Ellis van Zijll- Abdij van de nacht

Dago ziet maar een uitweg: zichzelf opofferen, zodat zijn familie gespaard blijft. Een duistere sekte gaat op rooftocht en zijn familie is erg arm, ze hebben niets van waarde meer…… Hij komt bij de Lupus monniken terecht. Zij vereren een wolvengod. Hij voelt zich er niet thuis, maar doet zijn best, voor het welzijn van zijn familie. Hij moet op een gegeven moment mee op jacht. Deze jacht kan behoorlijk bloederig worden. Na deze nacht, zal zijn leven nooit meer hetzelfde worden. Het lijkt alsof de duisternis hem steeds verder opslokt.

Het leven bij de monniken is bikkelhard en het verhaal doet erg middeleeuws aan. Je moet wel tegen geweld en bloed kunnen, als je deze young adult wilt lezen. Het is soms behoorlijk heftig, grof, gruwelijk en bruut. Er zit veel geweld in het leven van een Lupus monnik. Er worden rituelen uitgevoerd. Soms voelt het aan als een droomachtige wereld. Geen leuke droom, eerder een nachtmerrie, voor het hoofdpersonage.

Er komen demonen in voor en wolven. Het is een kruising tussen fantasy en horror. Een goede mix. Met een goede dosis magie. Dat zorgt zo nu en dan voor een leuke verrassing. Je voelt hoe een wolf zich voelt. Beeldend geschreven.

Veel speelt zich af achter gesloten deuren in de abdij. Toch weet iedereen wie deze monniken zijn, door hun gewelddadige jachtpartijen en rooftochten.

Er worden veel machtsspelletjes gespeeld en men moet zware beproevingen doorstaan. Het verhaal is duister en donker.

Een sekte die probeert als wolven te leven, denken en zien. Zo dienen ze hun wolvengod. De monniken moeten zich overgeven aan het wolfzijn. Dat is voor de een makkelijk en voor de ander echt heel moeilijk.

Het is een sterk debuut. Leest lekker vlot. Bij de bloederige scènes, moest ik wel even slikken, zo nu en dan.

Het einde is vrij open. Dus komt er een vervolg? Want ik ben daar echt beniewd naar?!! Het smaakt echt wel naar meer! Het krijgt van mij 4 sterren!****.