Nadine Swagerman- Één waarheid

Laura stort in, als ze haar ouders verliest. Na de dood van haar broertje, kan ze deze klap niet meer verwerken. Haar ouders zijn vermoord, maar van de dader ontbreekt nog elk spoor. Laura wordt opgenomen in een kliniek. Ze zit tussen vrouwen en meisjes, die psychische problemen hebben. De een is nog gekker dan de ander…… Ze hoort er niet thuis, ze wil er meteen weer weg. Maar ze maakt toch vrienden.

De andere verhaallijn is die van Joritt, hij loopt stage in de kliniek en heeft meteen een klik met Laura. Ze heeft een bijzonder verhaal en hij besluit om haar te helpen. Hij wil uitzoeken wat er gebeurt is, zodat zij het gebeuren kan afsluiten en verder kan met haar leven.

Langzaam ontrafeld het verhaal zich en blijkt het een goed in elkaar zittend verhaal te zijn. Psychologisch gezien is het echt goed in elkaar gezet. Toch voel je als lezer, de hele tijd, dat er gewoon dingen niet kloppen. Het werkt naar een einde toe, die je dan wel ziet aankomen. Maar het zit zo goed in elkaar, dat je toch gaat twijfelen. Het zet je op het verkeerde spoor. Het verhaal speelt met je. Dat is erg fijn. Het is eerder mysterieus, dan heel erg spannend. Ik zou het een mysterieuze psychologische jeugdthriller willen noemen.

Het is een verhaal over vertrouwen, mensenkennis, zelfkennis, verdriet, familie, vriendschap en jaloezie.

Maar bovenal gaat het over de waarheid. Als lezer ga je aan alles twijfelen.

Korte hoofdstukken, leest vlot. 4****.