Gastrecensent Conny Schelvis-Mens over: Fiftyfifty

Titel Fiftyfifty
Auteur Steve Cavanagh
Vertaling Betty Klaasse & Martin Jansen in de Wal
Uitgeverij Luitingh-Sijthoff
Isbn 9789024589999

Steve Cavanagh heeft rechten gestudeerd en is voormalig advocaat in het civiel recht. Hij is een bestseller auteur en naast standalone thrillers schrijft hij de Eddie Flynn serie . Thrillers waar Eddie Flynn een advocaat is (en voormalig oplichter) in New York. Hoewel de serie dezelfde hoofdfiguur heeft zijn de boeken zelfstandig te lezen. In 2018 won hij de ‘ Gold Dagger Award ‘ en wereldwijd heeft elke titel van zijn hand wel een nominatie dan wel prijs gewonnen. In Nederland werden al meer dan 35.000 boeken van hem verkocht. “fiftyfifty’ is zijn zesde thriller.

Twee zussen, een vader, een vermoorde vader. Het begin van een rechtbankdrama en speurtocht naar de ware dader. Oud-burgemeester van New York Frank Avellino wordt vermoord aangetroffen in zijn slaapkamer. Hij wordt gevonden door zijn dochters en beiden bellen naar het alarmnummer. Beide dochters ( Sophia en Alexandra) vinden hun vader apart van elkaar en bellen apart van elkaar terwijl ze gelijktijdig zich in het huis bevinden en elkaar beschuldigen. Beiden hebben gelegenheid en motief en beiden houden vol onschuldig te zijn.
Eddie Flynn wordt gevraagd de verdediging op zich te nemen van een van de dames. Eddie wil dat alleen doen als hij in de onschuld van zijn cliënt gelooft. En dat valt in deze zaak niet mee. De verdediging van de andere zus zou een prestigieus (en duur) advocatenkantoor gaan doen maar een van de medewerkers daar Kate besluit er alleen voor te gaan. Waardoor zij pluspunten bij Eddie scoort. Hoewel ze beiden de andere zus aan de schandpaal moeten nagelen lijken ze tot elkaar veroordeeld omdat het openbaar ministerie aanstuurt op een gezamenlijke rechtszitting. Terwijl Eddie zoekt naar bewijs voor zijn verdediging vallen er nog meer slachtoffers. Kortom ‘fiftyfifty’ is een adembenemende thriller, een pageturner van formaat. Je blijft lezen en wordt continu op het verkeerde been gezet mede door wisseling in perspectief en leuke twisten in het verhaal.

Wat een geweldig boek. Ik hou wel van rechtbankdrama’s en plottwisten en als ze er dan ook nog een seriemoordenaar bij doen is het helemaal feest.
Het gegeven dat de potentiële dader een van de twee zussen moet zijn die (uiteraard) geen makkelijke jeugd hebben gehad en het slachtoffer de vader van de dames is die in koele bloede is vermoord is al een origineel gegeven. Dat de vader niet alleen vermoord is maar eigenlijk afgeslacht geeft aan dat de dader wel heel verknipt moet zijn. Nu is de ene zus succesvol en netjes en de ander verkeerd in een mentaal slechte toestand. De ene lijkt vastberaden en een bitch en de ander verdrietig en sneu. Even lijk je als lezer de oplossing al te weten maar dan wordt je weer op het verkeerde been gezet. De perspectieven wisselen tussen die van Eddie en Kate maar dan is er ook nog het perspectie ‘zij’ en dat moet de dader wel zijn. Maar die tekst is zo beschreven dat je het continu kunt invullen bij allebei de zussen. Knap gedaan hoor. Of het niet genoeg is zijn er ook nog de dagboekfragmenten van het slachtoffer, die je als lezer uiteraard ook weer de verkeerde kant opsturen.

Kortom deze auteur weet met feiten te spelen en ze te verdraaien. Hij weet extra drama en slachtoffers in het verhaal te stoppen. Waarbij hij niet schuwt om slachtoffers te kiezen die de hoofdpersonage Eddie Flynn zeker zal gaan missen.
Het is een heerlijke pageturner die gewoon weg in één keer uitgelezen moet worden.

Doordat ik veel thrillers lees ben ik niet snel meer te verrassen en vind ik snel iets voorspelbaar. Daarom is het gegeven van deze zussen als eventuele dader zo leuk gevonden. Fiftyfifty procent kans dat de hoofdpersonage de juiste persoon verdedigt. Fiftyfifty procent kans dat jij als lezer de juiste dader voor ogen hebt !

Ik geef deze thriller daarom 5 sterren

Conny Schelvis

Gastrecensent: Conny Schelvis-Mens over: Lisa Jewell- De mensen boven ons

Titel De mensen boven ons
Auteur Lisa Jewell
Vertaling Ineke de Groot
Uitgeverij A.W. Bruna
Isbn 9789400512313

Lisa Jewell haar eerste boek stamt alweer uit 1998 en sinds een aantal jaar schrijft zij voornamelijk psychologische thrillers. Deze titel kwam in Engeland meteen op de eerste plaats van de bestsellerlijst dus reden te meer om het boek te gaan lezen en kennis te maken met deze schrijfster. En het was een zeer prettige kennismaking!

“ de mensen boven ons “ heeft een aantrekkelijke cover. Een pakkende titel en een heel summiere tekst op de achterzijde die de nieuwsgierigheid prikkelt. In slechts vijf regels weet het je te pakken en wil je het boek gewoon gaan lezen om te weten waar het verhaal over gaat.

Na het lezen bedacht ik mij dat hoewel ik de titel pakkend vond ik het toch zelf niet aan het verhaal zou hebben gegeven. Al moet ik een alternatief ook schuldig blijven. De afbeelding hoort wel wat je hebt bij een oud vervallen herenhuis. Dus wat dat betreft een goede keuze.

Het verhaal draait om een aantal karakters maar voornamelijk om Libby.
Als zij 25 jaar oud wordt hoort ze meer over de identiteit van haar biologische ouders en erft zij een vervallen herenhuis in Chelsea. Ze is hierdoor van onder de indruk en dit alles roept veel vragen bij haar op.
Het huis heeft een bizar verleden. De politie vond vijfentwintig jaar geleden drie levenloze lichamen aan in het huis met een zelfmoordbrief en een baby in een wiegje. Hoewel de lichamen al enkele dagen dood moesten zijn was de baby goed verzorgd en gevoed. Uit onderzoek blijkt dat er meer kinderen in de woning moesten zijn geweest maar ze komen er niet achter waar ze zijn gebleven en wie de baby had verzorgd, laat staan van wie de baby was. Libby gaat op onderzoek uit naar het verleden van het huis en haar eigen verleden.

Naast het verhaal van Libby is er de verhaallijn van Lucy en haar kinderen, woonachtig in Frankrijk die weer terug wilt keren naar Engeland. Dit gaat echter niet zonder slag of stoot. Ze heeft geen geld of paspoort en moet hier dus aan zien te komen want op een niet zo legale wijze zal gebeuren. Daarnaast is er uiteraard de vraag waarom ze naar Engeland wilt en wat de link is met het huis in Chelsea.

Als derde is daar Henry, hij is een alwetende verteller, die in de ik-vorm de lezer mee neemt naar het voorval in de jaren tachtig.

Het verhaal gaat niet alleen over moord en het achterlaten van een baby maar ook over misbruik, huiselijk geweld en zit vol intriges.

Door drie personages aan het woord te laten en te springen van heden naar verleden krijg je tergend langzaam de informatie waar je als lezer naar uit kijkt.
Stukje voor stukje wordt het mysterie van het huis en zijn bewoners én de connecties tussen de verschillende karakters duidelijk. De belangrijkste connectie is uiteraard het huis maar hoe de verhoudingen tussen de personages liggen is bijzonder kundig in elkaar gedraaid en leuk om als lezer te ontdekken.

De auteur heeft alle moeite en tijd genomen om de verschillende verhaallijnen door elkaar heen te laten lopen én toch kloppend te houden. Prima dialogen en een leuke plottwist hier en daar geeft het verhaal net even meer. De vertelstijl is prima en weet de lezer te grijpen en door te laten lezen. Het einde misschien iets voorspelbaar maar dat zie je door de vingers omdat de auteur je toch in spanning weet te houden.
Want met die spanningsopbouw zit het prima, precies die je verwacht in een psychologische thriller. Het verhaal wordt ook nog eens in korte hoofdstukken neergezet zodat je elke keer denkt ‘nog één hoofdstukje’ en ondertussen gewoon door blijft lezen. Kortom een echte page-turner.

Ik geef het boek vier sterren

Conny Schelvis

Gastrecensent Conny Schelvis-Mens over: 2020, kamp Alpha, de pest meester

1

Titel 2020 Kamp Alpha-de Pest Meester
Auteur Suzanna Esther

Uitgeverij Poseidon Uitgevers

Isbn 9789090331737

Suzanna Esther is auteur, columnist en publicist. Ze heeft altijd een passie voor taal gehad en deed een studie Literatuurwetenschap en later studeerde zij Psychologie. In 2017 verscheen de roman ‘ wervelstof’ en een jaar later ‘ de stem’. Die laatste titel heb ik met plezier mogen lezen. Nu is er ‘2020 Kamp Alpha- de Pest Meester’ een literaire thriller. De basis van het verhaal was een kort verhaal uit 2017.
Het boek verscheen in mei toen Nederland ( en de wereld) vol in de ban was Covid19. De wereld op zijn kop net als in dit verhaal maar daar houdt ook wel elke vergelijking mee op.

Inhoud:

Als in Nederland een mysterieuze bacteriële infectieziekte uitbreekt gaat de overheid naarstig op zoek naar een zondebok. Hun theorie is dat deze infectie wordt veroorzaakt door dieren, met name huisdieren. Doordat de ziekte snel wordt verspreidt wordt het houden van huisdieren verboden. Het zet de maatschappij op zijn kop en er komt een tweedeling in het land. Degenen die kosten wat kost de ziekte buitenhuis willen houden en de dierenliefhebbers waarvoor een dierenleven ook telt. Waar het huisdier onderdeel is van het gezin of zelfs de enige vriend de ze hebben.
Warner Rosenboom is laborant en net klaar met zijn studie. Hij heeft echter een ander idee over deze infectie. Hij moet zijn monsters overdragen maar besluit naar de pers te stappen en dat wordt hem niet in dank afgenomen. Dit betekent zo goed als het einde van zijn loopbaan nog voor deze van start is gegaan. Maar later weet iemand hem te vinden en doet hem een aanbod wat hij niet kan weigeren.
Sophie Duval is tandheelkundige maar raakt haar baan kwijt. Ze is ook actief in de politiek en haar ideeën vormen de basis van een nieuwe politiek partij die snel groeit en een hard regime hanteren. Haar politieke voorkeur staat lijnrecht tegenover die van haar vriend Arjen, een hondenliefhebber.

Het dagelijks leven wordt met de dag slechter. Vooral voor degene met huisdieren. Mensen zijn achterdochtig, verlinken de dierenliefhebbers. Mensen verdwijnen en worden zo gezegd in quarantaine gezet omdat ze een dier hebben of er mee in aanraking zijn geweest. Dieren worden in beslag genomen en afgemaakt. Er zijn heuse razzia’s om dit te bewerkstelligen. En dan is er het verzet die mensen helpt onderduiken met hun dier.
Arjen Terlinden besluit deze stap te maken met zijn hond. Ook Lisette Jaring, een jonge vrouw die op straat leeft met haar fret meldt zich aan om onder te duiken. Al snel blijkt het onderduikadres meer op een kamp voor gedetineerde en besluiten Arjen en Lisette hun eigen lot te bepalen en ze vluchten weg uit het kamp, met hun dier. Hun vlucht is uiteraard niet zonder hindernissen, gruwelijke ontdekkingen maar ze willen kosten wat het kost overleven.

Al eerder heb ik kennis mogen maken met de vermakelijke vertelstijl van deze auteur. Ze weet een verhaal toegankelijk neer te zetten en makkelijk leesbaar met genoeg tempo om de lezer te blijven boeien. Pluspunten bij dit verhaal vind ik dat de spanning die je in een thriller hoopt te vinden zeker aanwezig is. Het beklemmende gevoel die de personages hebben bij het verzetskamp is goed weergegeven en de gruwelijke daden in het verhaal goed beschreven op een realistische manier. Door te wisselen van perspectief krijg je een beter beeld van wat er speelt en in de extreme denkwijze van karakters die lijnrecht tegenover elkaar staan. Ik kon zelfs begrip opbrengen voor beide partijen.

Naast de realistische beschrijvingen is het onderwerp, zeker in deze tijd, ook wel iets wat de lezer scherp houdt. Had het boek in een andere tijd uitgebracht had je het als lezer zeker anders beleeft. Uiteraard is het niet te vergelijken met Covid19 maar de stress, de complottheorieën, de sociale controle en de gevoelens van onmacht, opstand en frustratie hebben toch wel raakvlakken met de emoties van de personages in het boek.
Daarnaast kan dit feit zich ook tegen het boek keren. Dat dit verhaal al jaren in de pen zat weet de gemiddelde lezer niet en ze zouden kunnen denken dat de inspiratie uit de Covid19 ellende komt en door de corona-moeheid laten ze het boek dan links liggen.

Terug naar het verhaal. De personages worden goed uitgewerkt. Keuzes die ze moeten maken, hoe ze elkaar ontmoeten of juist verlaten klopt in het totaal plaatje. Al zijn er wel een paar ‘figuranten’ die wat vreemd reageren naar mijn idee, maar tja, onder de omstandigheden van zo’n kamp zal iedereen denk vreemd reageren.
Persoonlijk vind ik het jammer dat de rol van Warner Rosenboom niet wat groter is gemaakt. Ik had dit wel verwacht. Wat dat betreft had misschien het verhaal wat beter gedoseerd kunnen worden. Er is een aanloop naar de vlucht van Arjen en Lisette, een lang stuk over hun verblijf in het kamp en hun vlucht om vervolgens aan het einde een sprint te trekken terwijl het einde juist zoveel ruimte biedt om dieper op de zaken in te gaan en het net even gruwelijker en spannender te maken. Het einde was voor mij goed maar net niet perfect omdat het voor mij gevoel ‘plots’ af moest zijn. Had de aanloop naar die laatste alinea langer geweest had het zo mooier zijn afgesloten. Al zou je kunnen twisten over een open einde…

Kortom een psychologische, realistische thriller die je als lezer meeneemt naar een bizarre wereld die zomaar werkelijkheid zou kunnen zijn.

Ik geef dit boek een kleine vier sterren omdat ik eigenlijk vind dat het einde wat meer ruimte verdient.

Conny Schelvis

Gastrecensent: Conny Schelvis-Mens over Verhalenvertellers 2

1

Titel Verhalenvertellers 2
Uitgeverij Macc
Diverse auteurs
Isbn 9789078437727

De bundel Verhalenvertellers is de tweede uit deze reeks. De bundel bevat een tiental korte verhalen van auteurs uit Nederland en Vlaanderen. De geweldig mooie cover is gemaakt door Tais Teng. Ik heb grote bewondering voor zijn illustratie talent. Vaak is een cover van zijn hand voor mij al een reden een boek te lezen.

De auteurs uit deze bundel zijn mij niet allemaal onbekend en wat betreft degene waar ik niet eerder wat van gelezen heb is een kort verhaal altijd een prima kennismaking met een auteur en zijn werk.
Voor elk verhaal staat er een foto van de auteur en een kleine beknopte biografie.

Johan Klein Haneveld staat in de deze bundel met twee verhalen: “ de schat van Mars’ en “Misrekening”. Hij heeft een prettige vertelstijl en altijd een goede opbouw in zijn verhalen waar het milieu altijd wel een rol lijkt te spelen. Zo ook in ‘ de schat van Mars” waarbij het einde wat voorspelbaar is maar door de goede spanningsopbouw is dat niet erg. “Misrekening” vond ik persoonlijk wat beter.

Theo Barkel schreef ‘ de Martiaansse connectie’ en als eerste vond ik het wel leuk dat een van de personages de naam Wells draagt en er ook een verwijzing naar “ War of the Worlds” is. Het verhaal heeft een prima introductie waardoor je als lezer voldoende informatie hebt om het te volgen. Het gegeven in dit verhaal waarbij iemand jaren later in dezelfde maatschappij terecht komt vond ik prima gevonden maar voor een kort verhaal had het wat minder uitgebreid gemogen. Het tempo van het begin in het verhaal zwakte wat af waardoor ik toch wat minder geboeid bleef doorlezen. Met een paar pagina’s minder had er wat meer tempo ingezeten en had het voor mij prettiger leesbaar geweest.

“Uitvaart op planeet Zonnebloem” van Jaap Boekestein is voor mij de favoriet uit deze bundel. Het is luchtig en met wat zwarte humor waar ik wel van houd. Er zijn twee bedrijven die zich bezig houden met uitvaarten en laatste-levenswensen waarbij de een de klassieke uitvaart kan regelen en de ander de ‘moorden en zelfmoorden’. Ze verwijzen de klanten naar elkaar door zodat ieder een waardige uitvaart kan krijgen. De uitvaart op planeet Zonnebloem is die van de Dondergod Votkan en zijn liefdesgodin regelt dit met meneer Curillius zodat het een mooie klassieke begrafenis kan worden. Helaas is het testament zoek maar meneer Morty van de andere uitvaartmaatschappij is op de hoogte van de laatste wensen van de Dondergod en op een bijzondere wijze kruisen de paden van beiden uitvaartverzorgers.
Het laat zich lezen als een verhaal uit de ‘griezelbus’ maar dan voor volwassenen.

“ Requeim voor Julie” van Karel Smolders en ‘Het gedicht dat overnieuw moest “ van Vince Penders waren niet iets voor mij. Het was mijn kennismaking met beiden auteurs maar in het eerste verhaal kon ik niet zo inkomen en het tweede was op rijmvorm en vond ik eerder vermoeiend dan vermakelijk. Het is wel een makkelijk rijm hoor maar niet mijn ding. Ook vind ik het ook nooit zo geslaagd als men namen van bestaande mensen ( in dit geval politici) meenemen in een fantasy verhaal maar dat is een persoonlijk iets van mij .

Martijn Kregting was tot dit verhaal “ daar bij de sterren” mij ook onbekend maar dit was een prettige kennismaking met zijn werk. Van hem zou ik graag meer willen lezen. Een ontroerend verhaal van een vader en de liefde voor zijn (zieke) dochter. Het maakt het SF verhaal persoonlijk en de manier van vertellen vond ik erg mooi. De emoties van de vader en dochter komen er goed tot zijn recht en het heeft een goede opbouw en prima einde. Zo moet een kort verhaal wezen. Alles weten te vertellen met voldoende woorden in een opbouw naar een mooi en afgerond einde. Ik ben zeer benieuwd naar ander werk van deze auteur.

“ Rozen hebben doornen” van Nanoek Kira is een verhaal over draken en krijgers. Persoonlijk ben ik een beetje ‘drakenmoe’ dus stapte ik misschien verkeerd in bij dit verhaal. Mijn eerste reactie is dan al snel ‘ alweer iets met een draak’. Na het lezen vond ik het wel aardig maar ik denk dat als ze dit als basis zou nemen voor een “ gewoon boek” het beter onder woorden kan worden gebracht. Voor een kort verhaal mist het gewoon iets.

Gerd Goris schreef eerder “ Goedzo en de zoeker”. Dit debuut heb ik eerder op mijn blog besproken en het was een aardig debuut maar kwam hier en daar wat betuttelend en oubollig over. Dit verhaal ‘ de Meesterproef ‘ speelt zich af in die zelfde wereld als dat boek en bekend met dit verhaal was ik ook al bekend met de schrijfstijl van de auteur. Het verhaal is compleet zelfstandig te lezen maar past ook goed bij dat boek. Hoewel niet heel origineel is het wel aardig ( ja en weer een verhaal met een draak). Mocht je na het lezen nieuwsgierig zijn is het boek een aanrader.

De bundel wordt afgesloten met een top verhaal van Jaap Boekestein & Tais Teng. Al eerder las ik iets van dit duo en het is een goede combinatie. Samen weten ze een goed verhaal neer te zetten. Wat klopt van het begin tot het einde. “een kring van cantharellen “ is een mooi fantasy verhaal wat je zou kunnen wegzetten als een sprookje. Ze weten de lezer te boeien van begin tot einde !

De bundel heeft voor mij zeer uiteenlopende verhalen waarbij “ een kring van cantharellen “ en “ uitvaart op planeet Zonnebloem” er voor mij uitsprongen. Ik geloof dat ik gewoon het werk van Jaap Boekestein enorm waardeer.
De verhalen uit de bundel zijn uiteenlopend en daardoor zal er ongetwijfeld wel voor een ieder wat tussen zitten. Maar juist door de enorme verschillen in de verhalen ( qua leesbaarheid, originaliteit en niveau) vind ik het lastig om de bundel in zijn geheel te beoordelen. Vandaar mijn drie sterren voor deze bundel.

Conny Schelvis

Gastrecensent:Conny Schelvis-Mens over: Geen bereik, boek 1 Skyana

Titel Geen bereik: boek één Skyana
Auteur Q
Uitgeverij Elikser
Isbn 9789463652193

Quirien van Loon schrijft onder de naam Q al van jongs af aan verhalen. Op haar veertiende bedacht ze de eerste versie van dit verhaal wat nu, herschreven, als haar debuut het levenslicht ziet. Deze avonturenroman is het eerste deel van een trilogie die zal gaan bestaan uit de delen: Skyana, Flynn en Noëlle.

De Beothuk-stam wordt in 1798 door kapitein Christopher Gilbert en zijn bemanning in veiligheid gebracht door hen van Newfoundland naar Ontario te varen. Vanaf daar trekken ze te voet richting de bergen van Minnesota en vestigen zich daar in vier stammen. Eén van de vier stammen, de Kryjura, vestigt zich in een verborgen vallei en wonen daar volledig afgezonderd.
Het verhaal start in 2016 als Daniël Roberts met zijn ouders en zusje op vakantie is en hij besluit alleen een hike te doen in de bergen. Hij verdwaald, heeft geen bereik met zijn telefoon en kan dus niet om hulp vragen. Uitgeput stuit hij op deze stam. Hij wordt gevangen genomen en dat is het begin van een bizar avontuur. De stam leeft als in het neolithicum (nieuwe steentijd), als jagers en verzamelaars. Hun leef- en denkwijze staat hemelsbreed af van de manier van het leven in de huidige tijd. Het is een patriarchaat, een maatschappijvorm waarin mannen een dominante rol spelen. De vrouwen hebben letterlijk niets te zeggen. Moeten met het hoofd gebogen de mannen dienen en toestemming vragen voor alles, zelfs om te mogen spreken.
Daniël vindt dit onbegrijpelijk en vreselijk zoals de vrouwen worden behandeld. Na een mislukte ontsnappingspoging dwingen de stamleden hem te blijven zodat hij ze niet kan verraden. Hij sluit vriendschap met onder andere Skyana, de dochter van de leider van de stam en samen willen ze de stam hervormen. Dat de vrouwen meer rechten krijgen, de strenge regels en leefwijze veranderen. Ondertussen doet hij zijn best om aansluiting te vinden met de rest van de stam en ze te laten denken dat hij zich in zijn lot schikt maar diep van binnen wil hij maar één ding: terug naar zijn familie.

Wat een heerlijke debuutroman en goede start voor een avonturen-trilogie. Het leest lekker weg. Heeft een prima formaat, de hoofdstukken zijn niet te lang en het taalgebruik is prettig. Geen moeizame woorden en al zijn de namen wat apart zijn ze niet storend. Soms heb je bij fantasie verhalen zeer tongbrekende namen maar dat is hier niet het geval.
De auteur heeft een beeldende vertelstijl, de manier van leven in een stam uit die periode is goed neergezet. Je waant je als het ware lopend tussen de stamleden maar aan de andere kant wordt er in bepaalde stukken wel wat veel letterlijk vertelt waardoor het tempo wat uit het verhaal gaat. Gelukkig wordt dit snel weer hersteld.
De verschillen in de Westerse opvattingen van Daniël en de stam komen goed uit de verf. Door het verhaal vanuit twee personen te vertellen ( Skyana en Daniël ) komt dit nog beter tot uiting. Wat mij wel af en toe irriteerde was dat er af en toe een Engelstalige woord werd geuit en verder alles in het Nederlands was. Ook is Daniël voor zijn zestien jaar wel heel volwassen en positief, en eenmaal in de stam lijkt hij nog ouder, maar misschien brengen dat de omstandigheden met zich mee. De karakters die er toe doen worden voldoende uitgediept en ik zou enkele wel beter willen leren kennen dus wie weet in de komende delen?
Midden in het verhaal moeten we afscheid nemen van Skyana, Daniël en de rest maar toch heeft dit eerste deel een mooie afronding.
Mooi verhaal over hoe mensen veranderingen ondergaan ( positief of negatief) en hoe ze zichzelf hierin kunnen schikken (of niet) en over hoe iemand groeit en zichzelf leert kennen.

Ik twijfel of ik dit boek 3,5 of 4 sterren moet geven. Ik hou het op een 4-

Conny Schelvis

Gastrecensie: Conny Schelvis-Mens over: Marion van de Koolwijk- Over en uit

Titel Over en uit
Auteur Marion van de Coolwijk
Uitgeverij Karakter
Isbn 9789045212678

beoordeling sterren 4-

Marion van de Coolwijk debuteerde in 1998 als jeugdboekenschrijver en schreef meer dan 200 boeken. Dit is haar derde thriller. Haar eerste twee thrillers: ‘mangelvrouw’ en ‘ mannenjacht’ kon ik zeker waarderen. Inmiddels ligt haar vierde titel in de winkel maar ik had deze uit 2018 pas cadeau gekregen vandaar dat ik deze (wat oudere) titel las en bespreek.

De succesvolle Emiel heeft een bloeiende carrière als app-ontwikkelaar en zijn bedrijf timmert flink aan de weg. Emiel is getrouwd met Roos. Ze kennen elkaar al langer en trokken veel op als drietal samen met Gijs. Gijs is echter twee en half jaar geleden verongelukt bij het duiken en dat heeft zowel bij Emiel als Roos een flinke impact gemaakt. Snel na het ongeluk besluiten ze te trouwen (omdat Roos zwager bleek) en samen hebben ze een dochtertje Tirza. Omdat ze allebei druk zijn hebben ze een au pair in huis genaamd Adinda die helpt bij de zorg voor hun peuter. Roos kan de relatie tussen Emiel en Adinda niet echt plaatsen wel weet ze dat er iets meer speelt tussen die twee. Dit brengt haar op verdenkingen die haar relatie niet ten goede komen. Als Adinda met Tirza naar de speeltuin gaat wordt de kleine meid ontvoerd en neemt de dader contact op met Roos. Ze mag niemand informeren want de dader is een geest uit het verleden waar alleen zij mee kan dealen.

Ondertussen heeft Marion van de Coolwijk als thriller auteur haar strepen wel verdient en kan ze aansluiten in het rijtje van Saskia Noort, Simone van der Vlugt en noem er nog maar een paar uit dat genre thrillers maar op. Ze weet te boeien van begin tot het einde en heeft een originele opbouw en vertelstijl.

We gaan van start met een gebeurtenis van twee en half jaar terug waarbij iemand verdrinkt. Vervolgens zijn we in het heden bij Roos en Emiel en gedurende het verhaal switchen we tussen de belevenissen van dit echtpaar en het vermeende slachtoffer in het verleden. Als snel heb je als lezer door wie dat slachtoffer moet zijn dus als dat een verrassend element had moeten zijn is dat niet geslaagd maar als uiteindelijk de verhalen samen komen is er wel een heel leuke twist in het verhaal. Dat boontje om zijn loontje komt is hier zeker van toepassing. Op een originele wijze weet ze de lezer hiermee te verrassen en ik kon er zeker wel om lachen. Al zullen de personages uit het verhaal gelachen hebben als een boer met kiespijn.

Over de personages kan ik alleen maar zeggen dat ze voldoende zijn uitgewerkt voor het verhaal maar iets meer hadden mogen worden uitgediept. Maar zoals gezegd voor het verhaal was dit niet echt nodig maar had leuk extraatje geweest. Verder is de spanningsopbouw prima en het wisselen in verhaallijnen wordt goed ondervangen doordat er dan boven de hoofdstukken het jaartal /tijdstip staat vermeldt van waar we ons in het verhaal bevinden. Het leest echter zo lekker weg dat je dat niet eens nodig zou hebben om het verhaal goed te volgen. Je wordt namelijk zo meegenomen in het verhaal dat je gewoon door blijft lezen.
Waarom ik dan een 4- geef en geen 4 sterren of hoger ? Omdat ik het weliswaar een prettig leesbaar boek vond maar niet thrillerwaardig spannend én omdat er op een leuke twist na weinig verrassingselementen in zaten.
Maar over het geheel genomen kan ik het van harte aanraden.

Conny Schelvis

Gastrecensent: Connie Schelvis-Mens: Lucy Foley- De Jachtpartij

1

Titel de jachtpartij
Auteur Lucy Foley
Vertaling Ans van der Graaff
Uitgeverij Boekerij
Isbn 9789022588376

Het thriller debuut van Lucy Foley had ik al heel wat keertjes voorbij zien komen op sociale media. Omdat ik het zelf graag wilde lezen heb ik zoveel mogelijk getracht de recensies over dit boek te negeren. Dit viel niet mee omdat het veel aandacht kreeg onder bloggers. Meestal weerhoud mij dat om het alsnog te gaan lezen maar dit verhaal blijft toch trekken dus besloot ik het eind vorig jaar aan te schaffen toen ik door de boekwinkel liep. Ik las het in mijn kerstvakantie en daar het verhaal zich met de jaarwisseling afspeelde was dit wel een leuk detail.

Acht studievrienden vormen een hechte groep en als een van hen een relatie krijgt wordt ook zij bij de groep opgenomen. Al heeft zij zelf het gevoel zich altijd te moeten bewijzen voor de rest. Elk jaar brengen ze de jaarwisseling met elkaar door en als zij dit jaar de organisatie op zich neemt is dit voor haar het ultieme bewijsmoment. Ze boekt een lodge in de schotse bergen. Geheel afgelegen van de bewoonde wereld gaan deze stadse yuppen vier dagen doorbrengen. De beheerders van de lodge (Heather en Doug) ontvangen de vriendenclub en vertellen waar de slaapverblijven zijn, dat ze de maaltijden verzorgen en zich verder op de achtergrond zullen houden. Al snel blijkt dat dit niet zal gebeuren. Als de vrienden de volgende dag wakker worden blijkt er een van hen vermist. Door de enorme sneeuwval is het gebied afgesloten en kunnen er geen hulpdiensten worden opgeroepen. Als de vermissing later een moord blijkt te zijn kan het niet anders zijn dat de moordenaar zich in de groep van deze mensen bevindt, afgesloten van de bewoonde wereld…. Ze zullen zelf moeten ontdekken wat er is gebeurd en proberen te overleven.

‘ de jachtpartij’ is inderdaad een heerlijk boek voor een (winterse) leesavond. Het kabbelt lekker door. Een beetje in de stijl van Agatha Christie maar dan wel tegen een onherbergzame achtergrond en een aantal leuke twisten die de spanning iets opvoeren en het tempo af en toe opvoert.. De hoofdstukken zijn kort maar krachtig en het verhaal wordt door wisselende perspectieven verteld. Het beslaat de vier dagen van de logeerpartij maar doordat niet alles chronologisch wordt verteld en er blikken naar het verleden zijn leer je de mensen beter kennen en krijg je langzaam de identiteit van het slachtoffer en de onderlinge relaties kennen.

Vertelwijze is origineel. Leuk gevonden om op de eerste pagina meteen met een lijk te beginnen en de lezer nog in het ongewisse te laten wie het is. Dat er meer gebeurd dan alleen de logeerpartij zet de lezer op het verkeerde been bij de keuze van de moordenaar. Geheel afgesloten met een prima einde kan ik niet anders zeggen dat ik genoten heb van dit boek. Een fijne kennismaking met een auteur waarvan ik hoop meer te mogen gaan lezen in de toekomst.

Ik geef dit boek vier sterren

Conny Schelvis

Gastrecensent: Connie Schelvis-Mens- Even voorstellen!

Toen Tazzy haar plannen bekend maakt voor 2020 waarbij ze gastrecensenten zocht en bloggers die hun blog wilde voorstellen was ik meteen enthousiast. Ik volg haar sites al een tijdje en heb in het verleden wel eens een boek voor haar besproken. Ik nam snel contact met haar op en ga elke maand twee boeken recenseren. Eén voor het blog “ ik hou van horror, fantasy en spanning” en één voor het blog “ ik hou van historische, leerzame boeken en romans”. Ik heb er veel zin in en ik hoop dat jullie de boeken die ik ga bespreken de moeite waard vinden ook op te pakken !

Daarnaast gelijk maar even mijzelf en mijn blog aan jullie voorstellen. Ik ben dus Conny, 49 jaar en een veel-lezer. Alles met letters wil ik lezen… (wat niet lukt want mijn nog-te-lezen-berg gaat over de 400 titels heen, ik tel niet meer). Ik lees het liefst thrillers, horror en waargebeurde verhalen. Ik ben werkzaam in de ouderenzorg ( hoop dit jaar te slagen voor de verpleegkundige opleiding) en ook boeken uit deze sector lees ik met belangstelling. Ik ben getrouwd en heb een dochter van 16 jaar oud en twee stiefzoons die inmiddels hun eigen weg wel gaan.

In 2013 kwam ik in contact met Pieter Feller van Boekenbijlage via Twitter. Hij zocht jonge recensenten voor chicklitts en ik trok de stoute schoenen aan met de mededeling ‘je bent zo oud als je je voelt ‘ en zo kwam ik terecht in recensentenland. Met een twintigjaar lange ervaring als boekverkoper las ik al alles wat los en vast zat en wat is leuker om je boekenliefde zo te delen met andere lezers? Omdat Boekenbijlage vrijwel alleen recensies plaatst van nieuwe titels en niet altijd van het genre wat ik graag lees kwam er al snel een idee om een bescheiden boekenblog te starten. Dit werd ‘ conniesboekkies’ en ik vond het heel wat om mijn eerste recensie te plaatsen omdat ik een behoorlijke digibeet ben. Nog steeds heb ik mij nog steeds niet verdiept in de mogelijkheden van wordpress. Ik schuif het vooruit. Misschien als mijn opleiding klaar is dat ik daar tijd voor ga zoeken.
Ik ben mijn blog gestart om naast Boekenbijlage ook andere boeken te bespreken en af en toe verslag te doen van een boekpresentatie of ander boekennieuwtje. Alle genres komen wel voorbij. Ik vind het soms een uitdaging om buiten mijn comfortzone te lezen. Mijn dochter had in het begin ook een boekenhoekje. Ze was in 2014 een jaar lang ambassadeur van kinderboekenschrijfster Tosca Menten en dat moest uiteraard ook gepromoot worden. Inmiddels zijn we dik zes jaar verder. Ik probeer wekelijks, liefst dagelijks maar dat lukt niet vanwege drukte thuis, studie en werk, wat te plaatsen op mijn blog en schrijf ook recensies voor de site van Nienke Pool, gekoppeld aan de Facebookgroep “Kinderboeken & Y.A.”. Het leuke van kinderboeken en y.a. lezen is dat het heerlijk tussendoor kan , zeker als je zo druk bent als ik. Af en toe ook nog een recensie voor Boekenbijlage en vanaf volgend jaar ook voor Tazzy. Op naar een mooi boekig jaar !

Conny Schelvis
http://www.conniesboekkies.wordpress.com