Stephen King- achtbaan

Dit korte veraal in hardcover, pocket editie, blijft leuk om te her-lezen! Ik heb hem daarom weer even uit de kast gepakt.

Alan Parker moet naar zijn moeder. Ze ligt in het ziekenhuis en hij is bang dat ze het niet gaat overleven. Hij besluit te gaan liften naar huis. Hij voelt zich absoluut niet thuis bij de man in de auto. Hij komt erachter dat de man dood is. De hele sfeer, geeft me de kriebels. Een dode man met enge hechtingen. Maar er zijn nog meer vreemde geesten of monsters op de weg, naar zijn moeder. Een enge begraafplaats, waar je niet terecht wilt komen, maar ook de keuzes die Alan moet maken. Het grijpt je echt beet en laat je niet meer los. Het is niet alleen maar een gruwelijke emotionele achtbaan… Ergens in een duister verleden loert de Bullet achtbaan naar je.

Het is nagelbijtend spannend, creepy en mysterieus. Wat is er echt, wat niet? Is het een grote nchtmerrie? De hele omgeving geeft mij nog steeds de koude rillingen. Het heeft alles wat ik in een horror verhaal zoek.

Ik zou willen, dat king nog meer van deze korte verhalen zou schrijven, die de echte horror zijn waar ik van hou.

Maar deze leest heerlijk vlot en krijgt van mij 5*****.

Het is horror, maar tegelijkertijd ook een echte mindf*ck, een verhaal om over na te blijven denken!