Sebastian Koen- De verhalen van Auruco: Een rijk in verval

Dorvin en Edilion hebben een goed leven, dat in een klap op zijn kop komt te staan, als hun dorp een aanval te verduren krijgt van duistere, bloeddorstige wezens. Ze moeten op de vlucht slaan voor de onderdanen van de duistere tovenaar Felkon Demonos. Hij heeft de wezens geschapen en wil alles en iedereen overheersen. Ze komen in een lastige situatie terecht als ze gevangen worden genomen en gedwongen worden om mee te doen aan een dodelijk spel… ze moeten het zien te overleven, maar dat lijkt bijna onmogelijk te zijn.

Een van de broers heeft een magisch zwaard, de andere heeft een bijzondere gave, die hij onder controle moet proberen te houden. Dat vond Ik echt een mooie wending in het verhaal. De jongens geven enorm veel om elkaar. Hun band wordt steeds sterker en als lezer, is dat erg fijn. Je leert de jongens steeds beter kennen.

Een andere verhaallijn is die van Elisia. Deze sterke jonge vrouw, heeft zoveel girlpower. Corlette trouwens ook. Ik vind het erg fijn, deze mix van mannelijke en vrouwelijke personages. In sommige verhalen lijkt het vaak alsof alleen mannen op eenqueeste mogen gaan…. Maar in dit verhaal zit genoeg girlpower, dat is ontzettend gaaf!

Er staan heftige, soms erg bloederige gevechten in. De wereld lijkt steeds duisterder te worden. Toch blijft er een sprankeltje licht branden, je staat als lezer echt aan de goede kant. Toch zitten er ook momenten in, waarbij je moet slikken. Je zou willen ingrijpen, om het personage te helpen, maar dat kan niet. Je voelt de machteloosheid of wraak op deze manier nog beter. Soms vond ik het echt naar horror neigen, omdat het levensecht lijkt te zijn.

De magie is origineel, apart en zeer kleurvol. Ik heb daar echt van genoten. Ook omdat de auteur beeldend schrijft, zie je het zo voor je. De wereld opbouw en de personages groeien steeds meer. Het doet ook licht Dystopisch aan, omdat je niet zou willen leven in deze wereld.

Wat ik ook erg mooi vond, was de taal. Deze klinkt mooi, en kun je achter in het boek terug vinden, met de vertaling. Zo nu en dan spreken ze deze unieke taal. Dit staat ook aangegeven, bij de aanvang van elk hoofdstuk.

Ik kijk er naar uit om nog meer van Auruco te lezen in de toekomst. 5*****

Advertenties

The Kilkennys – Den Helder 21 november 2018

We werden heengebracht door een zeer enthousiaste taxichauffeur. Hij had plezier in zijn werk.

Eenmaal aangekomen meteen een plekje gezocht in de stadshal. Deze was net als de vorige keer, omgetoverd in een Ierse pub. Gezellige mensen bij je aan de tafel… Een lekker drankje. Een wijntje dat erg lekker smaakte…….. De verlichting was met kaarsen en rood en oranje licht. Hierdoor werd de sfeer intiem.

De jongens kwamen op en dan is genieten geblazen. Ik heb echt niet stil kunnen zitten en lekker meegezongen. Ze maken enorm veel sfeer. Ze bespelen veel instrumenten. Niet alleen de gitaar, Bas, banjo of mandoline, maar ook verschillende soorten fluiten. En ik dacht af en toe echt dat de jongste van de band een neusfluit had. Maar dat kan ook de wijn zijn….. hij speelt ook de uilleann pipes en dat is een prachtig instrument. Het lijkt mss een beetje op een doedelzak/ blaasbalg, maar het geluid is veel mooier en puur. Ik vond dat echt prachtig. Het nieuwste lid is een echte aanwinst. (Hij heet Mick). De harde kern blijft bestaan uit Davey, Robbie en Tommy.

Natuurlijk deden ze veel bekende ierse liedjes, maar ook hun eigen Homeland. Je ziet ze echt stralen op het podium. Ze hebben echt plezier en dat straalt ook weer over naar het publiek. Oogcontact is er ook. En dat is echt heel leuk, ze betrekken het publiek echt bij hun passie: muziek maken. Al denk dat er minstens 1 bandlid was, die een paar keer verlangend naar de bar keek. Het is dorstige muziek. Sterker nog hij zei gekscherend dat hij jaloers was op de mensen die bij de bar stonden. Lol.

Er is altijd een liedje waar het helemaal mis gaat. Waar je op een bepaald ritme moet klappen.

De eerste keer dat het goed gaat moet nog komen. Dus vroeg Robbie een euro per persoon als het niet goed ging. En hij gaf 200 euro p.p als het wel goed zou gaan. Hij weet dat het gewoon niet goed gaat. En dat blijft grappig. Het is de bedoeling dat je stopt met klappen als de band, of het refrein stopt. Nu verdenk ik ze ervan dat ze iets vaker stopten als normaal.. Haha…….. Droge humor. I love it!

Op een gegeven moment was het zo dat Davey zei: als jullie het nu niet goed doen zetten we op de boot naar Texel… En toen dacht de hele zaal: nee! Niet Texel! En ging het wel goed.

Er is altijd een beetje wrijving geweest tussen Helderse mensen en Tesselse. Waarom kan ik niet echt uitleggen. Het voegt vaak gewoon niet. Zoals een broodje hagelslag.. zonder boter. Het botert niet. Zo. Nu weet je ook waar dat spreekwoord vandaan komt😁. Als je iemand zat bent.. dan dreig je met de woorden: Ik zet je op de boot naar Texel. (Om nooit meer gezien te worden, dat waren Davey zijn woorden, maar stiekem denk je dat zelf ook, als je dat tegen iemand zegt. Alleen nu, was het met een dikke knipoog).

Gelukkig kreeg onze kant een keer een duim omhoog van Davey. Dus wij mochten blijven.

Hoe de jongens dat weten, geen idee. Ze zijn goed op de hoogte van de plaatsen waar ze spelen.

En.. Ze kregen den helder weer aan het dansen. Dat is echt een zeldzaam fenomeen. Wij zijn geen dansers. Maar ik heb zelfs een beetje gedanst de laatste 2 liedjes. Daarvoor waren mijn benen onder tafel aan het dansen en kon ik ook niet stilzitten. Dat is onmogelijk bij deze band.

Ze spelen toch dik 2 uur. Dat doen niet veel muzikanten. En eigenlijk wil je dat ze doorgaan.. tot 4 uur in de morgen, zoals ze altijd zeggen bij opkomst.

De belichting vond ik ook mooi. Vooral de Ierse vlag. Ik heb ontzettend genoten en een poster mee maar huis gekregen van de Kampanje. Deze is al ingelijst en hangt te pronken.

De band speelt nog elke avond tot en met begin december live, in een andere stad. Ga ze zien!

Ik zou zo nog een keer gaan. Maar het valt samen in de DCC tijd en dus kies ik voor allebei 1 x….. En ik hoop dat ze volgend jaar terugkeren, ik wil ze elk jaar minstens 1 x zien optreden. Hahaha, hopen dat we ze wel weer terug mogen zien en zij ook genoten hebben van ons.

Yvette Hazebroek- Bay en de Piraenauten

Bay is een jong meisje. Ze woont in een luchtstad, bij haar adoptieouders. Haar stiefbroertje Plum, is haar oogappeltje. Ze smokkelt allerlei dingen, voor soms duistere figuren met haar luchtballon de stad in. Ze is ook een luchtkind en dat kun je in deze wereld, maar beter niet zijn. Deze kinderen hebben allemaal hun eigen unieke kracht. Ik noem het een gave, zij een vloek. Luchtkinderen worden vaak ontvoerd, door piraenauten, omdat zij hun krachten inzetten in hun duistere zaakjes.

Het verhaal speelt zich grotendeels in de lucht af. Op schepen die soms aparte mensen vervoeren en waarvan Bay niet weet of ze te vertrouwen zijn.

De luchtsteden zien er mooi uit, toch wil je in sommige steden echt niet wonen. Ze zijn allemaal bereikbaar met luchtschepen. In de lucht liggen kapers en rovers op de loer. Ook het weer kan heel raar doen. De stormen zijn enorm gevaarlijk.

Het verhaal is met geen ander boek te vergelijken, dus daarom ook nog eens super origineel. Spannend en avontuurlijk.

Het leest vlot en de hoofdstukken zijn niet te lang. Als je de laatste bladzijde gelezen hebt, wil je eigenlijk meer. Dus ik hoop dat het er gaat komen in de toekomst.

De wereld van Bay is heel mooi beeldend op papier gezet. Je waant je echt in deze luchtwereld. Je ziet alles zo tot leven komen. Hierdoor sleept de auteur je het verhaal in…. En laat het je niet meer los.

De wereld is prachtig opgebouwd. Je kunt de steden zo voor je zien. Je loopt mee door de straten en ziet alles aan boord van de schepen goed voor je.

Een verhaal over vertrouwen, familie, vriendschap en liefde.

De cover is een scène uit het boek. Ontzettend leuk getekend!

Ik vind dit boek echt een aanrader. Het is goed te lezen voor de jeugd, maar ook volwassenen kunnen er helemaal in wegdromen.

Ik geef het 5 sterren*****

Diana van Hal – De Greenwood moordenaar

Allereerst is het super gaaf, dat er een quote van mij op de achterkant staat!

Dit is het derde boek in de Bennet en Rowley serie. En ik heb er weer enorm van genoten!

DNA annalist Rowley is op zoek naar de Greenwood moordenaar. Hij laat haar maar niet los. Waarom zit hij achter haar aan, telkens weer? Wat wil hij van haar? Het komt in dit boek nog dichterbij voor haar. Ze voelt zich nergens meer veilig. Haar vrienden maken zich zorgen…… Helemaal als ze spoorloos verdwijnt. Elke seconde telt. Zullen ze Rowley levend terug vinden?

Als lezer smul je van de spanning, maar ook krijg je steeds meer te zien over Rowley haar verleden. Dat is best heftig! Het is bloederig af en toe en de moordenaar is heel erg ziek van geest. Het is echte horror. Zeker als je het gevoel van veiligheid kwijt raakt. Het gevaar kan immers overal verstopt zitten….. zinderend spannend dus!

Bennet heeft de leiding over het onderzoek. Hij bijt regelmatig op zijn tandvlees, hij wil snel resultaten, het gaat om Rowley, waar hij echt diepe gevoelens voor koestert. Hij lijkt op het punt van instorten te staan, hij gaat er aan onder door. Zijn team probeert hem op alle mogelijke manieren te helpen. Als ze dan iemand oppakken komen ze nog geen steek verder. Hoe vinden ze Rowley op tijd terug? Of komt zij ook op de lijst van doden te staan?

Deze boeken zitten altijd zo goed in elkaar. Spannend vanaf de proloog en het dendert maar door tot het einde. Geweldig! Ik denk dat je ze los van elkaar kunt lezen. Maar ik raad het niet aan ivm de voorgeschiedenis.

Het plot is goed en ik vond het een echte pageturner. Bijna op een avond uit gelezen. Het is dat ik andere dingen te doen had, lol.

De hoodstukken zijn kort. Schrijfstijl is vlot en de spanning bouwt steeds meer op. Nagelbijters opgepast! Ik geef deze 5 sterren*****

Marieke Nijkamp & Corinne Duyvis -Het juiste spoor/ En de rest van ons wacht

Ik vond de boeken van deze auteurs heerlijk weg lezen. Dus was meteen heel erg enthousiast over nieuwe verhalen van hun hand.

Het eerste verhaal gaat over een groep vrienden. Ze gaan op vakantie en twee van hun krijgen slaande ruzie. Hierdoor vertrekt er een eerder naar huis, maar hij lijkt spoorloos te zijn verdwenen. Niemand heeft hem van het eiland af zien gaan of thuis zien komen. Wat is er aan de hand? De vrienden gaan samen naar huis met de trein. En deze trein is erg vreemd…….

Het tweede verhaal is een soort spin-off van Op de rand van het niets. Deze dystopische toekomst, ziet er echt eng uit. Groepen mensen die niet mee mochten op de ruimteschepen moeten hun onderkomen ondergronds gaan zoeken. Er staat iets vreselijks te gebeuren : een zware inslag van een meteoriet, die hele delen van Europa gaat vernietigen. Je voelt hoe het is in de schuilkelder. Wat zou jij doen om te overleven?

Vriendschap is het sleutelwoord in deze twee verhalen. Maar ook wraak, verraad en vertrouwen zijn thema’s die je kunt ontdekken.

Twee spannende verhalen om over na te denken. Hetneerste verhaal krijgt 4 sterren van mij. De tweede 4,5. Dus een gemiddelde van 4,25 sterren.

Het leest vlot, je vliegt er doorheen. Ik hoop dat ze snel weer met een nieuw boek komen. De spanning kunnen ze goed opbouwen. De trein doet twilight zone achtig aan. En van de bunker kan iedereen claustrofobisch worden! Echt heel fijn, hoe ze je erbij aanwezig laten zijn, door hun beeldend schrijven. Ik wil meer!!!

4****

Pat Craenbroek – Uitgebroed

Dit verhaal zit echt heel goed in elkaar. Het begint meteen al mysterieus en spannend, als lezer moet je daar meer van weten. Je volgt in dit verhaal een aantal personages. Lilith is er daar een van. Haar leven is echt in een klap verwoest. Ze gaat broeden op een plan en dan besluit Ze om voor de trein te springen. Niemand kijkt echt er echt van op. Deze vrouw was op meerdere manieren kapot. Het plan dat ze heeft uitgedacht, in de tijd voor haar dood is er echt een waar ze op heeft moeten broeden.

Als lezer dacht ik echt: geniaal gedaan! Het plot is ook echt verrassend. Ik zag het niet aankomen. Heerlijk verhaal om bij na te denken. Hoe zou jij dat aanpakken of juist niet?

De auteur bouwt de spanning stapsgewijs op . Dit maakt het tot een echte pageturner. Die je ook echt aan het denken zet…. Want wat is goed en Wat is fout? Waar ligt de grens?

Ik vond het echt gaaf om bijvoorbeeld de stukjes van het mortuarium te lezen. Je leert veel bij over de mensen, die daar werken. En ook kom je hun werk methodes te weten. Er gebeuren dingen met een overleden persoon, die je eigenlijk niet wilt weten, maar toch ook weer wel. Het is interessant en je moet weten, hoe het verdergaat. Het is een kijkje in een wereld, waar je normaliter nooit komt.

Je volgt Ook een dakloos meisje, ze is verliefd op een bijzondere jongen. Hun relatie is sterk.

Ook draait het verhaal om vriendschap en vertrouwen. Er zijn ook een aantal heftige gebeurtenissen opgenomen in dit boek. En daar moest ik echt van slikken en kreeg er de rillingen van. Je gaat misschien iets anders kijken naar mensen. Vooral de personen die heel normaal op je over komen. Dit boek geeft je twijfels….. En dat is eigenlijk gewoon, heel erg gaaf. De schrijfstijl is lekker vlot en de spanning is te snijden. Deze thriller heeft alle ingrediënten om je op Het puntje van je stoel te laten zitten. Ik heb zelfs een aantal nagels afgebeten! *oeps*

Het is allemaal zeer beeldend beschreven en als horror liefhebber, kun je dat ook zeker waarderen. Het boek pakt je bij de strot. Het is een emotionele rollercoaster. Ik moest weten hoe het zou aflopen. En het einde is goed! Dit boek heeft alles wat ik een thriller zoek en is absoluut niet voorspelbaar. Dit is een boek dat jezelf moet beleven. De emoties spatten niet alleen van de pagina’s af, ze razen ook door je lichaam. Een echte aanrader 5*****.

Jeroen Windmeijer – Het Paulus labyrint

In Leiden willen ze nieuwe ondergrondse containers gaan plaatsen. Maar onder de grond, lijkt een hele nieuwe ( of oude) wereld te zijn verscholen. Een gigantisch gangenstelsel komt tevoorschijn. Ook vinden ze daar een jongen die wel uit het verleden lijkt te komen. Hoe kwam hij daar terecht? Peter de Haan gaat op onderzoek uit, totdat er iemand spoorloos verdwijnt In de tunnels….En even later is er ook een goede vriendin van hem verdwenen en in levensgevaar. Hij moet haar zien te redden voordat het te laat is. Want haar laatste uur heeft (bijna) geslagen.

Het boek begint erg spannend en ik had hoge verwachtingen. Veel actie neemt je mee door een soort Da Vinci code achtig verhaal in Leiden. Maar het verhaal zakt al snel in. Er komt zoveel informatie voorbij, dat je er moe van begint te worden. Te weinig actie en de personages hebben te weinig diepgang, waardoor je geen band krijgt…… En dus ook niet in het verhaal kunt komen.

Toen ik deze auteur in Amsterdam tegen kwam, vorig jaar, was ik erg enthousiast over zijn boek. Hij is heel aardig en ik dacht echt dat ik zijn schrijfstijl ook steengoed zou vinden. Helaas, maar het is echt mijn boek niet. Ik snap de vergelijking met Dan Brown wel. Maar Brown schrijft beeldender en als hij iets uitlegt, geeft hij de informatie op zo’ n manier, dat ik het begrijp. Nu waren hele stukken stof, te droog en het voelde niet alsof ik een spannend boek zat te lezen, maar een geschiedenis boek voor iemand op de universiteit. Dit haalde de vaart er zo snel uit, dat ik moeite had om het boek uit te lezen. Het werd echt een gevecht. En dat is reuze jammer, omdat de spannende stukken echt goed zijn. Minder informatie was een goed plan geweest. Als je weinig Bijbelkennis hebt, is het echt doorbijten. Er zijn ook stukken met visioenen. Het taalgebruik is soms echt oud Nederlands en te ingewikkeld en dat leest niet vlot. Soms wist ik na 4 keer lezen, nog niet wat ik had gelezen. Er zijn ook grote stukken, waarin men terugdenkt. Je moet goed bij de les blijven. Helaas was ik de draad van het verhaal geregeld kwijt. Ook vond ik het niet meer geloofwaardig omdat de hoofdpersoon, overal vrij makkelijk binnenkomt, en ook weer weg komt……

Het is wel een eng idee, om er over na te denken…. Zal er misschien echt een wereld onder onze voeten bestaan? Ik vond het niet echt een super origineel verhaal. Ik vind Dan Brown gewoon veel beter. Hij Kan ook best langdradig zijn, dat is waar. Maar dit was me allemaal te langdradig en het werd hierdoor een doorploeterboek. Het lijkt mij duidelijk dat ik de andere boeken niet wil lezen. Deze krijgt 2,5 sterren van me. Echt niet mijn ding. Op de spannende momenten na dan. Zonder al die informatie was het waarschijnlijk meer een boek voor mij geweest.2,5**.