Jasper Polane – Panda en het zwarte dat

Deze novelle is een verhaal uit de wold van Dizary. Ik hou van Dizary, deze wereld is zo origineel bedacht.

Steampunk en erg spannend. Dizary bestaat uit een aantal lagen. Helemaal bovenin woont Panda, ze is een durfal, en gaat gevaar of avontuur niet uit de weg. Haar vader behoort tot de tovenaars, alchemisten, heksen en weetkundige samenleving. Hij is de uitvinder van vreemde apparaten en aparte dingen.

Er is een tovenaar die er voor zorgt dat haar moeder in een schildpad verandert en daardoor uit ieders geheugen lijkt te zijn gewist. Alleen Panda weet het nog. Ze wil haar moeder terug en besluit ervoor te gaan. Hierdoor komt ze in een groot en gevaarlijk avontuur terecht.

De auteur neemt je mee naar de bovenste laag van Dizary, Eteria. Daar gebeuren, vreemde, magische dingen.

Alles speelt zich af in krakkemikkige gebouwtjes, griezelig wiebelende bruggetjes, verschuivende trappetjes en op grote hoogtes. Als lezer voel je de hoogte ook echt. Het is zo beeldend op papier gezet,dat je er rechtstreeks ingezogen wordt.

Wat is zo leuk vind aan deze novelle, is de humor. Er zit behoorlijk wat humor in, omdat Panda ook niet op haar mondje is gevallen. Maar ook andere personages doen dingen waarvan je denkt: dit kan niet goed gaan. De balans tussen de humor en spanning is goed. Het houdt elkaar in evenwicht.

De droesmijten vond ik echt geweldig leuk bedacht. Deze wezentjes hebben mijn hart veroverd in dit verhaal. Ze lijken me erg goede vrienden, als ze je niet voor de gek houden. Want daar houden ze echt van. Het zijn een soort kleine kwelgeesten, maar ook hebben ze wel goede trekjes.

Het leest erg vlot. De cover is mooi en past helemaal bij de andere Dizary boeken. En leuk is ook, dat de stukken die zich in het donker afspelen, op zwart papier zijn gedrukt, met witte letters. Dat zijn toch dingen, die een boek net weer, wat meer diepte geven en waardoor je er nog meer van kunt genieten.

Ik geef het 4,5 sterren.