Mark de Groot- Skygge

In een klein dorpje in Noorwegen, is het 6 maanden per jaar donker. De zon kan er niet meer komen. Door een ramp, zijn de bewoners gedoemd om die 6 maanden, te proberen door te komen. Maar het missen van zonlicht, eist zijn tol op elk mens. Mensen worden depressief, draaien door enwillen verhuizen en het dorp loopt leeg. Alle hoop is gevestigd op de vader van Sam. Hij gaat het probleem oplossen, dat weten de resterende bewoners zeker. Sam heeft 1 goede vriendin en hij wordt gepest door een aantal jongens van school. Zijn moeder is geboren en getogen op Jamaica. Maar ze zag daar geen toekomst en is getrouwd met een Noorse man. Sam valt hierdoor uit de toon, in het dorp met allemaal spierwitte mensen.

Het is een mysterieus verhaal, je hebt geen idee wat er aan de hand is. Het is spannend en het bouwt op naar een heeeeeeel erg spannend einde, waarbij je nagels niet veilig zijn. Ik heb ze afgebeten…. Op de een of andere manier, bekroop me een gevoel van claustrofobie, door dit verhaal. Dus voor mij is dat toch genieten als horror liefhebber, want ik hou er van, als een boek me zo’n gevoel kan geven. Kreeg er kippenvel van. De duisternis van Skygge, doet iets met je zenuwen, denk ik.

Het is pas tegen het eind duidelijk wie het verhaal vertelt. Dat vind ik ook heel goed gedaan. Ik had dat dus niet door, wie de verteller was.

Het boek speelt zich gedeeltelijk af in het donkere depressieve Skygge en aan de andere kant van de wereld: Jamaica. Maar ook daar is niet alles perfect…..

Ik heb enorm genoten van dit boek en vind de cover ook echt veelzeggend.

Skygge is een titel waar je meteen meer over wilt weten. Het is een Noors woord en een goede titel voor het boek. Het heeft met schaduw en duisternis te maken. Perfect gekozen.

Ik vond de schrijfstijl heerlijk en heb het bijna in een adem uit gelezen! Het boek krijgt dan ook echt 5***** van mij.

Schrijver van de maand Maart 2021: Carla Scheepstra

Super tof dat mijn boeken; Doodgewoon en Jagerskind boek van de maand mogen zijn!

De komende tijd ga ik invulling geven op deze pagina door verschillende illustraties, die ik de afgelopen tijd heb gemaakt.
Geruime tijd zat ik al met dat idee en deze pagina gaf me de kans en één geluk; het valt in mijn ‘vakantie’.

In het kort zal ik me voorstellen.
Creatief, veelzijdig, zorgzaam, ruimdenkend zijn één van mijn vele kenmerken. Ik ben Carla Scheepstra, 29 jaar jong en woon samen met mijn man en dochtertje in een vrijstaand huisje met onze dierentuin.
Naast het schrijven, teken ik ook veel dingen. Het lijkt me daarom ook tof om ooit een eigen illustratie boek (of soort van uit te geven).
Wat niet is, kan nog komen.
Overdag ben ik een bezige bij, maar naast al mijn hobby’s, werk ik in de uitvaart. Bijzonder werk, werk wat meer is dan alleen verdriet.

Affijn, genoeg over mezelf…we gaan verder met de boeken…
De eerste twee weken wil ik graag Doodgewoon in de schijnwerpers brengen en daarna volgt Jagerskind, een schattig klein boekje dat van binnen niet zo schattig is.
De covers dragen allebei een roos. De roos is één van mijn favoriete bloemen en ik kom ze dagelijks tegen op mijn werk.
De roos speelt een belangrijk rol, zeker in Doodgewoon. Want de bloem moet bloeien en gaat hen dat lukken?

We gaan beginnen met Doodgewoon.
Doodgewoon is in 2016 ‘geboren’ en in 2018 uitgegeven bij Godijn Publishing tijdens het event: BOEK10.
Toen Doodgewoon geboren werd, werkte ik nog bij een andere kleine uitvaartonderneming.
Om een lang verhaal kort te maken; ik wilde losgelaten worden, want ik kwam daar niet tot ‘bloei’. Doodgewoon ontstond en het werd een soort uitlaatklep.
De wereld waarin ik actief was/ben werd mijn inspiratiebron. De wereld van de opgestanen kwam langzaam tot stand.
Iedereen kende de zombies, maar dat vond ik geen mooi woord voor de gasten die in mijn hoofd tot leven kwamen. Ik hoefde niet lang na te denken, vanwege mijn eigen opstandige gedrag.
Opgestanen zijn niet zoals de zombies. Ze zijn ‘menselijk’ en hebben hun eigen(wijze) gedachten.
Ze leven op de begraafplaatsen en laten zich niet zien aan onwetenden, maar wat als er plots de 16-jarige Destiel langs komt scheuren op zijn fiets en lelijk terecht komt? Een nieuwe wereld gaat voor Destiel open…een wereld waarin hij liever nog niet terecht wilde komen.
Dood gaat hij niet, maar hij maakt er wel deel in uit en er ligt gevaar op de loer.

Ondanks dat de dood een belangrijk rol speelt in Doodgewoon is het veel meer dan dat. Het is een boek met humor, drama en broederschap.
het verhaal gaat ook over ontdekken wie je bent en die stappen te durven nemen. Stappen naar het onbekende en ontdekken welke deuren er voor je opengaan.

De storm van 2020 – verhalen van Vlieland

In dit boekje nemen diverse auteurs je mee door veschillende stormen. Sommige zijn echte stormen, maar ook zijn er stormen in iemands leven of hoofd, stormen die elk mens wel een beetje herkent. Veel verhalen spelen zich af tijdens de storm Ciara. Het boekje neemt je mee naar het eiland Vlieland, waar de auteurs graag samen komen.

Ze zijn allemaal van goede kwaliteit en lezen erg vlot.

Er staan verhalen in voor iedereen. Je kunt je altijd wel in een verhaal vinden. Spookachtig verhaal over een zeedraak. Bevallen in en zware storm,op een eiland dat een bevallngsverbod heeft. Een verdrietig verlies. Een moeder met een lijk op het strand, in het zeewater. Een romantisch tripje, dat helemaal mis gaat. Paardrijden un de storm. In een heftige storm terechtkomen, tijdens een kampeertrip. Waternimf, die de auteurs mee neemt door de tijd. Herinneringen aan het eiland, met een trieste afloop. Heel aangrijpend. De zee geeft en neemt. Een zoektocht naar een vermiste vriendin. Dat zijn allemaal dingen, die in dit Godijntje voorkomen.

Het lettertype leest fijn, de verhalen zijn, kort maar krachtig en smaken naar meer.

Ik weet nog dat de auteurs vastzaten op het eiland met de storm. De storm heeft ze genoeg ideeën gegeven, om over te gaan te schrijven. Elk verhaaltje heeft een korte inleiding van de desbetreffende auteur.

Je vliegt er doorheen. Spannende en aangrijpende verhalen. Terwijl de wind je om de oren vliegt en je de schuimkoppen op het water ziet…… Het is een sfeer, waar ik van hou. Dit boekje krijgt van mij 4 sterren.****.