Johanna Lime- De twaalfde saturnusmaan

1

In dit verhaal worden er 2 bijzondere mensen geobserveerd, door aliens. Ze volgen de 2 samenwonende vrouwen: Maud en Dagmar. Zij hebben hun aandacht getrokken, door hun hersenactiviteit. Ze doen uitvoerig onderzoek. Ze komen op hun werk voor rare verassingen te staan, slapen slecht en voelen zich doodmoe. Op een of andere manier kunnen ze hun energie niet meer opladen. Deze 2 vrouwen zijn buitenbeentjes en voelen zich niet echt snel ergens thuis, behalve bij elkaar. Is het ooit mogelijk, dat ze zich ergens thuis gaan voelen?

Dit onderzoek is er om uit te vinden, of de aarde zich kan aansluiten, bij de spiraal van Galaxis. Is de aarde er klaar voor? Of gooit de mensheid, roet in het eten?

Dit boek zet je aan het denken over menselijkheid. Wat is dat? Mensen zijn vaak bikkelhard, egoistisch en gemeen.

Er staat achterop het boek, dat hét een autobiografisch verhaal is. Ik ga er niet van uit dat de Aliens echt zijn. Maar de relatie tussen Maud en Dalmar lijkt veel op die van de auteurs die achter de naam van Johanna Lime zitten. Het lijkt alsof ze hun eigen leven hebben gemixt met een dosis science fiction. Veel interessante verhalen over de geschiedenis . Ze beschrijven dingen over astrologie en over heel veel reizen die ze samen hebben gemaakt. Dit doet zo persoonlijk aan, dat het wel autobiografisch moet zijn. Het is ook een soort ode, aan 1 van de auteurs. Zij is nog niet zo heel lang geleden overleden.

Ik noem het een science fiction roman. Het is niet super spannend, maar trekt je toch het verhaal in, omdat er iets langzaam aan je knaagt. Je moet weten wat er allemaal gaat gebeuren het is ook erg interessant om te zien, hoe aliens naar de geschiedenis van de mens kijken. En wat kunnen deze aliens veel! Wij mensen zijn nogal beperkt in hun ogen.

Het leest vlot en ik vond het een fijn verhaal om te lezen. Ik geef het 4 sterren****