Kate Wiseman – Gangster School : broederschap van het kwaad

Dit is het tweede boek in een serie, die van mij nog heel lang mag blijven doorgaan. Wat is het boek weer leuk!

De vormgeving is prachtig, fijn lettertype, leuke headers bij een nieuw hoofdstuk en zeer vlot geschreven.

In dit deel krijgen Milly en Charlie weer les op het Rabauw college. Het is geen gewone school… Hier leer je om een echte boef te worden. Maar ook hacker, dief of nog meer dingen die niet echt goed te noemen zijn. De 2 vrienden zijn eigenlijk te goed voor deze school. Maar dat mag je absoluut niet verder vertellen!!!!!! Want als ze te goed zijn, moeten ze naar een andere school. Een voor brave leerlingen. Daar zitten ze niet op te wachten. Maar de school heeft vijanden, vooral het schoolhoofd. Iemand heeft het op haar voorzien. Een donkere sekte-achtig aandoende orde verstoort de rust op school. Hoe kunnen ze hun school redden, van de ondergang? Charlie zijn trouwe viervoeter en Wolfie spelen ook weer een grote rol. De leraren zijn maf, de leerlingen niet te vertouwen. Welkom op het Rabauw.

Het is spannend, grappig en leest als een speer. Je vliegt er doorheen. Leuk om voor te lezen of om zelf te lezen.

Themas als: verraad, vriendschap, vertouwen, overleven en de hele schoolsfeer is geweldig.

Het boek krijg 5 dikke sterren van mij. *****

Advertenties

Gustaaf Glibber- Griezel & Co: De Monsterfabriek

In dit tweede boek van Gustaaf Glibber leven Monsterlingen en mensen samen. Zonder Bang voor elkaar te zijn of elkaar uit de weg te gaan. Ze hebben elkaar geaccepteerd, vooral in Schreiberg. Frederick heeft het dorpje voorspoed en een aantal nieuwe bronnen van inkomsten gebracht: de mijnen en toerisme. Ookmheeft hij eenmbureau opgericht om Monsterlingen te helpen. Het is gigantisch druk, voor hem en zijn monstervrienden. Want de rest van het land moet ook wennen aan het bestaan van Monsterlingen. Maar dan breekt er paniek uit…..

Er verdwijnen steeds meer Monsterlingen en ze slaan ook hier en daar op de vlucht. De vreemde, mysterieuze Dokter X zit erachter. Hij heeft een vreselijk plan bedacht. En het gevaar komt met de dag dichterbij. Hoe moet Frederick zijn vrienden redden van een vreselijk lot? Al weet niemand wat ze nu echt te wachten staat… ze weten dat het niet veel goeds kan zijn! Als er Monsterlingen beginnen te verdwijnen in zijn omgving, besluit hij alles op alles te zetten om ze terug te krijgen.

Het is een boek met véél grumor. Humor en griezelen. Maar op een luchtige manier. Veel hilarische momenten laten Je schuddebuiken van het lachen. Monsters die uit elkaar vallen. Weerwolf pups die botten stelen van skeletten, die ze zelf nog hard nodig hebben, scheten waar je flauw van valt… Unieke vermommingen, slijmerige toestanden en dat allemaal in het prachtige Zwarte Woud.

Het is echt een spannende en zeer originele, dol dwaze achtbaanrit. Je vliegt er ook doorheen! Ik ben echt fan van deze geweldige boeken en kijk nu al weer smachtend uit naar de volgende. Want dat de Monsterlingen nog veel meer mee kunnen maken, is gewoon iets wat je zeker weet. Ze hebben een neus ( nou ja sommigen zijn hun neus al een tijdje kwijt, oke dan) voor avonturen en problemen. Maar na dit verhaal zijn ze wel even aan vakantie toe. Dat gun Ik ze ook.

De cover is echt zo mooi. Leuk boek om voor te lezen of om zelf te lezen. Ik denk vanaf een jaar of 8 /9 zelf te lezen. Ik had deze boeken vroeger op die leeftijd verslonden.

Bomvol met fantasy, knotsgekke uitvindingen, horror, humor en vlot geschreven. Er zit veel vaart in. Deze krijgt ook weer 5 dikke sterren*****

Paul van Loon – De Grijpgrip

Heb jij een grote fantasie? Pas dan maar op…. De grijpgrip kan je dan zomaar te grazen nemen.

Meester Mees is een nieuwe leraar, hij vertelt zijn leerlingen het verhaal van de grijpgrip. De grijpgrip heeft namelijk kinderen op zijn menu staan. Er zijn dus een aantal dingen die je zeker niet kunt doen. En hoe kom je erachter dat de grijpgrip in de buurt is geweest? Ze lijken er niet veel van te geloven, op 1 leerling na dan. Hij ziet meester Mees vreemde dingen doen. En waarom zijn er toch steeds van die veren steeds in, op en rondom meester Mees? Ernesto besluit op omderzoek uit te gaan. Maar opeens is hij spoorloos verdwenen. Meester Mees en en een paar van leerlingen proberen hem terug te vinden. Als ze terugkomen op school, is ook de rest van hun klas spoorloos verdwenen. Wie zit erachter? Bestaat de grijpgrip dan echt? Of is de directeur van de school echt iemand die kinderen op eet? Wie zal het zeggen!

Het is een duister, spannend verhaal vol met de grumor die je van Paul gewend bent. Leuk om te lezen voor jongen oud. Voorlezen is ook leuk! De illustraties passen ook goed bij het verhaal en zijn weer luchtig neergezet. Leest erg vlot.

Overal kom je veertjes tegen, als lezer vraag je, jezelf echt af… Waar komen die vandaan? Maar daar kom je achter. En ik zag het niet aankomen. Dat vond ik een heerlijke verrassing. De cover is echt zeer passend.

Ik geef het 4,5 sterren****

Nico De Braeckeleer- Vampier Game

Sam is dol op gamen. Hij doet bijna niets liever. De nieuwste games moet hij hebben! Hij heeft een probleem: zijn ouders vinden dat hij te veel games speelt, dus houden ze hem goed in de gaten. Hij is ook dol op vlogs. Hij volgt een aantal bekende vloggers en kijkt elke dag weer uit, naar de nieuwste vlogs. Door een van de vlogs wil hij Vamypria ook dolgraag gaan spelen. Hij doet mee met een prijsvraag…. Voordat hij het weet, komt de wereld steeds dichterbij en zit hij er midden in. Een bloeddorstige wereld.

Het heeft een vrij duistere sfeer. Je voelt alslezer, de doodsangst in je eigen bloed kruipen. Je hartslag gaat ook een beetje omhoog. Het is zo beeldend en echt op het papier gezet, dat je zelf het gevoel hebt dat je erbij bent… En dat wil je eigenlijk ook niet. Je wilt niet in de schoenen staan van Sam. Dat gevoel is echt goed overgebracht en maakt het tot een heerlijk leesboek.

De wereld van gamers en vloggers, maakt het ook nog eens een heel erg hip boek, helemaal van deze tijd!

De illustraties geven een nog beter beeld van de wereld, die de auteur heeft geschapen. Ze komen levensecht over en dragen bij aan een nog griezeliger gevoel.

Ik had nog niets gelezen van deze auteur, maar ik vind het heerlijk lezen. Ik ben benieuwd naar meer van zijn boeken. Hij past thuis in het rijtje van Paul van Loon en Gustaaf glibber. Boeken die ik vroeger en nu nog steeds verslond (of had willen verslinden). Een echte aanrader.

Dit boek is voor griezelfans en gamers vanaf 9 jaar. 4,5 sterren ( cijfer: 9).

The Kilkennys – Den Helder 21 november 2018

We werden heengebracht door een zeer enthousiaste taxichauffeur. Hij had plezier in zijn werk.

Eenmaal aangekomen meteen een plekje gezocht in de stadshal. Deze was net als de vorige keer, omgetoverd in een Ierse pub. Gezellige mensen bij je aan de tafel… Een lekker drankje. Een wijntje dat erg lekker smaakte…….. De verlichting was met kaarsen en rood en oranje licht. Hierdoor werd de sfeer intiem.

De jongens kwamen op en dan is genieten geblazen. Ik heb echt niet stil kunnen zitten en lekker meegezongen. Ze maken enorm veel sfeer. Ze bespelen veel instrumenten. Niet alleen de gitaar, Bas, banjo of mandoline, maar ook verschillende soorten fluiten. En ik dacht af en toe echt dat de jongste van de band een neusfluit had. Maar dat kan ook de wijn zijn….. hij speelt ook de uilleann pipes en dat is een prachtig instrument. Het lijkt mss een beetje op een doedelzak/ blaasbalg, maar het geluid is veel mooier en puur. Ik vond dat echt prachtig. Het nieuwste lid is een echte aanwinst. (Hij heet Mick). De harde kern blijft bestaan uit Davey, Robbie en Tommy.

Natuurlijk deden ze veel bekende ierse liedjes, maar ook hun eigen Homeland. Je ziet ze echt stralen op het podium. Ze hebben echt plezier en dat straalt ook weer over naar het publiek. Oogcontact is er ook. En dat is echt heel leuk, ze betrekken het publiek echt bij hun passie: muziek maken. Al denk dat er minstens 1 bandlid was, die een paar keer verlangend naar de bar keek. Het is dorstige muziek. Sterker nog hij zei gekscherend dat hij jaloers was op de mensen die bij de bar stonden. Lol.

Er is altijd een liedje waar het helemaal mis gaat. Waar je op een bepaald ritme moet klappen.

De eerste keer dat het goed gaat moet nog komen. Dus vroeg Robbie een euro per persoon als het niet goed ging. En hij gaf 200 euro p.p als het wel goed zou gaan. Hij weet dat het gewoon niet goed gaat. En dat blijft grappig. Het is de bedoeling dat je stopt met klappen als de band, of het refrein stopt. Nu verdenk ik ze ervan dat ze iets vaker stopten als normaal.. Haha…….. Droge humor. I love it!

Op een gegeven moment was het zo dat Davey zei: als jullie het nu niet goed doen zetten we op de boot naar Texel… En toen dacht de hele zaal: nee! Niet Texel! En ging het wel goed.

Er is altijd een beetje wrijving geweest tussen Helderse mensen en Tesselse. Waarom kan ik niet echt uitleggen. Het voegt vaak gewoon niet. Zoals een broodje hagelslag.. zonder boter. Het botert niet. Zo. Nu weet je ook waar dat spreekwoord vandaan komt😁. Als je iemand zat bent.. dan dreig je met de woorden: Ik zet je op de boot naar Texel. (Om nooit meer gezien te worden, dat waren Davey zijn woorden, maar stiekem denk je dat zelf ook, als je dat tegen iemand zegt. Alleen nu, was het met een dikke knipoog).

Gelukkig kreeg onze kant een keer een duim omhoog van Davey. Dus wij mochten blijven.

Hoe de jongens dat weten, geen idee. Ze zijn goed op de hoogte van de plaatsen waar ze spelen.

En.. Ze kregen den helder weer aan het dansen. Dat is echt een zeldzaam fenomeen. Wij zijn geen dansers. Maar ik heb zelfs een beetje gedanst de laatste 2 liedjes. Daarvoor waren mijn benen onder tafel aan het dansen en kon ik ook niet stilzitten. Dat is onmogelijk bij deze band.

Ze spelen toch dik 2 uur. Dat doen niet veel muzikanten. En eigenlijk wil je dat ze doorgaan.. tot 4 uur in de morgen, zoals ze altijd zeggen bij opkomst.

De belichting vond ik ook mooi. Vooral de Ierse vlag. Ik heb ontzettend genoten en een poster mee maar huis gekregen van de Kampanje. Deze is al ingelijst en hangt te pronken.

De band speelt nog elke avond tot en met begin december live, in een andere stad. Ga ze zien!

Ik zou zo nog een keer gaan. Maar het valt samen in de DCC tijd en dus kies ik voor allebei 1 x….. En ik hoop dat ze volgend jaar terugkeren, ik wil ze elk jaar minstens 1 x zien optreden. Hahaha, hopen dat we ze wel weer terug mogen zien en zij ook genoten hebben van ons.

Jozua Douglas- De eilanden ruzie

Dit boekje kreeg ik in de kinderboekenweek, toen ik een boek kocht.

De tekeningen zijn erg grappig, het verhaal ook. Ik vond het wel een beetje over de top allemaal. Twee presidenten die ruzie maken over eilanden en uitvindingen. Er besluit iemand om in te grijpen en ze samen te laten komen op weer een ander eiland. De kinderen van de presidenten maken hun eigen avontuur mee. Maar kun je de kinderen van de vijand wel vertrouwen? Ook zit er een hond in, die behandeld wordt alsof hij een kind is en de leiding over het leger heeft. Tikje ongeloofwaardig. Wel humorvol, maar niet echt mijn smaak. Het is een avontuurlijk verhaal, maar niet echt spannend. De illustraties geven het verhaal meer diepte. Leuk om tussendoor te lezen. Voor de doelgroep is het zeker een leuk avontuur. 3***

Carla Scheepstra – Doodgewoon

Oh… Wat keek ik uit naar dit boek! Er zijn te weinig boeken in dit genre… Ik heb intens genoten van elke bladzijde!

Dit boek speelt zich af op en rondom een begraafplaats. Het is er niet zo doods, als je zou verwachten. Er wonen opgestanen en er zijn ook vaak Heinen te vinden. Zij houden de doden, opgestanen en zielen in de gaten en helpen ze als het nodig is. Elke begraafplaats heeft een Grafmeester. De opgestanen kiezen hem, niemand anders kan dat doen. Deze vacature is nog niet bezet.

Destiel en zijn tweelingbroer Domien wonen vlakbij de begraafplaats. Hun moeder werkt in de uitvaartbranche. Alleen met Destiel is er iets vreemds aan de hand. Zijn lichaam doet raar en hij ziet dingen gebeuren die onmogelijk waar kunnen zijn. Hij realiseert zich dan nog niet dat leven op het punt staat om voorgoed te veranderen.

Op een dag loopt Destiel een opgestane tegen het lijf. Het is Ramon, hij neemt Destiel mee naar zijn wereld. Destiel wil er niets mee te maken hebben. Maar hij is toch ook wel erg nieuwsgierig. Er gaat een hele wereld voor hem open. Destiel is geen doorsnee jongen, hij is dol op dansen en geeft dansles op een dansschool.

Helaas is zelfs de dood niet veilig! Wat volgt is een spannend verhaal. Vol met Grafhumor en zeer originele gebeurtenissen.

Het leest zo snel, dat je het boek niet meer weg kunt leggen. Je moet weten hoe het afloopt. Een echte pageturner, die je niet meer los laat.

Beeldend geschreven, dus je voelt de hele sfeer. De angst kruipt steeds dichterbij tijdens het lezen.

Het is een topic waar veel mensen niet graag over nadenken. Dat maakt het ook weer origineel en de cover is echt zo mooi!

Ik vind Ramon ook echt geweldig. Als je het dan over bookcrushes wilt hebben. Hij is er een. Een zombie. (Oh nee, die benaming vindt hij niet zo fijn). Opgestane! Dat ze dus hun menselijkheid behouden vind ik prachtig. Waarom moeten ze altijd mensen aan stukken scheuren? In dit verhaal zijn er een ander soort Jagers… En die wil je niet tegenkomen.

En Emily heeft ook mijn hart gestolen. Ik hoop ook stiekem dat het leven na de dood er echt zo uit ziet. Het is het verschil tussen de kou die ik verwacht bij de dood en de warmte in dit verhaal, dat me zo pakt. Top gedaan!

Het zet je ook aan het denken. Wat gebeurt er met je als je sterft? Is er helemaal niets meer of leef je ergens anders verder? Verander je in een geest? Of kom je terecht in de wereld van de opgestanen?

Het boek is uit voordat je het weet. Ik snak naar meer! Ik hoop echt op meer van dit soort boeken in de toekomst. Ik hou er echt heeeeel erg van.

*we want more* 5 dikke sterren*****