Interview met Roderick Leeuwenhart

0

Naar aanleiding van de Dutch Comic Con, geef ik zo nu en dan een beetje extra aandacht aan de auteurs, die er komen.

Nu heb ik een leuk interview voor jullie met Roderick Leeuwenhart.

Vertel iets over jezelf?
Hallo! Ik ben Roderick Leeuwenhart en ik schrijf boeken voor een ‘geek publiek’. Met name voor Japanfans momenteel, want ik heb zelf een voorliefde voor manga, anime, sushi en cosplay. Het zijn fantasierijke boeken die barsten van het enthousiasme, want als je zelf ergens van houdt, komt dat ook sterk door in je werk. Ik ben op weg om van het schrijven mijn fulltime werk te maken, maar dat is loeimoeilijk, dus geef me nog een paar jaar om er te komen. Wat ik het leukste vind aan schrijven/uitgeven is dat je in je eentje een totale wereld kunt scheppen, van de eerste zin tot de cover en het in de handen drukken van je trouwe fans en nieuwsgierige lezers. Misschien binnenkort ook de jouwe? Maak jezelf alvast lekker op http://www.uitgeverijleeuwenhart.nl 🙂

Vertel iets over je boeken?
Het allerergste wat je een lezer aan kunt doen is een saai verhaal, dus besteed ik ongelooflijk veel zorg dat mijn boeken boeien. Tot op het niveau van individuele woorden in een zin bestudeer ik mijn werk; hoe het in het oor klinkt, hoe het in de mond rolt, hoe het er op de pagina uitziet. Schrijven is eindeloos rommelen en schaven tot alles klopt. Het resultaat is er gelukkig ook naar: de meeste reacties op de Pindakaas en Sushi serie bevatten een combinatie van de woorden ‘leest’, ‘heerlijk’, ‘weg’. Dan ben je er al half. Het schrijven van Sterrenlichaam, de sciencefictionroman die ik nu schrijf, gebaseerd op het verhaal waarmee ik vorig jaar de Harland Awards won, is een uitdaging. Als volwassen verhaal is het een stuk complexer dan YA, dus daar ligt de uitdaging om het alsnog als een trein te laten lezen.

Wat is manga precies en wat maakt het zo leuk?
Manga is het Japanse woord voor strip. Dat is het. In Japan is er een rijke en gigantische striptraditie, waar strips nu juist niét alleen voor kinderen zijn. Daardoor catert het medium aan iedereen en vindt je er alle genres en stijlen in terug. Manga heeft een aparte evolutie doorgemaakt ten opzichte van Amerikaanse comics of Europese strips, dus heeft het eigenzinnige dingen te bieden. Een grotere nadruk op emotie en de interne conflicten en gedachtegangen van de personages, bijvoorbeeld. Kort gezegd: je vindt er verhalen die je nergens anders tegenkomt.

Waarvan of waardoor komt de geek in je los?
Leuke vraag! Er zijn bepaalde series waar ik heel enthousiast over wordt. Soms zijn dat voor de hand liggende dingen zoals Marvelfilms, Game of Thrones of de nieuwste games van Nintendo. Maar even leuk zijn de wat persoonlijkere, minder alomvattende dingen. Bijvoorbeeld de Netflixserie The Good Place, of in het recente animeseizoen: Laid-back Camp. Dat is een serie over Japanse meisjes op de middelbare school die het leuk vinden om in de winter te kamperen rond Mt. Fuji. Het verhaal gaat letterlijk nergens anders over; alleen over hoe plezierig die activiteit is. Ontzettend rustgevend!

Wat ga je allemaal doen op DCC?
Ik sta bij de AniWaystand en geef lezingen. Gedurende het hele weekend verkoop ik dus mijn boeken én abonnementen voor het geweldige tijdschrift AniWay (over Japanse popcultuur) waar ik al heel lang voor schrijf, en daarnaast heb ik twee lezingen over schrijven. Dat doe ik samen met mede-auteurs Sophia Drenth en Jasper Polane.

Wat is je ervaring als auteur op Cons?
Ik maak hier even een onderscheid tussen Japanse animecons en Comic Cons. De vele animecons die Nederland rijk is, hebben me altijd enorm gesteund met mijn boeken. Logisch, want de verhalen spelen zich daar ook af. Zonder hen had ik dit nooit kunnen doen! Dus de organisaties van Abunai, Anime en Tomo ben ik erg dankbaar. De Comic Cons zijn nieuwer. Mijn ervaringen daar zijn wisselend. Soms bieden ze me een plekje aan, maar veel vaker valt er weinig te regelen, en dan blijkt dat je als Nederlandse auteur minder interessant voor ze bent dan Hollywoodsterren. Ik hoop uiteraard dat daar verandering in komt. Daar ligt ook een opgave voor mezelf: hoe meer mijn boeken gelezen worden, des te eerder krijg ik toegang tot die snackgevulde green room achter de schermen.

Wat zijn je favoriete boeken en genre en waarom ?
Mijn favoriete genre van boeken wisselt tussen sciencefiction, 19de eeuwse klassiekers (Moby Dick, Oorlog en Vrede, De Graaf van Monte-Cristo) en, ach, eigenlijk gewoon alles wat goed is. Ik ben een fan van David Mitchell (Cloud Atlas, Slade House), Frank Herbert (Dune) en James Clavell (Shogun). Maar ik lees ook filosofie (momenteel ben ik Plato aan het herlezen, met zijn hilarisch-akelige Republiek), wetenschappelijke non-fictie en kinderboeken. Ik ben een omnivoor.

Welke boek wil je nog lezen, maar kom je maar niet aan toe?
1812, een non-fictieboek van Adam Zamoyski over Napoleons dramatische excursie in Rusland. Nadat hij Moskou had overgenomen, bleek de stad in de hens gezet en alle voorraden geplunderd. Zijn Grande Armée moest roemloos de aftocht blazen en werd tijdens de doodsmars afgeslacht, als ze al niet verhongerde. Een omslagpunt in de Europese geschiedenis. Het boek staat al jaren in mijn kast, maar ik vind er maar nooit tijd voor. Balen.

Wat moeten wij echt lezen als het op sciencefiction aankomt?
Tot mijn schande ken ik te weinig moderne sciencefiction om hier een respectabel antwoord op te geven. Ik ken vooral klassiekers. Laat ik daarom iets uit Japan kiezen: ik ben fan van de militaire sf-serie Legend of the Galactic Heroes van Yoshiki Tanaka. Die wordt momenteel in het Engels uitgebracht in kleine, betaalbare boekjes. Totale militaire waanzin.

Heb je plannen voor nieuwe boeken?
Nu Pindakaas en Sushi klaar & af & rond is, ga ik natuurlijk nieuwe dingen maken. Ik wilde eerst meteen door naar een nieuwe, nog gavere serie rond de yokai van de Japan – een soort mix tussen Japan, Doctor Who en Pokémon – maar toen ik de Harland Awards won… Ik had ineens veel zin en veel aanmoediging om eindelijk die hardcore sciencefictionroman te schrijven, waarmee ik me al tijden wil bewijzen. Sterrenlichaam dus! Ik ben hard aan het werk om de eerste draft af te maken. Het is een hele klus, dus hopelijk heb ik later dit jaar weer wat nieuws te melden. Het wordt in ieder geval een mind-blowing verhaal, een moderne interpretatie van de klassieke, smeuïge sf uit het gouden tijdperk.

Wat heeft de toekomst (denk je/hoop je) voor jou in petto?
Ik heb al een plekje gereserveerd onder een van de mooie bruggen in Deventer om mijn dagen te slijten. Nog even een kartonnen doosje bij de Jumbo halen om in te slapen en dan ben ik compleet.

Je brengt ook andere boeken uit, van andere auteurs, via je uitgeverij. Vertel daar eens wat meer over?
Dat is nog heel summier momenteel, maar dat wil ik uit gaan breiden. Samen met stripuitgever Syndikaat heb ik vorig jaar een label opgezet voor MANGA VAN NEDERLANDSE BODEM. Hanabi heet het. Daar geven we elk jaar een aantal ontstellend goede, korte graphic novels mee uit, van het grootste mangatalent dat ons land te bieden heeft. Dit jaar gaan we doodenge griezelmanga uitgeven. Superleuk. Kijk op http://www.hanabipublishers.nl voor meer!

Heb je een boodschap voor je (toekomstige) lezers?
Uitgeverij Leeuwenhart™ is niet aansprakelijk voor letsel toegebracht door papiersneetjes aan je vingers, opgelopen tijdens het lezen van onze boeken.

Interview met Marieke Nijkamp

0

1. Vertel eens iets over jezelf?
Ha, let’s see… Ik ben Marieke, schrijver, reiziger, geek, voetbalfan, veellezer, liefhebber van dobbelstenen en speculaas.

2. Waarom ben je in het Engels gaan schrijven?
Ik reisde tijdens mijn studie héél veel en maakte op die manier veel vrienden in het buitenland. Zij zagen mij steeds in het Nederlands schrijven en vroegen mij omdat es in het Engels te doen, zodat ze ook mee konden lezen. Dus dat heb ik gedaan! Het bleek toen overigens wel dat ik helemaal niet zo goed was in Engels als ik dacht dat ik was — niet goed genoeg om genuanceerd te kunnen schrijven in ieder geval. Dat was heel veel oefening en heel veel verhalen die netjes weer in de la belandden.

3. Wat lees jezelf het liefste?
YA natuurlijk! Maar daarnaast, eigenlijk alles.

4. Je bent een echte globetrotter, waar zou je ons op vakantie heen willen sturen?
Hm, ik ben net terug uit de VS, en daar ben ik het heel veel plezier geweest, dus dat zou ik zeker aanraden. Daarnaast ook: Ierland, en dat specifiek Galway.

5. Vertel eens over 54 minuten. Hoe is het idee gekomen? (Een boek dat echt actueel is en blijft. En mij echt diep heeft geraakt).
Tja, vooral de actualiteit. Toen ik met het boek begon was ik in Amerika, en dat was enkele weken na een heel heftige schietpartij daar. Ik wilde dat kunnen begrijpen en dan is fictie voor mij altijd een heel mooi medium om er dieper op in te duiken!

6. Hoe voelt het om zo succesvol te zijn in Amerika en daarna ook in Nederland?
Als een droom die uitkomt 🙂

7. Vertel iets over je tweede boek? Bijvoorbeeld over de prachtige cover etc?
Voor Ik Je Loslaat gaat over Corey, die terug gaat naar haar geboorteplaats in Alaska om de dood van haar beste vriendin te onderzoeken. Het is een deel mystery, een deel claustrofobie, en (zoals de cover al laat zien) heel erg ijzig.

8. Hoe lang schrijf je gemiddeld aan een boek?
Ergens tussen drie maanden en een jaar 🙂

9. Kijk je uit naar de Dutch comic con en wat of wie wil je daar zelf gaan zien?
Ja! Comic Con is zo leuk, en ik vind het altijd leuk om er weer terug te zijn. Ik kijk er vooral naar uit een aantal bevriende schrijvers te zien, comics te komen, en vast ook wel meer dobbelstenen.

10. Wat mis jij het meeste als je niet in Nederland bent?
Mijn familie.

11. Kun jij ons één of meerdere boeken aanbevelen, die we moeten lezen?
Tomi Adeyemi’s Bloed en Beenderen! Het is zooooo goed! 😀

12. Heb je nog een boodschap aan je lezers?
Blijven lezen!

Paul van Loon komt naar Dutch Comic Con met de griezelbus!

0

Oh wat gaaf. Deze bus spookt al Door mijn dromen, sinds ik klein was. Nu ben ik behoorlijk groot….. maar deze boeken zijn letterlijk stuk gelezen door mij. Woonde vlakbij de bieb vroeger. Ik nam deze boeken zo vaak mogelijk mee naar huis. Sorry voor iedereen die ze ook wilde lezen….. ik kon er geen genoeg van krijgen.

Ik ben helemaal hyper! Paul van Loon komt weer naar de Dutch comic con 31 maart en 1 april 2018………

en hij neemt de echte griezelbus mee!!!!

Zijn boeken zijn voor jonge én oude kinderen. Ik ben zo’n oud kind😉.

Ik kijk hier echt naar uit. Mijn jeugdheld en de bus, die mij niet meer losliet sinds mijn kinderjaren ☺. Een bus waar je niet snel uitkomt als de deuren eenmaal dichtzijn. Maar ook een bus die je naar je nachtmerries brengt😈😎.

Natuurlijk neem ik onder andere de nieuwe versie van de griezelbus mee om te laten signeren.. En ik wil de bus zo graag zien. Supergaaf!

Marieke Nijkamp – 54 minuten

0

(Deze auteur komt op de Dutch Comic Con 31 maart en 1 april 2018).
Dit boek neemt je mee, naar de meest zenuwslopende 54 minuten, uit het leven van een groep leerlingen. De doodsangst overheerst, maar de wil om te leven is nog groter.

Op een rustige eerste schooldag, is er altijd een toespraak. Bijna alle leerlingen zitten dan in de aula te luisteren. Dit is het moment om toe te slaan. Het moment om wraak te nemen op iedereen die je leven heeft verpest.

Het is een actueel verhaal, het gebeurt immers nog te vaak in de verenigde staten. Er hoeft maar een persoon door te draaien en toegang te hebben tot een wapen.

De schutter in dit boek richt een bloedbad aan. Je komt steeds meer te weten over wat hem tot deze daad gedreven heeft. Het valt niet goed te praten. Maar toch leer je de mens kennen, achter de schutter.

Je ziet het verhaal door vrij veel ogen en vanaf verschillende kanten. Per minuut wordt deze hele vreselijk beangstigende toestand beschreven. Het raakt mij ontzettend diep. Want dit schetst een zeer reëel beeld, over hoe zo’n situatie zich echt zal voltrekken. Dit maakt het zo aangrijpend dat het een echte pageturner is.

Het gebruik van social media heeft ook een rol in dit verhaal. Dat is origineel weergegeven.

De klok tikt door….Wie komt er levend uit deze schietpartij en wie niet. Verdriet. Angst. Schuld. Onschuld. Wraak. Het zijn allemaal aspecten die aan bod komen.

In het begin vraag je, je soms af: waarom zoveel verhaallijnen? Maar ze komen allemaal samen en worden een geheel. Heel knap gedaan! 5*****