Neil Gaiman – Coraline

Dit engelstalige boek, Had ik al eerder in het Nederlands gelezen. Maar deze originele versie is een stuk leuker, door de leuke en soms best enge illustraties. Het is een kinderboek, maar het verhaal komt in de originele taal , nog meer bij mij binnen.

Coraline is een meisje en ze verveelt zich snel. Haar ouders hebben niet veel tijd om met haar te spelen, dus moet ze zichzelf maar zien te vermaken. In het appartement hebben ze een deur die op een muur uitloopt. Deze deur zit evengoed op slot. Maar Coraline, komt er al snel achter, dat het een soort van portaal is. Deze deur komt uit bij haar andere moeder en vader, haar andere (t)huis. Haar andere moeder hoopt dat ze nooit meer weggaat. Maar er is iets niets in de haak, waarom hebben ze knopen als ogen? Waarom lijkt het huis, er zo vreemd uit te zien? Het voelt alsof het niet afgemaakt is. Er mist iets…… Het voelt niet goed….

De kat in het verhaal, is zeer wijs. Hij komt ook in beide dimensies voor.

Een heerlijk horror verhaal, voor alle leeftijden. De illustraties zijn prachtig. Misschien een beetje te heftig, voor sommige mensen. Maar ik vind ze geweldig. Het geet het verhaal echt een boost en zo komt er nog meer leven in. Gaiman schrijft behoorlijk beeldend. Het is een verhaal om keer op keer weer van te smullen. Een andere werkelijkheid, waar je levend uit moet zien te komen. Het zit erg goed in elkaar. Ook al gebeuren er zeer vreemde dingen, je ziet het gewoon gebeuren. Nagelbijtend spannend en lekker griezelig, tot het eind!

Het engels is makkelijk en vlot te lezen. Een echte aanrader, voor de horror liefhebbers! 5*****.

Johan Klein Haneveld- Scherven vol ogen

Johan neemt je mee naar de toekomst. Het is 2080 en als je dan geen werk hebt, heb je een heel slecht leven. Jennifer verliest haar baan en zoekt nieuw werk. Maar dat is nog niet zo makkelijk. Ze solliciteert bij bij ‘Perfect’, een bedrijf dat mensen klaarstoomt om te veranderen in de perfecte medewerk(st)er. Zodra ze binnen is, wordt het haar duidelijk, dat er iets goed mis is. Perfectie tot in het uiterste. Het is als lezer ook goed om daar over na te denken. Wat is perfectie? Wil jij wel perfect zijn? Maar wat als je niet anders kunt? Het is allemaal nogal dubbel. Ze gaat op een moment vreemde dingen zien. Enge rode ogen….

Het is spannend, mysterieus, science fiction en speelt in op je gevoelens. Iedereen voelt zich onzeker, als men een nieuwe baan zoekt. Je weet dat ze de perfecte kandidaat zoeken, hoe val jij op?

Het neemt je mee naar de ruimte, een griezelig laboratorium en een futuristische wereld, waarvan je het nooit hoopt mee te maken. Ik noem het horrorfantasy. Simpelweg, omdat het van allebei de genres iets heeft.

Je gaat door veel gevoelens heen, tijdens het lezen van dit verhaal. Het is een pageturner en smaakt naar meer. En wie weet komt er wel meer, dat hoop ik na de Epiloog wel. En anders kun je er zelf op los fantaseren.

Het voelt echt alsof de tijd bijna op is, voor de hoofdpersoon, de tijdsdruk kruipt onder je huid.

Het idee van anders kijken/ zien is erg origneel en ik vond dat het erg beeldend op papier was gezet. Waardoor je het echt helemaal voor je zag. Zoiets overbrengen op papier is echt heel erg knap.

Maar het griezeligste is toch wel het idee: dat er vanalles kan gebeuren, achter gesloten laboratorium deuren. De menselijkheid lijkt daar te zijn verdwenen. Mensen worden nummers of gebruiksvoorwerpen in dit verhaal. Deze hele toekomst voelt onpersoonlijk en eenzaam aan.

Wat doe jij om het hoofd boven water te houden, hoe ver ga je? Heb je wel een keuze? Allemaal dingen die je weer aan het nadenken zetten. Dat kan deze auteur echt, als geen ander!

Sommige hoofdstukken zijn vrij lang, maar ik snap waarom. Het verhaal onderbreken, was gewoon niet mogelijk. Als je het gaat lezen, snap je wat ik bedoel. Het voelt goed zo. Er is over nagedacht.

De schrijfstijl is vlot en ik heb genoten, van elke zin. Ik kreeg er echt de kriebels van. 5 dikke sterren*****.

Atalanta Nehmoura- Aerelon ( De kronieken van ulriach de waanzinnige, deel 7).

Ain heeft het niet zo makkelijk, nu zijn zoon Aerick een sterke jongen is geworden, met een eigen wil. Hij moet leren vechten en Ain moet hem voorbereiden op het koningschap. Hij besluit om Aerick en Thibald naar een oude bekende te sturen, om ze te trainen. Des te meer Aerick moet, des te minder hij dingen wil doen, die zijn vader hem opdraagt. Door het noodlot scheiden de wegen van aantal personages en kom je in totaal verschillende situaties terecht. De wereld van een slaaf is niet zo prettig. Maar ook niet veilig, je bent er niets waard. Maar ook de Gladiator spelen vond ik echt geweldig op papier gezet. De hele sfeer, doet Romeins aan en je ziet de strijders zo voor je ogen tot leven komen…. en vechten voor hun leven! Ook zitten er in dit boek veel draken. Nieuwe draken, maar ook oude bekende draken. Dat is met de personages ook zo!

Ik heb genoten van de filmische scènes, het verdriet, de actie, de liefde en de droge humor. De fantasy is volop aanwezig. Het elfenvolk blijft prachtig. En met al deze grote en Kleinere verhaallijnen, is het gewoon nog steeds heel goed te volgen. Het leest als een pageturner! Ik had echt even een aantal dagen, alleen maar tijd voor dit verhaal. Het had me echt in zijn macht! Dat is een stukje magie. En magie zit er ook in dit boek. Het heeft alles, wat ik zoek in een fantasy verhaal.

Heerlijk om weer de wereld van Ain in te duiken! Dit keer volg je grotendeels het leven van zijn zoon Aerick en zijn beste vriend Thibald. Deze 2 verhaallijnen, zijn de grootste. Maar zoals je van deze auteur gewend bent, zijn er nog meer verhaallijnen. Ook behoorlijk veel personages. Weet je het even niet meer? Dan zoek je het op in de woordenlijst. Ik heb het een paar keer nodig gehad.

Het is enorm beeldend geschreven en je wordt het verhaal ingezogen. Je hebt geen moment door, dat je een behoorlijke dikke pil aan het lezen bent. Er gebeurt zoveel… en je ziet alles voor je.

Enorm veel spanning en veel emoties, komen je tegemoet.

Na het lezen van de laatste pagina, voelt het wel af. Maar eigenlijk ook niet. Want je wilt weten, hoe het de personages in de toekomst vergaat. Dat is iedere keer weer knap gedaan, dat je als lezer, nog steeds meer wilt!

Wat de titel inhoud, daar kom je laat in het boek achter. De cover geeft altijd een hint naar het verhaal. De grijze man in de spiegel, gaat je helemaal duidelijk worden!

Dit boek krijgt 5 verdiende sterren van mij!*****.

K.R. Alexander- Horrorland: Het poppenhuis

Josie moet samen met haar moeder en zusje Anna, bij hun oma gaan wonen. Ze heeft er weinig zin in, om de stad te verlaten, maar ze moet mee. Haar oma is een beetje vreemd. Als huisregels geeft ze: Ga niet het bos in en laat de ramen dicht snachts. En poppen zijn verboden! Niemand op school kijkt haar aan. Totdat ze kennis maakt met Vanessa, het klikt meteen. Alleen is er 1 probleem….. Haar enige vriendin woont in het bos. Het huis is nogal creepy, want Vanessa haar tante is dol op poppen. Al die ogen die je steeds aankijken, dat vinden de meiden maar niks. Op een moment gaat het helemaal mis als ze rare geluiden, uit het bos hoort komen. Haar zusje hoort het ook…..

Een verhaal over ergens thuis willen horen. Je gewenst voelen. Overleven. Vluchten.

Het is nagelbijtend spannend en ik kon het niet wegleggen. Het moest uit. Ik moest weten wat er aan de hand was.

Als je niet van poppen houdt, dan is dit boek nog griezeliger, dan je denkt. Deze poppen zijn namelijk nogal apart. Je krijgt er kippenvel van, hoe de auteur het beschrijft.

Het is vlot geschreven en je vliegt door het boek heen. De hoofdstukken zijn kort en hebben een cijfer, met een letertype dat je een horror lettertype kunt noemen. Het geeft het boek iets eigens.

Ik kijk uit naar nog meer boeken van Horrorland! Kom maar op! Ik wil meer! Het leest net zo goed, als de kippenvelboeken, van vroeger. Alleen is Horrorland, echt van deze tijd.

Het krijgt van mij 4,5 sterren.

Mark Groenen- Wendigo

Boris woont samen met Pjotr en ze studeren allebei in Eindhoven. Het is winter en overal ligt sneeuw en ijs. Het is een stervens-koude avond als Boris een avondje gaat stappen en iets ziet, dat niet voor zijn ogen bestemd is. Hierdoor treft hem een vreselijk lot, hij wordt neergestoken en voor dood achtergelaten in de sneeuw. Maar vanuit de duisternis krijgt hij een kans op wraak. De Wendigo, die voor hem verschijnt, verwacht alleen wel een vreemde vorm van betaling terug. Wil Boris, dat eigenlijk wel?

Het is behoorlijk bloederig, zit vol met horror, is mysterieus en nagelbijtend spannend. Het is een godijntje, dus een kort verhaal. Maar deze is zo krachtig, dat ik echt van elke letter heb genoten.

Het is een verhaal over wraak, liefde, vrienden en je geweten. Wat zou jij doen? Het zet je aan het denken. Dat is echt heerlijk, als een auteur, dat met je doet. Je zit zo in jet verhaal, dat je het in een ruk uit leest. Je moet weten hoe het afloopt.

Prettige schrijfstijl. Eigenlijk moet je het zien als verschillende fases van het verhaal, onderverdeeld in zeer korte hoofdstukjes. De fases waar Boris door heen gaat, zijn hierdoor erg duidelijk. Knap gedaan.

De cover treft de sfeer van het verhaal uitstekend.

Een echte aanrader voor iedereen die van horror houdt en wel tegen een beetje bloed kan.

Uit native american verhalen ken ik het fenomeen Wendigo al. Wist dat het niet veel goeds zou zijn, want ze waarschuwen voor de Wendigo. In dit godijntje is het gruwelijk goed, in een nagelbijtend horror verhaal gegoten.

Het krijgt van mij 5*****.

Lydia van Houten- Het schaduw meisje

Faith werkt op een cruiseschip, maar besluit aan wal te gaan in Italie, om daar een nieuw avontuur aan te gaan. Al snel ontmoet ze Vito Vitalis. Er gaan allerlei alarmbellen bij haar af, toch vertouwt ze hem. Hij biedt haar een kans, die ze niet kan weerstaan. Maar naarmate ze Vito en de mensen om hem heen beter leert kennen, weet ze dat er iets goed mis is. Maar ze zit al zo diep in deze wereld, dat ze vreest er nooit meer uit te komen. Ze doet er alles aan, om weg te komen, totdat ze naakt wakker wordt in een container. Wat gaat er met haar gebeuren?

Een heel erg emotioneel beladen verhaal, over een vrouw, die vecht voor haar leven. Gruwelijke, monsterlijke personages, waar je haren van rechtop gaan staan. Ze lijken onmenselijk te zijn, bikkelhard.

Een complot, dat sterk in elkaar zit. En toch een twist krijgt, die je niet zou verwachten. Het einde is absoluut niet standaard. Ik vond het een origineel en geweldig goed einde.

Toch is Faith best naïef en te goed van vertrouwen. Maar dat heeft een reden. Daar kom je achter en dan valt, ook dat op zijn plek.

De zin op de cover: ‘twee vrouwen, een kist: wie overleeft?’, maakte mij meteen nieuwsgierig. Deze zin is echt heel sterk en goed gevonden. Maar wel net even anders, dan je verwacht. Het duurt ook een tijdje,voordat je deze zin kunt plaatsen in het verhaal.

Het verhaal hield mij vast en liet me niet meer los. Je wilt deze vrouw zo graag helpen. Je voelt de vermoeidheid van haar en de wil om te leven. Haar overlevingsdrang is sterk. Je gaat heen en weer in emoties.

Dit boek leest heerlijk, heeft horror aspecten en is een echte pageturner. Ik geef het 5 dikke verdiende sterren. Ik kon het niet wegleggen, moest door lezen. En dat is zo fijn! 5*****.

Tom Moorhouse- Kalle

Dit is waterschapsheuvel, maar dan met ratten. Het is absoluut niet nagemaakt of gekopieerd. Het is een prachtig verhaal over ratten, die hun naam willen verdienen, door op jacht te gaan. Zo gaat dat bij ratten. Een naam moet je verdienen, dus eerder krijg je hem niet. Je echte naam heb je nodig, als je tegenover de jager komt te staan. Kalle is een jonge rat met een broer, die niet te stoppen is. Hij belooft zijn moeder om op Splinter te letten. En die belofte meent hij echt. Als zijn broer het idee idee krijgt om een ei te gaan halen, voor hun naamjacht, denkt Kalle dat hij gek is. De eieren liggen nameijk in een verboden gebied. Daar mogen ze niet heen. Zullen ze hun naam haan krijgen? Zullen ze de grote wereld, buiten hun burcht overleven?

Het is spannend van het begin tot het eind. De ratten hebben allemaal hun eigen persoonlijkheid en drijfveren. Het gaat je emotioneel raken. Je moet traantjes wegpinken. Soms moet je enorm hard lachen. Op andere momenten, zou je willen dat je ze kon helpen.

Het is allemaal zeer beeldend op papier gezet, waardoor je echtin het verhaal gezogen wordt. De illustraties zijn beeldschoon en geven je een nog beter beeld van de wereld, gezien door de ogen van ratten.

Kalle is een bijzondere rat. Hij gaat je hart stelen, dat garandeer ik je.

Het is zo goed geschreven, dat je het Boek niet weg kunt leggen. Je hoopt op een goede afloop, maar vreest het ergste……

Het boek krijgt van mij 5 *****, omdat het zo origineel en spannend is!

Jessica Townsend- Nevermoor: Morrigan Crow en het wondergenootschap

Morrigan Crow is een vervloekt meisje. Ze zal niet oud worden en binnenkort sterven. De mensen in haar dorp, zijn daar eigenlijk wel blij om. Het meisje zorgt namelijk voor veel schade en ongelukken. Ze brengt ongeluk en niemand wil in haar buurt zijn. Op haar 11de verjaardag komt de Meute van rook en schaduw haar ophalen. Dat is een zekere dood, daar is geen twijfel over mogelijk. Maar ze wordt gered door Jupiter Noord, hij neemt haar mee naar Nevermoor. Een prachtige magische wereld waar alles net even anders is. Je kunt er reizen met je paraplu en bijvoorbeeld een grote pratende kat tegenkomen. Morrigan wil niet meer terug naar haar oude leven…. Maar ze kan alleen maar blijven als ze 4 proeven kan doorstaan. Het lijkt een onmogelijke opgave en ze voelt dat de Meute haar op de hielen zit. Hoort ze thuis is deze wonderlijke wereld? Of is het überhaupt te laat, om te overleven? Is het geen onmogelijke opdracht?

Het is een boek, vol met spanning, humor, magie en avontuur. Het is echt origineel en ik ben fan, van deze wereld. Nevermoor is een aparte wereld. Mensen en dieren, zijn niet wie je denkt dat ze zijn. Sommige dingen zullen je verbazen. De tijdsdruk is erg aanwezig, dat merk je als lezer. De schrijfstijl is pakkend en je vliegt door het boek heen. Ookal is het best een dik boek, het voelt niet zo. De vormgeving is leuk. Nieuwe hoofdstukken, hebben een paar kleine illustraties, die net even wat meer sfeer geven.

Het einde smaakt naar meer. En dat is er ook! Boek 2 en 3 zijn al uit. Ik persoonlijk wacht tot ze goedkoper zijn. Want ik vlieg er zo snel doorheen, dat ik de prijs dan wel iets te hoog vind. Maar wachten loont……

De cover is al zo mooi, dat je verwachtingen hoog zijn. Maar voor mij zijn ze allemaal uitgekomen.

Het boekmkrijgt van mij 5*****.

Mark de Groot- Skygge

In een klein dorpje in Noorwegen, is het 6 maanden per jaar donker. De zon kan er niet meer komen. Door een ramp, zijn de bewoners gedoemd om die 6 maanden, te proberen door te komen. Maar het missen van zonlicht, eist zijn tol op elk mens. Mensen worden depressief, draaien door enwillen verhuizen en het dorp loopt leeg. Alle hoop is gevestigd op de vader van Sam. Hij gaat het probleem oplossen, dat weten de resterende bewoners zeker. Sam heeft 1 goede vriendin en hij wordt gepest door een aantal jongens van school. Zijn moeder is geboren en getogen op Jamaica. Maar ze zag daar geen toekomst en is getrouwd met een Noorse man. Sam valt hierdoor uit de toon, in het dorp met allemaal spierwitte mensen.

Het is een mysterieus verhaal, je hebt geen idee wat er aan de hand is. Het is spannend en het bouwt op naar een heeeeeeel erg spannend einde, waarbij je nagels niet veilig zijn. Ik heb ze afgebeten…. Op de een of andere manier, bekroop me een gevoel van claustrofobie, door dit verhaal. Dus voor mij is dat toch genieten als horror liefhebber, want ik hou er van, als een boek me zo’n gevoel kan geven. Kreeg er kippenvel van. De duisternis van Skygge, doet iets met je zenuwen, denk ik.

Het is pas tegen het eind duidelijk wie het verhaal vertelt. Dat vind ik ook heel goed gedaan. Ik had dat dus niet door, wie de verteller was.

Het boek speelt zich gedeeltelijk af in het donkere depressieve Skygge en aan de andere kant van de wereld: Jamaica. Maar ook daar is niet alles perfect…..

Ik heb enorm genoten van dit boek en vind de cover ook echt veelzeggend.

Skygge is een titel waar je meteen meer over wilt weten. Het is een Noors woord en een goede titel voor het boek. Het heeft met schaduw en duisternis te maken. Perfect gekozen.

Ik vond de schrijfstijl heerlijk en heb het bijna in een adem uit gelezen! Het boek krijgt dan ook echt 5***** van mij.

Gastrecensent Conny Schelvis-Mens over Vogeleiland

Titel Vogeleiland
Auteur Marion Pauw
Isbn 9789048854943
Uitgeverij the house of books

Marion Pauw heeft al een aantal bestsellers op haar naam staan en ontving voor haar boek “ Daglicht” de Gouden Strop. Het was even stil op thriller gebied maar met deze titel maakt ze haar comeback als thrillerauteur. En het was het wachten waard !
“ Vogeleiland” is een psychologische thriller met uiteenlopende boeiende personages waarover je verwonderd, je door wordt geraakt en die verwikkeld zitten in een verhaal die je in één ruk uit wilt lezen.

Marianne is een meisje wat op haar vijftiende wegloopt van huis. Haar ouders en haar zusje Nicole achterlatend in een uitzichtloze situatie. Een vader en een moeder die zich aan elk strohalmpje vastklampen en de wanhoop nabij zijn en daardoor Nicole een flinke last op haar schouders geven. Al snel is Nicole ‘het zusje van dat verdwenen meisje ‘ en later ‘ de dochter van die wanhopige moeder ‘. Nicole is jaren later nog steeds hiermee belast en als ze een huisje in Spanje erft van haar tante besluit ze alles achter zich te laten en te emigreren. Helaas kan ze hier ook niet aan de geesten van haar verleden ontsnappen. Ver weg in Spanje verschijnt er dan ook nog iemand op haar stoep waardoor ze weer een beetje hoop heeft dat haar zus nog zou kunnen leven en de sporen die dit bezoek opleveren brengen haar naar het onbewoonde Vogeleiland.

Wat heerlijk om weer eens een thriller van deze auteur te mogen lezen. Ik heb eerder werk van haar gelezen en ik hoopte dat ik nu ook weer in het verhaal getrokken zou worden en dat is zeker nu ook weer gebeurd.

Pauw heeft een pakkende vertelstijl waarbij ze dit keer gebruik heeft gemaakt om te werken vanuit drie perspectieven. Het verhaal zelf is al best heftig ( de keuze die Marianne maakt en waar haar dat brengt) en hoewel het best bizar is en fictie zou je het niet eens zo gek vinden als het echt gebeurd zou kunnen zijn, vooral omdat het zich voornamelijk in Nederland zelf afspeelt. Plaatsnamen zijn herkenbaar en ook de sociale betrokkenheid van het netwerk waaruit Marianne en Nicole komen maken dat het verhaal dicht bij de lezer blijft en daardoor meer binnenkomt.

Als lezer beleef je het verhaal zo vanuit verschillende perspectieven waardoor je voor alle karakters wel een beetje sympathie en begrip kunt opbrengen. Hoe dicht bij elkaar heel verschillende emoties kunnen liggen ( liefde versus haat, hoop versus vrees, angst versus moed) en hoe snel iemand van het een naar het ander kan grijpen. Hoe groot je overlevingsdrang kan zijn waardoor je meer kunt dan je denkt dat in je vermogen ligt.

Een top thriller van Nederlandse bodem waar je in blijft lezen !

5 sterren