Shelena Shorts- Momentum

Toen ik de cover zag van dit boek, moest ik het lezen! Het is een mooie cover en doet magisch aan. Maar het verhaal bevat geen magie. De zandloper wordt wel duidelijk later en past goed in het verhaal.

Het verhaal is een romantische young adult met een vleugje fantasy.

*als je onsterfelijk bent, wat is het leven je dan waard?* Dat is een prachtige beschrijving van de rode draad in dít boek. Wil jij eeuwig leven? En hoe zal je leven er dan uitzien?

Sophie is een meisje, die een teruggetrokken léven lijdt. Ze gaat in haar laatste jaar, niet naar een fysieke school, maar leert online. Ze heeft bijna geen vrienden en kent bijna niemand. Als haar moeder besluit te verhuizen naar San Francisco, staat haar léven op het punt om voorgoed te veranderen.

Haar auto wordt geraakt door een knappe student met een peperdure auto: Weston. In het begin wil ze niets met hem te maken hebben, maar hij heeft iets bijzonders en ze kan hem niet meer loslaten. Ze wil weten wat zijn geheim is, want dat er iets met hem aan de hand is, wordt al vrij snel duidelijk.

Het verhaal is romantisch, maar hééft pas echte spanning tegen het einde. Daarvoor is het vooral mysterieus. Ik had veel meer spanning verwacht. Maar de auteur kreeg mjj aan het zwijmelen en dat lukt iemand niet snel, in mijn geval.

Maar ik vond het behoorlijk op Edward en Bella lijken, van Twilight. Alleen is Weston een koele kikker, op het eerste gezicht en kreeg ik het niet echt warm van hem. Maar hun momentjes samen deden dat wel. Sophie is ook best naïef en eenkennig. Ze vertrouwd bijna niemand, maar hem wel meteen. Ik zag echt Edward en Bella voor me. Persoonlijk hou ik er niet van, als ik met mijn gevoel naar een ander boek terug word gestuurd. Later kreeg ik ook nog eens het Fallen gevoel. Dat voelt niet origineel. Weston zijn toestand is wel origineel, dat moet ik er wel bij zeggen. Maar ik had de hele tijd het gevoel dat ik het al gelezen had. Dat raakte ik maar niet kwijt.

Het einde is open, geen enorme cliffhanger. Het kan hierna over en uit zijn. Maar er komt een deel 2. En ik heb ook al een idee, hoe het dan verder gaat. Als dat zo is, dan is het heel voorspelbaar. Maar ik kan er helemaal naast zitten. Ik ben er dus erg benieuwd naar!

Aanrader voor Twilight en Fallen fans. Die gaan er van smullen en zullen de vergeljkenissen echt gaan zien. (Maar ik irriteerde me daar dus aan).

Het leest vrij vlot, maar het was niet helemaal mijn ding. Ik geef het boek 3*** omdat ik ervan ging zwijmelen.

Advertenties

Johan Bakker – One-way trip to Mars

Ik had het boek al in het Nederlands gezien op diverse evenementen. De engelse vertaling mocht ik lezen, via uitgeverij Aspekt. Ik ben altijd benieuwd naar verhalen die zich in de ruimte afspelen.Dit is een soort reisverslag van een aantal Atronauten, die een reis naar Mars gaan maken. En wie weet zijn zij het begin van een succesvolle kolonie op de rode planeet. Het begint ook op een race naar Mars te lijken. Want er zijn veel landen, die er als eerste willen zijn.Je gaat mee op reis en ziet hoe het is voor de astronauten, al vanf het moment dat hun namen bekend worden. Journalisten zitten achter een goed verhaal aan. Tijdens de voorbereidingen, geven ze interviews af, wordt er veel gesproken en geoefend. Het verhaal komt hierdoor niet echt op gang. Wel is het heel erg interessant om te zien, hoe het zou kunnen verlopen in de toekomst.De lancering, de reis naar Mars toe, zorgt voor problemen en en aantal ongemakkelijke momenten. Op de planeet zelf komen ze voor de keuze te staan: zijn ze menslievend of niet meer? De mensen op aarde bemoeien zich overal mee, zij moeten maar luisteren en doen wat ze gevraagd wordt. Ondertussen hebben ze alles voorgoed achter zich gelaten op aarde. Op aarde zijn ze de astronauten nog lang niet vergeten. En zeker 1 person of meer, heeft daar een goede reden voor.Het Engels leest makkelijk en vlot.En de vraag is: verlies je, je menselijkheid niet, als je niet meer op aarde bent? Er nooit meer een voet op de aarde zult zetten?Ik vond het een interessante kijk op de toekomst en geef het boek 3***.

Joke de Meyer- Dodelijk Spiritisme

Dit verhaal neemt je mee, naar een oud familie-huis. Een huis met een geschiedenis, maar het schijnt er ook te spoken.

Virginie erft het huis en wil er gaan wonen. Maar meteen op haar eerste dag, loopt het uit de hand. Er wordt een lijk gevonden op het landgoed. Niemand lijkt er iets van af te weten, dit was niet het eerste slachtoffer. Doen de geesten het? Is Virginie niet welkom? Of zit er een wraakzuchtig familie lid achter?

Het leest vrij vlot. Je komt wel wat Vlaams klinkende uitspraken tegen,zo nu en dan. Deze kun je opzoeken of zelf invullen. Het heeft zijn charme.

Het is geen horror, meer een misdaadthriller op de Agatha Christie en Baantjer manier. En als er een butler was, dan zou je hem als de dader zien. Je kunt meedenken als een detective. Helaas had ik vrij snel door wie de dader was. Maar dat kan ook geluk zijn, ik zit er namelijk bijna altijd naast. Nu niet.

Er staat veel dialoog in, ze,praten behoorlijk veel. Het is niet echt super spannend, maar juist mysterieus. Je wilt deze zaak ook oplossen.

Er zit een spiritueel tintje aan, maar dat is maar een klein beetje. Veel personages, die Je allemaal in de gaten moet houden.

Ik geef het boek 3,5 sterren. Cijfer:7

Martin Osterdahl- vraag niet om genade

Pashie en Max zijn stapelgek op elkaar. Ze verdwijnt ineens van de radar en Max gaat haar zoeken. Ze was op het spoor gekomen van een zeer gevaarlijk persoon. Een cyberaanval wist alle telefoons op datzelfd moment. Zweden is in gevaar, maar Pashie is belangrijker voor Max. Max is een sterke kerel. Een actieheld zou hij kunnen zijn, mocht het verfilmd worden.

Het nu is verbonden met het verleden en Max komt daar ook achter. Zijn familiegeschiedenis is er ook een, waarvan hij flink schrikt.

Niet alleen Zweedse namen en plaatsen komen er voorbij. Maar ook veel Russische. Echt onuitspreekbaar. Dan ben je mij echt kwijt, omdat ik het wil kunnen uitspreken.

Veel personages, die ik niet echt leerde kennen en geen gevoel bij kreeg, op Pashie na dan.

Het boek leek me vooraf erg spannend. Maar ik vond niet de spanning die ik in een boek zocht. Er zijn veel gesprekken en uitleg.

Het terug denken naar 1944, begreep ik ook niets van (heel lang), en dat zorgt ervoor dat er nog minder vaart in zit.

Ik heb weleens een goede Scandinavische thriller gelezen. Maar lees ze niet vaak. Ik viel voor de beschrijving van dit boek. Dat had ik beter niet kunnen doen.

Na 80 blz had ik willen stoppen. Na 200 blz wou ik de handdoek in de ring gooien. En daarna bleef het een doorploeterboek. Er kwam iets meer spanning in, maar veelste laat en mijn gevoel was echt: stoppen!

De stukjes van Pashie, daar keek ik echt naar uit. Deze sterke vrouw was het lichtpuntje in dit verhaal, voor mij.

Dit was absoluut mijn boek niet. Ik heb boek 2 ook nog. Voorlopig lees ik die niet. Ik weet na het dichtslaan van dit boek al bijna niet meer wat ik las. Alleen Pashie zal ik onthouden.

Het krijgt van mij een cijfer 5. Dat zijn 2.5 sterren.

Jonas Karlsson- Het circus

In dit boek gaat een jonge man met een van zijn weinige vrienden, naar het circus. Zijn vriend Magnus doet mee aan een goochelact en verdwijnt spoorloos. Hij snapt er niets van, waar is hij gebleven? Is hij dood of leeft hij nog? Hij krijgt steeds vreemde telefoontjes van iemand die niet praat. De persoon aan de andere kant van de lijn begint muziek te draaien. En hij geeft antwoord met een ander liedje. Hij blijft zoeken naar Magnus, maar wat als hij echt verdwenen is? Hoe kan hij zijn vriend weer terughalen?

Ik had een heel ander verhaal verwacht. Werd op het verkeerde been gezet. Spannend is het niet, maar er hangt wel een vreemd mysterieus sfeertje in het hele verhaal. Ik las het boek ook vrij snel uit. Grote letters, weinig tekst op een bladzijde en het formaat is die van een pocket. Korte hoofdstukjes, waardoor je er doorheen vliegt.

Ik had een thriller verwacht. Maar het is meer een mix tussen een mysterie en psychologische roman. Wat me eigenlijk wel beviel!

Leest echt bijzonder vlot. De personages communiceren soms via muziek. De titels van een liedje of de tekst gebruiken ze om vragen te stellen en antwoord te geven. Dit is erg bijzonder. Muziekstijlen die ik niet ken, kwamen ook voorbij. Het is origineel en apart.

Als je het boek dichtslaat, ben je even helemaal De weg kwijt tussen realiteit en fantasie. Je komt er laat achter hoe het hoofdpersonage heet, want dat is echt niet duidelijk. Ik heb nog terug gebladerd. Maar hij blijft meen mysterieuze jonge man. Maar ergens ook geniaal bedacht. Want Het bleef aan me knagen. Dacht dat Ik iets gemist had.

Heerlijk luchtig tussendoortje. Ik geef het 3,5 sterren. Maar weet eigenlijk niet in welk genre het thuis hoort. Dus ik ga voor een mysterieuze roman. Lol.

Gerrit de Moor -De D-app

In dit verhaal volg je Stef en Lize. Je volgt ze vanaf het einde van hun schooljaar, hun zomerbaantjes en daarna weer naar school. Ze krijgen dan een opdracht om een App te ontwikkelen. De twee vrienden zitten niet bij elkaar in het groepje, maar gaan enthousiast aan de slag. Pete is een probleem leerling en hij doet de hele tijd dwars. Hij lijkt ook wel drugs te dealen en gaat met foute figuren om. Op school gedraagt hij zich vreemd. De lerares ICT pikt veel van hem. Als hij zijn App presenteert is het hek van de dam. Hij zit zwaar in de problemen en verdwijnt van school. Wat is er met hem gebeurt? Dat wordt duidelijk als hij een hele tijd later weer opduikt.

Wat de D-app is, kom je vrij laat in het boek achter.
Het is een kijkje in het leven van twee scholieren, die zich zorgen maken over een klasgenoot, maar ook genieten van het leven en muziek.
Deze young adult is een fijn boek om tussendoor te lezen. Het komt soms een beetje kinderlijk over, terwijl de personages toch al op de hogere school zitten volgens mij.
Ik vond het verhaal Soms erg technisch, maar wel interessant. Ook vond ik het niet spannend. Tegen het einde kwam er wel een beetje spanning in. Maar in mijn ogen te laat en ook vrij voorspelbaar allemaal. Het was dus niet mijn boek.
Ik geef het een 5.5, afgerond zjjn dat net geen 3 sterren.

Peter Varg – De weerbeer ( boek 2,kukulkans meesterplan)

Na het eerste boek was ik nieuwsgierig naar het vervolg. Hoe gaat het verder met Peter, die zijn geest deelt met een demon en zijn vrouw Monica, met speciale krachten?

Ze gaan verder met hun queste en willen het kwaad een halt toeroepen. Ze komen door steden en bij aparte volkeren terecht. Bijvoorbeeld een familie van beserkers.

Erg mooi vond ik de weerberen. Ze zijn zo krachtig en groots. Mooi op papier gezet.

Er komen zoveel goden en magische wezens voorbij, dat ik echt geregeld de kluts kwijt was. Ze vertellen bijna allemaal hun verhaal. Dit was me allemaal teveel. Noorse goden , Lucifer en nog veel meer. Soms zijn er ook flashbacks.

Het voelt aan als een mythe, waarvan de geschiedenis zich blijft herhalen. Alles staat al vast in de sterren. Het is het lot.

Ik geef dit boek ook weer 3***, het is echt niet helemaal mijn ding. Teveel namen en personages. Toch vond ik de stukjes over de weerberen en Monica en peter erg goed. Het kwaad komt voor hun heel dichtbij en hun wereld lijkt verloren.