Jolanda Zuydgeest- Jolien en Jef: De spelletjes opa

Jolien gaat vaak naar haar oma. Haar oma woont in een verzorgingstehuis. Samen met Jef, komt ze regelmatig in de gemeenschappelijke zaal, daar zit altijd een oude man. Hij is dol op kaartspelletjes. Ze noemen hem opa. Jolien is de saaie kaartspelletjes al snel zat en als ze opa beter leert kennen, krijgt ze een heel goed plan, om hem een nieuw spel te laten doen. Hiervoor moet ze eerst geld hebben. Stap voor stap en met het nodige avontuur en kattenkwaad, komt ze dichter bij haar doel. De buren zijn er alleen niet zo blij mee… Hetis nog maar de vraag of haar plan(netjes) gaan lukken.

Het is wel een verhaal van deze tijd. Eenzame ouderen, die weinig weten van de hedendaagse technologie.

Er zit humor in en zo nu en dan een leuke tekening.

Het leest lekker vlot en smaakt naar meer.

Jolien en Jef zijn beste vrienden, maar er zit veel in dit verhaal dat je kunt herkennen. Dat maakt het juist leuk!

Leuk voor jong en oud, om te lezen. Het is officieel een kinderboek.

Het krijgt van mij een cijfer: 7 (dat zijn 3,5 sterren).

Doctor Who- The Tardis Database

In dit boek krijg je echt alles te zien over waar de Tardis is geweest. Welke wezens, mensen en planeten, zijn er op zijn pad gekomen? Er staat niet veel in over de Tardis zelf, volgens mij, weet niemand echt alles over dit ruimte en tijdreis-schip. Je komt er wel achter, waar de Tardis zijn kracht vandaan haalt. Je reist naar andere planeten, andere doctors en komt vrienden en vijanden tegen. Prachtige foto’s uit de serie, vullen het boek helemaal aan. Het kleurgebruik is ook erg mooi en verfrissend.

Toch had ik stiekem gehoopt op allerlei geheimen van de Tardis. Maar je duikt echt de database is van de Tardis. En alle informatie over zijn avonturen, zijn daar in opgeslagen. Evenementen, gebeurtenissen, alles komt voorbij. Hierdoor is het een erg informatief boek. Lees het wel na het kijken van de serie, want er staan veel spoilers van de serie in.

Het loopt tot en met de avonturen van de 11de doctor, de enige serie die ik helemaal gezien heb. Want hij was echt mijn doctor, de rest heb ik weinig mee.

Dit is een boek Voor de echte Whovian. Voor mij was het een leuk tussendoortje, om nog eens door te bladeren, als ik iets wil weten. Het is niét echt een leesboek, maar wel een écht informatief boek.

Als je sommige afleveringen niet gezien hebt, komt het als een soort samenvatting over en ben je helemaal bij, wat er zich afgespeeld heeft in het Whoniverse.

Het krijgt van mij 3***.

Gastrecensent Rebbeca Gubbels over: De Korf

Gastrecensent Rebecca Gubbels over: De korf

Verwoesting, tijdreizen en oorlog.

Dit is mijn eerste ervaring met het genre dystopisch en niet dat het slecht is maar het is niet mijn genre.
Het boek begint al gelijk voor mij met een bekende plek dus er kwam gelijk een beeld in mijn hoofd rollen, heerlijk vind ik dat.

Ondanks dat het verhaal heerlijk leest had ik wel wat moeite met de verschillende tijdzones en de hoeveelheid personages die in het boek voorkomen. Het boek is sterk geschreven en de personages zijn dat ook. Ondanks dat het wat lastig lezen was op sommige punten wou ik wel doorlezen en weten hoe het afliep.

Helaas was het einde voor mij erg abrupt en kan ik er vrij weinig mee dat is erg jammer nu weet ik nog niet of het is gelukt.

In het verhaal gebeurd veel en de personages maken allemaal andere ontwikkelingen door. Het is spannend, de spannig is door het verhaal heen voelbaar waardoor het op geen een moment saai wordt. 3***

Ben Bokhout- De Elfsteen

In Groot Walburcht krijgen ze binnenkort onverwacht bezoek, van een schip met Elfen. De hele stad us en rep en roer,want hoe gaan ze dit bezoek tot een goed einde brengen? Er zijn dingen gaande in de stad, die om verder onderzoek vragen en opgelost moeten worden, voordat het uit de hand loopt. Windjir speelt hier een grote rol. Ze willen hem weg hebben.

Het verhaal begint pas echt (dat vind ik) met de vondst van een aparte ruimte. Een soort zaal, waar een vreemde tafel staat. De kamer word onderzocht en er gebeuren vreemde dingen. Het lijkteen bijzondere vorm van magie te zijn.

De titel is meteen een belangrijk stuk van het verhaal. Als de elfsteen wordt gestolen, staat de wereld op zijn kop.

Piraten zitten er ook in, ik ben er dol op. De zee, komt voor in het verhaal, op de achtergrond en soms op de voorgrond.

Dit boek is een omnibus. Er staan 3 boeken in, die samen de trilogie De elfsteen vormen.

Het is een dikke pil van bijna 800 blz. Het formaat vind ik een beetje onhandig.

De hoofdstukken zijn gewoon te lang. Je leest niet zomaar even een hoofdstuk. Dit is een fantasy verhaal waarbij je in alle rust moet kunnen lezen.

Er zijn veel personages en er komen veel magische wezens in voor. Dwergen, elven, tovenaars, draken, nimfen, het boek zit er vol mee. Maar veel personages, komen maar eventjes voorbij. Je vraagt je af, wat ze met het verhaal te maken hebben. En ook: waar zijn ze gebleven?

Soms staan er woorden cursief gedrukt. Je kunt soms opmaken wat de betekenis is, maar vaak ook niet. Ik mis echt een verklarende woordenlijst en een namen en plaatsen lijst. Ik wist af en toe niet over wat en wie ik aan het lezen was, dat haalt mij uit mijn concentratie. Het is ook geen wonder, dat ik echt heel lang over deze omnibus gedaan heb. Er staat ook veel tekst op 1 blz en dat voegt mij totaal niet. Het kan een boek maken of breken. Mijn boek is het dus niet.

Het heeft veel vanwat ik in een fantasyboek zoek, maar moest echt op gang komen en dat duurde echt te lang.. Er gebeuren veel dingen, maar de auteur schrijft erg gedetailleerd en dan zakt de spanning weg. Spannend is het zeker niet het hele boek, het is af en toe gewoon helemaal verdwenen. Ik kreeg er een middeleeuwens gevoel bij. Het voelt aan als historische fantasy. Alsof het in een ver verleden afspeelt.

Maar te veel details, halen de vaart uit het verhaal. Dat is hier wel, in alle 3 de delen aan de gang. Ik moest flink doorploeteren, zeker in het begin (tot ver over de 250 blz). Naarmate het verhaal vordert, ben je blij dat je het niet hebt weggelegd, want je wordt meegenomen naar een prachtige, magische wereld. Maar dat had echt sneller gemogen! Dan is het leesplezier echt al flink gedaald, helaas.

Heel leuk vond ik de gedichtjes. Soms met een apart thema, maar het voelde aan als een soort pauze. Even adem halen. Een rustpunt, waar ik dan echt van kan genieten.

Achterop het boek staat leeftijd: jongvolwassene tot 80+. Maar ik vind het geen young adult. Daar is het te ingewikkeld voor. Het is echt een boek voor de doorgewinterde fantasy lezer en dan nog moet het je pakken. Het is moeilijk te lezen voor beginners, zelfs ik, als fantasy-verslinder, had er flink wat moeite mee. Ik werd het verhaal niet snel ingetrokken. En met fantasy wordt ik liever vanaf het begin gegrepen.

De hele opbouw, daar had ik eerder wat van willen zien. Het kwam voor mijn gevoel echt te laat, eigenlijk had ik dat met het hele boek. Het begin had korter gemogen, om je als lezer vast te houden. Het leest erg intensief op deze manier. En ik was ook steeds na 40 tot 50 blz klaar met lezen. Het is geen pageturner, door de langzame opbouw.

Het einde vond ik mooi en goed. Ik heb er helemaal vrede mee.

Toen ik het boek uit had, was ik al veel van wat ik had gelezen vergeten. Het is geen boek dat me bij zal blijven helaas. Het was gewoon mijn ding niet. Ik kan het dan ook geen voldoende geven. Als ik aan een cijfer denk. Is het een 5,5. Net geen 3 sterren, maar 2.75 sterren. Maar ik rond het af naar 3, omdat ik van sommige stukken echt heb genoten. 3***.

Megan mcdonald – Stink and the graat Guinea ping express

Als er cavias in voorkomen, moet ik het boek hebben. Dus ook deze! Heel blij dat ik hem heb gekocht. Een heel leuk verhaal over deze eigenwijze, vrolijke dieren. Een Engelstalig kinderboek.

Stink en zijn vrienden: Webster en Sophie, komen ineens een paar cavias tegen, als ze een grote muur aan het bouwen zijn. Ze brengen ze naar de dierenwinkel, daar blijkt chaos te heersen. Er lopen 101 cavias los. Waar moeten deze dieren heen? De winkel is te klein en ze verdienen allemaal een lief baasje. Samen met de winkeleigenaar gaan ze op een roadtrip, om de cavias weg te brengen naar een opvang. Een krap busje, cavias die overal heen en weer lopen, het zorgt voor een groot avontuur. Onderweg beleven ze allerlei dingen en vinden ze ook nog eens nieuwe baasjes voor een aantal cavias. Maar soms kiest een cavia zijn mens. ( in het echte leven is dat bij mij echt gebeurd).

De illustraties zijn echt heel erg leuk en hilarisch. Het gammele busje heet niet voor niets squeels on wheels.

Lukt het ze om alle cavias een nieuw huisje te geven? En hoe hou je 101 cavias in bedwang?

Leuke weetjes over cavias komen er voorbij.

Ok het feit dat elke cavia anders is, qua persoonlijkheid, is veel aandacht voor.

Een leuk avontuur met veel dierenliefde.

3.5 sterren.

Jenne Simon- Riverdale student handbook

In dit Engelstalige boekje, staat alles wat je moet weten over Riverdale High School. Vaak met commentaar van 1 van de leerlingen. Ze hebben allemaal hun eigen handschrift. Dit exemplaar is overduidelijk van Cheryl Blossom. Als je haar personage kent, dan herken je haar in haar uitspraken, op papier. Ze geeft commentaar op alles en iedereen. Ze wil mensen ook waarschuwen voor het stadje.

Het is echt opgezet als gids voor de school. De bekende studenten en leraren komen voorbij. De liedjes die je mischien kent uit de serie, komen als songtekst voorbij. De dood van Jason Blossom en alle gevaren die Riverdale teisteren. Football en cheerleaders.

Het leukste is dat het gedetailleerd is. Zelfs de reclame advertenties zijn van bedrijven in Riverdale. Maar alle duistere zaken komen even voorbij en ook alle ouders, Pops en de Serpents.

Ook staat er een soort geheimtaal in. Ik heb geen idee wat dat betekent. Het is een leuk hebbedingetje voor de echte fan. Anders vindt je er weinig aan denk ik.

De cover heeft mooie gouden letters opgedrukt, maar ook een rand, waardoor het bijna een echt gebonden boek lijkt te zijn.. Hierdoor krijgt het een jaarboek gevoel. Ook het logo is met goud bewerkt.

Het is een grappig boekje, met heel veel foto’s.

Het krijgt van mij 3 sterren.☆☆☆.

Gastrecensent Daan van Rossum over: Over wezenloze zielen

Een duister sprookje. De rest van het boek gaat over het meisje Sieglinde, ze is een meisje van 19, met haren als koren en ogen zo groen als lenteblaadjes en woont in het dorpje Flustern. Ongeschikt voor het huwelijk begint ze als dienstmeid in het nabijgelegen kasteel Nebelburg bij de duistere vervloekte graaf van Schwarzfrost waarover de meest verschrikkelijke verhalen de ronde doen. Zij is de uitverkorene om de vloek van de graaf te beëindigen. Gelukkig is ze totaal niet bang aangelegd en behoorlijk brutaal en komt ze tijdens haar zoektocht in het zwarte woud die steeds duisterder wordt de meest bijzonderste personages tegen zoals geest, heksen, nimf, faun en nog veel meer.

Het begint met proloog met een beschrijving van een legende.

De cover is prachtig, zorgt er echt voor dat je nieuwsgierig wordt naar de magische uitstraling en de wolf die je erin verwerkt ziet staan. In het begin vond ik de schrijfstijl beetje ouderwets ( woorden die gebruikt worden zoals eender, apprecieerde , misnoegd , ontsteld, ettelijke, hachelijk, existentiële ). Toen ik de proloog las dacht ik wel even hoop dat dit niet de stijl van het boek is. Maar de proloog is echt een een vertelling van een stukje sage. Het begin van een duister sprookje. Het enige wat ik minder vond in het begin is dat er erg veel en uitgebreid beschreven werd, waardoor de zinnen erg lang waren, had ook daardoor iets moeite om door te lezen. Maar later werd dat gelukkig iets minder en in de loop van het boek begin je steeds meer connectie te krijgen met de hoofdpersoon. Af en toe wel wat scènes best wat luguber beschreven, maar uiteindelijk krijg je het gevoel dat je wil lezen hoe het verder gaat en ook de magie en de originaliteit van het verhaal neemt je mee en voordat je het weet is het uit. Ik vind ook de namen van de personages en namen van de rivier en het plaatsje erg origineel en leuk bedacht. De opmaak is ook mooi gedaan, elk hoofdstuk springt de eerste letter er vergroot uit. Heerlijk dat de hoofdpersonage lekker van zich afbijt, echt een verademing om te lezen.

3.5 sterren

Cassandra Clare & Joshua Lewis- The shadowhunter’s codex

Dit Engelstalige boek is het boek dat een shadowhunter krijgt om alles te leren over hun wereld. Er staat echt van alles in. Van wapens tot geschiedenislessen. Alles over demonen, verschillende soorten wezens en vol met tips en weetjes.

Het leukste is het commentaar van Clary, Jace en Simon. Herkenbaar aan hun verschillende handschriften. Ook Magnus moet zijn mening nog even verkondigen. De bekende personages steken de draak met elkaar of met de codex. Het is enorm grappig. Elk deel eindigt met een soort overhoring, waar ook hilarische antwoorden op komen. De illustraties zijn echt heel erg mooi. Maar de stof en de informatie doen aan als een lesboek en het leest daarom niet echt vlot. Veel dingen weet je dan ook al, net als de personages. Dan wil je bijna zelf erbij schrijven : ja echt codex? Duh.

Clary tekent ook hier en daar wat en dat maakt het wel een stuk leuker. Maar het is niet echt een lekker leesboek, wel een hebbeding voor de fans, die van de humor tussen de personages houden. Het is echt comedy af en toe.

Ik geef het 3***.

Merel De Keyzer- Over wezenloze zielen

Sieglinde heeft geen veelbelovende toekomst in het verschiet. Ze zal nooit in het huwelijk treden. Ze mag werken in het kasteel van een graaf, waar de vreemdste verhalen over rond gaan. Ze heeft er helemaal geen zin in, maar besluit om de baan toch aan te nemen. Eenmaal daar, neemt haar leven een andere wending. Het kasteel en de bewoners, geven je meteen een akelig gevoel. Het schreeuwt gewoon: maak dat je weg komt, nu meteen!

Het speelt zich af in het Zwarte Woud, als je er zelf geweest bent, dan snap je de hele sfeer wel. Ik kreeg echt dat gevoel van het dichte Woud, het gevoel dat er weinig mensen in de buurt waren en dat de bomen oneindig zijn. De bergen, die kwamen niet erg over tijdens het verhaal, alleen dat het kasteel op een berg staat. Het dichte woud gevoel, neemt het over. Ik kan me niet herinneren, dat het personage bergop of bergafwaarts heeft gelopen. Het beklemmende gevoel van het woud en het kasteel overheersen. Dit zorgt wel voor een sfeer waar ik van hou.

Ik had eigenlijk meteen door hoe de vork in de steel zat en dat het een heel duister sprookje was. (een horror vs fantasy sprookje).

De schrijfstijl was helemaal mijn ding niet. De taal doet nogal ouderwets en deftig aan, wat op zich wel bij de sfeer in het verhaal past, maar gewoon niet fijn leest. Ook staan er in deze oude versie die ik las, veel dubbele woorden. De auteur gebruikt het woord Haar, echt enorm vaak, soms tot 3x in 1 zin. Het viel gewoon op. Het ging mij wel irriteren. Er is iets met de schrijfstijl, waardoor ik geen band kreeg met de personages, het schiep juist steeds meer afstand.

Sieglinde is best grof gebekt, daar hou ik wel van, ze is ook best een volhouder.

Het verhaal is niet echt spannend, komt heel langzaam op gang, tot over de helft gebeurt er niet zo heel veel, daarna komt er magie om de hoek kijken en gaat het steeds meer een duister sprookje worden. Het heeft iets weg van Assepoester, maar zij werkt niet voor haar stiefmoeder, maar voor een Beest.

Het is een voorspelbaar verhaal. Alles wat het hoofdpersonage doet, lukt. De opdrachten die ze moet vervullen, gaan haar vrij makkelijk af. En dan is er 1 opdracht, dat ze iets moet opduiken uit een meer. En daar heeft ze iets voor nodig, zodat ze onderwater kan ademhalen. Dat is echt vergelijkbaar met Potter. Er zit ook een stuk in dat gaat over een bal, waar ze gaan dansen. Dat bal doet me denken aan een van mijn meest favoriete verhalen ooit.

Het verhaal begint steeds duisterder te worden, maar eindig best abrupt. De laatste scene, ging te snel voorbij, maar had nog wel een verrassing in petto. De graaf geeft me een Beest gevoel ( van Belle), maar Sieglinde is zeker geen Belle.

Het is duidelijk mijn boek niet. Ik zit op een cijfer 5 tot 5,5 ongeveer . En dat zit tussen de 2,5 en 3 sterren in. Het is voor mij niet voldoende, het verhaal had veel meer kunnen worden. Jammer, maar helaas.

Dit boek is geschreven, door een jong meisje. Ik vind het heel knap, dat je dat durft en doet op zo’n leeftijd.

4x Heksje Lilly

Ik behandel ze in een blog, dat is weer eens iets anders. Alle boekjes beginnen, met vrijwel hetzelfde hoofdstuk. En daarna begint het echte verhaal. De boekjes hebben een leeslint met een Lilly figuurtje eraan. De illustraties zijn erg mooi en maken het verhaal echt heel erg leuk. Zo kun je het allemaal voor je zien! Je wordt het verhaal ingetrokken, door de mooie illustraties.

Heksje Lilly en het toverboek

In dit verhaal draait het echt om het toverboek. Lilly moet vaak op haar broertje passen en hem bezig houden. Dat doet ze in elk boek. In dit verhaal zoekt ze naar een spreuk om haar huiswerk sneller af te krijgen. Maar haar broertje laat haar niet met rust. Dus gebeuren er dingen, die ze hopelijk op tijd kan terug draaien. In elk verhaal is het spannend om te zien of ze dat voor elkaar krijgt, voordat haar moeder thuis is of voordat de buurvrouw iets merkt.

Heksje Lilly Een piraat in bad

In dit boek trotseert Lilly het weer en zorgt ze voor veel pret in bad. Haar broertje vindt vooral de papegaai geweldig. Maar kan ze haar toverkunsten wel geheim houden? Die bemoeizuchtige buurvrouw ook….

Heksje Lilly en het ijsbeertje

Dit verhaal is super leuk. Lilly tovert sneeuwpret in huis en een schattig ijsbeertje om mee te spelen. Maar hoe krijgt ze al die sneeuw weer weg uit huis? En wat als haar moeder haar broertje een keer wel geloofd?

Heksje Lilly en de vampier met wiebeltanden

De illustraties in dit boek vind ik de allermooiste uit de serie. Haar broertje heeft een losse tand en hij wil dat Lilly er iets aan doet. Ze verteld hem een griezelig verhaal over een vampierjongen. Alleen is er 1 probleem…. Het verhaal komt echt tot leven, door haar toverkunsten.

De boekjes zijn te lezen vanaf 7 jaar. En echt de moeite waard. Ik vond ze leuk om te lezen, alleen de herhaling aan het begin van elk verhaal, is een beetje raar steeds. Het leest vlot en je vliegt er doorheen. Het zijn fantasievolle verhaaltjes. Leuk om voor te lesen, maar ook om zelf te lezen.

Ik geef de eerste 3 boekjes, 3 sterren en de vierde 3,5 sterren.