Marianne van der wal-De Torenclub en het geheim van de grafheuvel

Joost woont samen met zijn ouders en zusje in een leeglopend dorp. Er is weinig te doen, voor de jeugd. Joost zijn vader runt een archeologisch museum. Maar de zaken gaan zo slecht, dat de laatste uren voor het museum hebben geslagen.

Joost en zijn beste vriendin Karlijn komen een grafheuvel tegen in het bos. Ze gaan op onderzoek uit en er gaat een hele andere wereld voor ze open. Het is een ondergronds mysterie. Waarom ligt het daar? Wat voor nut had het? En hoe kunnen ze daarachter komen? Ze krijgen veel raadsels om op te lossen. Als lezer, kun je ook meedenken.

Ze worden op school getreiterd door een grote pestkop. Daar proberen ze naast hun zoektocht ook mee om te gaan. Het verhaal groeit en het voelt alsof je deze kinderen kent. Dat vind ik knap gedaan.

Het verhaal zit vol met actie, je nieuwsgierigheid wordt keer op keer aangewakkerd. Je moet als lezer ook weten, hoe de vork in de steel zit. De kinderen zijn op zoek naar een schat. En jij denkt met ze mee. Keer op keer gaat het net even anders , dan je zou verwachten. Origineel, spannend en het komt dichtbij, omdat het zich af lijkt te spelen, bij jou in de buurt.

De cover geeft de sfeer goed weer. Het is precies zoals ik me voorstel. Ik vond het verhaal spannend, maar het was ook leuk geweest met wat meer illustraties in het boek zelf. Nu heb ik ze niet gemist, omdat het zo beeldend geschreven is. ( ik vind dat gewoon persoonlijk, net iets leuker, een jeugdboek met illustraties). Je waant je echt in de grafheuvel en voor je het weet, heb je het boek uit. Ik denk dat er nog wel meer delen gaan volgen. De Torenclub is daar veelste nieuwsgierig voor. Dus ik hoop het van harte.

Ik geef het boek 4,5 sterren.