Natascha van Limpt – Luotisade: schaduwen der verdoemenis

Brian is een piraat en hij heeft het niet makkelijk op het schip. Hij weet bijna niets van zijn ouders. Het enige tastbare dat hij van ze heeft, is een medaillon. Maar deze moet hij geheim houden van de kapitein. De kapitein weet meer, dan hij wil zeggen. Brian gaat aan land en daarna zal nooit nog iets hetzelfde zijn. Hij moet vluchten en komt in een groots avontuur terecht.

Eleanor verliest haar moeder. Op jaar sterfbed deelt ze mee dat ze nog een broer heeft. Ze moet naar hem op zoek. Het dorp mis niet meer veilig. Grote tropen verwoesten alles dat op hun pad ligt. En ze gaan over lijken. Samen met een aantal anderen gaat ze op zoek naar haar broer.

Deze twee verhaallijnen volg je. Ze moeten allebei de Verdoemenis in gaan. Daar wonen gruwelijke wezens. Als je dacht dat trollen erg waren…..

Een vleugje horror , dat is heerlijk in deze actie volle fantasy! Om elke hoek kan een gevaarlijk wezen je te pakken krijgen. De Verdoemenis is een dystopisch stukje van Luotisade. De mix is heerlijk en daarom leest het als een pageturner!

De personages hebben het zwaar. Ze maken Veel mee, soms roert het je tot tranen. Heel fijn als een boek je meeneemt door allerlei emoties. Je leert de personages steeds beter kennen en ik kreeg een echte band met Eleanor. Ze heeft het zwaar en dan komt ook de liefde nog eens om de hoek kijken. Sterke jonge dame is ze! Brian is een piraat en daar heb ik ook een zwak voor.

Veel beeldende gevechten, actiescenes en soms een beetje bloederig. Je voelt de tijd wegtikken. Alle scenes zie je tot in detail voor je, door het beeldend schrijven van de auteur. Je weet precies, hoe alles eruitziet en hoe het voelt.
De hoofdstukken zijn kort en het lettertype is erg fijn.
Ik kijk uit naar boek 2 en geef deze 5*****

Advertenties

Rieks Veenker en Coen Hamelink – De tuinen van Ginder: Achter de poort van Heinde

Dit is echt een prachtig geïllustreerd boek. Boek 1 van de serie. De illustraties zijn van hoge kwaliteit En De dieren kunnen zo van af de bladzijdes je leven in lopen, zo echt, ziet het eruit. Het verhaal is ook spannend.

Een bijenkoningin wordt uit haar gemeenschap gejaagd. De nieuwe koningin wil haar te pakken krijgen en stuurt een leger op haar af. Twee koninginnen dat kan echt niet. Ze vlucht weg en komt terecht bij De poort van Heinde. Daar begint ze een avontuur, dat je een beetje doet denken aan Alice in wonderland. Dieren en insecten met raadsels, rijmpjes en vreemde logica. Ook de rekentafels zijn hier heel anders dan je gewend bent. Veel dieren nemen alles letterlijk en hun namen moet je als lezer Ook letterlijk nemen. De mier van welkom, heet je welkom. De muggenzifter, ziet de hele dag door…. De suikerspin is ook echt van suiker en knalroze. Blitskikkers, ezelsbrug, landkaartje, octopus en doodgraver, zijn neen aantal dieren, die me bijblijven. Ze hebben allemaal een bijzonder verhaal. De bijenkoningen wil graag gelukkig verder leven, maar hoe kan ze ooit haar draai vinden in deze vreemde wereld, met nog vreemdere tuinen en bewoners?

Je fantasie gaat aan de loop en je bent door het konijnenhol deze wereld in gevallen. Ik wou niet meer weg ook.

Het leest vlot, is best leerzaam af en toe.. En het zit vol met humor. En toch is het ook een spannend avontuur door een prachtig op papier gezette wereld. Met woorden en penselen. Het is prachtig vormgegeven en een pareltje in de boekenkast. Leuk om voor te lezen of zelf te lezen. Voor elke leeftijd zit er wel iets in dat je beetpakt. Een echte aanrader! 5 DIKKE STERREN*****

Ode aan de Zorg!

Vandaag kwam ik erachter hoe belangrijk de Zorg is en hoeveel respect ik heb voor de mensen die in deze sector werken. Maar ook voor de mensen die om je geven, niet te vergeten !

Mijn dag begon gewoon met werk. Ik was net begonnen, toen ik werd gebeld. Moest naar de huisartsenpost komen want mijn vader had pijn op zijn borst. De ambulance was al onderweg. Je kunt begrijpen dat ik zelf als een gek begon te fietsen (heb immers geen auto) en helemáál buiten adem aankwam…. Toen moest ik twee fietsen achterlaten.

Want mijn vader was gewoon op de fiets heengegaan. Maar dat viel hem vies tegen. Mijn tassen vol met post daar geparkeerd. Fietssleutels achtergelaten. Dat kwam later wel. Een ode aan de huisarts en de assistente voor het (fiets)oppassen en de snelle (re)actie!

Met een hartslag van 123/189 moet je naar het ziekenhuis. Het kan vanalles zijn. Levensgevaarlijk.

De ambulance kwam er al aan, buiten adem ingestapt. Als je jonger bent denk je altijd: in een ambulance rijden is cool! Maar als je er zelf in ligt of meerijdt met iemand waar je van houdt is het helemaal niet cool. Je bent op van de zenuwen! Een ode aan de ambulance broeders! Deze twee mannen stellen je op je gemak. Ze leggen je alles uit. De een achterin bij de patiënt de andere voorin bij jou. Mijn vader zijn hart kreeg te weinig zuurstof dus moest hij naar Alkmaar. Dit is een dik halfuur rijden, en als je stress hebt duurt het eeuwen. Maar de chauffeur heeft mij er doorheen gesleept. Met zijn ubercoole zonnebril die bij zijn ambulance pak past! Hij bleef praten en we hebben het over vanalles gehad. Ik heb gewoon moeten lachen om hem. Het halfuur vloog voorbij! Door hem weet ik nu wat ambulances wel en niet mogen, heb ik geleerd dat rood eigenlijk donkergroen is en… heb ik de nachtburgemeester van mijn dorp ontmoet. Dat was een viking achtige ambulance broeder die toevallig ook net bij de SEH stond. Ode. Ode. Ode.

(Ze moeten ook nog een eind lopen in ziekenhuis. De SEH voor hart en longen ligt niet op de begane grond).

Eenmaal daar aangekomen namen de verpleegkundige en de arts het over. We kregen ook een super lieve broeder aan het bed, die verdacht veel op Peter deWillis leek. Hij gaf ons eten en drinken en dacht dat ik wel 6 broodjes op kon. Wil je meer? Dan roep je Maar! Ode. Ode. Ode.

Dat ze je echt helemaal door de mangel halen en echt alle tests doen om uitsluitsel te krijgen. Je begeleiden door een doolhof van gangen, waar jezelf de weg allang al kwijt was. Dat ze die extra kilometers gewoon maken, omdat het ziekenhuis wordt verbouwd en je dus eigenlijk van de ene kant van het ziekenhuis naar de andere moet omdat de liften het niet doen… en weer terug. Ode.ode.ode.

Dat ze je dan komen vertellen dat er niets ernstigs aan de hand is, Maar dat je wel rustig aan moet doen voorlopig. Ze weten niet wat de oorzaak was. Waarschijnlijk stress, maar dat je toch weer aan de bel moet trekken als de medicatie niet helpt. Dan gaan ze verder zoeken. Dat ze je gerustgesteld naar huis kunnen sturen terwijl om hun heen, de een na de andere patiënt binnenkomt. En dat ze zo rustig blijven, dat (diverse) mensen op de SEH met paniekaanvallen weer tot rust komen. Ode.ode.ode.

Dat je thuis wordt gebracht door je familie, wat je ook weer een beetje rust geeft. Ode.ode.ode.

Dat je fiets thuisstaat bij thuiskomst omdat ze zijn opgehaald door familie. Ode.ode.ode.

Dat je dan eindelijk thuis bent en echt vanaf 10.30 in de weer bent en eigenlijk alleen maar dankbaar kunt zijn en respect kunt hebben.

We zeuren en zeiken allemaal vaak over de zorgkosten. Maar de mensen in de Zorg verzetten zoveel werk, Ze verdienen een onderscheiding! Want ze hebben veel werkdruk, steeds meer patiënten en steeds minder tijd! Ze werken soms in absurde situaties, zoals vandaag het klimaatcontrole systeem dat de boel in een sauna veranderde. Ode.ode.ode.

Ze maken je aan het lachen, als je er doorheen zit en stellen je gerust als je zorgen hebt. Echte Menslievendheid is dat en dat is vandaag de dag tóch wel bijzonder, maar ze doen dat 24/7 he?! Ode.ode.ode

Bedankt😙

Ik ben kapot. Heb heel wat kilometers gemaakt vandaag. Ben aan vakantie toe! Laat ik dat nu net hebben volgende week. 😀.

Het was me een spannend dagje! Maar ondanks alles wat er aan de hand was, voelde je de zorg en liefde er boven uit komen!

Ode.ode.ode

Rene Denfield – Het Sneeuw Meisje

Deze roman is een van de beste die ik gelezen heb, de laatste maanden. Ik vond ook zeker dat het thriller elementen heeft. Het is vanaf de eerste pagina spannend. Je moet weten wat er met Madison gebeurt is. Ze was 5 jaar oud toen ze verdween in een bosrijkgebied in Oregon, Amerika. Ze is al jaren spoorloos als haar ouders besluiten om de hulp in te roepen van de Kindvinder: Naomi. Deze nog jonge vrouw spoort verdwenen kinderen op. Soms levend, soms dood en soms is er geen spoor meer te vinden van een van de door haar gezochte kinderen. Het komt allemaal heel erg dichtbij… omdat ze vroeger zelf is ontvoerd. Door te zoeken naar andere kinderen, hoopt ze ooit achter haar eigen verleden te komen. Ze is toentertijd opgevangen door een lieve pleegmoeder. Het verleden laat haar niet los. Hoe kan ze ooit echt leven, als ze een stuk van zichzelf mist?

In het woud woont het sneeuw meisje. Ze denkt dat ze is gemaakt van sneeuw en woont samen met een jager. Het is een onherbergzaam gebied, pure wildernis en ze mag niet naar buiten. Het meisje heeft een zeer levendige fantasie, op deze manier is haar wereld stapje voor stapje groter aan worden.

Dit boek heeft mij bij de strot gegrepen en heeft een diepe indruk op mij achter gelaten. Het is zo beeldend beschreven : je waant jezelf ook echt in de bossen van Oregon en kunt de kou en sneeuw bijna voelen. Deze wereld is er een, waar de natuur de overhand heeft.

De verhaallijnen van Naomi en het sneeuwmeisje zijn vloeiend op papier gezet. De hoofdstukken zijn kort. Het leest als een echte pageturner. Wegleggen was voor mij geen optie meer…. Dit is een roman waar ik echt fan van ben. Ik geef het 5 dikke sterren.

De hele sfeer in dit boek is gewoon geweldig echt. En de gedachte dat dit soort dingen echt kunnen gebeuren, zet je wel aan het denken. Ik kijk er naar uit om meer van deze auteur te lezen in de toekomst. 5*****

Andy Weir – Artemis

Jazz woont in de stad Artemis: op de maan! De kolonie is niet zo heel groot en ze leven vooral van het toerisme. Jazz heeft het niet breed en droomt van een toekomst met veel geld. Ze verdiend wat bij, op een illegale manier. Zo leert ze ook een rijke man kennen. Hij heeft een opdracht voor haar. Hiermee kan ze in een klap rijk worden en al haar dromen laten uitkomen. Ze besluit om deze opdracht aan te nemen, maar komt er al snel achter dat haar leven op het spel staat. De veiligheid van de kolonie, is er ook een waar ze rekening mee moet houden. Jazz is een hele slimme dame en ze is niet op haar mondje gevallen. Maar ze komt steeds meer in de problemen. Zo diep, dat ze zich afvraagt of ze er ooit nog uit kan komen. Er komen dingen boven water, over Artemis die ze liever niet had geweten. Maar nu ze het weet, moet ze er wat aan doen. Anders is het leven op Artemis nooit meer zoals het was.

Het is een super spannend boek, met razendsnelle actie! Je zit op het puntje van je stoel, tijdens het lezen. De hele tijd dacht ik: als dat maar goed afloopt!

Andy schrijft enorm beeldend en bouwt de spanning zo nu en dan nagelbijtend op. Dit is echt puur genieten.

Je krijgt een kijkje op de maan. Hoe kan het leven er daar uit zien? En hoe komen toeristen daar en Wat is er allemaal te zien? De wandelingen op de maan, zijn prachtig op papier gezet. En als lezer voel je de hele tijd, dat de klok maar door tikt. De tijdsdruk die Jazz heeft is hierdoor ook levensecht.

Hoe leef je op de maan? Hoe ga je om met of zonder zwaartekracht? Het is getailleerd beschreven, maar zakt gen enkel moment in. Dit verhaal had me vanaf het begin in zijn greep. Net als zijn vorige boek trouwens! Dit is een science fiction thriller van te smullen! Deze krijgt ook weer 5*****.

Pen Stewart – Wintercode 1

Chloe is een Winterkind. Als je het levenslicht ziet op meen bepaalde tijd van het jaar, dan behoor je tot de orde van de Winterkinderen. Alle winterkinderen hebben een bijzondere magische kracht. Die van Chloe zou heel sterk moeten zijn. Maar om een of andere reden, openbaren haar krachten zich nog niet zo goed. Wat als ze de eindtesten niet gaat halen? Wat voor lot staat haar dan te wachten?

Van de een op de andere dag, zal haar leven nooit meer hetzelfde zijn. Ze moet op de vlucht slaan voor boosaardige gevleugelde schepsels. Ze willen bloed, dood en verderf zien en zaaien.
Chloe krijgt hulp van een halfling met een bijzonder pittig karakter. Maar ook van iemand uit haar verleden. Ze was stapelgek op hem, maar is dat nog steeds zo? Ze gaat door een rollercoaster van gevoelens en ze moet steeds over haar schouders kijken. Ze is nergens veilig, voor die bloeddorstige wezens. En wie kan ze vertrouwen in deze gevaarlijke tijden? Is de wereld nog wel te redden?

Het is een boek over goed en kwaad. Daar kun je echt over meedenken. Op het eerste gezicht lijken sommige personages kwaadaardig, maar ga je toch anders naar ze kijken, naarmate het verhaal verder gaat. Als lezer ga je dus ook heen en weer, als het op gevoelens aan komt. En dat is heerlijk!

Er zit veel magie in dit verhaal. Waardoor bijvoorbeeld: vechtscenes en veldslagen een heel andere dimensie krijgen. Dat is heel erg origineel gedaan. De spanning maakt het boek tot een echte pageturner. Niet weg te leggen.

Het is een fantasy verhaal, maar er zitten behoorlijk wat horror elementen in ook. Door deze mix en het beeldend schrijven, komt het boek helemaal tot leven, terwijl je leest. Gewéldig!

De illustraties geven ook weer en extra beleving aan het verhaal. Je kunt de meeste zo in boek plaatsen. Je weet meteen waar ze voor staan of wat ze betekenen.

Het einde is erg open. Ik hoop dan ook dat het tweede deel niet jaren op zich laat wachten! Ik snak overduidelijk naar meer!5*****

Tom Fletcher – The christmasaurus

Dit boek neemt je mee naar de familie Trundle. William woont samen met zijn vader. Hij heeft geen moeder meer. Zijn vader (Bob) is dol op Kerstmis en de meeste mensen snappen er niks van. Zijn vader wil het hele jaar door de kerstsfeer proeven op zijn eigen manier.

William schrijft een brief aan de kerstman. Hierin vraagt hij om een dinosaurus. William is namelijk dol op dino’s. Maar kan de kerstman deze wens wel vervullen? De magie op de Noordpool is zeer krachtig, maar zo krachtig? De elfen oogsten kadootjes in plaats van ze te maken in Dit boek. De kerstman heeft een plan, maar het loopt helemaal anders dan hij ooit had kunnen voorzien.

Dit is en boek over vriendschap en verraad. Er sluipt een jager door Het dorp, die zeldzame dieren op zijn verlanglijstje heeft staan. Kan William zijn nieuwe vrienden veilig houden?

Het is spannend, grappig en soms ook zielig. Het lettertype wordt ineens heel groot, als er iets belangrijks gebeurt. En dat geeft ook weer een extra dimensie.

Het is levendig en krachtig op papier gezet. Eigenlijk zit er heel veel van Tom Fletcher in het boek, als je hem een beetje kent…. Dan denk je: Dit is typisch iets wat je van hem kunt verwachten. Hij heeft een grenzeloze fantasie.

De illustraties zijn erg leuk en zijn directe scènes, uit het verhaal. Dit maakt het boek zo compleet, dat ik niet anders kan.. Ik moet 5 ****** geven! Ik was al fan van Tom, om zijn muzikale talent. Maar schrijven kan hij geweldig goed. En ik hoop dat hij daar nooit mee zal stoppen!