocht erheen, bar en boos is. Ze is enorm bang en vreest dat ze niet levend zullen aankomen. Onderweg gaan er dingen goed mis.

Het is een spannend verhaal, met mooie illustraties. Deze tekeningen passen goed bij het verhaal.Het heeft een aantal leerzame aspecten, waar je als volwassene ook nog iets van opsteekt. Het boekje komt uit de cultuurhistorische reeks van Droomvallei uitgeverij.

Het leest erg vlot, is een groot avontuur en is een echte aanrader. 4****.

Pepper Kay- Retour Spitsbergen

De proloog, begint meteen kei spannend. Je wilt meteen verder lezen, je moet weten wat er aan de hand is. In het begin van het verhaal is het nog geen echte thriller. Je leert de personages beter kennen en probeert hoogte van ze te krijgen. Dat is in dit geval echt moeilijk, omdat er best vreemde dingen gebeuren. Maar het past helemaal in het verhaal. Het is een beetje mysterieus. Je wilt weten wat er aan de hand is. Knap geschreven. Er heerst een vreemde sfeer, waardoor je verder moet lezen!

Je volgt een paar verhaallijnen. 1 is er van een jongen (Kirill) die gaat wintersporten. Hij verongelukt hierbij ernstig. De andere gaat over Jeremy. Hij komt een oud-klasgenoot tegen, die hem uitnodigt voor een zeiltocht. In eerste instantie heeft hij zo zijn twijfels. Maar zijn thuissituatie is niet erg fijn, dus besluit hij toch dat hij er echt even uit moet. Samen met zijn vriendin Annet neemt hij het vliegtuig naar Spitsbergen. Ze gaan een wandeltocht maken, door het poolgebied. Het zit er vol uitgehongerde ijsberen en andere gevaren. Toch lijkt het ze prachtig en gaan ze samen met een Engels stel en hun gids, de tocht maken naar de plaats, waar het zeiljacht op ze wacht. Deze tocht is echt een groot avontuur, met gruwelijkheden, verdriet, en overlevingsdrang. De spanning komt echt goed naar boven, in deze ijswereld. Je krijgt het af en toe spontaan koud. Het heeft ook een aantal horror scenes. Deze zijn best heftig.

Net als je als lezer denkt te weten, hoe de vork in de steel zit, wordt je weer op het verkeerde been gezet. In het begin dacht ik echt, dat ik in een standaard thriller was beland, maar niets is minder waar! Hij werd erg spannend. Het einde is erg spannend en ik zag het niet aankomen.

De schrijfstijl is heerlijk. Maar dat ben ik gewend van deze auteur. Toch is dit haar eerste echte thriller. Ze schreef hiervoor vooral fantasy en SF detectives. Dus dit is echt een goed thrillerdebuut!

Wel vond ik Jeremy net iets te goedgelovig. Als je zo’n klasgenoot toch niet echt herkent…Ga je dan echt met zo’n persoon op reis? Als je vermoedens hebt, dat er iets niet in de haak is… Waarom ga je er dan toch mee door? Dit gevoel kon ik moeilijk van me afzetten.

Toch geef ik het verhaal 4 ****, omdat het erg origineel en spannend is.

Theo Barkel- Shadajael, Vampieren en demonen: De spooktrein en andere verhalen.

In deze bundel gaat het verhaal van Shae en Shadajael weer verder. Heel knap gedaan van de auteur. Het zijn losse verhalen, toch hebben ze met elkaar te maken. En ook is er steeds een link met de hoofdpersonages. Shadajael vervolgt zijn taak(straf) en is in het verleden terecht gekomen. Hierdoor maakt hij een bijna waanzinnige reis, door de hel en andere gruwelijke gebeurtenissen.

De verhalen zijn: De spooktrein. Heksenvuur. De burcht van Montez. De bloedhonden en Jezebel. Ze volgen elkaar op, maar zijn steeds een ander horror avontuur op zich.

Kalter is ook weer van de partij. Hij helpt een jonge vrouw, die niet over haar verdriet heen komt. Bij haar begint ook meteen de reis van Shadajael. Hij komt terecht in de zelfmoordexpres. Deze trein heeft een hele vreemde vorm van brandstof. Je wilt de conducteur ook niet tegenkomen. Dit verhaal loopt tegelijk met een verhaal uit de 18de eeuw. Een moeder die alles overheeft om haar dochter te redden. Hij komt in een ander verhaal terecht bij een vreselijke heksenvervolging en een gruwelijke heks. Montez zijn plan begint duidelijk te worden. Een race tegen de klok. Een jongeman probeert zijn meisje te redden, voordat het te laat is. De demon Asmodis komt ook nog eens op Shadajael zijn pad. Het ziet er niet goed uit voor hem. Hoe komt hij weer terug in het heden? Maar hij moet eerst nog bloedhonden overwinnen en een vloek te lijf gaan, van een levend begraven priester. Hij komt zelfs in een soort Bijbelse scene terecht bij Jezebel. Hij vecht met draken en andere gevaarlijke wezens. Het is een avontuur, waar geen einde aan lijkt te komen. Toch hoopt hij elke keer, dat hij genoeg heeft gedaan…. Dat zijn straf voorbij is……….

Shae komt erachter dat hij van mensen kan houden….Maar ook dat het verschrikkelijke monsters kunnen zijn. Dat zet je wel aan het denken als lezer.

Het einde is vrij open. Shae is nog lang niet klaar. En eigenlijk is dat helemaal niet erg. Ik wil nog veel meer van hem lezen in de toekomst. Dus kom maar op!

Het is erg bloederig af en toe. De ledematen, hersenen en bloed, vliegen je om de oren. Het is nogal levendig op papier gezet…. Dus elke knappende oogbol, hoor en zie je voor je. Het is niet voor mensen, die niet tegen bloed en organen kunnen.

Ik vond het spannend en af en toe best heftig. En geloof mij, dat wil wat zeggen, als horrorliefhebber. Maar ik heb er stiekem enorm van genoten. De schrijfstijl is fijn, het lettertype ook.

De alineas zijn niet met de normale witte spaties aangegeven, maar met kruizen. Dan weet je meteen, dat je naar een ander personage gaat. Dat is erg fijn altijd. En op deze manier is het ook erg origineel.

De cover is echt mooi en geeft de hele duistere sfeer weer. ik kan niet wachten op meer! 4****.

*Winnen* Alice Bakker pakket (2x)!!!!

Alice Bakker is deze maand auteur van de maand. Omdat ze dat supertof vindt, verloot ze niet één, maar twee cadeaupakketjes.

In pakket 1 zit een exemplaar van haar nieuwste boek ‘Jouw Spel, Mijn Regels’, een aantal boekenleggers en flyers.
Pakket 2 bevat dezelfde boekenleggers en flyers en een zakje ‘Leesthee’, speciaal door The Personalitea ontwikkeld voor Alice, met popcorn, kaneel en fruit.

( je kunt geen pakket kiezen. Alice maakt 1 pot. Trekt daar 2 winnaars uit)


Wil je een van de pakketjes winnen? Laat dan bij het winbericht op de ik hou van horror fantasy en spannende boeken Facebookgroep weten waarom jij dit voor jezelf of voor iemand anders wilt winnen.

(Geef aub wel antwoord op de vraag. Ik loot graag mee, is geen antwoord).

Je kunt meedoen t/m zaterdag 29 februari, 1 maart maakt Alice de winnaars bekend.

Cyn Balog- Het verdronken land

Toen ik hoorde dat dit boek eraan kwam, was ik meteen heel enthousiast. Het klonk namelijk heel erg spannend en origineel. Eenmaal begonnen, moet je toch hopen, dat je verwachtingen uitkomen. En dat deden ze! Ik ben meteen fan van deze auteur.Het verhaal gaat over Vina, ze probeert in leven te blijven op het eiland Getijden. Ze mist een groot stuk van haar arm, hierdoor zien de mensen haar als een minderwaardig persoon. Ze is nergens goed voor, zo voelt ze zich. Het eiland is levensgevaarlijk. Het wordt geteisterd door getijden. Ze moeten proberen te overleven bij hoogwater, wat erg moeilijk is, als er maar weinig ruimte is, boven het wateroppervlak. In het water leven verschrikkelijke wezens. Ze overleeft, door haar vriendschap met Tiam. Hjj is sterk, knap en lijkt de hele wereld aan te kunnen. Maar hun wereld is klein. En het begint steeds kleiner te worden. Het water begint te winnen. De toekomst ziet er niet goed uit. Ze hebben een koning en een prinses op dit krappe eiland. Deze leven in een paleis/toren. De gewone bevolking, mag daar niet komen. Zij moeten bij elke vloed, de golven en het water trotseren. Overleven. De koning is ziek. Heeft geen mannelijke opvolger. De prinses probeert vrienden te worden met Vina. Eenmaal in het paleis komt Vina achter een groot geheim. Dit zet haar kleine, gevaarlijke wereld op zijn kop. Kan ze haar vrienden en de mensen op het eiland redden?Het voelt aan, als een race tegen de klok. De elementen, geven niet op, nooit niet. Ze blijven vechten tegen het water en het onrecht dat hun is aangedaan. Maar kunnen ze deze cyclus stoppen, voordat er geen mens meer over is?Er zijn nagelbijtende spannende momenten. Het water is overal. Of toch niet? Water is niet te stoppen, dat is zeker waar. Het is een dystopisch verhaal, zeer origineel. Het raakt je in je hart, laat je niet meer los. Je wilt deze mensen helpen. Maar ik zou er zelf niet overleven. Dit is echt een gruwelijk vooruitzicht. Laten we hopen, dat we droge voeten blijven houden.Het is een verhaal over: vriendschap, vertouwen, bedrog, overleven en liefde. Je gevoelens gaan op en neer. Net zoals de golven op de vaak onstuimige zee. De titel is ook echt goed gekozen. De hele sfeer is best duister en negatief. Er is geen tijd voor leuke dingen, de tijd dringt en is kostbaar.De enge wezens zoals krabbelaars, geven het verhaal een horror tintje. Het is een survivao of the fittest. Of de slimste. Het is net hoe je het bekijkt.Ik hoop op nog meer boeken van deze auteur. En ik hoop zeker op een vervolg. Deze waterwereld wil ik verder verkennen?! Zijn er nig meer mensen, die zo moeten leven? Ik ben zo benieuwd. Dus please, laat er meer komen. Ik heb dit boek geezen tijdens een storm, dat gaf een extra dimensie aan het verhaal. De hele sfeer kroop zo nog meer onder mijn huid. Ik geef het 5sterren*****

Gastrecensent: Connie Schelvis-Mens: Lucy Foley- De Jachtpartij

1

Titel de jachtpartij
Auteur Lucy Foley
Vertaling Ans van der Graaff
Uitgeverij Boekerij
Isbn 9789022588376

Het thriller debuut van Lucy Foley had ik al heel wat keertjes voorbij zien komen op sociale media. Omdat ik het zelf graag wilde lezen heb ik zoveel mogelijk getracht de recensies over dit boek te negeren. Dit viel niet mee omdat het veel aandacht kreeg onder bloggers. Meestal weerhoud mij dat om het alsnog te gaan lezen maar dit verhaal blijft toch trekken dus besloot ik het eind vorig jaar aan te schaffen toen ik door de boekwinkel liep. Ik las het in mijn kerstvakantie en daar het verhaal zich met de jaarwisseling afspeelde was dit wel een leuk detail.

Acht studievrienden vormen een hechte groep en als een van hen een relatie krijgt wordt ook zij bij de groep opgenomen. Al heeft zij zelf het gevoel zich altijd te moeten bewijzen voor de rest. Elk jaar brengen ze de jaarwisseling met elkaar door en als zij dit jaar de organisatie op zich neemt is dit voor haar het ultieme bewijsmoment. Ze boekt een lodge in de schotse bergen. Geheel afgelegen van de bewoonde wereld gaan deze stadse yuppen vier dagen doorbrengen. De beheerders van de lodge (Heather en Doug) ontvangen de vriendenclub en vertellen waar de slaapverblijven zijn, dat ze de maaltijden verzorgen en zich verder op de achtergrond zullen houden. Al snel blijkt dat dit niet zal gebeuren. Als de vrienden de volgende dag wakker worden blijkt er een van hen vermist. Door de enorme sneeuwval is het gebied afgesloten en kunnen er geen hulpdiensten worden opgeroepen. Als de vermissing later een moord blijkt te zijn kan het niet anders zijn dat de moordenaar zich in de groep van deze mensen bevindt, afgesloten van de bewoonde wereld…. Ze zullen zelf moeten ontdekken wat er is gebeurd en proberen te overleven.

‘ de jachtpartij’ is inderdaad een heerlijk boek voor een (winterse) leesavond. Het kabbelt lekker door. Een beetje in de stijl van Agatha Christie maar dan wel tegen een onherbergzame achtergrond en een aantal leuke twisten die de spanning iets opvoeren en het tempo af en toe opvoert.. De hoofdstukken zijn kort maar krachtig en het verhaal wordt door wisselende perspectieven verteld. Het beslaat de vier dagen van de logeerpartij maar doordat niet alles chronologisch wordt verteld en er blikken naar het verleden zijn leer je de mensen beter kennen en krijg je langzaam de identiteit van het slachtoffer en de onderlinge relaties kennen.

Vertelwijze is origineel. Leuk gevonden om op de eerste pagina meteen met een lijk te beginnen en de lezer nog in het ongewisse te laten wie het is. Dat er meer gebeurd dan alleen de logeerpartij zet de lezer op het verkeerde been bij de keuze van de moordenaar. Geheel afgesloten met een prima einde kan ik niet anders zeggen dat ik genoten heb van dit boek. Een fijne kennismaking met een auteur waarvan ik hoop meer te mogen gaan lezen in de toekomst.

Ik geef dit boek vier sterren

Conny Schelvis