Hilda Spruit- Verschijningen

Het leven van Merthe leek weer bijna normaal te zijn, totdat ze in eens weer dingen begint te zien. Geesten, rare dromen en ook visioenen, teisteren haar elke dag. Ze is deze gave liever kwijt, het eist zijn tol. Voor haar begint het aan te voelen als een vloek. Er verdwijnt een meisje van haar leeftijd spoorloos en ze probeert uit te vinden, wat haar gave haar probeert te vertellen. Zal ze op tijd zijn om het meisje levend terug te vinden? En krijgt ze haar gave onder controle? Haar vriendinnen staan haar ook weer bij.

Ze roept hulp in van een medium , die je kent uit het vorige boek. Er zijn zo nu en dan wat kleine hints naar dat boek. Ik zou die zekere eerst lezen, vanwege Merthe haar geschiedenis. Het geeft een soort van Ghosthunter gevoel, je wilt weten wat er aan de hand is. Ik hou van deze sfeer.

Het boek moet op gang komen, maar bouwt op, naar een heel spannend plot en einde. Ik vind dat origineel bedacht en in elkaar gezet. Als lezer puzzel jezelf ook mee, maar hoe de vork in de steel zit, daar kom je echt laat pas achter. Knap gedaan, het plot is dus niet voorspelbaar.

Ik had wel een puntje van irritatie/gemixte gevoelens: het personage Anouk. Het is zo’n meisje waar mijn haren van overeind gaan staan. Maar in dit boek doet ze iets onvergeeflijks en daar hou ik niet van. De auteur weet de omstandigheden wel te verzachten en het een plekje te geven, maar over 10 jaar, weet ik nog wat Anouk heeft gedaan. Ik kán het dit personage, niet vergeven. Dus ik was eigenlijk best boos op Anouk. Als de auteur dit zo bedoeld heeft vind ik het wederom knap, mij boos krijgen, dat lukt niet snel. Tegen het einde van het boek zakte de boosheid tegen haar weer af. Anouk heeft ook veel aan haar hoofd, maar is ook hardleers. Het verhaal sleept je mee door allerlei emoties. Het heeft me dus geraakt.

Wat leuk is, zijn de app berichtjes tussendoor, deze worden weergegeven inneen tekstwolkje, dus weet je meten dat het om een appje gaat. Het lettertype vind ik lekker lezen, de hoofdstukken niet te lang. En de cover, die hele sfeer en dat meisje, kan ik zo in het boek plaatsen. Het uilenoog valt na het lezen, ook meer op. Maar de grafstenen en het bos, zijn ook onderdeel van het verhaal. Een cover waar heel erg goed over na is gedacht! Dit boek krijgt van mij een cijfer 8, dat zijn 4 ****.