Schrijver van de maand November 2020: Johan Klein Haneveld

Een goed begin …

Klimaatverandering is realiteit. Overal op de wereld beginnen mensen de gevolgen ervan te merken. Wij ook, denk maar aan de extreme hittegolf deze zomer en de buitengewoon hoge temperaturen die we nog in september meemaakten. Wat deze veranderingen in het klimaat op de lange termijn zullen betekenen is moeilijk voor te stellen. Het is ook zo’n groot en complex fenomeen. Laat staan dat we kunnen bedenken hoe we de temperatuurstijging een halt kunnen toeroepen en de natuur en de menselijke beschaving kunnen redden. Daar komen SF-verhalen om de hoek kijken. SF-schrijvers brengen in hun verhalen dreigingen en mogelijkheden tot leven.
Vanuit mijn bezorgdheid over het klimaat stelde ik de verhalenbundel ‘Voorbij de storm’ samen. 25 auteurs werkten eraan mee. Om je een idee te geven van wat je kunt verwachten van deze bundel, volgen hier de openingszinnen van alle verhalen uit de bundel.

1. Cassandra en de albatros van Marco Knauff
‘We moeten opschieten,’ waarschuwde John. De piloot wees op het schermpje van de onweersradar. Boven Nieuw-Rotterdam vlamde een volgend front dieprood op. ‘Dat noodweer is binnen twintig minuten hier.’

2. 2050 van Janneke Bazelmans en Tamara Onos
Zonder zijn pas te vertragen, kijkt Stef op de beveiligingsscanner, terwijl hij achter Ribang aan het smalle, kronkelende pad opklautert. Op het beeldscherm knipperen de gele lijnen van de grenshekken hem geruststellend toe.

3. Vuurvreters van Joachim Heijndermans
Licht. Zonlicht. Feller dan het geweest is in tijden. De rook breekt door. Voor het eerst in drie dagen. Ergens moet er een brand gedoofd zijn. Andere vreters wellicht? De luchtmacht? Of was er gewoon niks meer om op te branden?

4. Land achter de nevels van Hay van den Munckhof
De mannen zijn terug … Azula negeert de pijn in haar geschaafde polsen. Daar beneden, slechts van haar gescheiden door een plafond van ruwe planken, klinkt het jammeren en smeken van de meisjes die er niet in slaagden zich te bevrijden.

5. Overlevers van Theo Barkel
‘In plaats van zelfvoldaan voor je uit te staren, zou je misschien ook de volgende boogvlucht kunnen voorbereiden, Daine.’ Geïrriteerd staarde Thorsen zijn vriend aan. Zoals altijd na een lastige klus probeerde deze het er weer van te nemen.

6. Sam van Anthonie Holslag
De stilte beangstigt me. Ik denk dat ik dit wel kan schrijven. Ik kan eigenlijk alles schrijven. Vreemd dat je zelfs nu in je achterhoofd jezelf censureert. We blijven groepsdieren, sociale primaten, die zich bezighouden met wat anderen van hen denken, ook al is er niemand meer om hen te beoordelen.

7. Plezier in een wereld na de ondergang van Peter Kaptein
Ze doet gefascineerd en onzeker een stap naar de driehoek van het enorme raam op de rand van de stad, met het gevoel alsof ze elk moment kan vallen; haar huid droog, handen en voetzolen eeltloos en zacht. Over het bevroren zeewater buiten speelt stuifsneeuw met stuifsneeuw in vrolijke pirouettes.

8. De visgevangenis van Eowen Valk
Op een busstation bij IJmuiden, aan de rand van een bedrijventerrein aan het water, stapte Jochem de Ruyter uit een solarbus die hem voor zijn eerste werkdag naar de Oostnederstrook had gebracht. Het lange eiland strekte zich uit van Den Haag tot Den Helder. Hij had een lange busrit achter de rug.

9. Erfzonde van Wouter van Gorp
Ik ben met de cijfers opgevoed. Ik weet wat er gebeurt als ik een plastic flacon koop, als ik een wegwerpproduct gebruik. Als ik – God verhoede – vlees nuttig. Ik ben getraind, gedrild, om over de consequenties van mijn koop- en consumeergedrag na te denken.

10. De verhullende zon van Marcel Ozymantra
Chastri Kortili was nog maar een Spriet van de Boom toen veertig jaar geleden voor het eerst een vlekje op de zon verscheen. Haar volk, de Jouffas, kon niet bevroeden wat het was. Een spook, een god of een voorteken?

11. Niemandsland van Esther Wagenaar
Ik heb genoeg van het nieuws en swipe naar het weer. Droog, windstil en 31 graden Celsius. Een bevestiging van wat ik voel; het zweet loopt langs mijn rug. De hitte in de barak is overweldigend en het is nog maar tien uur in de ochtend. En dan moet de echte zomer nog komen.

12. De val van Tom Kruijsen
‘Help! Mijn dochter!’ Het was amper een gebed te noemen, maar dat was ook niet nodig. Een roep om hulp was voldoende voor mij om zonder na te denken in een duikvlucht naar beneden te suizen. Ik vouwde mijn vleugels strak tegen mijn lichaam en liet de wind langs mijn gezicht en door mijn veren razen.

13. Planeet B van Hervé Suys
Reeds op jeugdige leeftijd raakte de jongen gefascineerd door sterrenkunde. Toen hij twaalf was, had hij op een rommelmarkt een telescoop op de kop kunnen tikken. Hij had het apparaat van nieuwe lenzen moeten voorzien om toch íets aan het firmament te kunnen waarnemen.

14. Teer van Debby Willems
Gewoonlijk hield Shāngǔ ervan om bij het ochtendgloren al onderweg te zijn naar het woud, want alleen dan dansten de vleermuizen en de zwaluwen samen over de rijstvelden op de melodie van de cicaden. Shāngǔ hoorde ditmaal echter slechts zijn eigen versnelde ademhaling.

15. Tegengif van Karel Smolders
De Kruier incasseerde een nieuwe klap. Allison kromp ineen. Het klonk alsof het voertuig implodeerde. De jachtdrone van de Nostra Gente had zijn railgun afgevuurd. Maar de Kruier was meer gewend. ‘Voltreffer,’ rapporteerde Meccano.

16. Een sprankje hoop van Nils Nisse Visser
Aan het einde van de korte dagdienst klinkt er een signaal, nauwelijks te horen boven het kabaal van alle machines uit. Jill BN3-02F85-NN984d slaakt een diepe zucht. Haar brein voelt verdoofd na acht uur te zijn blootgesteld aan het onophoudelijke mechanische geraas, zelfs tijdens de pauzes.

17. Harde waarheid van Sebastiaan Torenhof
‘Mama, ik ben moe,’ zei de kleine Mika.
Elisa keek op naar haar zoon: ‘Nog heel eventjes, dan kunnen we naar huis voor de lunch.’
‘Maar de zon is zo heet, Mama,’ klaagde het kind.

18. Het slavenschip van Joost Uitdehaag
Als ik de haven binnenvaar, komen er duizenden vliegen op mij af. Ze tikken in mijn oogleden en ze wurmen zich in mijn mond. Ik bijt er per ongeluk eentje kapot; een bittere smaak ontploft op mijn tong. Ik spuug en spuug, maar hij blijft hangen tegen mijn gehemelte.

19. Te lang van Hay van den Munckhof
In de schaduw van een bemoste ruïne beweegt iets. Opwaaiend stof kan het niet zijn, want de hemel ligt als een loodzware deken over een stille, klamme wereld. De man staat stil en legt een pijl op zijn boog.

20. Een nieuwe meester van Johan Klein Haneveld
Ik vond de man aan de oever van de asfaltrivier, verborgen tussen het verdorde gras en de kale struiken, met een geelbruine doek als een tent over zijn hoofd en zijn lichaam. Hij zat op één knie met een jachtgeweer in zijn handen, een oud wapen, maar met zorg gerepareerd en gepoetst.

21. Scherprechter van Jorrit de Klerk
Tess staarde naar de display vol geprojecteerde pixels van een dodelijk buiten, de ogen wijd open, de irissen twinkelend in diep oker door de digitale weerspiegeling van de planeet. Ze beet een beetje op haar onderlip, en als ze dat deed kreeg ze deukjes in haar wangen. Het gaf haar iets onschuldigs.

22. De maan en Mars en daar voorbij van Tais Teng
Toen Jorge ontwaakte, projecteerde zijn smartphone Mirabels gezicht vlak boven zijn hoofd. Ze had haar prachtige lippen in een kus getuit. #demooistenachtvanmijnleven deelde een knipperende hashtag met wel twaalf hartjes mee. #jammerdatjenietmeewilde. Deze hashtag was van een kwartier later.

23. Architeuthis van Ursula Visser
Een heldere druppel zweet valt van het gezicht van Kapitein Robert Hendricx. Geluidloos ploft het uit elkaar op de witte vloer van het benedendek. Hij ziet het niet, zijn ogen gefixeerd op het delicate werk dat al zijn aandacht nodig heeft.

24. De Vulkaantemmers van Hoog-Holland van Tais Teng en Jaap Boekestein
De ochtend voor Mudrost haar vertelde dat de wereld binnenkort zou vergaan, leidde Dorianne de president van Mexico rond over de top van Hoog-Holland. De president-voor-het-leven kon zich laten voorstaan op illustere voorouders, niet minder dan zes generaties drugsdealers.

25. Een oase van herstel van Floris M. Kleijne
Je had dit moeten zien, Rianne. De reusachtige transportband tilt de brokstukken uit de Atlantische Oceaan, laat ze naar de kustvlakte van Mauritanië klimmen. De snelwegbrede band verdwijnt over de horizon. Ik kijk toe vanaf het observatieplatform.

Wil je lezen hoe deze verhalen verder gaan? Je kunt de bundel ‘Voorbij de storm’ bestellen bij elke (online) boekhandel en bij de uitgever:https://www.uitgeverijmacc.nl/product/voorbij-de-storm-diverse-auteurs/

One thought on “Schrijver van de maand November 2020: Johan Klein Haneveld

  1. Pingback: Nu te bestellen: verhalenbundel Voorbij de storm | Eowen.nl

Reacties zijn gesloten.