Cathinca van Sprundel – Ellowyns toren

Merryns broer moet naar het verloren domein, om zichzelf te bewijzen, wil hij koning worden. Boosaardige mensen, willen voorkomen, dat hij op de troon komt. Zijn zus besluit om hem te gaan zoeken. Haar broer moet een wonder vinden, anders kan hij de troon niet bestijgen. Merryn komt in het verloren domein bijzondere wezens tegen. Vooral de pratende eend, vind ik echt helemaal geweldig. Ze staat plotseling tegenover een betoverde toren. Wat ze daar in vindt, zal haar leven voor goed veranderen. Ze moet kiezen tussen haar eigen geluk en dat van anderen. Een moeilijke keuze. Zal ze het juiste doen?

Een prachtig verhaal, vol met magie. Mensen van hetzelfde geslacht, die verliefd worden. Dat is echt zo van deze tijd. Ook zit er een personage in, die aangesproken wil worden met o.a: Gij. Normaal, vindt ik dat irritant lezen. Maar deze keer totaal niet, het is zo geschreven, dat het toch vlot doorleest. Maar dat is ook helemaal van deze tijd, dat je aangesproken wordt, hoe je wilt. Genderneutraal etc.

De hoofdstukken zijn niet te lang. Het verhaal is zeer origineel en behoorlijk duister. Het is een verhaal over keuzes maken, je zelf verdedigen tegen onrecht en vriendschap.

Je volgt een aantal personages. Het is heel duidelijk, wie er aan het woord is en bovenaan elk nieuw hoofdstuk, staat de naam van het personage, waar je over gaat lezen.

Ik ben dol op de eend, maar het katje heeft ook een plekje in mijn hart verovert.

Het leest lekker vlot. De schrijfstijl leest erg fijn en je vliegt door het boek heen. De cover vind ik ook erg mooi. Het is net alsof dit een personage is, ze komt tot leven. En je weet precies wie ze is. De beschrijving klopt.

Het boek krijgt van mij 5 sterren, omdat ik hem bijna in een ruk heb uitgelezen. Het smaakt zoals altijd, bij deze auteur naar meer! *****.

L.D. Lapinski- Reisbureau Wereld Vreemd 1

Dit boek is echt enorm origineel! Waarom? Nou dat zal ik je nu vertellen!

Flick loopt op een dag een vreemde winkel binnen. Het is een reisbureau, maar wel een vreemde. Het is er donker, oud en er zijn geen brochures te vinden. Hoe moet je daar in hemelsnaam een reis boeken? Het is een Reisbureau voor leden van het wereldvreemdgenootschap, alleen voor leden. Ze ontmoet de beheerder en op het eerste gezicht wil hij haar snel de winkel uit hebben. Maar dan komt hij erachter dat Flick een bijzondere gave heeft. In dit reisbureau reis je niet met een boot, vliegtuig…. Nee, je stapt in een koffer en dan bevindt je jezelf in een heel andere wereld. AL deze werelden zijn vreemd. Het genootschap, probeert ze allemaal in kaart te brengen. Daar worden reizigers voor gebruikt. Alleen lijken er in een aantal werelden, dingen helemaal mis te gaan. In vijflichten verdwijnen hele straten. Ze worden opgeslokt door iets en komen niet meer terug. Flick gaat samen met de beheerder op onderzoek uit. Maar het multiversum, lijkt steeds sneller te verdwijnen. Hoe kunnen ze dit stoppen, voordat het ook de aarde met zich meesleurt?

Een super spannend en avontuurlijk boek. De stickers voor op je koffer zijn leuk en extra’s. De vormgeving is echt leuk. Het boek lijkt op een koffer.

Het is een boek vol fantasy, avontuur en magie! Een exhte aanrader. Het leest echt als een trein en als je het uit hebt, smaakt het echt naar meer. Deze serie, mag van mij heel lang worden. Het multiversum is uiteindelijk gigantsich groot. Er valt nog zoveel te ontdekken. Het leest verfrissend, is origineel en echt een one of a kind boek. Heerlijk om als lezer eens iets totaal nieuws te beleven!

5*****

21 zinderende zomers

Dit boek is een verhalenbundel van diverse auteurs. De genres lopen uiteen. Zo zit er voor iedere lezer wel een favoriet verhaal in of meerdere. Het is erg fijn om zo’n bundel te lezen. Je weet nooit wat voor genre je kunt verwachten. Chicklit, fantasy, thriller, science fiction of een roman, alles kan in een zinderende zomer! Wel zit er een soort van rode draad in. In veel verhalen komt een medaillon voor. Soms heeft het een grote rol, soms ook niet. Het valt wel op tijdens het lezen, dat de op de cover, niet voor niets een medaillon prijkt.

Ik zal de verhalen kort samenvatten, op willekeurige volgorde.

Een schilder die het iets te warm krijgt van een bijzondere opdracht.

Voor het ongeluk geboren zijn.

Vertel jij altijd de waarheid aan je beste vriend(in)?

Op sterven (na)bij dood zijn.

Je andere ik ontmoeten, op de grens van jullie twee werelden.

Liefdesverdriet terwijl je uitbehandeld bent.

Een detective komt op het spoor van een buitenaards ras.

Dood door schuld.

Een geneeskrachtig medaillon verdwijnt.

Keuzes maken over je leven of dood.

Uit je vreselijke leven proberen te ontsnappen.

Schuldgevoel beheerst je leven. Wat kun je eraan doen?

Bindingsangst.

Idolaat zijn van iemand, die steeds meer van zijn voetstuk valt.

Rollenspellen.

Weet jij wat je buren uitspoken?

Topsport of bloedsport?

Een man die zich schaamt voor zijn geheim.

Magisch verhaal over mensen die in vogels kunnen veranderen.

Horror in de woestijn. Deze was mijn favoriet.

De brute wereld van organenhandel.

Het ene verhaal leest wat vlotter dan de andere, maar over het algemeen, zijn de verhalen van zeer goede kwaliteit. Korte verhalen , kunnen erg krachtig zijn.

Met verhalen van: Corine binnenkamp, Manon dijkshoorn, Ditty van drent, Frans van der eem, Marielja de geus, Silvia van Gimst en nog vele anderen. Sommige ken je al uit de schrijverswereld, voor anderen is het hun debuut.

Het krijgt van mij 4 sterren ****.

Micol Ostow – Riverdale the day before

Het boek is een echte prequel op de serie. Hoe zagen de levens van de bekende personages eruit, voordat het bergafwaarts ging in het stadje? Archie heeft bijna geen contact met Jug en is hier al druk bezig verliefd te zijn op zijn muzieklerares. Wat uitvoerig aan bod komt in de serie. Dus dat is niets nieuws, dat verhaal ken je al. Jug maakt zich zorgen om zijn vader en werkt nog in de bioscoop. Hij probeert gewoon te leven, maar het zit hem niet mee. Ook dat ken je uit de serie. Betty zit in Los Angeles en loopt daar stage, bij een leuk blad, maar ze wordt er tegengewerkt. Hier wordt de speurneus Betty geboren. Veronica woonde nog in Manhattan en kende de 3 anderen nog niet. Maar je komt er wel achter, hoe ze in Riverdale terecht is gekomen. Dat was een hele diepe val. De Blossoms komen voorbij en Jason leeft nog en is verliefd op Betty haar zus.

Sommige dingen zijn nieuw, andere dingen ken je al een tijdje. Leuk in deze boeken, zijn de wahtsappberichten, de mailtjes en de affiches, die je interesse prikkelen. Je voelt al snel dat Riverdale op het punt staat te veranderen en nooit meer hetzelfde zal zijn. Maar het is niet echt vernieuwend en geen boek dat je snel nog een keer wilt lezen. Dat is erg jammer. Ik heb andere Riverdale boeken gelezen en deze waren wel super. En niet verfilmd. Maar wat niet is, kan nog komen. Het viel mij gewoon erg tegen en ik heb er langnover gedaan om het uit te lezen. Ik vind de vier vrienden, veel leuker als een team. Alleen zijn ze maar individuen. De verhaallijn van Veronica, zag je van ver al aankomen. Betty was dan het leukste en en beetje verrassend. Het is wel een aanvulling op je riverdale kennis, dat dan weer wel. Maar je kunt het ook gewoon helemaal missen, dit boek.

Cijfer:5. Dat zijn 2,5 sterren. Meer kan ik er niet van maken.

Schrijver van de maand Oktober 2021: Johan Klein-Haneveld- Het huis op de heuvel

Deze hele maand, deelt Johan allerlei leuke dingen op de Facebookgroep ik hou van horror fantasy en spannende boeken!!!! Ga daar heen, als je niets wilt missen! Hier op mijn blog deel ik alleen een kort verhaal:

Schrijver van de maand Oktober 2021: Johan Klein Haneveld – Een kort verhaal

Sinds 9 Oktober is mijn Young Adult-roman ‘Het denkende woud’ uit en overal te koop. Ik liep echter al een hele tijd rond met het idee voor dit verhaal. In 2016 schreef ik al dit korte verhaal, dat zich afspeelt in dezelfde wereld als ‘Het denkende woud’. Wil je een gesigneerd exemplaar van mijn boek? Bestel het dan alvast bij:
https://www.godijnpublishing.nl/galerij-en-webshop/nieuw/het-denkende-woud/

Het huis op de heuvel

Johan Klein Haneveld

Vlak boven mijn hoofd spatten splinters weg. Een ervan sneed in mijn wang. In de vlekkerig grijze muur bleef een rond gat achter. Ondertussen rolden de echo’s van de knal heen en weer tussen de half ingestorte gebouwen.
‘Dat zal jullie leren op mijn terrein rond te hangen’, klonk een rauwe stem. De eigenaar ervan stond in een van de ruïnes, waar een groot deel van de buitenmuur was weggevallen en de tussenvloer zichtbaar was. Achter hem bevonden zich roodbruine klossen, tegen elkaar leunend alsof ze elk moment konden instorten. De man droeg een grijs gewaad, dat wapperde om zijn dunne ledematen, en hield een stok vast die in onze richting wees. ‘Hier is geen plek voor jullie soort, raddraaiers!’
De dreun had me geschrokken door mijn knieën doen zakken. Ik kwam langzaam weer overeind en stak mijn handen boven mijn hoofd. Ik wenkte met mijn kin naar Simon dat hij hetzelfde moest doen. Hij zag bleek en zijn vingers trilden. ‘Ik zei toch dat het een slecht idee was?’ Maar hij vond bijna alles wat ik voorstelde gevaarlijk. En dat terwijl hij altijd zijn oudere zus bij zich had.
‘Maak je geen zorgen’, zei ik tegen hem. Toen riep ik zo hard als ik kon naar de man in het vervallen gebouw: ‘We wilden juist vertrekken! We hebben hier toch niks gevonden!’
Simon fronste. Hij keek omlaag. Bij zijn voeten lag een voorwerp van metaal. Er zaten glassplinters in en draaiende uitsteeksels boven een witte plaat. Op een teken van mij duwde hij het met zijn voet in de schaduw onder een schuine steenplaat. Vervolgens stak hij zijn armen zo mogelijk nog hoger.
De man zei iets, maar de eerste woorden kon ik niet verstaan. ‘ … respect voor iemands eigendom. Alsof het niets kost!’
‘We zullen hier nooit meer komen!’, riep ik terug.
‘Dat is jullie geraden!’ Een tweede, echoënde dreun en nu stoven er stukjes steen op, nog geen twee meter bij onze tenen vandaan. We keerden ons om en klauterden tegen de muur op. Van een afstandje leek hij glad, maar er waren genoeg richels voor onze vingers en tenen. Bovenaan hadden we de schilferende, roestige metalen draden eerder die dag al opzij geduwd. Ik wachtte tot mijn broertje over de top heen was. Toen ging ik hem snel achterna. Ik keek nog een keer terug over mijn schouder, maar de man was al verdwenen.
De laatste anderhalve meter liet ik me vallen. Mijn voeten zakten diep weg in het veerkrachtige, koele mos en ik moest met mijn armen zwaaien om overeind te blijven. Ik lachte hardop. ‘Dat was geweldig! Wat een avontuur!’
Simons gezicht bleef een ogenblik vlak, maar uiteindelijk bewogen zijn mondhoeken zich omhoog. Zijn wangen hadden ook weer kleur gekregen. ‘Wacht tot de anderen hiervan horen!’ Hij legde zijn hand tegen de stam van de dichtstbijzijnde boom. Een patroon van witte lijnen verscheen op zijn onderarm. Hij bewoog zijn vingers er overheen, ondertussen dingen mompelend. Ik zag letters verschijnen op zijn huid, een plaatje, en vervolgens rolden er hele lappen tekst voorbij. Simon gniffelde om de reacties. Toen keek hij om naar mij. ‘Je bloedt!’
Ik bracht mijn hand omhoog en voelde aan mijn wang. Een pijnlijke steek. Mijn vingers waren rood.
‘Ik kijk of ergens een printer in de buurt is’, zei mijn broer en hij toetste commando’s in op zijn arm. Uit de begroeiing klonk geritsel. Een apparaat op gebogen pootjes kwam tevoorschijn. Het stak een grijper uit naar een boomstam en bovenop de constructie van samengeperst hout en aaneen gesmolten zand begonnen lampjes te gloeien. Aan de voorkant ging een klep open. Een rol kleefverband. Ik pakte het en keek de printer na terwijl hij waggelend weer uit zicht verdween. Op zoek naar nieuw materiaal om mee te werken. Ik drukte het gladde spul dat het apparaat had achtergelaten op de snee, waar het zich direct vasthechtte.
‘Ik heb al zestig bravourapunten gekregen’, zei Simon, die weer naar zijn arm staarde, met verwondering in zijn stem. ‘Genoeg om naar het tweede avonturiersniveau te gaan. Er waren zelfs reacties van mensen van Congo en Nieuw-Texas en een uitnodiging voor de volgende tiener grottentocht.’
‘Nu niet overdrijven, he? Je vergeet toch niet dat je dit alleen gedaan hebt omdat ik het heb voorgesteld?’
‘Dat is toegestaan’, zei Simon zelfverzekerd. Hij wees naar mijn arm. ‘Ben jij niet benieuwd hoeveel punten ze jou hebben gegeven?’
‘Ik wil techniekpunten, geen avonturierspunten’, antwoordde ik. ‘Ik heb al niveau vijf. Genoeg om zonder volwassenen zomaar op reis te kunnen. Meer heb ik niet nodig.’ Ik zuchtte. ‘Kom, laten we teruggaan voordat iemand ons minpunten geeft voor betrouwbaarheid. Ik wil niet buiten het dorpshuis moeten blijven.’
‘Te laat.’ Onder ons duwde onze vader een met flinke bladeren bezette tak opzij. Hij klom tegen de helling op, terwijl er zweetdruppels over zijn rode wangen rolden.’Ik heb mijn corvee in het datalab moeten omruilen om jullie te halen. Had ik niet gezegd dat jullie hier nooit mochten komen? Dat dit verboden terrein was?’
Ik wilde antwoorden dat hij ons daarmee juist nieuwsgierig had gemaakt, maar het vuur in zijn ogen suggereerde dat slimmigheden zijn boosheid dit keer niet konden temperen. En wie zich zo tegen zijn ouders keerde, had behoorlijk veel kans negatief te scoren.
‘Ik had gelukkig voldoende collegialiteitskrediet’, zei hij, meer tegen zichzelf dan tegen ons. Zijn blik ging naar de grauwe muur en omhoog naar de verbogen draden. ‘Die man is gevaarlijk. Hij vindt dat dit terrein van hem is en dat hij dus mag bepalen wat er gebeurt met wie de muur over komt.’
‘Ik snap het niet’, zei Simon. Hij had zijn hand opgetild en de lijnen op zijn arm vervaagden. ‘Waarom zou hij die puinzooi willen hebben? Er groeit niks. Ik kon zelfs mijn computer niet gebruiken.’
Vader schudde zijn hoofd. ‘Dit was vroeger een energiecentrale en hij was de directeur.’
‘Wat is een energiecentrale?’, vroeg Simon, een diepe groef in zijn voorhoofd.
‘Hier werden kolen verbrand, zodat elektriciteit ontstond. En die man bepaalde wie die elektriciteit vervolgens mocht gebruiken: de mensen die hem ervoor wilden betalen. Mannen en vrouwen moesten in kantoren en fabrieken werken om van hem te kunnen kopen wat ze nodig hadden. En hij werd rijker en rijker, alleen omdat hij toevallig hier de baas was.’
Mijn broertje huiverde. ‘Wat afschuwelijk.’
Ik haalde adem. Mijn vader leek door de onderdrukkende sfeer van de centrale zijn woede te zijn vergeten. ‘Dat was voor we bij planten de fotosynthese leerden aftappen, toch?’
‘Voordat de energie gratis werd’, bevestigde hij. ‘En de productie. En de communicatie. Er was niks meer over om te bezitten.’
‘En de man dan?’, wilde Simon weten.
‘Die bevond zich opeens onderaan de rangorde. Dat kon hij niet verdragen, dus verliet hij ons en sloot zich hier op. In zijn eigen stukje wereld.’
‘Ik snap hem niet’, zei Simon. ‘Hij vindt dingen belangrijker dan mensen.’
‘En daar geef ik je tien wijsheidspunten voor.’ Onze vader glimlachte. ‘En de minpunten laat ik voor deze ene keer schieten. Kom mee, dan kunnen we nog wat appels plukken voor het donker wordt.’
Simon en ik knikten. We daalden achter hem af tot we volledig waren omgeven door ruisende bladeren.

Suzanna Esther- 2020 Kamp Alpha De pest meester

Een vreemde ziekte breekt uit. Huisdieren zijn de boosdoeners. Zij worden per direct verboden, omdat zij de ziekte verspreiden. De samenleving verandert, je bent voor of tegen. Nederland is geen fijne plaats meer om te leven. Als ze een huisdier bij je vinden, wordt deze meteen afgemaakt of in beslag genomen. Arjen denkt een uitweg te hebben gevonden, om zijn hondje te redden. Het verzet! Ze beloven hem een wereld, waarin zijn hondje, gewoon naast hem mag en kan leven. Maar in dit donkere tentenkamp, gelegen in een afgelegen gebied, is iets vreemds aan de hand…..

Het is een spannend verhaal, waarbij je kunt meeleven. Wat zou jij doen, voor je trouwe viervoeter? Het zet je aan het denken over liefde en trouw. En vertouw jij de overheid nog wel? Of hebben zij een heel ander plan? Hoe overleef je in een wereld, waar de mensen de beesten zijn geworden? Er gebeuren hele vreemde dingen….

In dit boek kun je, je vandaag de dag wel plaatsen! Het gaat over een virus dat de wereld in zijn greep heeft. Het bijzondere is, dat de auteur al ver voor corona, aan dit boek begonnen was. De overeenkomsten met het echte leven, die geven je de kriebels. Het komt dichtbij. En als het ook nog eens je huisdieren betreft, dat zou echt het allerergste zijn. Ik kan niet zonder mijn huisdieren. De liefde van een dier,gaat zo diep. Mensen kunnen bikkelhard zijn, dat bewijst dit boek ook.

Het lettertype, vind ik net iets te klein en de regelafstand te groot. De cover vind ik niet echt mooi. Al snap ik de bedoeling wel. Iedereen zit als een vlieg gevangen in web. En of je er nog uit kunt komen…. die kans is erg klein.

Het krijgt van mij 4****.

James Dashner- De labyrint renner files

In dit dunne boekje krijg je nog meer informatie over de mazerunnerwereld. Het is een leuk hebbedingetje. Er staan verloren gewaande mailtjes in tussen wetenschappers van Wicked, maar ook een aantal persoonlijke files en verhalen van de bekende personages. Het geeft je net wat meer informatie over de achtergrond van het project en waar ze mee bezig waren. Hoe het gigantisch mis is gegaan, nadat men een virus los liet in de wereld. Beetje dejavu achtig om te lezen in deze tijden!!! Deze rapportages, zullen je niet echt versteld laten staan, maar het voelt wel een beetje creepy. Dat de dystopische wereld uit de boeken, zo verergerd is en wat de oorzaak daarvan is……

Het is een leuke aanvulling als fan, maar heel dun en dus supersnel uit.

Het leest wel goed, soms is het rapportage echt door een wetenschapper geschreven en voelt het een beetje aan, alsof je een woordenboek nodig hebt, lol. Dan staan er moeilijke woorden in. Maar over het algemeen, goed te lezen.

Het krijgt van mij 3***.

Catharina Ingelman-Sundberg- Omadoet het weer

De grijze brigade bestaat uit: Martha,Oscar, Bertil, Stina en Anna-Greta. Het zijn niet de typische bankrovers. Het zijn bejaarden met een missie: zoveel mogelijk geld afnemen, van de rijken en dat schenken aan goede doelen. Ze zijn het bejaardenhuis ontvlucht, omdat het daar slecht vertoeven was. Nu hebben ze een groot doel voor ogen: Een casino beroven in Las Vegas. Ze denken het plan tot in de puntjes uit. Maar er zijn een aantal dingen, die ze niet hadden voorzien. Ze Wonen in hun nieuwe huis naast een motorbende. Deze mannen, zijn criminelen en zorgen voor veel problemen. Kunnen de goede vrienden, uit deze problemen komen? Of zitten ze straks tot hun dood aan toe, achter de tralies?

Het is spannend. Een groot avontuur. Deze mensen zijn zeer vindingrijk en geven het nooit op. De humor is echt geweldig. Tussen de belangrijke zaken door, moet je soms echt schuddebuiken van het lachen! Het bewijst maar dat humor en spanning goed samen gaan.

De hoofdstukken zijn niet lang, vlotte taal. Het lettertype is wel iets kleiner, maar daar merk je weinig van, na een poosje. Ze trekken je echt hun wereld in. Een echte pageturner van begin tot het eind, met veel verassingen.

Het eerste boek was getiteld: je geld of je leven. Maar ze zijn prima los van elkaar te lezen!

Het krijgt van mij 4,5 sterren!

Hank Green- Een mooie vreemde ontdekking

In dit boek, kom je midden in de levens van een vriendengroep terecht. Ze zijn hun beste vriendin verloren, doordat er overal op de wereld vreemde robots verschenen. Maar deze aliens, zijn net zo snel weer verdwenen en April komt om het leven. Ze proberen verder te gaan met hun leven. Maar er knaagt iets…. Ze moeten uitvinden wat er nu echt allemaal aan de hand is. Ze krijgen een raar boek in hun handen. Een boek, dat ze verteld, wat ze moeten doen. Het boek weet precies wat ze denken en waar ze op dat moment zijn. Het boek praat tegen ze. Het voelt heel onwerkelijk, maar ze volgen de aanwijzingen op. Dan komen ze in een nog vreemdere situatie terecht.

Het boek komt best langzaam op gang. Het heeft weinig tot geen vaart. Pas dik over de helft, komt er meer spanning in. Maar Ik heb geen moment op het puntje van mijn stoel gezeten.

Er zijn veel verschillende verhaallijnen. Een paar, kon ik met moeite uit elkaar houden.

Het hele gebeuren wekt wel je interesse op. De auteur schetst een toekomst met robots. Een waarvan je de kriebels krijgt. Het geeft het verhaal een dystopisch tintje.

Het boek is los te lezen. Er is eigenlijk nog een deel voor. Maar dit deel richt zich, op de tijd na de dood van April en is hierdoor goed te volgen, zonder het andere boek te kennen.

De gevaren van social media, artificiële intelligentie, aliens, vriendschap en de wereld redden. Kwa genre niet echt in een hokje te stoppen. Sciencefiction roman, noem ik het maar.

Als iemand meerdere persoonlijkheden heeft, of geen man of vrouw is, spreek je zo’n persoon aan in meervoud. Ik snap waarom, maar het leest niet fijn. Ik vind het behoorlijk irritant lezen. Dit kwam pas later in het boek steeds meer naar voren. Het leest gewoon niet lekker door als je zinnen leest als: Carl gaan weg. Hoe gaat het met hen? Enz enz. Dit was een struikelblok en hierdoor had ik echt moeite met het boek.

De science fiction, zit er niet vanaf het begin in. Je denkt dan steeds, dat je een roman zit te lezen, waarin vrienden met elkaar praten op social media en internet. Het sciencefiction gedeelte komt een stuk later. Eerst ga je een vleugje fantasy krijgen, door middel van dat aparte boek, dat ze in handen krijgen.

Het is een naar toekomst beeld, het gaf mij echt de kriebels, laten we hopen, dat het nooit werkelijkheid gaat worden. Op de achterflap wordt gesproken van speelse humor. Ik heb daar weinig van gemerkt. Vond dat het boek weinig humor had.

Ik heb gemixte gevoelens over dit boek en vond het geen topper, zeker omdat de spanningsboog te laag was voor mij. Het boek krijgt 3 sterren van mij***.

De stilte van 2021 – Verhalen van Vlieland

In dit godijntje staan een groot aantal, korte verhalen. Sommige verhalen lijken een beetje op elkaar, omdat ze bepaalde dingen gemeen hebben: Stilte. De stilte verweeft de verhalen met elkaar, zo heeft de bundel een rode draad. Maar wel met verschillende thema’s als: liefde, dood, verleden en familie.

Ik ga de verhalen, kort maar krachtig, samenvatten. Het heeft voor ieder wat wils , denk ik. Verschillende genres, verschillende auteurs. Sommige verhalen raken je diep, andere doen je huiveren of zetten je aan het denken.

Mysterieuze schaduwen, op een z.g.a verlaten Vlieland.

Een auteur die in een levensecht verhaal terechtkomt.

Een (te) lang uitgesteld weerzien.

Een ontmoeting, die de stilte doorbreekt.

Een bijzondere ontmoeting, die een andere kijk geeft op het begrip: ‘tijd’.

Wie in een vuurtoren woont, wordt snel vergeten.

De stilte valt zo hard….

Een geheim dat aan het licht komt.

Een beklemmende relatie uit de weg gaan.

De magie van de vuurtoren.

Gruwelsanatorium in de oorlogsjaren.

De woeste zee, die neemt……

Vluchten uit je leven en een nieuwe kans krijgen.

De thuissituatie ontvluchten, door herinneringen op te halen, aan betere tijden.

Iemand die je niet kunt zien, houdt je in de gaten !

In een verhaal wordt een liedje van Van dik hout aangehaald. Het stukje tekst van deze band , de stilte valt zo hard, dat het wel waar moet zijn, blijft ook door mijn hoofd spoken. Het past goed bij deze bundel. Diverse auteurs.

Het krijgt van mij een 7,5 dat 3,5 tot 4 sterren!