Alexandra Bracken – Onzeker licht (boek 3)

Dit is het afsluitende boek van The darkest minds trilogie.
Ruby is nog steeds intens verdrietig, ze heeft een groot verlies geleden en haar vrienden ook. Ze hebt moet een speciale gevangene in toom proberen te houden, hij heeft gevaarlijke krachten en kan hiermee iedereen die zich er niet tegen kan verzetten, voor zijn karretje spannen. Alleen Ruby kan hem aan, maar ook zij moet enorm oppassen.
Ruby’s missie is nog steeds hetzelfde: alle kinderen met krachten bevrijden uit die gruwelijke kampen. Maar dat vergt enorm veel mankracht en planning. Dus ze moeten eerst hulp zoeken.

Ondertussen moet ze de broertjes Stewart in de gaten houden en haar gevoelens aan de kant proberen te zetten. Liam en Cole vliegen elkaar steeds in de haren.
Haar krachten worden steeds sterker. Maar of dat nu zo goed is? De mensen om Haar heen , lijken bang voor haar te zijn.

Het einde is er een waar ik vrede mee heb, maar zou toch nog wel eens bij ze Willen kijken hoor, gewoon om te zien hoe deze wereld verder gaat. Ik hoop niet dat het onze toekomst is!

Er komen nieuwe personages voorbij, maar gelukkig ook veel van haar oude vrienden. Dit boek gaat meer in op gevoelens. Toch zitten er weer een aantal spannende momenten in. De tissues bij de hand houden, je gevoelens gaan je helemaal in de war krijgen.
Maar ik vond het echt het minste boek van de serie, omdat het niet zo spannend is als de vorige delen. Daarom krijgt hij 3***.

Advertenties

Natascha van Limpt – Luotisade: schaduwen der verdoemenis

Brian is een piraat en hij heeft het niet makkelijk op het schip. Hij weet bijna niets van zijn ouders. Het enige tastbare dat hij van ze heeft, is een medaillon. Maar deze moet hij geheim houden van de kapitein. De kapitein weet meer, dan hij wil zeggen. Brian gaat aan land en daarna zal nooit nog iets hetzelfde zijn. Hij moet vluchten en komt in een groots avontuur terecht.

Eleanor verliest haar moeder. Op jaar sterfbed deelt ze mee dat ze nog een broer heeft. Ze moet naar hem op zoek. Het dorp mis niet meer veilig. Grote tropen verwoesten alles dat op hun pad ligt. En ze gaan over lijken. Samen met een aantal anderen gaat ze op zoek naar haar broer.

Deze twee verhaallijnen volg je. Ze moeten allebei de Verdoemenis in gaan. Daar wonen gruwelijke wezens. Als je dacht dat trollen erg waren…..

Een vleugje horror , dat is heerlijk in deze actie volle fantasy! Om elke hoek kan een gevaarlijk wezen je te pakken krijgen. De Verdoemenis is een dystopisch stukje van Luotisade. De mix is heerlijk en daarom leest het als een pageturner!

De personages hebben het zwaar. Ze maken Veel mee, soms roert het je tot tranen. Heel fijn als een boek je meeneemt door allerlei emoties. Je leert de personages steeds beter kennen en ik kreeg een echte band met Eleanor. Ze heeft het zwaar en dan komt ook de liefde nog eens om de hoek kijken. Sterke jonge dame is ze! Brian is een piraat en daar heb ik ook een zwak voor.

Veel beeldende gevechten, actiescenes en soms een beetje bloederig. Je voelt de tijd wegtikken. Alle scenes zie je tot in detail voor je, door het beeldend schrijven van de auteur. Je weet precies, hoe alles eruitziet en hoe het voelt.
De hoofdstukken zijn kort en het lettertype is erg fijn.
Ik kijk uit naar boek 2 en geef deze 5*****

Tanja de Jonge- Syntopia

Zou jij in Syntopia willen wonen? Alles gaat er automatisch. En dan bedoel ik echt alles….. Je hoeft maar te roepen en Syntopia regelt je eten, je tv, je douche, je auto, het licht en zelf hoef je weinig meer te doen. Het lijkt je op het eerste gezicht heerlijk toch? Timo zou er ook graag willen wonen, het lijkt hem geweldig. Zijn klasgenootje Robin woont er, op de bovenste verdieping. Hij is jaloers op haar en als ze hem een rondleiding geeft, begint hij zich af te vragen hoe de computer alles regelt. Ook Robin hoort snachts vreemde geluiden. Ze wil graag in het controlecentrum kijken, maar dat is verboden terrein. Samen met Timo en zijn maatje Milan besluiten ze om op onderzoek uit te gaan. Maar wat ze vinden…. Dat stuit hun tegen de borst. Dit kan niet waar zijn toch?

Deze Dystopische wereld zet je aan het denken. Willen we echt dat technologie voor ons gaat denken en doen? En staan we achter dingen zoals klonen en knoeien met genen? Dit zou zomaar de toekomst kunnen worden. En dat vind ik hoogstpersoonlijk een heel eng idee!

Het boek leest als een speer en het is spannend van af het begin. Een pageturner. Het enige minpuntje vond ik dat de mensen die in Syntopia wonen, wel erg goed van vertrouwen zijn. Dat ze niet aan het addertje onder het gras denken? Er staan dag en nacht camera’s op je gericht en als je iets fout doet word je op het matje geroepen.
Het plot is heel erg origineel en zit goed in elkaar. Je blijft je maar afvragen: als je eenmaal ingescand bent, kom je er dan nog uit? Of zit je voor altijd vast.

Het einde is ook origineel en ik zag het niet aankomen. Dat vond ik heerlijk verrassend! Ik hoop maar dat als het de werkelijkheid gaat worden in de toekomst, dat mijn familie het niet zal vertrouwen. Daar grijp ik me maar aan vast! Het geeft mij echt de kriebels. 4****

Boek van de maand: Heren van Twist—> een extra kort verhaal (deel 1)!

Deze maand is Heren van Twist, boek van de maand. Dat is een goede reden voor iets leuks!

Jasper schrijft een kort verhaal over mijn heldin Edison. Hier komt het eerste hoofdstuk! De rest volgt zsm. Hij is het nog aan het schrijven. Dus vandaag:Vers van de pers:hoofdstuk 1.

Jasper Polane
jasper@quasis.nl
CYBERSTAADT
door Jasper Polane

I. Cyberstaadt

De loodzware voetstappen van de looptank dreunden in een regelmatig tempo, nu en dan onderbroken door de schelle stem die uit de luidspreker schalde:

DE AVONDKLOK IS VAN KRACHT VAN ACHT UUR ’S AVONDS TOT VIER UUR IN DE OCHTEND! BLIJF BINNEN! DE POLITIE BESCHERMT DE DEMOCRATIE! WAAKZAAM EN DIENSTBAAR!

Aan weerskanten van de tank liepen politieagenten in volledige oproeruitrusting, bewapend met halfautomatische wapens. Hier schoot de politie met scherp.

Edison bleef ineengedoken achter het autowrak zitten en wachtte tot de zoeklichten haar voorbij waren. Toen haastte ze zich naar de donkere portiek van een winkel. Graffiti op de stalen rolluiken wensten de politie een gewelddadige dood toe. Auto’s in de straat waren slechts uitgebrande wrakken. Van de azuurblauwe en kanariegele neonreclames knipperde slechts een enkele letter.

Roestkleurige plekken op het asfalt lieten zien waar mensen op straat hadden liggen bloeden.
Edison veegde de blonde krullen uit haar gezicht. De paraprojector op haar borst zoemde zachtjes tijdens het opladen. Het zou nog een paar uur duren voordat hij opgeladen zou zijn en tot die tijd kon ze niet terug naar haar thuiswereld duiken. Zolang moest ze uit de schijnwerpers van de politie blijven.
De looptank sloeg een zijstraat in en de agenten volgden hem. Zodra ze uit het zicht waren stak Edison de straat over en ging een brede steeg in. Het schijnsel van de paraprojector baadde het straatje in turquoise licht. Tegen de muren lagen opengereten vuilniszakken, hun papier en plastic uitgekotst over de geplaveide weg. De zure stank van pis en kots hing in de lucht en er klonk geritsel van vluchtend ongedierte.

Misschien geen goed idee om met een felle schijnwerper rond te lopen.

Ze schakelde de paraprojector uit. Het betekende dat ze deze stad pas morgen kon verlaten, maar dat moest dan maar. Nu eerst een schuilplaats zoeken.
Het licht was nog niet uit of er werd schuin boven haar een zaklantaarn aangeknipt. Ze probeerde haar ogen met haar hand af te schermen voor de witte straal.
‘Kijk nou! Een kippetje!’
‘Tok tok tok!’
‘Lekker, lekker kippetje. Zin om een ei te leggen?’
Blijkbaar was niet ál het ongedierte gevlucht. Uit de schaduwen voor haar stapten vier mannen, jongens nog, met felgekleurde hanenkammen, leren jackie’s en gescheurde spijkerbroeken. Een van hen flipte met veel vertoon een vlindermes open en dicht. Nog een jongen liet zich van een balkon vallen en landde achter haar.
Stik, het zou eens niet zo zijn.
‘Kom op, jongens, laat me erlangs,’ zei Edison. ‘Ik heb geen zin in moeilijkheden. Het is al laat.’
‘Schijt aan de avondklok.’ De jongen spuugde op de grond. ‘Wij zijn Stalkers. Wij staan op!’
‘Wij staan récht!’
‘Je bent op ons terrein, kippetje. Je moet tol betalen.’
‘We zijn met vijf, dat past precies.’ De jongens grinnikten.
Zucht, vooruit dan maar weer. Edison sprong in actie. Een goedgerichte trap in het kruis schakelde de voorste uit. Hij liet zijn vouwmes vallen. Ze pakte het en sprong naar achter. De jongen naast haar greep mis en verloor zijn evenwicht. Ze trapte tegen zijn knie. Een schreeuw en hij was neer.
Edison flipte het vlindermes een paar keer. De drie jongens die nog stonden cirkelden om haar heen. Een van hen knipte een knipmes open en nam een dreigende houding aan.
Edison draaide naar hem toe en liet het mes nonchalant van de ene hand naar de ander buitelen. ‘Jongen, wat denk je nou? Ik heb zeker tien jaar meer ervaring met messen dan jij.’
De jongen met het knipmes aarzelde even, lang genoeg zodat Edison actie kon ondernemen. Een sprong bracht haar naast hem, buiten bereik van zijn mes. Voordat hij zich om kon draaien greep ze zijn arm. Ze plantte haar laars in zijn maag. Kuchend stortte hij op de grond en liet zijn mes vallen. Een elleboogstoot schakelde de volgende uit. Een lage trap handelde de laatste af.
Links van haar werd een putdeksel opgetild. Eronder was een zuurstokroze kleur te zien. Een vrouwenstem zei: ‘Hé, zus! Hierzo! Vlug, voordat de koppers komen!’
Meteen scheen een verblindend wit licht de steeg in.
HALT! LAAT JULLIE WAPENS VALLEN! LEG JE HANDEN IN JE NEK EN GA TEGEN DE MUUR STAAN!
‘Drek! De koppers!’ De bendeleden krabbelden op en vluchtten halsoverkop de steeg uit.
Edison aarzelde geen moment en rende naar de putdeksel.

*binnenkort meer*

De heren van twist Blogtour: Jasper Polane- Het oog van de Krokodil

1

Naar aanleiding van het op 7 juni te verschijnen : De heren van twist (boek 4 van de onzichtbare maalstroom serie), gaan diverse bloggers terug kijken op de vorige boeken. Ik zelf bespreek graag de splinter: Het oog van de krokodil.

In dit korte verhaal komt Edison terecht in een wereld, die een beetje op de hare lijkt. Maar er is onwijs veel water…. En monsterlijke krokodillen, die graag een mens lusten, maken het water gevaarlijk. Edison komt in deze wereld een andere versie van Remi tegen. Ze wordt gevangen genomen en vraagt zich af, of ze ooit nog levend uit deze wereld kan komen. Ze zetten haar in als parelduiker. Maar in het water wachten er grote hongerige tanden op haar. Remi lijkt iets in haar te herkennen en hij komt voor een moeilijke keuze te staan. Kiest hij voor zijn volk of voor Edison?4****

In boek 3 kom je erachter dat Edison zwanger is. En in het oog van de krokodil raakt ze zwanger. Maar hoe en wanneer, daar werd eerder niet echt op in gegaan. Dus het geeft je een beter beeld.

Wat ik me vooral blijf afvragen: hoe zal Edison omgaan met haar zwangerschap? Zal ze een goede moeder worden? Want ze is En blijft een kickass vrouw, die niet op haar mondje is gevallen. Zal ze door de komst van haar kindje rustiger worden? Ik denk dat zij erg aan het idee moet wennen, dat ze moeder gaat worden. Maar als lezer heb je dat ook. Op een moment is het kind er….. Wat dan? Ik ben benieuwd hoe de toekomst eruit gaat zien voor haar en haar kind. En of ze nog lang en gelukkig mag leven, met een man waar ze van houdt. En in welke wereld, gaat ze haar thuis vinden of niet?

Deze vragen spoken al een tijdje door mijn hoofd. Is het al snel 7 juni?

Ik vind het persoonlijk heel fijn om zoveel vragen te hebben. Ik kijk er dan ook naar uit om erachter te komen, hoe het haar vergaat. Ze is en blijft mijn favoriete personage. Elke vrouw wil wel een béétje Edison in zich hebben, denk ik.

Achterblijvers

1

Deze verhalenbundel is een echte aanrader. Het zijn sciencefiction verhalen, maar het is ook fantasy. Elk verhaal is weer een verrassing. Het zijn geen lange verhalen, maar wel krachtig. Bij een aantal verhalen, ga je toch nadenken: wat als? En een aantal zullen je raken!

Maar het thema, is in alle verhalen duidelijk. Daarom is de titel perfect gekozen. In elk verhaal blijft er wel iemand achter of hij/ zij staat er echt alleen voor. Je kunt op zoveel manieren achterblijven.

Je gaat mee naar de toekomst, bezoekt andere planeten en realiteiten. Je gaat lezen wat kunstmatige intelligentie kan gaan doen. Het is een kijkje in de toekomst, maar sommige dingen zijn in het heden al aan de orde van de dag: denk maar eens aan klonen.

Ik ga de verhalen nu op mijn manier beschrijven, met een aantal steekwoorden en zinnen. Dit vind ik altijd weer een uitdaging, maar het mis gelukt! Zet je schrap:

Het bonus verhaal begon meteen al erg goed! De toekomst van de aarde, zou jij er willen achterblijven?

Dryaden, mysterieuze stemmen die Naya naar huis roepen. (vooral de hellehonden, in dit verhaal spraken mij erg aan, originele toevoeging).

Wees voorzichtig met wat je zegt in de toekomst…..

De magie van schilderijen en twee (voor elkaar) vreemde wezens, die iets speciaals hebben samen.

Een aangrijpend verhaal over hoe het leven er in de toekomst uitziet, voor iemand met het Downsyndroom. Deze heeft mij echt geraakt. Mooi!

Goden willen ook de vrijheid om keuzes te kunnen maken. Vaak voelen ze zich gevangen in hun eeuwige leven.

Een gedegradeerde soldaat komt in een ‘ doods’ dorp terecht.

Wakende ogen, die vanuit de ruimte neerkijken op de aarde, die bedekt is met een groene mist.

De laatste van je soort zijn. En wat is de betekenis van menselijkheid?

Eenzaamheid, zelfs monsters hebben er last van. Deze vond ik ook erg goed, raakte me echt.

Zou jij de aarde achterlaten voor een nieuw begin?

Een nimf die op zoek is, naar meer in het leven. (Een van mijn favorieten).

En tombebewaker die er alles voor over heeft om haar object te beschermen en te verrijken.

Wakker worden en erachter komen, dat je de enige overgebleven mens op de wereld bent. Dit is stiekem mijn favoriet. De hele sfeer, was twilight zone achtig. En je voelde de eenzaamheid. Ik kreeg de kriebels van het lege Amsterdam. Stel je eens voor! Brrrrr.

In andere dimensies kun je bijzondere mensen ontmoeten, die je wilt of moet helpen.

Een meisje dat alles tekent wat ze ziet, ze geloven haar niet, maar dan wordt het ineens echter……Omdat er een draak ten tonele verschijnt.

Wat gaat er (niet) gebeuren, als je sterft? Een vraag die ons allemaal dwarszit. En daarom is dit verhaal ook erg sterk.

Een smerige bom, die in de toekomst afgaat zorgt voor stralingsziekte bij een groep vrouwelijke strijdkrachten.

Wat staat er te gebeuren als kunstmatige intelligentie de touwtjes in handen krijgt?

Het lot brengt je soms samen, met iemand die je als de vijand ziet.

De zwartste dag van een aantal volkeren.

Een tijd waarin je overal wel een implantaat voor kunt aanschaffen. Maar is dit wel een goede idee? Verlies je dan je menselijkheid, niet langzaam?

Klonen is gevaarlijk. Weet waar je mee bezig bent!

De zeer vreemde verdwijning van een bus vol met voetballers. Wat is ze overkomen? Er is iets heel vreemds aan de hand.

Wat als het monster onder je bed, je helemaal niet bang maakt?

Een worden met de natuur is levensgevaarlijk.

Ik vond het een hele sterke verhalenbundel en geef het dan ook 4,5 sterren. Het leest vlot en alle verhalen zijn anders en niet met elkaar te vergelijken.

In dit boek staan verhalen van:

Annette Akkerman | Jan van Beek | Niels van Beelen | Mark Bruinekreeft | Niels Colijn | Perry Dex | Wouter van Gorp | Mark Groenen | Mike Jansen | Peter Kaptein | Johan Klein Haneveld | Jorrit de Klerk | Jop van der Meij | Jan Meijers | Hay van den Munckhof | Garvin Pouw | Tim Reus | Karen van Soomeren | Cathinca van Sprundel | Ineke van Stempvoort | Romi de Temmerman | Laura Umbgrove| Miranda Weernink

William R. Forstchen – Een jaar later

0

Dit is het tweede boek van de EMP serie. Nadat ze in Een seconde later meteen eeuwen terug in de tijd gingen, hebben ze heel wat meegemaakt. De mensheid is te afhankelijk van stroom en machines. Ze hebben veel mensen verloren, maar willen Black Mountain weer opbouwen. Speciale teams proberen het voor elkaar te krijgen.

John Matherson is niet blij als er ineens iemand verschijnt, die zegt namens de overheid te handelen. De overheid wil 150 inwoners inzetten voor het nieuwe leger. De Amerikanen voeren namelijk oorlog tegen landen, maar ze willen ook de opstandelingen stoppen. John heeft meteen al zijn twijfels en vreest dat zijn inwoners kanonnenvoer zullen gaan worden. Nee zeggen is geen optie. De nieuwe regeringsleiders houden vol. John doet er alles aan om het te voorkomen. Zijn dorp is niet meer veilig als er zovéél mensen verdwijnen. Al snel blijkt het, dat de regering haar wil, de wet is. De bewoners besluiten in opstand te komen, als men ziet wat de regering met een dichtbij gesitueerde gemeenschap doen. Ze kunnen niet anders en moeten er wat aan doen, maar hoe kun je dat, als je geen wapens hebt?

Het is een Dystopische wereld. Ik denk dat de toekomst er wel eens echt zo zou uit kunnen gaan zien. Geen elektriciteit meer, geen auto’s (alleen oldtimers zullen het nog doen) en geen computers of andere machines meer. Het eten is schaars, fabrieken liggen stil…… het is een eng idee.

Vormgeving en schrijfstijl lezen heerlijk. Per hoofdstuk weet je meteen welke dag het is. De tijdlijn is daarom erg duidelijk en je weet dat ze in the moment leven. Eerst deze dag door zien te komen. Dan kijken we weer verder. Dat is een echt overlevingsgevoel.

Dit is weer een goed verhaal en een goed vervolg op het eerste boek. Maar het gaat dit keer echt over keuzes maken en overleven. Er is weinig tijd om op de emoties in te gaan. Dat maakte boek een, echt een ietsepietsie beter. Dit boek krijgt van mij 4****