Shirley Pellikaan: Het verhaal achter mijn boekenliefde

Het verhaal achter mijn boekenliefde.

Het verhaal achter mijn boekenkast: Het lezen is mij letterlijk met de paplepel ingegoten. Ik ben min of meer opgegroeid in de bibliotheek van Alblasserdam. Mijn moeder werkte daar vroeger en nam mij dan, bij gebrek aan oppas, altijd mee. Al vanaf ik 2 jaar oud was. Ik kon daardoor al vroeg lezen, want ik zat daar uren onder haar werktijd tussen de boeken en had tijd genoeg om (met een beetje hulp) de letterbrij te ontleden en leerde het mezelf aan. Ik mocht ook wel eens een vriendinnetje mee nemen na schooltijd. Gevolg was dat iedereen dacht dat ik in een bibliotheek woonde Het walhalla voor ieder kind wat van lezen houdt natuurlijk. Of dat ten gronde ligt aan mijn boekentic van tegenwoordig, weet ik niet. Ook thuis had ik als kind al een aardige boekenkast. Ik las heel veel. Toch zijn er een aantal jaren geweest dat ik lezen stom vond. Dat kwam door de verplichte literatuur op school die ik totaal niet boeiend vond. Pas toen we Engelse boeken moesten lezen, kreeg ik mijn interesse weer enigszins terug. Daar zat zoveel meer moois bij dan op de Nederlandse lijst stond. Mijn eerste Engelse boek was Around the world in eighty days van Jules Verne. Tegenwoordig lees ik wel weer meer alleen Nederlands en maar af en toe Engels of Duits, en dan liefst Nederlands van eigen bodem, dus niet vertaald. Er zijn nog zoveel goede Nederlandse auteurs te ontdekken. Thrillers zijn mijn favoriet, maar andere genres lees ik ook wel. En een jaar geleden ben ik totaal uit mijn comfortzone gestapt en aan Fantasy begonnen. Mijn boekenkast bevat dan ook van alles wat. Alle boeken staan op ABC en dus niet op genre, maar ik heb wel een apart gedeelte met WO II boeken en met mijn verzameling gesigneerde exemplaren van auteurs van over heel de wereld. 80% daarvan heb ik ook ontmoet dus in veel boeken zitten ook de fotos van mij met de auteur. Die gaan nooit weg. Totaal heb ik nog zo’n 1300 overige boeken in huis, maar die mogen zo weer verhuizen. Ik hecht niet veel waarde aan de boeken (behalve die ik verzamel), dus eenmaal gelezen verloot ik ze altijd weer tijdens mijn Boek Tickets winactie ieder weekend. Ik gun boeken graag een tweede of derde leven in plaats van een stoffig plekje in de kast. Ook weten veel inwoners uit het dorp dat ik zoveel boeken heb en komen ze regelmatig wat lenen in “hun privé bibliotheek” zoals zij het noemen. Soms brengen ze de boeken terug, soms niet maar krijg ik er weer andere voor in de plaats. Het is mij allemaal goed. Een soort minibieb dus, die je overal in tuinen ziet tegenwoordig, maar dan uit de kluitengewassen Ik weet niet meer precies welk boek ik als kind voor het eerst zelf kon lezen, maar de boeken van Ot en Sien, Piet en Nel en Paulus de boskabouter zijn me altijd bij gebleven. De Ot en Sien boekjes (J.Ligthart) waren evenals de Piet en Nel boekjes (Leonard Roggeveen), de oude afgeschreven schoolboekjes van mijn moeder. Ik vond ze geweldig, ook door de oud hollandse spelling erin. Mijn ouders heetten toevallig ook Piet en Nel, dus ik dacht toen echt dat het over hen ging. Ik heb de boeken nog steeds. Ze zijn van rond 1955.
De oudste boeken die ik in huis heb zijn beide uit 1930, De negerhut van Oom Tom (Harriet Beecher Stowe) en De wonderbaarlijke avonturen van Bartje Kokliko (Johan Fabricius), uitgegeven door de erven en wed. J. Van Nelle. Je kon deze sparen vroeger bij de Van Nelle koffie.
Als ik mijn favoriete auteurs voor nu zou moeten geven , vindt ik het moeilijk kiezen. Er zijn zoveel goede auteurs en wil niemand te kort doen.
Ik heb genoten van de boeken van Ashe Stil, een serie historische thrillers, maar in latere tijden vond ik ook de boeken van Simon Beckett heel goed of Nicci French. Maar met de jaren veranderd ook de schrijfstijl, die wordt steeds beter vind ik, en daarmee verschuiven ook wel mijn favoriete auteurs. Momenteel zijn ook een aantal Scandinavische auteurs favoriet.
Maar het maakt mij eigenlijk niet zoveel uit wie een boek schreef. Ik hoef niet persé alles van 1 auteur te lezen omdat ik 1 of 2 boeken goed vond. Ik stap zo weer over naar een andere auteur als de inhoud me aanspreekt. Ik lees daarom ook geen series, maar meer opzichzelfstaande verhalen.
Ook heb ik veel boeken van Selfpub auteurs in mijn boekenkast staan. Een selfpub auteur heeft geen grote uitgever achter zich staan die hun boeken promoot en zorgen voor bekendheid. Een selfpub auteur moet zelf zorgen voor bekendheid. Er zitten vaak echt verborgen talenten bij. Ik ben daarom een kleine 4 jaar terug begonnen met het Selfpub Café, een platform waar Selfpub auteurs hun boeken kunnen laten rondreizen onder de lezers in ruil voor een mening, om zo de (nog) onbekende auteurs een gezicht te geven. Er doen nu 35 auteurs mee en ik heb daardoor naast een leuk aangevulde boekenkast, ook waardevolle contacten opgebouwd.
Mijn boekenkasten hebben dus meerdere functies in mijn verhaal.
Mijn favoriete uitspraak is dan ook: “Een huis zonder boeken is een huis zonder ziel”.