Giovanna & Tom Fletcher- Eve of man

In dit verhaal volg je Eve en Bram. Eve is de laatste hoop voor de mensheid. Ze is het laatste meisje dat er ooit geboren werd. Alle hoop is op haar gevestigd. Ze groeit op in een beschermde toren, heeft geen idee, van wat er buiten gebeurd. Ze krijgt dat ook niet te zien. Ze maken geruik van speciale techniek, voor Eve is de lucht altijd blauw of mooi om te zien. Gaar beste vriendin is ook een soort van projectie. Alles wordt gedaanmet computers, haar beste vriendin, wordt bestuurd door diverse piloten. Bram is er daar 1 van. Hij heeft gevoelensvoor eve, dat isheel gevaarlijk. Want elke man begeet haar. Het plan is om een partner voor Eve te zoeken en haar kinderente laten baren, vooral meisjes, meisjes die ook weer meisjes op de wereld gaan zetten. Eve wordt hier haar hele leven al op voorbereid. Ze voelt zich veilig. Totdat ze erachter komt dat er veel meer aan de hand is, in haar o zo veilige cocon.

Het is een verhaal over liefde, vertrouwen, overleven en gerechtigheid. Het is behoorlijk dystopisch, deze wereld. Het voelt benauwd. Het voelt als een groot toneelstuk. En alles draait om Eve. Zij weet niet beter, maar als ze dan eindelijk haar ogen opent….is het dan niet te laat?

Ik heb de engelse hardcover versie gelezen. De omslag is al prachtig, met glitter. Als je die verwijderd, is de hardcoverwit. Op de cover staat een doolhof, waarin een jongen en een meisje de weg naar elkaar moeten kunnen vinden. In sprankelend goud!

Goed begrijpelijk Engels. Groot lettertype. Spannend en emotioneel verhaal. Vrij origineel. Het sp eelt zich af in de toekomst, wanneer de mesnheid de wereld helemaal heeft verwoest. Toch zijn er overlevers in deze waterwereld. Ik vond het een haaf verhaal. Maar af en toe, leek het net even iets meer een roman, het gaat veel over gevoelens.

Het eindigt met een behoorlijke cliffhanger. Dat betekend dat er meer komt. Maar ergens, wil je het nu meteen weten. Het is een dubbel gevoel.

Het krijgt van mij 4 sterren.

Holly Webb- Frost

Dit Engelstalige verhaal,voelt aan als een sprookje. Het heeft de sfeer van een Dickensachtige wereld, alleen is het hier een vos, die de show steelt. Frost komt op een dag in het leven van een jong meisje Cassie. Ze voert hem stiekem en helpt hem zo, om te overleven. Ze worden steeds hechter. Op een avond besluit Cassie om de vos te volgen en komt ze in een andere tijd terecht. Een tijd van markten op een bevroren rivier in Engeland. Daar maakt ze een spannend avontuur mee. Ze wil wel weer naar huis, als ze thuis komt, komt ze tot de ontdekking, dat het net iets anders in elkaar zit , dan ze denkt. Of toch niet?

Het is een magisch mooi verhaal, met op de achtergrond een besneeuwde setting, een stille witte wereld, vol met ijs en sneeuw, maar je wordt er toch heel warm van, vanbinnen.

Wat er echt aan de hand is, daar moet jezelf achterkomen!

De illustraties, maken het boek helemaal af. Ik vond ze echt heel mooi. Een sterk verhaal over een bijzondere vriendschap, met een vleugje magie. Een echte aanrader, voor iedereen, die van deze sfeer houdt. Het is echt een boek om te lezen in de winter of herfst. Deze krijgt van mij 4,5 sterren!

Horror: Lived once, burried twice

This is one of the many scary stories, i have heard of… Creepy!!!

After succumbing to a fever of some sort in 1705, Irish woman Margorie McCall was hastily buried to prevent the spread of whatever had done her in. Margorie was buried with a valuable ring, which her husband had been unable to remove due to swelling. This made her an even better target for body snatchers, who could cash in on both the corpse and the ring.

The evening after Margorie was buried, before the soil had even settled, the grave-robbers showed up and started digging. Unable to pry the ring off the finger, they decided to cut the finger off. As soon as blood was drawn, Margorie awoke from her coma, sat straight up and screamed.

The fate of the grave-robbers remains unknown. One story says the men dropped dead on the spot, while another claims they fled and never returned to their chosen profession.

Margorie climbed out of the hole and made her way back to her home.

Her husband John, a doctor, was at home with the children when he heard a knock at the door. He told the children, “If your mother were still alive, I’d swear that was her knock.”

When he opened the door to find his wife standing there, dressed in her burial clothes, blood dripping from her finger but very much alive, he dropped dead to the floor. He was buried in the plot Margorie had vacated.

Margorie went on to re-marry and have several children. When she did finally die, she was returned to Shankill Cemetery in Lurgan, Ireland, where her gravestone still stands. It bears the inscription “Lived Once, Buried Twice.”

Jane Yolen- Mightier than the sword

Volksverhaaltjes voor sterke jongens, maar ook voor meiden en eigenlijk voor alle leeftijden. De auteur neemt je mee naar allerlei landen op de wereld, om te laten zien, dat er ook andere soorten helden bestaan. Deze verhalen heeft zij gebundeld en in haar eigen woorden opgeschreven. Er staan ook nog eens leuke zwart wit illustraties in, die lijken op ouderwetse etsen. Dat is origineel.

De landen waar de verhalen vandaan komen zijn: China, Angola, Duitsland, Noorwegen, Afro amerikaans, Rusland, Abenaki- Native american, Burma, Ierland, Hongarije, Israël, Engeland, Afghanistan en Finland.

Ze zijn in het Engels geschreven, net als dit dit gehele boek. De auteur geeft op het eind nog een soort verklaring, over hoe de verhalen tot stand zijn gekomen en ze wat persoonlijker zijn geworden.

Verhalen over: Magisch wandkleed, een gift van de rivier, voor het geluk geboren zijn, een gevaarlijk spelletje met een trol, Wijze verhalen met lokale helden, de taal van de vogels spreken, hoe wordt je de grootste jager, een vis vangen en je mag wensen wat je maar wilt, een jongen met bijzondere dierenvrienden, hoe een herder koning werd, magische appel, een gemene ridder, koekje van eigen deeg en sluwe vossenstreken.

De meeste verhalen hebben een echte boodschap. De helden zijn anders dan in films. Ze staan dichterbij bij je, als lezer.

Het Engels leest erg vlot, de verhalen hebben verschillende lengtes, maar zijn over het algemeen niet erg lang.

Als je van sprookjes, mythes en legendes houdt, is dit boek een aanrader om te gaan zoeken. Ik vond het een leuk boek.

Afwisselende verhalen. Het krijgt van mij 4 **** sterren.

Joe Hill- The graphic novel collection

In deze dikke pil, kom je verschillende graphic novels tegen. De eerste 2, zijn de complete verhalen van The Cape en The Cape 1969. Hierin zie je het verhaal van the Cape tot leven komen. Het eerste gaat over 2 broertjes. De tweede gaat over hun vader, die in Vietnam vocht. Het eerste verhaal begint in de kindertijd, was vrij onschuldig. Maar het loopt helemaal uit de hand, de kracht die de cape heeft is gevaarlijk. In Vietnam gaat het er heftig aan toe. Veel bloed en geweld, maar dat hoort wel een beetje bij Joe Hill ook. Hij is niet voor niets de zoon van Stephen King. Wat me wel opvalt is de schuttingtaal. Het is behoorlijk grof.

Thumbprint is een verhaal over een soldaat, die op een van de meest beruchtte gevangenissen heeft gewerkt, waar ze terroristen opsluiten en martelden. Zij heeft zelf ook dingen gedaan, die niet goed te praten zijn. Het verleden haalt haar op een gruwelijke manier in.

Kodiak is een kort maar zeer bloederig verhaal over een beer. De illustraties zijn mooi, maar ook erg duister. Het hele boek is vrij duister en echte horror.

Daarna komt jet verhaal Wraith. De reden, dat ik het gekocht heb. Iedereen die Nos4a2 kent van Joe Hill, gaat hiervan smullen. Het is het verhaal over hoe de auto en zijn bestuurder zo zijn geworden. Hoe is kerstpretpark gebouwd? Hoe begon het allemaal? In dit verhaal volg je iemand die meerijdt in de auto en andere mensen die in de duistere wereld van de auto terecht komen. Veel enge kinderen met messen, hakbijlen en nog scherpere tanden. De illustraties laten niets aan je verbeelding over. Deze hele wereld is nog gruwelijker en duisterder na het lezen van dit verhaal. En zal er iemand kunnen ontsnappen aan de gruwelen van deze wereld, die alles behalve kerstvreugde heeft? Duisternis en bloeddorst overheersen. Het is echt gaaf gedaan. In de epiloog, staat meer tekst met wat tekeningen. Meer informatie over Charlie Manx.

Deze graphic novel krijgt van mij 4,5 sterren. Het laatste verhaal is echt supergoed.

Leest vlot en je kunt het verhaal perfect volgen door de illustraties.

Neil Gaiman- Fortunately the milk

De moeder van het gezin is, tijdelijk weg. Dus de vader moet zorgen, dat alle boodschappen in huis zijn. Maar de melk is op. Zonder melk kunnen ze de dag niet starten. Dus gaat vader naar de winkel voor melk. Slaapverwekkend denk je, als je dit zit te lezen. Maar er gaat een halfuur voorbij… een uur en vader komt maar niet thuis. De kinderen worden ongerust. Als hun vader dan eindelijk terugkomt heeft hij een heel avontuur meegemaakt. Hij heeft dinosaurussen gezien en gesproken. Moest zich zelf redden uit de klauwen van vampiers, heeft een alien-schip gezien met vreemde bewoners. Hij heeft in de tijd kunnen reizen met een maffe luchtballon en heeft piraten op hun slechtst leren kennen. Eenhoorns, een verdwenen bevolking en zelfs kabouters komen er voorbij.

Een geweldige fantasievolle wereld, bomvol actie, spanning en humor. Echt een avontuur voor jong en oud. Voor volwassenen ook erg leuk, omdat het niet kinderlijk is geschreven. Leest Echt super vlot en het lettertype is ook nog eens erg leuk bedacht en er wordt een beetje mee gespeeld. Dat maakt het ook meteen erg origineel.

Ik was al een tijdje benieuwd naar dit boek. Het is een Engelstalige kinderboek. Heeft prachtige illustraties van Chris Riddell. Deze geven het verhaal nog meer beeld.

Wie had ooit gedacht, dat een pak melk, voor zóveel fantasie zou kunnen zorgen? Ik niet! Ik vond hem echt super leuk. Het is voor mij zeker 5 sterren waard.*****.

Madeleine Roux- Catacomb

Dan, Abby en Jordan gaan nog een keer samen op reis. Ze gaan Jordan naar zijn oom brengen in New Orleans. Het kan nog mooi, voordat ze gaan studeren. Op hun roadtrip, krijgt Dan hele rare smsjes. Maar ook komen ze op plaatsen terecht, waar het niet goed voelt. De drie vrienden, trekken geesten aan, maar worden nu ook achtervolgd. Wie is die mysterieuze motorrijder? Abby, wil langs allerlei bezienswaardigheden, maar ook daar, trekken ze niet veel goede dingen aan. Dan komt meer te weten over zijn ouders en vooral over zijn vader. Hij wil nu echt weten wat er met zijn ouders is gebeurd. Ze zijn blij als ze dan eindelijk in New Orleans aankomen….. maar daar begint de horror pas echt. Ze komen op het pad van een geheim genootschap. Een genootschap dat zichzelf de botten artiesten noemt. Ze gebruiken botten van dode en levende mensen voor hun eigen gewin. Het is duistere magie, waar ze mee te maken krijgen. In een stad, die bekend staat om zijn geesten, begraafplaatsen en voodoo. Hoe moeten ze dit ooit zien te overleven?

De foto’s in dit boek, zijn wederom erg gaaf. Ze vertellen het verhaal en geven de hele sfeer, een nog duisterder tintje. Ik heb echt genoten van dit boek. Het las weer razendsnel uit. Deze uitgave is prachtig en mooi vormgegeven. Het is nagelbijtend spannend op sommige momenten. Ik werd echt helemaal het verhaal ingezogen. Het is lekker duister.

Het boek zit vol met spanning, geesten, achtervolgingen, donkere figuren en duistere plaatsen. Een verhaal waaar je zelf niet in verzeild wilt raken. Het is een grote nachtmerrie voor de 3 hoofdpersonen. Er komen nog een aantal personages voorbij en je krijgt antwoorden op veel vragen, die je al sinds het eerste deel hebt. Je moet deze zeker op volgorde lezen. Anders begrijp je de personages niet zo goed.

Dit is het derde deel van de serie. Dit boek is Engelstalig, in het Nederlands is alleen de eerste vertaald. Ik geef het 4,5 sterren.

Ursula Visser- Blood Curse, The dragon Queen series, book one

Deze Engelstalige fantasy stond al een tijdje mijn naam te roepen. Ik ben blij dat ik er gehoor heb gegeven.

Het is geen dik boek. In zo’n 117 pagina’s, neemt de auteur je mee, naar een zeer fantasievolle wereld.

Mara heeft 2 eieren verstopt op het land, van haar familie. Als de eieren uitkomen, beseft ze niet meteen dat ze een vloek over zich heeft afgeroepen. Door deze eieren te verstoppen, heeft ze haar lot getekend. Mara wordt behandeld als iemand, die is opgegeven, geen toekomst meer heeft. Ze moet een onzekere toekomst tegemoet gaan, in een wereld die ze niet kent. Een wereld vol met draken en een drakenkoningin, die haar op de proef zal gaan stellen.

Ik leef enorm met Mara mee. Ze heeft het niet makkelijk en is nog erg jong. Ze krijg steun van een van haar vaders vertrouwelingen. Dat gaf me een beetje het gevoel van game of thrones. (Drakenmeisje + vertrouweling).

De omgang met draken is ook bijzonder. Mara veranderd langzaam maar zeker en leert beter te communiceren met haar draken.

Het Engels is vlot en 100% te begrijpen. Het heeft veel vaart en speelt in op je emoties.

De cover is beeldschoon en het is precies zoals het personage wordt beschreven. Erg mooi gedaan!

Bomvol actie, draken, verraad en machtsspelletjes. Een heerlijke kennismaking met deze serie. Dit boek krijgt van mij dan ook 5*****.

Schrijver van de maand Mei 2020: Cathinca van Sprundel

Leesfragment: De held van Anwyn/ The Hero of Anwyn

De held van Anwyn is dit jaar vertaald naar het Engels en straks exclusief bij de schrijver verkrijgbaar. Het plan was om deze vertaling te presenteren op Castlefest, maar dat gaat niet door. Daarom een exclusief leesfragment:

1. The hunter

I should never have gone after that white deer. Sadly, I only realised this after I had signed a contract that would change my life forever. In that moment, I was consumed by the hunt and the honour it would bring me.
‘My finest sword belt for the one who catches that deer!’ I called out over the racket of the horses and the hounds.
I heard my brother Evan shout from behind me: ‘And my best knife!’
‘Then you better hurry. You don’t have that many left!’ I yelled back, though I couldn’t be sure if he had heard me. I spurred Alban on and pressed myself flat against his back. This unique prey could not be allowed to escape. Truly, I wished my friends all te best, but I would be the one to take this animal home. I moved my javelin aside and whistled a signal to the hounds. Without thinking, I used my knees to manoeuvre my horse through the undergrowth. Leaves whirled into the air and I ignored the branches clawing at my trousers. My breath and that of my stallion created puffs of cloud, and the cold of the air scorched my throat. The weather had turned. This morning in autumn had come with the promise of warmth and sunshine.
A white flash in the corner of my eye made me sit up straight in the saddle. There! He wouldn’t get away from me. I made my horse turn and had him gain speed. My short hair was sticking to my forehead, and Alban’s fur felt clammy to the touch. Just a little longer. I knew the stag was getting exhausted. The treeline smoothed up the hill into a clearing, and there he stood, in all his glory, frozen, and surrounded by the hounds. His antlers told me he was but a few years old. I could see his heart thumping in his throat, and his lustrous coat, as white as the clouds, sent a mist of sweat into the air. Only by a miracle could he made it this far in life. Nature normally dealt with these types of abnormalities, after all. Oh well – better for it to find its end now, by the tip of my spear, than later in the jaws of a wolf.
Bringing this one home would greatly improve my standing. The animal would serve as a sign of good fortune. I could use some fortune, especially so soon after my father’s death. But where were Evan and the others? Shouldn’t they have caught up with me by now? Well, if they couldn’t keep up with me, that was their problem.
As I pulled back my arm to throw the javelin, another group of hounds suddenly jumped out of the bushes and on to the stag. Within seconds they had seized the deer by the throat and overpowered him. Surprised, I tried to understand what was happening. These sleek, grey animals did not belong to one of my thirteen comrades. Anger took hold of me. I hadn’t chased this beast across hill and dale just to lose it to this strange pack.
‘Get the blazes out of here! That deer is mine!’ I called out as I rode towards them. Alban’s legs and the back of my javelin were enough to drive them off, and they ran away with their tails between their legs.
I dismounted and examined the deer, which was lying on the ground. Those strange hounds had torn into him quite a bit, though I could see that the life in his eyes had not yet faded. I grabbed my long knife and approached. Effortlessly, I avoided the convulsing legs and grabbed the antlers, after which I ended the stag’s suffering. I pressed the knife to the grass to wipe off the blood, and then put it back in its sheath.
‘Thank you for the good hunt, and good luck in the afterlife,’ I muttered the short prayer that my mother had taught me. Skilfully, I cut the head off the animal’s body and put it in a sack that I took from one of my saddlebags. Not much of a trophy, but it would have to do. The rest of the hide was worthless now. I whistled to my hounds and allowed them to have their way with the remainder of the kill.
Now that the hunt had ended, exhaustion overcame me. The cold air still prickled my lungs and I started coughing. I thumped my chest in vain, wheezing, and my throat clenched. I used Alban to keep myself upright and was glad to be alone. I didn’t like it when people saw me like this. In my head, I could hear my mother’s words. ‘Stay calm, this will pass. It always passes.’ Tears burnt behind my eyes and I pulled up my shoulders. Thankfully, the attack didn’t last long. I pricked up my ears in hopes of hearing the hunting horn of my brother or one of my friends. I lacked the strength to blow my own horn.
A rustling in the bushes startled me. One of the grey hounds that I had chased off had come back and stepped into the clearing, his ears flat and his eyes glowing red. Behind him the others of his group appeared, an imposing figure materialising in their midst. If this man was as skilled with a weapon as he was broad and muscular, he would be an incredibly fierce foe. His jet-black hair fell around his broad face like a mane, and the colour matched his short circle beard perfectly. A graceful tattoo ran down from his temple and disappeared under his short-sleeved grey tunic. My hounds, noticing him, perked their ears forward and ran, whining as they went.
‘Hunter,’ the man said with a low, echoing voice. ‘I know who you are, but I won’t greet you.’

Meer informatie:
http://www.cathinca.com
http://www.facebook.com/cathincavansprundelschrijver/

Ursula Visser- The origins of Yana Paisley

In dit Engelstalige boek volg je het leven van Yana. Ze is een wetenschapper. Haar specialiteit is de Nano technologie. Ze heeft een programma opgezet, om mensen beter te maken/ te verbeteren. Als zij zelf een ongeluk krijgt met dodelijke gevolgen, kan haar programma haar leven redden. Ze wordt proefkonijn in haar eigen onderzoek. Ze krijgt bijzondere krachten. Dingen dienje normaal alleen een robot ziet doen. De nano deeltjes veranderen haar voor goed. Op een moment worden deze gemodificeerde mensen verboden en opgespoord. Ze moeten onschadelijk worden gemaakt. Dan moet ze vluchten voor haar leven. Net als ze denkt dat haar leven in rustiger vaarwater is gekomen, duiken er meer van haar soort op, waar ze om gaat geven. Ook 1 mens. Hoe kan ze deze personen veilig houden ? Ze wordt meerdere maken verraden en gebruikt. Ze is er helemaal klaar mee. Ze wil gewoon van haar leven genieten, zonder dat iedereen haar op de hielen zit. Wie kan ze nog vertrouwen? Moet ze de rest van haar leven, over haar schouders kijken? Andere personages zijn bijvoorbeeld: Peter, Gordon, Tyler en Willow.

Er zitten emotionele momenten in, het is spannend, zit vol actie en technische Science fiction. Als lezer weet je meteen dat het plan, nooit goed kan gaan. Zon project is hopelijk nog ver weg, in de echte wereld. Want het is een gevaarlijk idee. Verkeerde mensen kunnen hier mee aan de haal gaan. Dat zit als lezer meteen in je kop. Je gaat nadenken over menselijkheid, hoe ver mag men gaan? Het voelt niet góed om zo aan mensen te sleutelen. Waar leg jij de grens?

Het is een toekomstige wereld, waar ik niet in zou willen leven…..waarom, dat moet je zélf maar lezen.

Het Engels leest vrij vlot. De hoofdstukken beginnen allemaal met een header, dat lijkt op computerdata of DNA reeksen. Dat geeft net weer even een tikje meer de sfeer, van het verhaal weer. Heel subtiel, maar het viel mij gewoon op. Ik hou daar van! Het zijn dat soort details, wat een boek completer maken.

De cover is mooi en het oog is helemaal te verklaren. Korte hoofdstukken, soms een extra lange. Ik heb er van genoten. Stiekem hoop ik op meer, maar het einde was goed en sluitend, in mijn ogen. Ik geef het 4****