Blake Crouch – Vlucht

Met dit boek heeft hij weer een van mijn favoriete boeken geschreven. Blake Crouch is echt een top auteur. Hij heeft het weer geflikt! Ik heb het boek in 1 ruk uitgelezen, het is nagelbijtend spannend.

De wereld is helemáál gek geworden. De mensheid is verdeeld in twee kampen.

Kamp 1: De ménsen die een mysterieus licht aan de hemel hebben gezien. Zij gaan op jacht naar iedereen, die volgens hun niet meer verder mogen leven.

Kamp 2: De mensen die het licht niet hebben gezien en moeten vluchten, omdat ze anders op ern brute wijze om het leven gebracht zullen worden.

Waarom het licht er opeens was, weet niemand? Heeft God een besluit gemaakt en straft hij de mensheid? Of is er iets heel anders aan de hand?

Jack moet vluchten, samen met zijn vrouw, dochter en zoontje. In 5 dagen tijd, is de wereld niet meer te herkennen. De jacht is geopend. Ze roepen namen af op de radio, deze mensen moeten dood. Zijn naam wordt ook opgenoemd.

Je volgt het gezin op een bizarre roadtrip door verschillende staten in de V.S. Ze zijn nergens echt veilig. Het is de spanning, die je ook in the walking dead voelt. Alleen zijn Dit geen zombies, maar gek geworden mensen, met auto’s en geweren. Ze willen maar 1 ding… En dat is Jack en zijn gezin vermoorden.

De angst, wanhoop en de honger springen van de pagina’s af.

Dit spannende horror, die de gruwelijke kant van de mensheid laat zien. Iemand waar je zielsveel van houdt, kan je gewoon ineens vermoorden. Ze kunnen het niet tegengehouden, de drang is te sterk.

Deze hele wereld is Dystopisch en de overlevingsdrang van Jack kent bijna geen grenzen. Hij heeft er alles voor over, om zijn gezin te beschermen. Dit zorgt voor bloederige en gruwelijke momenten. De wereld ligt in puin, de mensheid lijkt niet meer te redden. Wat zou jij doen in deze situatie? Geef je op, of ga je door tot je niet meer kunt? Horror om over na te denken!!

Ik vond dit boek echt super goed. Het is weer een boek dat ik 6 sterren, zou willen geven. De spanning is nagelbijtend goed! Ik ben al mijn nagels kwijt! 5*****

Advertenties

Marieke Nijkamp & Corinne Duyvis -Het juiste spoor/ En de rest van ons wacht

Ik vond de boeken van deze auteurs heerlijk weg lezen. Dus was meteen heel erg enthousiast over nieuwe verhalen van hun hand.

Het eerste verhaal gaat over een groep vrienden. Ze gaan op vakantie en twee van hun krijgen slaande ruzie. Hierdoor vertrekt er een eerder naar huis, maar hij lijkt spoorloos te zijn verdwenen. Niemand heeft hem van het eiland af zien gaan of thuis zien komen. Wat is er aan de hand? De vrienden gaan samen naar huis met de trein. En deze trein is erg vreemd…….

Het tweede verhaal is een soort spin-off van Op de rand van het niets. Deze dystopische toekomst, ziet er echt eng uit. Groepen mensen die niet mee mochten op de ruimteschepen moeten hun onderkomen ondergronds gaan zoeken. Er staat iets vreselijks te gebeuren : een zware inslag van een meteoriet, die hele delen van Europa gaat vernietigen. Je voelt hoe het is in de schuilkelder. Wat zou jij doen om te overleven?

Vriendschap is het sleutelwoord in deze twee verhalen. Maar ook wraak, verraad en vertrouwen zijn thema’s die je kunt ontdekken.

Twee spannende verhalen om over na te denken. Hetneerste verhaal krijgt 4 sterren van mij. De tweede 4,5. Dus een gemiddelde van 4,25 sterren.

Het leest vlot, je vliegt er doorheen. Ik hoop dat ze snel weer met een nieuw boek komen. De spanning kunnen ze goed opbouwen. De trein doet twilight zone achtig aan. En van de bunker kan iedereen claustrofobisch worden! Echt heel fijn, hoe ze je erbij aanwezig laten zijn, door hun beeldend schrijven. Ik wil meer!!!

4****

Alexandra Bracken – Onzeker licht (boek 3)

Dit is het afsluitende boek van The darkest minds trilogie.
Ruby is nog steeds intens verdrietig, ze heeft een groot verlies geleden en haar vrienden ook. Ze hebt moet een speciale gevangene in toom proberen te houden, hij heeft gevaarlijke krachten en kan hiermee iedereen die zich er niet tegen kan verzetten, voor zijn karretje spannen. Alleen Ruby kan hem aan, maar ook zij moet enorm oppassen.
Ruby’s missie is nog steeds hetzelfde: alle kinderen met krachten bevrijden uit die gruwelijke kampen. Maar dat vergt enorm veel mankracht en planning. Dus ze moeten eerst hulp zoeken.

Ondertussen moet ze de broertjes Stewart in de gaten houden en haar gevoelens aan de kant proberen te zetten. Liam en Cole vliegen elkaar steeds in de haren.
Haar krachten worden steeds sterker. Maar of dat nu zo goed is? De mensen om Haar heen , lijken bang voor haar te zijn.

Het einde is er een waar ik vrede mee heb, maar zou toch nog wel eens bij ze Willen kijken hoor, gewoon om te zien hoe deze wereld verder gaat. Ik hoop niet dat het onze toekomst is!

Er komen nieuwe personages voorbij, maar gelukkig ook veel van haar oude vrienden. Dit boek gaat meer in op gevoelens. Toch zitten er weer een aantal spannende momenten in. De tissues bij de hand houden, je gevoelens gaan je helemaal in de war krijgen.
Maar ik vond het echt het minste boek van de serie, omdat het niet zo spannend is als de vorige delen. Daarom krijgt hij 3***.

Natascha van Limpt – Luotisade: schaduwen der verdoemenis

Brian is een piraat en hij heeft het niet makkelijk op het schip. Hij weet bijna niets van zijn ouders. Het enige tastbare dat hij van ze heeft, is een medaillon. Maar deze moet hij geheim houden van de kapitein. De kapitein weet meer, dan hij wil zeggen. Brian gaat aan land en daarna zal nooit nog iets hetzelfde zijn. Hij moet vluchten en komt in een groots avontuur terecht.

Eleanor verliest haar moeder. Op jaar sterfbed deelt ze mee dat ze nog een broer heeft. Ze moet naar hem op zoek. Het dorp mis niet meer veilig. Grote tropen verwoesten alles dat op hun pad ligt. En ze gaan over lijken. Samen met een aantal anderen gaat ze op zoek naar haar broer.

Deze twee verhaallijnen volg je. Ze moeten allebei de Verdoemenis in gaan. Daar wonen gruwelijke wezens. Als je dacht dat trollen erg waren…..

Een vleugje horror , dat is heerlijk in deze actie volle fantasy! Om elke hoek kan een gevaarlijk wezen je te pakken krijgen. De Verdoemenis is een dystopisch stukje van Luotisade. De mix is heerlijk en daarom leest het als een pageturner!

De personages hebben het zwaar. Ze maken Veel mee, soms roert het je tot tranen. Heel fijn als een boek je meeneemt door allerlei emoties. Je leert de personages steeds beter kennen en ik kreeg een echte band met Eleanor. Ze heeft het zwaar en dan komt ook de liefde nog eens om de hoek kijken. Sterke jonge dame is ze! Brian is een piraat en daar heb ik ook een zwak voor.

Veel beeldende gevechten, actiescenes en soms een beetje bloederig. Je voelt de tijd wegtikken. Alle scenes zie je tot in detail voor je, door het beeldend schrijven van de auteur. Je weet precies, hoe alles eruitziet en hoe het voelt.
De hoofdstukken zijn kort en het lettertype is erg fijn.
Ik kijk uit naar boek 2 en geef deze 5*****

Tanja de Jonge- Syntopia

Zou jij in Syntopia willen wonen? Alles gaat er automatisch. En dan bedoel ik echt alles….. Je hoeft maar te roepen en Syntopia regelt je eten, je tv, je douche, je auto, het licht en zelf hoef je weinig meer te doen. Het lijkt je op het eerste gezicht heerlijk toch? Timo zou er ook graag willen wonen, het lijkt hem geweldig. Zijn klasgenootje Robin woont er, op de bovenste verdieping. Hij is jaloers op haar en als ze hem een rondleiding geeft, begint hij zich af te vragen hoe de computer alles regelt. Ook Robin hoort snachts vreemde geluiden. Ze wil graag in het controlecentrum kijken, maar dat is verboden terrein. Samen met Timo en zijn maatje Milan besluiten ze om op onderzoek uit te gaan. Maar wat ze vinden…. Dat stuit hun tegen de borst. Dit kan niet waar zijn toch?

Deze Dystopische wereld zet je aan het denken. Willen we echt dat technologie voor ons gaat denken en doen? En staan we achter dingen zoals klonen en knoeien met genen? Dit zou zomaar de toekomst kunnen worden. En dat vind ik hoogstpersoonlijk een heel eng idee!

Het boek leest als een speer en het is spannend van af het begin. Een pageturner. Het enige minpuntje vond ik dat de mensen die in Syntopia wonen, wel erg goed van vertrouwen zijn. Dat ze niet aan het addertje onder het gras denken? Er staan dag en nacht camera’s op je gericht en als je iets fout doet word je op het matje geroepen.
Het plot is heel erg origineel en zit goed in elkaar. Je blijft je maar afvragen: als je eenmaal ingescand bent, kom je er dan nog uit? Of zit je voor altijd vast.

Het einde is ook origineel en ik zag het niet aankomen. Dat vond ik heerlijk verrassend! Ik hoop maar dat als het de werkelijkheid gaat worden in de toekomst, dat mijn familie het niet zal vertrouwen. Daar grijp ik me maar aan vast! Het geeft mij echt de kriebels. 4****

Boek van de maand: Heren van Twist—> een extra kort verhaal (deel 1)!

Deze maand is Heren van Twist, boek van de maand. Dat is een goede reden voor iets leuks!

Jasper schrijft een kort verhaal over mijn heldin Edison. Hier komt het eerste hoofdstuk! De rest volgt zsm. Hij is het nog aan het schrijven. Dus vandaag:Vers van de pers:hoofdstuk 1.

Jasper Polane
jasper@quasis.nl
CYBERSTAADT
door Jasper Polane

I. Cyberstaadt

De loodzware voetstappen van de looptank dreunden in een regelmatig tempo, nu en dan onderbroken door de schelle stem die uit de luidspreker schalde:

DE AVONDKLOK IS VAN KRACHT VAN ACHT UUR ’S AVONDS TOT VIER UUR IN DE OCHTEND! BLIJF BINNEN! DE POLITIE BESCHERMT DE DEMOCRATIE! WAAKZAAM EN DIENSTBAAR!

Aan weerskanten van de tank liepen politieagenten in volledige oproeruitrusting, bewapend met halfautomatische wapens. Hier schoot de politie met scherp.

Edison bleef ineengedoken achter het autowrak zitten en wachtte tot de zoeklichten haar voorbij waren. Toen haastte ze zich naar de donkere portiek van een winkel. Graffiti op de stalen rolluiken wensten de politie een gewelddadige dood toe. Auto’s in de straat waren slechts uitgebrande wrakken. Van de azuurblauwe en kanariegele neonreclames knipperde slechts een enkele letter.

Roestkleurige plekken op het asfalt lieten zien waar mensen op straat hadden liggen bloeden.
Edison veegde de blonde krullen uit haar gezicht. De paraprojector op haar borst zoemde zachtjes tijdens het opladen. Het zou nog een paar uur duren voordat hij opgeladen zou zijn en tot die tijd kon ze niet terug naar haar thuiswereld duiken. Zolang moest ze uit de schijnwerpers van de politie blijven.
De looptank sloeg een zijstraat in en de agenten volgden hem. Zodra ze uit het zicht waren stak Edison de straat over en ging een brede steeg in. Het schijnsel van de paraprojector baadde het straatje in turquoise licht. Tegen de muren lagen opengereten vuilniszakken, hun papier en plastic uitgekotst over de geplaveide weg. De zure stank van pis en kots hing in de lucht en er klonk geritsel van vluchtend ongedierte.

Misschien geen goed idee om met een felle schijnwerper rond te lopen.

Ze schakelde de paraprojector uit. Het betekende dat ze deze stad pas morgen kon verlaten, maar dat moest dan maar. Nu eerst een schuilplaats zoeken.
Het licht was nog niet uit of er werd schuin boven haar een zaklantaarn aangeknipt. Ze probeerde haar ogen met haar hand af te schermen voor de witte straal.
‘Kijk nou! Een kippetje!’
‘Tok tok tok!’
‘Lekker, lekker kippetje. Zin om een ei te leggen?’
Blijkbaar was niet ál het ongedierte gevlucht. Uit de schaduwen voor haar stapten vier mannen, jongens nog, met felgekleurde hanenkammen, leren jackie’s en gescheurde spijkerbroeken. Een van hen flipte met veel vertoon een vlindermes open en dicht. Nog een jongen liet zich van een balkon vallen en landde achter haar.
Stik, het zou eens niet zo zijn.
‘Kom op, jongens, laat me erlangs,’ zei Edison. ‘Ik heb geen zin in moeilijkheden. Het is al laat.’
‘Schijt aan de avondklok.’ De jongen spuugde op de grond. ‘Wij zijn Stalkers. Wij staan op!’
‘Wij staan récht!’
‘Je bent op ons terrein, kippetje. Je moet tol betalen.’
‘We zijn met vijf, dat past precies.’ De jongens grinnikten.
Zucht, vooruit dan maar weer. Edison sprong in actie. Een goedgerichte trap in het kruis schakelde de voorste uit. Hij liet zijn vouwmes vallen. Ze pakte het en sprong naar achter. De jongen naast haar greep mis en verloor zijn evenwicht. Ze trapte tegen zijn knie. Een schreeuw en hij was neer.
Edison flipte het vlindermes een paar keer. De drie jongens die nog stonden cirkelden om haar heen. Een van hen knipte een knipmes open en nam een dreigende houding aan.
Edison draaide naar hem toe en liet het mes nonchalant van de ene hand naar de ander buitelen. ‘Jongen, wat denk je nou? Ik heb zeker tien jaar meer ervaring met messen dan jij.’
De jongen met het knipmes aarzelde even, lang genoeg zodat Edison actie kon ondernemen. Een sprong bracht haar naast hem, buiten bereik van zijn mes. Voordat hij zich om kon draaien greep ze zijn arm. Ze plantte haar laars in zijn maag. Kuchend stortte hij op de grond en liet zijn mes vallen. Een elleboogstoot schakelde de volgende uit. Een lage trap handelde de laatste af.
Links van haar werd een putdeksel opgetild. Eronder was een zuurstokroze kleur te zien. Een vrouwenstem zei: ‘Hé, zus! Hierzo! Vlug, voordat de koppers komen!’
Meteen scheen een verblindend wit licht de steeg in.
HALT! LAAT JULLIE WAPENS VALLEN! LEG JE HANDEN IN JE NEK EN GA TEGEN DE MUUR STAAN!
‘Drek! De koppers!’ De bendeleden krabbelden op en vluchtten halsoverkop de steeg uit.
Edison aarzelde geen moment en rende naar de putdeksel.

*binnenkort meer*

De heren van twist Blogtour: Jasper Polane- Het oog van de Krokodil

1

Naar aanleiding van het op 7 juni te verschijnen : De heren van twist (boek 4 van de onzichtbare maalstroom serie), gaan diverse bloggers terug kijken op de vorige boeken. Ik zelf bespreek graag de splinter: Het oog van de krokodil.

In dit korte verhaal komt Edison terecht in een wereld, die een beetje op de hare lijkt. Maar er is onwijs veel water…. En monsterlijke krokodillen, die graag een mens lusten, maken het water gevaarlijk. Edison komt in deze wereld een andere versie van Remi tegen. Ze wordt gevangen genomen en vraagt zich af, of ze ooit nog levend uit deze wereld kan komen. Ze zetten haar in als parelduiker. Maar in het water wachten er grote hongerige tanden op haar. Remi lijkt iets in haar te herkennen en hij komt voor een moeilijke keuze te staan. Kiest hij voor zijn volk of voor Edison?4****

In boek 3 kom je erachter dat Edison zwanger is. En in het oog van de krokodil raakt ze zwanger. Maar hoe en wanneer, daar werd eerder niet echt op in gegaan. Dus het geeft je een beter beeld.

Wat ik me vooral blijf afvragen: hoe zal Edison omgaan met haar zwangerschap? Zal ze een goede moeder worden? Want ze is En blijft een kickass vrouw, die niet op haar mondje is gevallen. Zal ze door de komst van haar kindje rustiger worden? Ik denk dat zij erg aan het idee moet wennen, dat ze moeder gaat worden. Maar als lezer heb je dat ook. Op een moment is het kind er….. Wat dan? Ik ben benieuwd hoe de toekomst eruit gaat zien voor haar en haar kind. En of ze nog lang en gelukkig mag leven, met een man waar ze van houdt. En in welke wereld, gaat ze haar thuis vinden of niet?

Deze vragen spoken al een tijdje door mijn hoofd. Is het al snel 7 juni?

Ik vind het persoonlijk heel fijn om zoveel vragen te hebben. Ik kijk er dan ook naar uit om erachter te komen, hoe het haar vergaat. Ze is en blijft mijn favoriete personage. Elke vrouw wil wel een béétje Edison in zich hebben, denk ik.