Andreas Norman- Stille oorlog

In dit boek volg je twee verhaallijnen. 1 is er van Bente, ze is een spion, met een gezin. Haar zoon heeft veel problemen en haar man lijkt geen interesse meer in haar te hebben. Ze weet zeker dat hij een ander heeft. Als ze op een moment haar telefoon kwijt is en hem even later op vreemde plek terug vindt, denkt ze he wat vreemd….. Dan blijkt haar telefoon gehackt te zijn. Waardevolle informatie is Zo buit gemaakt, hierdoor kan Zweden in een moeilijk parket komen met de Britten. De tweede verhaallijn volgt Jonathan, een MI6 agent, die een verleden in Syrië hééft. De personages komen tegen over elkaar te staan. De wereld van een spion, is altijd onveilig, zeker als je baas je niet meer vertrouwd. En als de organisatie je het liefste meteen op non-actief wil stellen…. Moet je echt je onschuld bewijzen, voordat ze de stekker uit je spionnen bestaan of leven trekken.

Toen ik de beschrijving las, dacht ik dat is een boek voor mij. Maar voor mij ging het boek flink de mist in. Men noemt het sensationeel vanaf het begin. Nou… Nee. Het komt tergend langzaam op gang. Als je een thriller verwacht zit je dus helemaal verkeerd. De eerste ruim 150 blz zijn meer een soort roman… Daarná Komt er spanning in. De laatste 80 blz zijn wel oke maar dat is echt te laat. Omdat ik na 150 blz echt wel klaar was met het verhaal, kwam ik er ook niet meer in. Een thriller moet je in het verhaal trekken vanaf Het begin, niet tegen het einde pas.

Ik kan het boek ook geen voldoende geven. 2**. En dat is omdat het einde nog wel spannend werd of was. Maar ik kon gewoon niet in het verhaal komen. Het mist de spanning, die ik in een thriller zoek. Het leest meer ( zeker twee derde van het boek) als een persoonlijk verhaal over hoe moeder zijn, en spion zijn, en echtgenoot zijn, niet bij elkaar passen. Ook is het hoofdpersonage in het begin veel met seks bezig. Voor mij was dat echt overbodig. 2**

Advertenties

Jeroen Windmeijer – Het Paulus labyrint

In Leiden willen ze nieuwe ondergrondse containers gaan plaatsen. Maar onder de grond, lijkt een hele nieuwe ( of oude) wereld te zijn verscholen. Een gigantisch gangenstelsel komt tevoorschijn. Ook vinden ze daar een jongen die wel uit het verleden lijkt te komen. Hoe kwam hij daar terecht? Peter de Haan gaat op onderzoek uit, totdat er iemand spoorloos verdwijnt In de tunnels….En even later is er ook een goede vriendin van hem verdwenen en in levensgevaar. Hij moet haar zien te redden voordat het te laat is. Want haar laatste uur heeft (bijna) geslagen.

Het boek begint erg spannend en ik had hoge verwachtingen. Veel actie neemt je mee door een soort Da Vinci code achtig verhaal in Leiden. Maar het verhaal zakt al snel in. Er komt zoveel informatie voorbij, dat je er moe van begint te worden. Te weinig actie en de personages hebben te weinig diepgang, waardoor je geen band krijgt…… En dus ook niet in het verhaal kunt komen.

Toen ik deze auteur in Amsterdam tegen kwam, vorig jaar, was ik erg enthousiast over zijn boek. Hij is heel aardig en ik dacht echt dat ik zijn schrijfstijl ook steengoed zou vinden. Helaas, maar het is echt mijn boek niet. Ik snap de vergelijking met Dan Brown wel. Maar Brown schrijft beeldender en als hij iets uitlegt, geeft hij de informatie op zo’ n manier, dat ik het begrijp. Nu waren hele stukken stof, te droog en het voelde niet alsof ik een spannend boek zat te lezen, maar een geschiedenis boek voor iemand op de universiteit. Dit haalde de vaart er zo snel uit, dat ik moeite had om het boek uit te lezen. Het werd echt een gevecht. En dat is reuze jammer, omdat de spannende stukken echt goed zijn. Minder informatie was een goed plan geweest. Als je weinig Bijbelkennis hebt, is het echt doorbijten. Er zijn ook stukken met visioenen. Het taalgebruik is soms echt oud Nederlands en te ingewikkeld en dat leest niet vlot. Soms wist ik na 4 keer lezen, nog niet wat ik had gelezen. Er zijn ook grote stukken, waarin men terugdenkt. Je moet goed bij de les blijven. Helaas was ik de draad van het verhaal geregeld kwijt. Ook vond ik het niet meer geloofwaardig omdat de hoofdpersoon, overal vrij makkelijk binnenkomt, en ook weer weg komt……

Het is wel een eng idee, om er over na te denken…. Zal er misschien echt een wereld onder onze voeten bestaan? Ik vond het niet echt een super origineel verhaal. Ik vind Dan Brown gewoon veel beter. Hij Kan ook best langdradig zijn, dat is waar. Maar dit was me allemaal te langdradig en het werd hierdoor een doorploeterboek. Het lijkt mij duidelijk dat ik de andere boeken niet wil lezen. Deze krijgt 2,5 sterren van me. Echt niet mijn ding. Op de spannende momenten na dan. Zonder al die informatie was het waarschijnlijk meer een boek voor mij geweest.2,5**.

Sylvain Neuvel – Ontwakende Goden

Dit is het tweede deel van de serie. De reusachtige robot doet nu grotendeels wat de onderzoekers willen. Maar er duikt vanuit Het niets een tweede nog grotere robot op in het hart van Londen. Niemand weet hoe hij daar komt en wat de robot en zijn bestuurders van plan zijn. Ze gaan de robot inspecteren en houden rekening met het ergste scenario. Gaan ze nu echt contact maken met aliens? De hele wereld kijkt mee naar De vorderingen. Maar als het goed uit De hand dreigt te lopen, breekt de hel op aarde los. Er vallen veel slachtoffers.

Wie is er de baas in het universum? Wie is de sterkste? Wie gaat er winnen?

Na boek 1 wou ik toch weten hoe het verder ging. Maar de schrijfstijl heeft me een hele tijd tegengehouden om het boek op te pakken Het is namelijk grotendeels geschreven in interview vorm. En als lezer weet je niet wie de mensen interviewt, het is te mysterieus. Hierdoor creëert de auteur meer afstand en kreeg ik wederom geen binding met de vele personages.

Er komen best heftige scènes voorbij, maar doordat ik niet in het verhaal kon komen, deed het me ook niet zo veel. Buitenaards léven mag van mij echt ingrijpen en de mensheid te grazen nemen.
Er zijn ook hele stukken, met alleen maar dialoog. Leest gewoon niet prettig. Deze schrijfstijl is wél origineel, maar zo niet mijn ding!

Andere stukken zijn bijvoorbeeld in rapport vorm geschreven. Dat helpt ook niet mee om in het verhaal te komen of te blijven. Ook komt het echt langzaam op gang. Na ruim 80 blz, begint het wel spannend te worden. Ik moest mezelf dwingen om het uit te lezen.

Het is mijn serie niet. Er komt ook nog een boek 3 aan. Het einde is namelijk nogal open. Maar ik lees boek 3 niet meer. Mijn interesse is niet meer gewekt. Ik geef het boek 2,5**.

Gast recensie: Ans Stier over Owan Drake- de zaden der hoop 1

Recensie De Zaden der Hoop boek 1 – Owan Drake

Samenvatting
Xavier krijgt de opdracht van zijn leermeester en wijsgeer Benedictus om een serie boeken te lezen over licht en duisternis. Hij gaat helemaal op in deze verhalen.
Maar wat Xavier niet weet, is dat hij door het verzoek van Benedictus op te volgen misschien wel een corrupte tak van de regering, genaamd de Bloedraven – die ook in die vertellingen uit het verleden voorkomen – kwaad gemaakt heeft en hierdoor betrokken wordt bij een oude oorlog.

Leeservaring
Omdat het boek vele goede recensies heeft werd ik nieuwsgierig naar het verhaal en het werk van deze auteur. Helaas moet ik constateren dat dit boek mij niet heeft kunnen pakken. Er komen veel personages in voor die naar mijn idee beter uitgewerkt hadden kunnen worden. Ook kan ik mij niet zo goed een voorstelling maken van de omgeving waarin het verhaal zich afspeelt. Dit samen maakt dat ik me niet goed in het verhaal kan inleven en er dus ook moeite mee had om geconcentreerd te blijven. Helaas heb ik me ook gestoord aan het taalgebruik. Er wordt regelmatig vulgair gevloekt en in vrijwel ieder hoofdstuk wordt uit de doeken gedaan dat de personages moeten urineren. Hier heb ik me eerlijk gezegd wel aan gestoord. Hierdoor was mijn concentratie op het verhaal ook minder. Als de auteur in volgende boeken hier minder nadruk op legt leest het waarschijnlijk prettiger weg. Er zijn zeker ingrediënten voor een mooi fantasy verhaal aanwezig maar die hadden wat meer uitgewerkt kunnen worden. Helaas heeft het boek niet aan mijn verwachtingen voldaan.

Loes Den Hollander – Onderuitgehaald

0

Sigrid en Wieke verliezen hun moeder, als ze nog vrij jong zijn. Hun vader heeft al heel snel een nieuwe liefde in zijn leven. Zijn dochters willen haar niet als een nieuwemoeder zien. Freddy liegt en bedriegt heel wat af. Ze zet het gezin tegen elkaar op. Wat volgt, is een alles behalve gelukkige jeugd. Als Freddy om het leven komt, zijn ze opgelucht en gaan verder met hun leven.

Ze genieten een jaar of 7 van hun leven. Totdat Sigrid stukken manuscript binnen krijgt van een onbekend persoon. Deze persoon beschrijft haar leven, alleen dan vanuit een andere hoek. Deze persoon is bezeten van Freddy. Ze voelt een dreiging en besluit om er achter te komen, wie er achter dit manuscript zit. Ze heeft veel mensen op het oog, die ze aan de tand wil voelen.

Ik dacht van het begin af aan te weten, wie erachter de stukken tekst zat. En ik had gelijk. Dit is me nog nooit eerder overkomen, bij een boek van Loes. Dit is echt enorm jammer. Het plot was hierdoor ook niet meer spannend voor mij en erg voorspelbaar. Het moge duidelijk zijn, dat dit niet mijn boek was. Ook door de seks en de soms grove taal, maar vooral door een aantal personages. Als je opgroeit met een stiefmoeder, die rechtstreeks uit de hel lijkt te zijn gekomen, vind ik het persoonlijk ook vreemd dat je mensen, die net in je leven verschijnen meteen in vertrouwen neemt. Zeker omdat het personage zelf erg wantrouwend overkomt, naar andere mensen (Maar dan wel iemand accepteert, die ze feitelijk helemaal niet (zo) goed kent). Dit kwam ongeloofwaardig op mij over. Bij mij gingen de alarmbellen, wel meteen af. Ik kan dit boek dan ook geen voldoende geven. Ik mis de spanning en het op het verkeerde been gezet worden in dit verhaal. Lezen is erg persoonlijk. En ik geef dus een 5 (2,5**).

Manon Spierenburg – Out There 2: de Gordiaanse Kloof

0

Dit boek mocht ik lezen voor sf terra. De recensie komt daar ook in te staan.

Dit is het tweede boek van de Out There serie.

Out There is een wereld waar mensen en dieren uit andere dimensies samenkomen. Ze zijn in hun eigen dimensie overleden of dood. Ze moeten op zoek naar de sleutel, die hun weer naar hun eigen leven brengt. Voor iedereen is dat verschillend. Bon Jon is thuis, maar is het wel echt thuis? Olivia ziet zo nu en dan stukjes van zichzelf voorbij komen. Willem wil zijn tweelingbroer Jan graag terug krijgen en heeft er alles voor over. Erdim is nog steeds vasthoudend en mevrouw van Dam kakelt erop los. Ze moeten weer een reis ondernemen om meer antwoorden te krijgen.

Onderweg lopen ze van de ene situatie in de andere. Als lezer begin je te denken dat ze om elke hoek weer wat nieuws voor hun kiezen krijgen. En dat is ook zo. Verhalen en films komen tot leven, dinosaurussen uit Jurassic Park, Harry potter is ook nog genoemd. Bij Alice in Wonderland, begon ik echt te fronsen. Je raakt als lezer compleet de weg kwijt. Ik vond het echt ongeloofwaardig worden. Er zit zoveel in dit boek dat het verwarrend wordt. De personages zijn ook de kluts kwijt in deze vreemde wereld.

Een van de personages praat ook in professorentaal, maar hij is nog maar 10 jaar oud. Wat hij allemaal zegt over de ruimte enz, ik moest het meerdere malen lezen.

Je leert sommige personages iets beter kennen. Dat is wel een pluspuntje.

In out there kan blijkbaar alles! Op een moment kijk je nergens meer van op. Maar het is te veel!

Het boek heeft een Vrij open einde. Dus er komt nog meer waarschijnlijk. mss gaat er dan meer duidelijkheid komen? 2**

Owan Drake – De Zaden der hoop boek 1

0

zaden

Dit is een verhaal over licht en duisternis. Je volgt een aantal verhaallijnen, waaronder die van Benedictus en zijn leerling Xavier. Xavier moet van hem een aantal boeken lezen. Maar hij beleeft ze alsof hij er zelf is. Het komt allemaal heel dichtbij. Hierdoor komt hij terecht in een wereld, die hij liever niet had leren kennen. Aan welke kant staat hij? Het licht of de duisternis? Is er hoop? Een sprankje hoop? Of zelfs maar een zaadje van hoop, dat in iemand geplant is?

De vecht scenes zijn bloederig en goed beschreven, deze zie je goed voor je.

Pluspunt is de namenlijst, deze staat voor in het boek, dus kom je meteen tegen.

Maar………………

Ik kon niet echt in het verhaal komen. Er staan veel scheldwoorden in. En soms slaan ze nergens op…Maar dat is niet het grootste struikelblok voor mij. Wat dat wel is ga ik proberen uit te uitleggen….

De schrijver zet alles op papier zoals hij het voor zich ziet, in een film. Als lezer zie je dit niet zo, omdat hij zijn wereld niet goed genoeg opbouwt. Hij zet dan bij elke scene (ik heb het over scenes, omdat het echt zo aanvoelt) neer wie er meespeelt en waar het zich afspeelt.

Bijvoorbeeld: -Abbus- Grote Zaal. En vervolgens moet je als lezer zelf invullen hoe deze zaal er dan uit ziet. Zo gaat het met andere kamers, steden en gebieden ook. Je moet zelf invullen hoe het eruit ziet. En omdat ik hierdoor totaal geen binding voel met deze wereld….Kom ik gewoon niet in het verhaal. Een landkaartje zou al een beetje helpen. Dan krijg je een beeld van de wereld!

Er is ook behoorlijk veel dialoog in het boek. Soms ben ik de draad kwijt en weet ik niet meer wie wat zegt…En waarom? Veel personages gaan tekeer tegen elkaar…

De auteur zijn bedoeling is (denk ik) om dit boek een intro te laten zijn voor de rest van zijn verhalen. Net zo’n idee als The Fellowship of the Ring. Maar waar Tolkien de tijd neemt om beeldend te vertellen hoe de wereld eruit ziet…Doet deze auteur dat niet. ….. Het komt zeer traag op gang. Het liefste had ik het boek na 80 blz dichtgeslagen en niet meer open gedaan. Pas op het einde is het wat spannender aan het worden. Het eindigt met een behoorlijke cliffhanger. Maar als ik heel eerlijk ben…Wil ik niet weten hoe het verder gaat, ik ben er over uit dat dit niet mijn boek is! Ieder zijn ding!

Er staat een verklarende woordenlijst in…Achterin het boek. Maar als je begint te lezen, weet je niet dat deze erin staat. Er is namelijk geen inhoudsopgave  voor in het boek! Dus je kunt niet opzoeken wat op welke pagina staat.

Ik kan wel merken dat het met veel enthousiasme is geschreven. Maar ik krijg gewoon geen binding met de personages. Ik Irriteer me eerder aan ze. En als ik fantasy lees, wil ik een goed beeld krijgen van de wereld. Deze wereld doet een beetje middeleeuws aan, in alle verhaallijnen. Maar dan heeft een personage wel een smartphone. Ik kon dat eerst niet plaatsen. Ik heb het maar geaccepteerd. Toen kwam ik er later pas achter, dat er meer technische snufjes zijn. ( Een van de verhaallijnen speelt zich  in het heden af, maar dat gevoel krijg je niet in het begin door de middeleeuwse sfeer, daarom raakte ik enorm in de war.). En als je niet in een verhaal kunt komen, dan is het leesplezier als snel verdwenen.

(Er zijn teveel dingen die vragen oproepen). Maar als er dan een verklaring komt…Dan is het in mijn ogen te laat.

De cover vind ik niet mooi en het formaat van het boek is echt te groot, Het past net aan in de boekenkast…………

Ik mis gewoon te veel in dit boek. Ik kan het daarom ook geen voldoende geven!

Ik geef het boek 2**.