Jaap Boekesteijn- De dodenleefster

In het New Orleans van de 19de eeuw, wordt Madame wakker in het holst van de nacht. Ze neemt het lichaam over van een overleden vrouw. De geliefde van een wel heel bijzondere Creoolse man. Hij is een albino en houdt er een duur en apart leven op na. Al snel komt ze in een voor ons vreemde wereld terecht : ze kan veranderen, in het lichaam van een overleden vrouw en zich 1 nacht, echt levend voelen. Als haar vloek of zegening ( ze weet niet, hoe ze het moet noemen) uit is gewerkt, verandert ze steeds weer in een afzichtelijk monster. Ze wil zo graag leven, lief hebben en dingen ontdekken, dat ze zich maar overgeeft, aan haar duistere en eenzame bestaan. Het zorgt voor liefdevolle momenten, maar het kan ook vreselijk mis gaan. En kan ze zichzelf terugvinden, tussen de herrinneringen van een ander? Of raakt ze zichzelf voor goed kwijt? Ze leeft in de schaduw, heeft veel geheimen.

Dit boek is echt enorm origineel. Het verhaal, heeft een duister horrortintje. Maar… er zit toch ook veel menselijkheid in. Wat is menselijkeheid? Wat heb jij nodig om je mens te voelen? Het zet je echt aan het denken. Het is een rollercoaster, kwa gevoelens. Je hebt geen idee, wat er aan zit te komen. Het is soms echte horror, dan weer bijt je de nagels van je vingers af… En op een ander moment voel je medelijden. Het gaf mij het Frankenstein gevoel, maar op een heel andere manier. New Orleans is ook de perfecte setting, voor een duister verhaal.

Het is geschreven in soms vrij lange hoofdstukken. Lettertype, leest goed. En die cover! Die past zo goed bij het verhaal. Ik hou echt van covers, die zo uit het verhaal, lijken te zijn weggelopen! De cover is net zo duister als het verhaal. Dat is zeker waar. De titel springt er uit. Prachtig! Het kijgt van mij 5*****.