The Kilkennys – Den Helder 21 november 2018

We werden heengebracht door een zeer enthousiaste taxichauffeur. Hij had plezier in zijn werk.

Eenmaal aangekomen meteen een plekje gezocht in de stadshal. Deze was net als de vorige keer, omgetoverd in een Ierse pub. Gezellige mensen bij je aan de tafel… Een lekker drankje. Een wijntje dat erg lekker smaakte…….. De verlichting was met kaarsen en rood en oranje licht. Hierdoor werd de sfeer intiem.

De jongens kwamen op en dan is genieten geblazen. Ik heb echt niet stil kunnen zitten en lekker meegezongen. Ze maken enorm veel sfeer. Ze bespelen veel instrumenten. Niet alleen de gitaar, Bas, banjo of mandoline, maar ook verschillende soorten fluiten. En ik dacht af en toe echt dat de jongste van de band een neusfluit had. Maar dat kan ook de wijn zijn….. hij speelt ook de uilleann pipes en dat is een prachtig instrument. Het lijkt mss een beetje op een doedelzak/ blaasbalg, maar het geluid is veel mooier en puur. Ik vond dat echt prachtig. Het nieuwste lid is een echte aanwinst. (Hij heet Mick). De harde kern blijft bestaan uit Davey, Robbie en Tommy.

Natuurlijk deden ze veel bekende ierse liedjes, maar ook hun eigen Homeland. Je ziet ze echt stralen op het podium. Ze hebben echt plezier en dat straalt ook weer over naar het publiek. Oogcontact is er ook. En dat is echt heel leuk, ze betrekken het publiek echt bij hun passie: muziek maken. Al denk dat er minstens 1 bandlid was, die een paar keer verlangend naar de bar keek. Het is dorstige muziek. Sterker nog hij zei gekscherend dat hij jaloers was op de mensen die bij de bar stonden. Lol.

Er is altijd een liedje waar het helemaal mis gaat. Waar je op een bepaald ritme moet klappen.

De eerste keer dat het goed gaat moet nog komen. Dus vroeg Robbie een euro per persoon als het niet goed ging. En hij gaf 200 euro p.p als het wel goed zou gaan. Hij weet dat het gewoon niet goed gaat. En dat blijft grappig. Het is de bedoeling dat je stopt met klappen als de band, of het refrein stopt. Nu verdenk ik ze ervan dat ze iets vaker stopten als normaal.. Haha…….. Droge humor. I love it!

Op een gegeven moment was het zo dat Davey zei: als jullie het nu niet goed doen zetten we op de boot naar Texel… En toen dacht de hele zaal: nee! Niet Texel! En ging het wel goed.

Er is altijd een beetje wrijving geweest tussen Helderse mensen en Tesselse. Waarom kan ik niet echt uitleggen. Het voegt vaak gewoon niet. Zoals een broodje hagelslag.. zonder boter. Het botert niet. Zo. Nu weet je ook waar dat spreekwoord vandaan komt😁. Als je iemand zat bent.. dan dreig je met de woorden: Ik zet je op de boot naar Texel. (Om nooit meer gezien te worden, dat waren Davey zijn woorden, maar stiekem denk je dat zelf ook, als je dat tegen iemand zegt. Alleen nu, was het met een dikke knipoog).

Gelukkig kreeg onze kant een keer een duim omhoog van Davey. Dus wij mochten blijven.

Hoe de jongens dat weten, geen idee. Ze zijn goed op de hoogte van de plaatsen waar ze spelen.

En.. Ze kregen den helder weer aan het dansen. Dat is echt een zeldzaam fenomeen. Wij zijn geen dansers. Maar ik heb zelfs een beetje gedanst de laatste 2 liedjes. Daarvoor waren mijn benen onder tafel aan het dansen en kon ik ook niet stilzitten. Dat is onmogelijk bij deze band.

Ze spelen toch dik 2 uur. Dat doen niet veel muzikanten. En eigenlijk wil je dat ze doorgaan.. tot 4 uur in de morgen, zoals ze altijd zeggen bij opkomst.

De belichting vond ik ook mooi. Vooral de Ierse vlag. Ik heb ontzettend genoten en een poster mee maar huis gekregen van de Kampanje. Deze is al ingelijst en hangt te pronken.

De band speelt nog elke avond tot en met begin december live, in een andere stad. Ga ze zien!

Ik zou zo nog een keer gaan. Maar het valt samen in de DCC tijd en dus kies ik voor allebei 1 x….. En ik hoop dat ze volgend jaar terugkeren, ik wil ze elk jaar minstens 1 x zien optreden. Hahaha, hopen dat we ze wel weer terug mogen zien en zij ook genoten hebben van ons.

Advertenties

Jozua Douglas- De eilanden ruzie

Dit boekje kreeg ik in de kinderboekenweek, toen ik een boek kocht.

De tekeningen zijn erg grappig, het verhaal ook. Ik vond het wel een beetje over de top allemaal. Twee presidenten die ruzie maken over eilanden en uitvindingen. Er besluit iemand om in te grijpen en ze samen te laten komen op weer een ander eiland. De kinderen van de presidenten maken hun eigen avontuur mee. Maar kun je de kinderen van de vijand wel vertrouwen? Ook zit er een hond in, die behandeld wordt alsof hij een kind is en de leiding over het leger heeft. Tikje ongeloofwaardig. Wel humorvol, maar niet echt mijn smaak. Het is een avontuurlijk verhaal, maar niet echt spannend. De illustraties geven het verhaal meer diepte. Leuk om tussendoor te lezen. Voor de doelgroep is het zeker een leuk avontuur. 3***

Carla Scheepstra – Doodgewoon

Oh… Wat keek ik uit naar dit boek! Er zijn te weinig boeken in dit genre… Ik heb intens genoten van elke bladzijde!

Dit boek speelt zich af op en rondom een begraafplaats. Het is er niet zo doods, als je zou verwachten. Er wonen opgestanen en er zijn ook vaak Heinen te vinden. Zij houden de doden, opgestanen en zielen in de gaten en helpen ze als het nodig is. Elke begraafplaats heeft een Grafmeester. De opgestanen kiezen hem, niemand anders kan dat doen. Deze vacature is nog niet bezet.

Destiel en zijn tweelingbroer Domien wonen vlakbij de begraafplaats. Hun moeder werkt in de uitvaartbranche. Alleen met Destiel is er iets vreemds aan de hand. Zijn lichaam doet raar en hij ziet dingen gebeuren die onmogelijk waar kunnen zijn. Hij realiseert zich dan nog niet dat leven op het punt staat om voorgoed te veranderen.

Op een dag loopt Destiel een opgestane tegen het lijf. Het is Ramon, hij neemt Destiel mee naar zijn wereld. Destiel wil er niets mee te maken hebben. Maar hij is toch ook wel erg nieuwsgierig. Er gaat een hele wereld voor hem open. Destiel is geen doorsnee jongen, hij is dol op dansen en geeft dansles op een dansschool.

Helaas is zelfs de dood niet veilig! Wat volgt is een spannend verhaal. Vol met Grafhumor en zeer originele gebeurtenissen.

Het leest zo snel, dat je het boek niet meer weg kunt leggen. Je moet weten hoe het afloopt. Een echte pageturner, die je niet meer los laat.

Beeldend geschreven, dus je voelt de hele sfeer. De angst kruipt steeds dichterbij tijdens het lezen.

Het is een topic waar veel mensen niet graag over nadenken. Dat maakt het ook weer origineel en de cover is echt zo mooi!

Ik vind Ramon ook echt geweldig. Als je het dan over bookcrushes wilt hebben. Hij is er een. Een zombie. (Oh nee, die benaming vindt hij niet zo fijn). Opgestane! Dat ze dus hun menselijkheid behouden vind ik prachtig. Waarom moeten ze altijd mensen aan stukken scheuren? In dit verhaal zijn er een ander soort Jagers… En die wil je niet tegenkomen.

En Emily heeft ook mijn hart gestolen. Ik hoop ook stiekem dat het leven na de dood er echt zo uit ziet. Het is het verschil tussen de kou die ik verwacht bij de dood en de warmte in dit verhaal, dat me zo pakt. Top gedaan!

Het zet je ook aan het denken. Wat gebeurt er met je als je sterft? Is er helemaal niets meer of leef je ergens anders verder? Verander je in een geest? Of kom je terecht in de wereld van de opgestanen?

Het boek is uit voordat je het weet. Ik snak naar meer! Ik hoop echt op meer van dit soort boeken in de toekomst. Ik hou er echt heeeeel erg van.

*we want more* 5 dikke sterren*****

Paul van Loon – De Griezelbus 2

Een groepje van vier vrienden gaat savonds naar een autokerkhof, om een autoradio (of meer) te zoeken. Vanuit het niets komt er een dreigende onweersbui boven ze hangen. Hierdoor moeten ze schuilen. Ze komen in de griezelbus terecht. De Griezelbus wacht al heel lang op nieuwe slachtoffers. … De deuren gaan op slot, de springt aan en P. ONNOVAL presenteert het enigste programma, wat er op de radio te vinden is. Er komen grappige reclame spotjes voorbij en bijzondere verhalen over allerlei soorten vriendschap en liefde. Sommige verhalen zijn herkenbaar, weer andere wil je nooit meemaken. Ondertussen zijn de vrienden bezig om uit de bus te ontsnappen. Maar de griezelbus brengt ze naar hun lot toe…… En dat ziet er niet goed uit.

Leuk geschreven. Perfecte mix van humor en horror. Paul van Loon is niet voor niks de uitvinder van Grumor!

Het is spannend en leest vlot. De illustraties geven een nog beter beeld van het verhaal. En ja ik moest echt heeeeeeel hard lachen om Beentjes, die iets heel stouts doet bij een politiebureau. Geweldig!

Deze boeken blijven zooooooo leuk. Ik kan ze iedereen aanraden, jong en oud! Ik geef ook deze 5*****

Matt Haig – Het eeuwige leven

Hoe zou je leven eruit zien, als je eeuwig kunt leven? Daar kom je achter, als je dit boek lesst. Tom Hazard heeft een zeer aparte aandoening. Hierdoor is hij al ruim 400 jaar oud, zíjn lichaam verouderd heel langzaam. Hij heeft er al meerdere normale mensenlevens op zitten ondertussen. Hij heeft de wereld zien veranderen. En ziet dat mensen niet leren van het verleden. Hij groeide op in een tijd, dat heksenvervolgingen nog heel normaal waren. Maar hijzelf is niet normaal. Hij moet constant op de vlucht slaan, omdat mensen hem niet meer vertrouwen. Het liefste wil hij een normaal leven, dus besluit hij om geschiedenisleraar te worden ( in het nu) en een normaal leven proberen te leiden, voor zolang het mogelijk is. Hij weet dat er meer mensen zijn zoals hij. Ze noemen zichzelf Alba’s, albatrossen hebben namelijk ook een lang leven. Verliefd worden, dat mag niet. Hij is al een vrouw verloren, dat wil hij nooit méér meemaken. Maar kun je dat echt tegen houden, liefde…. Tom heeft veel bekende namen uit de geschiedenis leren kennen in de eeuwen dat hij op de aarde rondloopt.

Het boek zit vol met een gezonde dosis humor. Het is spannend, omdat Tom een aantal belangrijke keuze moet maken. Ook is hij op zoek naar zijn dochter. Het boek zit vol met emoties, je gaat op en neer. Het is vlot geschreven. De meeste hoofdstukken zijn vrij kort.

Je leest over Tom zijn verleden, zo leer je hem steeds beter kennen en snap je wat het verleden met hem doet. Loslaten is geen optie voor hem. Geschiedenis en het heden zijn perfect gemixt.

Het zet je ook aan het denken? Zou jij zolang willen leven? Steeds weer mensen zien komen en gaan… Zonder echte liefde te kennen… Bang om ontdekt te worden? En te eindigen op en tafel, waar ze je alles met je kunnen doen, wat ze willen?

Deze Fantasy achtige roman, heeft mij geraakt. Matt Haig heeft er een fan bij. Ik ga zeker meer lezen van deze auteur. Het boek krijgt van mij 4****

Paul van Loon – De Griezelbus 1

Het begint voor een schoolklas van basisschool de Tulp als een grap. Er komt een mysterieuze uitnodiging bij hun meester terecht. De meester besluit om zijn klas mee te nemen naar de griezelbus.

De rit met de griezelbus kan natuurlijk nooit echt eng worden! Bij aankomst zien ze dat de bus beschilderd is met skeletten. Binnen in de bus maken ze kennis met meneer Onnoval. Hij geeft ze een griezelige avond terwijl hij allerlei voorwerpen bespreekt in zijn griezelverhalen. De kinderen beginnen steeds nerveuzer te worden. Het is er donker en er komt een gevoel van onrust over ze heen.. is het angst of zijn ze gewoon nerveus? Elk verhaal heeft een andere uitwerking op bepaalde kinderen. Ook de meester vindt dat er een verhaal wel heel dichtbij komt. De chauffeur is ook heel vreemd, hij zegt geen woord en scheurt over enge wegen. Hij heeft een voorkeur voor plaatsen waar de doden rusten. En aan boord van de bus is het ook erg gevaarlijk.

Super spannend. Leuk, met veel humor. Grumor. Mooie illustraties en leest lekker vlot. Heerlijk om mee op de bank te kruipen. Jeugdsentiment eerste klas. Ik hou van deze boeken. Heb ze verslonden. En blijf ze verslinden. Ze blijven leuk.
Ik geef het boek 5 dikke sterren!

Tom Fletcher – The Creakers

Dit is een Engelstalig boek, voor jong en oud. Je moet alleen wel een beetje oppassen. De auteur praat tegen de lezer en geeft tips ( of moet ik het waarschuwingen noemen?), voorafgaand aan een hoofdstuk. Het is officieel een kinderboek, maar Als volwassene kun je er ook helemaal van genieten.

Heb jij weleens gehoord van een wereld onder je bed? Als jij slaapt komen de creakers rondsluipen. Ze zijn dol op vuilnis en viezigheid en kidnappen ouders! Op het eerste gezicht, denk je als kind: vrijheid, zonder papa en mama… Maar het kan toch nooit lang goed gaan?

Lucy is een jong meisje en als ook haar moeder verdwijnt (haar vader is al een tijdje verdwenen), besluit ze om er alles aan te doen om haar terug te krijgen. Samen met een vervelend meisje Ella en een echt boyscout Norman, gaat ze de strijd aan met wezens uit een wereld, waar onder boven is, waar geluk ongeluk is en waar een compliment pas goed is, als je iets gemeens zegt.

Ben jij bang voor wat er zich schuilhoudt onder je bed? Dan is dit een nagelbijtend goed boek! Maar ook voor de stoere mensen onder ons, is het een aanrader: er zit veel humor en spanning in. De illustraties zijn echt prachtig en geven de sfeer en omgeving heel goed weer.

Zeg nou zelf, jij wordt toch ook wel eens wakker met prutjes of stof bij je ogen? Dat waren creakers. Creakers hebben lange scherpe vingernagels en een zeer ongezonde eetlust. Ze doen mij een beetje aan Gremlins denken, waarom daar moet jezelf achterkomen.

De vormgeving is prachtig en ik moet nog steeds erg lachen omdat hoofdstuk 13 is geschrapt. En de reden is er een, waar je het helemaal mee eens bent. Grumor, maar dan op zijn Engels!
Ik hou van de fantasievolle geest van Tom Fletcher. 5 dikke pretsterren*****