Blogtour week: P.I.D – Interview met Bronja Hoffschlag

0

pid

Ben je zelf Beatles fan?
Nee, niet echt. Ze hebben veel muziek gemaakt die ik goed vind. Ik draai hun platen ook wel, maar ik ben geen fan. Ik ben eigenlijk altijd meer een Rolling Stones-meisje geweest.

Zie je zelf ook dingen in bepaalde liedjes?
Absoluut. Hoe vaker je ze hoort, hoe meer je kunt linken aan het Paul-Is-Dead-fenomeen. Het vroege werk is daarbij natuurlijk alleen interessant als vergelijkingsmateriaal, maar vanaf Sgt. Pepper heb ik de liedjes echt woord voor woord ontleed en zelfs alles achterstevoren gedraaid. Ik wilde weten hoe het is om zo intensief met een complottheorie bezig te zijn, zoals mijn hoofdpersonage Tom.

Zou je je terug in de tijd zou willen gaan en het zou ter plekke zou willen meemaken en onderzoeken?
Ja! De jaren ’60 hebben altijd een enorme aantrekkingskracht op me gehad en ik had heel graag in die tijd willen leven. De vrijheid van kunst was toen echt op zijn hoogtepunt, dus ik zou daar sowieso heel erg op mijn plaats zijn geweest. Om met de kennis van nu alles te kunnen observeren zou helemaal fantastisch zijn.

Mensen die je boek hebben gelezen kijken nu heel anders naar The Beatles, ze gaan er opletten! Wat vindt je ervan dat je dit voor elkaar krijgt bij lezers?
Ik vind het prachtig als mijn verhalen mensen aan het denken zetten. Het is niet mijn bedoeling om met mijn boek lezers ergens van te overtuigen, maar ik vind het mooi dat ze stilstaan bij mogelijkheden. Gedurende mijn research heb ik zoveel mooie en bijzondere mensen leren kennen, die gewoon zoveel meer verdienen dan een sticker op hun voorhoofd met het woord ‘gek’ en ik gun hen dat mijn lezers denken ‘misschien hebben ze wel een punt’.

Hoe kwam je op het idee voor dit verhaal?
Ik liep er letterlijk toevallig tegenaan. In de zomer van 1999 was ik op een feestje in Engeland. Door een kennis werd ik voorgesteld aan een oude man, die in de jaren ’60 en ’70 als bodyguard voor de Rolling Stones had gewerkt. Ik vond het leuk om zijn verhalen te horen en hij vond het leuk dat zo’n jong iemand interesse toonde. Uiteindelijk kwam het gesprek op de Beatles en vroeg hij me of ik wel wist dat Paul een bedrieger was. Het klonk heel bizar en vergezocht, maar het liet me niet los.

Geschiedenis en heden samen verwerken vind ik een kunst, komen er nog meer boeken aan, waar je deze magie in stopt? (ik hoop van wel)
Op dit moment werk ik natuurlijk aan deel 3 van mijn trilogie, waarin dat sowieso natuurlijk ook weer aan de orde is. Die ga ik nu eerst af maken. Wat er daarna komt, weet ik nog niet.

Er staat Roman voor op het boek. Maar het is niet in een hokje te stoppen toch?
(ik zelf vind het een mysterieuze roman, met veel spanning). Hoe zou jij het zelf beschrijven?
Je komt er niet onderuit om een genre te kiezen en voor dit boek was roman het meest passend, maar hokjes zijn echt een crime. Ik hou niet van hokjes, niet als mens en niet als auteur. Als ik echt een label op dit boek moet plakken, zou ik zeggen dat het een coming-of-age-roman is, gebaseerd op waargebeurde feiten en met wat lichte thrillerelementen.

Je bent ooit de weg van selfpublishing ingeslagen. Je hebt hiervoor een uitgeverij opgericht. Voelt het hierdoor nog steeds als selfpub en zou je ooit anders willen?
Een ander woord voor selfpub is independent writer en dat ben ik. Onafhankelijk en met totale creatieve vrijheid. Dat is het systeem dat voor mij werkt en ik zou niet anders willen. Ik zou niet kunnen werken met deadlines en redacteuren.

Wat vind je van alle reacties tot nu toe?

Tot nu toe krijg ik alleen maar mooie berichten over ‘P.I.D.’, dus ik ben helemaal gelukkig.

Sonn Franken- De Oversteek + Interview

0

de oversteek

Kees leest enorm graag Fantasy. Hij kan er uren in verdwalen en de wereld om zich heen vergeten. Als hij op zijn werk een zwaar ongeluk krijgt, komt hij in zijn Fantasy boek terecht. Als lezer is dit voor velen wel de ultieme droom. Want daar dromen we allemaal wel eens van, om in een van onze favoriete boeken terecht te mogen komen. Voor Kees wordt het werkelijkheid. Hij groeit uit tot een van de belangrijkste personen in zijn verhaal. Hij moet deze wereld van de ondergang redden en beschermen tegen het kwaad. Hij leert zichzelf beter kennen en is een echte doorzetter.

De auteur schrijft erg beeldend, dus hij krijgt het voor elkaar: Je hebt het idee dat je er zelf bij bent. En dat is als fantasy lezer echt super gaaf!

Kees gaat met Akam en anderen zijn best doen om deze wereld (die niet de zijne is) te redden. De wereld wordt geteisterd, door kwaadaardige wezens en overal ligt het gevaar op de loer.

Zo zijn er luchtpiraten, ze terroriseren steden vanuit hun luchtschepen, maar moet je ook uitkijken voor magie in deze wereld. Het verhaal zit vol actie en spanning. Je voelt dat de klok doortikt!

Een van de mooiste wezens vind ik de tweekopgier Shriek. De naam zegt het al: Hij heeft twee hoofden. Deze wezens staan bekend als kwaadaardig, maar is hij dat wel? Akam komt in aanraking met Shriek. Ik vind het altijd mooi als fantasy wezens een grote rol krijgen in een verhaal.

Ook komen er bijzondere wolven in voor.

De cover vind ik enorm goed bij de sfeer van het boek passen en de titel is perfect gekozen!

De strijd van het goede tegen het kwade. Het dagelijkse leven in ons normale bestaan. Eigenlijk vechten we elke dag voor onszelf, maar ontsnappen aan de dagelijkse beslommeringen door te lezen. En tussen het werken en normale leven door, proberen we onze dromen waar te maken. Dit boek heeft een duidelijke boodschap in mijn ogen: Geef niet op en ga ervoor!

Ik geef het boek 4**** en kijk uit naar nog meer fantasy van deze Auteur.

 

*****************Interview en informatie over de auteur*********************

Mijn naam is John Franken, ik ben geboren op 27 maart 1962 te Bergen op Zoom. De meeste van mijn vrienden en familie noemen mij al jaren Sonn, dus deze naam gebruik ik dan ook voor al mijn pennenvruchten. Mijn vader Martien Franken was een geboren en getogen Bergenaar; een man uit het gewone volksleven maar behept met een bovengemiddelde intelligentie. Zelf nooit de kans gehad om te studeren, was hij vastbesloten om zijn kinderen wel die kans te geven. Ik als 7e uit een gezin van 8 werd op de lagere school ‘gescoord’ op Gymnasium niveau. Dat werd dus ook mijn middelbare opleiding, op het R.K Gymnasium Juvenaat H.Hart te Bergen op Zoom.

Mijn vader was iemand met vele interesses en iemand die er graag op uit trok. De vele reisjes en uitstapjes maakten mij alleen nog maar nieuwsgieriger naar datgene dat voorbij de horizon lag. Deze voorliefde voor reizen en de onbekende plaatsen te bezoeken heb ik nog steeds.

Al op de lagere school stonden mijn werkschriften vol met kleine pentekeningen en eigen gemaakte gedichten of teksten. Menig boek verslond ik, want ik was dol op lezen. Dat werd nog meer gestimuleerd tijdens mijn Juvenaat tijd, waar ik de A kant volgde met 6 talen in mijn pakket. Het lezen van proza en poëzie in diverse talen en behoorlijke aantallen heb ik altijd als een genot ervaren. Wat al begon op de lagere school, het schrijven van teksten en gedichten, werd voortgezet gedurende mijn gymnasium tijd. Het was een periode dat overal waar ik was, wel papier en pen te vinden was.

Ook in deze periode vooral via allerlei muziekbandjes waar ik deel van uitmaakte kwam daar een extra aanleiding om te schrijven; immers er moesten teksten komen voor de eigen gecomponeerde nummers.

Mijn voorliefde voor reizen, mijn interesses voor het vangen van landschappen en omgevingen in detailomschrijvingen, en de liefde voor het schrijven, tracht ik te bundelen in mijn pennenvruchten. Al moet ik zeggen dat mijn levendige fantasie, en de drang om uit het bestaande leventje voor even te ontsnappen, ook een behoorlijke duit in het ‘schrijfboekje’ gedaan hebben.

Qua stijl ben ik bijzonder gecharmeerd van J.R. Tolkien, niet slechts om het genre van ‘Lord of the Rings’, maar meer om de manier hoe hij een straat, een landschap of het interieur van een herberg weet te beschrijven. Je voelt je als het ware in de situatie en kunt zo het verhaal

nog intenser beleven. Op deze manier probeer ik de lezer ook mee te nemen in mijn ‘schrijfsels’.

Mijn tweede hobby fotografie helpt mij bij het vastleggen van momenten. Zo opent zich inderdaad een ander venster op al die gebeurtenissen, momenten en situaties die ik langs me zie gaan, in betrokken word of mijn eigen ervaringen mag noemen.

Sinds 2007 ben ik als zelfstandige aan de slag voor de weekkrant als journalist / fotograaf waarbij ik verslag doe van evenementen en mensen vanuit de regio. Hiermee probeer ik een beeld te schetsen van de eigen omgeving. Dit voerde ik nog een stapje op toen ik mijn eigen nieuwssite http://www.bozinbeeld.nl / http://www.westbrabantinbeeld.nl begon in 2010. Deze site bevat ook een privé pagina van mijzelf alsmede een pagina waar ik het leven van mijn vader als kunstenaar levend hou.

 

Hoe voelt dat om je boek voor het eerst in je handen te kunnen houden?

Dat was een heel erg speciaal gevoel. In het geval van dit boek eigenlijk 2 keer. Ik heb het in eigen beheer namelijk al eens uitgegeven. Toen de koerier enkele dozen bij mij afleverde kon ik haast niet wachten om er een open te scheuren en dat moment je eigen boek vast te houden, je allereerste boek nog wel, dat was echt super. Een droom die uitkomt. Nu 6 mei te Hoorn was ook super. Dit verhaal werd verkozen tot deel van boek10, een bevestiging eigenlijk dat dit boek het waard was gelezen te worden. Tussen 9 andere auteurs die opvallen en bij een uitgever die het geloof in je uitspreekt, dat was echt een geweldig gevoel.

 

Hoe kwam je op het idee voor dit verhaal?

Er waren flarden tekst die in mijn hoofd dwarrelden. Voor ik het wist had ik de eerste 30 pagina’s. Deze kwamen onder de aandacht van de Nederlandse schrijver Albert Hagenaars die het potentieel herkende. Hij wees me er op dat dit verhaal voortgang moest hebben en informeerde weken achter elkaar naar de stand van zaken en gaf me de denkbeeldige schop onder m’n kont om vooral verder te gaan. Nieuwsgierigheid om te weten wat er achter de horizon ligt, die onbekende afslag te nemen, de schoonheid van avontuur en nieuwe ontdekkingen maar ook het omarmen van fantasie, dat alles ligt dicht bij mijn persoon en heeft aldus geleid tot dit verhaal.

 

Hoe kwam je op de namen van de hoofdpersonen, en lijken ze op iemand uit je omgeving?

Namen uit het “nu verhaal” zijn deels verzonnen, deels uit mijn eigen omgeving. Eigenschappen en invulling van hun persoonlijkheid eigenlijk idem. De namen uit het fantasie verhaal zijn puur verzonnen.

 

Hoe ging het schrijfproces in zijn werk (maak je aantekeningen, tabellen of heb je zelfs foto’s in je hoofd, of gebruik je foto’s van internet?

Dit verhaal is gewoonweg intuïtief ontstaan. Ik heb het gemak dat ik erg snel in het verhaal zit. Als ik me even afzonder, computer of laptop opstart kan ik meteen verder. Het is wel zo dat het verhaal zelf mij bij de hand nam. Er zijn spontane afslagen ontstaan die ik tevoren nooit bedacht had, het waren absoluut momenten die ik niet gepland had. Bij scènes en locaties heb ik wel geput uit de vele reismomenten die ik zelf beleefd heb en dan is het heerlijk dromen vanuit zo’n vertrekpunt. Maar bij voorbeeld het einde kwam pas zo’n 30 pagina’s voor het slot hoofdstuk tot vorm in mijn hoofd.

 

Hoe lang schrijf je per dag,en hoelang heb je over dit boek gedaan?

Ik heb een vrij drukke fulltime baan, en daarna bezig ik mijn eigen nieuwssite http://www.bozinbeeld.nl / http://www.westbrabantinbeeld.nl waar meer dan 30 uren in de week mee gemoeid zijn, evenals mijn inspanningen voor de Persgroep om wekelijks op pad te gaan voor een fotopagina en enkele artikelen. Ik heb dus geen schema om zoveel uren per week of per dag te schrijven. Maar het schrijf virus heeft me dusdanig in de greep dat ik er veel nachtelijke uren in heb zitten. Vaak ook in de zomerperiode had ik mijn laptop bij, zette mijn auto ergens aan de kant en begon te schrijven. Bij elkaar heeft de totstandkoming van “De Oversteek” ongeveer een jaar geduurd.

 

Wie heeft de cover gemaakt en heeft de cover een betekenis?

De foto heb ik zelf geschoten en het heeft voor mij een bijzondere betekenis. Ik heb mijn vader enkele malen meegenomen naar deze kuststreek tussen Calais en Le Tréport waar krijtrotsen de horizon sieren. Bij helder weer konden we Engeland zien. Bij dezelfde krijtrotsen heb ik gestaan toen mijn vader op hetzelfde moment een levensbedreigende operatie onderging. Evenzo heb ik daar staan mijmeren na het overlijden van mijn vader. Dit is de natuur, de zee, het uitzicht waar hij en ik van houden. Dit is wat je nieuwsgierig maakt wat er daar aan de overkant te zien is en te beleven. Dat voorgenieten neemt je mee op avontuur en verandert zo in een fantasie. Fantasie die me wegleidt uit het dagelijkse leven. Op deze manier ben ik zelf eigenlijk Kees de hoofdpersoon.

 

Wat vindt jij zelf het leukste van het boek, of wat raakt jezelf het meeste uit je verhaal?

Die gezellige kroeg waar je in goed gezelschap kunt genieten van een gerstenat en elkaars verhalen. Die bibliotheek waar je op ontdekkingsreis kunt gaan en de mooiste kaarten en of oude geschriften kunt vinden. Maar ook de manier hoe je met familie, met vrienden en met je vader momenten en belevingen kunt delen en het gevoel hebt dat je niet alleen op de wereld bent.

 

Ben je op pad gegaan en heb je plaatsen bezocht om inspiratie op te doen, zo ja waar heen?

Nee en ja. Nee, omdat het een puur fantasie verhaal is. Ja, omdat ik geput heb uit ervaringen in mijn eigen stad, mijn eigen levenservaringen en omdat ik vaak in de auto stap, meestal met mijn broer Henk, of op de motor, en tripjes maak door Nederland, België, Duitsland, Luxemburg of Frankrijk en dan lekker over onbekende binnenpaadjes rijden en allerlei dorpjes en steden in me opneem. Zo’n dagtochtje kan makkelijk 1.000 à 1.200 km worden, heerlijke kilometers waarbij de tijd zoek raakt.

 

Heeft het boek een boodschap?

Als er al een boodschap in het boek zit is het vooral het idee dat je ten alle tijden je droom mag najagen. Schroom niet om te fantaseren en geef vooral niet op. Treedt buiten gebaande paden en er is niks mis mee om anders te denken.

 

Een Boodschap aan je lezers en de leden/volgers van deze site/pagina:

Als kind van een naoorlogs gezin ben ik opgegroeid met drie broers en vier zussen. De geborgenheid en veelzijdigheid van een dergelijk leven leert je al snel om voor je zelf op te komen, om tevreden te zijn met heel weinig en te genieten waar je kunt. Ik ben blij met de degelijke opvoeding waarbij respect en beleefdheid kernwoorden zijn. Hier in Nederland hebben we een bevoorrecht leven in vergelijking met heel veel andere delen in de wereld, laten we daarvan genieten. Het lezen van boeken, van feiten, van fantasieën en belevingen van anderen maakt ons rijker en leert ons om voorbij onze eigen bekrompenheid te kijken.

Mijn fantasieboek “De Oversteek” is deel I van een drieluik. Elly Godijn van Godijn Publishing gaf me met haar keuze mij op te nemen in het Boek10 project de kans mij te presenteren op een landelijk platform. Daar ben ik haar enorm dankbaar voor. Haar vertrouwen in mijn verhaal doet me deugd en zeker ook haar toezegging dat ze deel II en III ook wil uitgeven. Deel II, “Bleke Demonen”, is al klaar en kan het proces tot uitgifte in. Ik hoop dit deel ergens in december van dit jaar te kunnen presenteren. Op dit moment ben ik bezig met deel III.

Ik heb het voorrecht gehad om veel gesprekken te mogen aanhoren van mensen die de tweede wereldoorlog hebben beleefd en geleefd. Op het moment dat er veel van die mensen overleden groeide in mij het besef dat ik hun verhaal moest optekenen opdat het voor iedereen bewaard blijft. Het is het verhaal geworden van Jaap. Een jongen die als 17-jarige wordt meegevoerd door de Duitsers om voor hen te werken. Waar broers van hem op het platteland bij de boer belandden, in de munitiefabriek of andere industrie, werd hij opgeleid tot motorordonnans die van Rusland tot Frankrijk reisde om documenten en pakketjes af te leveren of om voorop het konvooi te rijden en wegen af te zetten. Zo krijg je een beeld dat haast niet beschreven is, laat staan dat het overduidelijk gepresenteerd wordt. Het zwart wit van de oorlog verwordt tot allerlei grijze tinten omdat het de reis toont van mensen die in allerlei situaties verzeilen en dan keuzes maken hoe hier mee om te gaan.

Dit boek beschrijft ook de thuiskomst en hoe mensen zonder enige kennis oordelen en veroordelen. Het is een weggestopt hoofdstuk uit de oorlog, echter een hoofdstuk dat heel veel mensen persoonlijk hebben meegemaakt. Dit verhaal mag niet vergeten worden en dus moest ik dit verhaal wel optekenen. “In de Schaduw van de Waarheid” heeft me wel op pad gestuurd naar locaties in Duitsland en Frankrijk om feiten te checken. Evenzo heb ik het internet geraadpleegd om alles in het juiste perspectief te kunnen plaatsen. Dat is natuurlijk ook het voorrecht van een schrijver, het mogen vastleggen van verhalen van anderen en zo de geschiedenis levend en divers te houden als tegenpool van de geknechte waarheid van de geschiedenisboekjes die in principe door de overwinnaar zijn opgetekend. In mijn boek staan namelijk ook de verhalen van Duitse boerengezinnen die onder de oorlog gebukt gingen of Duitse soldaten die heel anders in het verhaal stonden.

Het schrijf virus heeft me stevig in haar greep. Zo kan ik midden in de nacht wakker worden met flarden van zinnen in mijn hoofd. Ik moet deze dan optekenen want anders kan ik de slaap niet meer vatten. Het resulteert al te vaak in gedichten. Zo is mijn eerste bundel “Scherm, mijn Venster” tot stand gekomen, een combinatie van gedichten en eigen geschoten foto’s. In mijn perceptie is de combinatie van beeld en tekst juist heel sterk om een emotie, situatie of ervaring vast te leggen.

Momenteel is mijn tweede bundel gereed en ben ik aan het kijken hoe ik deze kan uitgeven. Ben er ook trots op dat mijn korte verhalen en gedichten al in een vijftiental internationale bundels zijn opgenomen of op sites van literaire genootschappen gestaan hebben. Al bij al begint het al aardig wat te worden. Maar het voornaamste is dat ik mijn voortdurende drang tot schrijven tot uiting kan brengen.

 

Recensie + interview : Motell Rijnen – HoRa 

0

Max staat op Veel foto’s,  maar niemand lijkt hem echt te kennen.  Hij duikt op in allerlei scènes.  Wie is deze man? Niemand kan hetManuel vertellen. Hij probeert er achter te komen en wil weten waarom deze Max steeds weer verdwijnt.

Manuel komt er samen met zijn vriend Adriaan achter dat er meerdere dimensies bestaan. Hij komt in een andere  (parallelle) wereld /dimensie terecht.  Daar leven overleden geliefden voort op  een bijzondere manier. De overstap naar deze dimensie kun je op een aantal plaatsen ter wereld maken.  Het is spannend en enorm interessant om te lezen.  Stiekem hoop ik dat dit verhaal echt waar is! 

Het geeft aan dat er mogelijkheden zijn. Maar niemand weet wat er is na de dood. Ik ben er nu van overtuigd dat geestkracht doorleeft . Het lijkt me niet alleen mooi,  maar ook logisch.  Na elk einde komt een nieuw begin op welke manier dan ook !

Het boek heeft ook een boodschap : We moeten echt eens gaan nadenken over onze planeet.  Liever nu dan later, voordat we onze planeet helemaal uitputten en kapot maken! De vernietigingsdrang van de mensheid kan moeder aarde fataal worden. 

Het boek leest vlot. De stukjes van Adriaan lezen wat minder snel.  Hij geeft vel informatie over zijn ideeën.  Wel enorm leerzaam en interessant!

Het boek zet je aan het denken. Is er leven na de dood? Kunnen we onze planeet nog redden? Bestaan parallelle werelden echt? Het is een origineel verhaal en ik kijk er naar uit om meer van deze auteur te lezen in de toekomst! 

De man in het zwarte pak, met een rood overhemd op de cover trekt meteen je aandacht.   Wie is dat? En waarom is zijn schaduw anders? 

Genre is moeilijk te benoemen.  Ik vind fantasy / magisch realisme dan ook goed gevonden.  Maar ik zou er toch ook nog  science  fiction aan toe willen voegen. 4,5****

*******Interview *************

Hoe voelt dat om je boek voor het eerst in je handen te kunnen houden?

Ik heb vooral genoten van het schrijfproces. Dat is afgerond met een product – HoRa – waar ik trots op ben!

Hoe kwam je op het idee voor dit verhaal?

Krantenberichten in 2010 over een mysterieuze exoplaneet bij de zon HR8799 in het sterrenstelsel Pegasus zetten me aan het fantaseren. Misschien is daar leven, maar dan op een manier die wij ons niet kunnen voorstellen. Leven voorbij de dimensies die wij kennen.

Hoe kwam je op de namen van de hoofdpersonen, en lijken ze op iemand uit je omgeving?

De hoofdpersonen zijn niet een op een te herleiden tot mensen uit mijn omgeving. Ze zijn bedacht en meestal samensmeltingen van mensen die ik ken (en bedenk). 

Hoe ging het schrijfproces in zijn werk (maak je aantekeningen, tabellen of heb je zelfs foto’s in je hoofd, of gebruik je foto’s van internet?

Ik fantaseer een tijd lang voordat ik ga schrijven, zoek eens wat op, probeer me taferelen voor te stellen. Ik begin en schrijf dan samen met de hoofdpersonen het verhaal.

Hoe lang schrijf je per dag,en hoelang heb je over dit boek gedaan?

Ik schrijf een uur of vier tot zes per dag. Ik ben met HoRa omstreeks 2011 begonnen, maar heb niet constant aan dit manuscript gewerkt. In tussen tijd nog twee andere romans geschreven en ook gewerkt aan mijn debuutroman Koningin van de Claddagh die in februari 2013 is uitgegeven.

Wie heeft de cover gemaakt en heeft de cover een betekenis?

Frank Puts is de ontwerper. Op de cover Max, een mysterieuze figuur die steeds opduikt in het leven van de journalist Manuel. 

Wat vindt jij zelf het leukste van het boek, of wat raakt jezelf het meeste uit je verhaal?

Fantasie en werkelijkheid versmelten tot een nieuwe werkelijkheid. Het zou weleens echt zo kunnen zijn. Waarom ook niet? Het is heel aannemelijk dat er een werkelijkheid is voorbij de dimensies die wij kennen. 

Ben je op pad gegaan en heb je plaatsen bezocht om inspiratie op te doen, zo ja waar heen?

In gedachten heb ik samen met Manuel meermaals de interstellaire reis naar HoRa gemaakt. De Madrileense scenes zijn gebaseerd op eerdere bezoeken aan de Spaanse hoofdstad. Breda is voor mij bekend terrein. Ik ben er geboren en woon er.

Heeft het boek een boodschap?

Logica brengt je van A naar B, verbeelding brengt je overal (cit. Albert Einstein)

Een Boodschap aan je lezers en de leden/volgers van deze site/pagina:

(je mag vertellen wat je wilt, over je boek en jezelf)

Schrijven is mijn passie. Ik hoop dat lezers evenzeer van HoRa kunnen genieten als ik van het schrijven van deze roman. HoRa is geen pasklaar antwoord op vragen over leven en dood. Misschien is er een voortbestaan na de dood, een (ander) leven na het aardse bestaan en dat zou op HoRa kunnen zijn. Dat is een heel andere hemel dan men ons altijd heeft willen doen geloven.

Leef je droom, droom je leven!