Schrijver van de maand februari 2019: Nico De Braeckeleer

Schrijver van de maand februari 2019: Nico De Braeckeleer

Ik ben geboren op 8 april 1974 in Dendermonde, België. Alle info over mij en mijn boeken vind je op mijn website http://www.nicodebraeckeleer.be. Mijn hobby’s zijn schrijven (uiteraard), lezen, films en televisie kijken en voetbal (actief en passief). Mijn favoriete genre is science fiction, gevolgd door horror, romantic comedy en fantasy.

Enkele van mijn favoriete auteurs zijn (maar ik heb er heel veel): Stephen King, Dean Koontz, Preston & Child, Bentley Little, Joe Hill, M.R. Carey, Philip K. Dick, Anthony Horowitz, Kevin Valgaeren, Johan Deseyn, Bavo Dhooge, Rudy Soetewey, Thomas Olde Heuvelt, Jack Lance,…

Ik ben getrouwd en heb drie kindjes. Mijn dochters zijn momenteel 12 en 14 jaar, en mijn zoon is 16. Ik werk voltijd bij Studio 100 waarvoor ik ook boekjes, maar vooral scenario’s schrijf. De laatste film die ik schreef is de K3 film “K3 Love Cruise”. Daarnaast werk ik in mijn vrije tijd aan mijn boeken, strips en ook af en toe aan scripts voor film en televisies.

Vanwaar die interesse voor verhalen schrijven? Wel dat begon op mijn 13de. Toen las ik het boek Grieselstate van Anthony Horowitz, en ik vond dat boek zo goed dat ik besloot om zelf eens een verhaaltje te schrijven. En ik ben niet meer gestopt. Mijn inspiratie haal ik uit alles wat ik zie, hoor, ruik en droom. Dikwijls stel ik mij de vraag: ‘Wat als…’ en dan is meestal een nieuw verhaal geboren.

Omdat ook film en televisie mij uitermate boeien, studeerde ik na mijn opleiding journalistiek de richting scenario aan het RITS in Brussel. Op mijn 27ste publiceerde ik mijn eerste boek, het fantasy jeugdboek “De Ring van Jupiter”. Vanaf dan schrijf ik jeugdboeken, young adult boeken en romans, alsook scenario’s voor film en televisie. In totaal gaat het om meer dan 60 boeken en meer dan 100 scenario’s.

Het zou mij te ver leiden om al die boeken op te sommen, dus misschien kan ik mij beperken tot de science fiction boeken, en enkele van mijn bovennatuurlijke verhalen.

* Mijn allernieuwste sciencefictionserie is “ADEM”, een apocalyptische young adult serie bestaande uit vier boeken:
“ADEM I: Tsunami” (2018)
“ADEM II: IJs” (2018)
“ADEM III: Vuurstorm” (publicatie juni 2019)
“ADEM IV: Oase” (publicatie oktober 2019)

De ADEM-serie speelt zich af in 2165. Skye, Colin, River en Jazz leven in een wereld die hard is getroffen door een serie zware natuurrampen, waardoor het gewone leven op aarde is verwoest. De vier jongeren zijn op zoek naar Civitas, naar wat ze hebben gehoord de enige plek op aarde waar je nog kan leven zoals voor de klimaatverandering. ADEM is een apocalyptische young adult-serie, een coming-of-ageverhaal dat nog lang nazindert. Rauwe, schokkende momenten en aangrijpende, gevoelige scènes wisselen elkaar in ijltempo af, waardoor je wordt overspoeld door een emotionele vloedgolf.

* Daarvoor schreef ik met twee collega’s, Lotte Troonbeeckx en Tom Vermeyen, de gruwelijke young adult horror zombietrilogie “DODENWERELD”:
1: Necropolis
2: Necrofobie
3: Necrotopia

De trilogie is een spannende mix van horror, suspense en mysterie waarin tieners de strijd aangaan om te overleven en mens(elijk) te blijven in een wereld waar de dood heerst. Zet je schrap voor een leeservaring die je nooit meer vergeet!

* Een van mijn science fiction jeugdboeken is “DOODSTIL” (12+). Het gaat over de dertienjarige Sarah die in een centrum voor jeugdzorg zit omdat ze volgens haar moeder onhandelbaar is. Sarah vlucht met de trein, op zoek naar een toekomst. Maar vanaf de treinrit is niets meer wat het lijkt. De werkelijkheid breekt aan diggelen. De tijd bevriest en alles en iedereen rondom Sarah staat plots stil. Wat is de oorzaak van deze doodse stilte? En waarom kan Sarah zich als enige bewegen?

Ik schrijf ook heel graag vampierboeken, en heb er al vier gepubliceerd (10+). Telkens een totaal ander verhaal met andere personages. Momenteel schrijf ik aan het vijfde vampierverhaal.
– VampierVirus
– VampierWolf
– Vampier Eiland
– Vampier Game

VAMPIERVIRUS: De twaalfjarige Ilian is blind geboren. Als er een bron wordt ontdekt die volgens sommigen genezende krachten bezit, drinkt Ilian ervan. Hij hoopt eindelijk te kunnen zien. Maar na het drinken van het bronwater verandert Ilian stilaan in een monster van de nacht… een vampier. En hij is niet de enige. Het VampierVirus eist het ene na het andere slachtoffer.

VAMPIERWOLF: De 11-jarige Vince is overgevoelig voor zonlicht. Dit komt omdat hij lijdt aan de leverziekte porfyrie, die ook wel eens de vampierziekte wordt genoemd. Vince heeft de laatste tijd ook last van black-outs. Na zo’n black-out herinnert hij zich niet meer wat er is gebeurd en hoe hij op een bepaalde plaats is terechtgekomen. Zijn deze black-outs het gevolg van de vampierziekte? Als zijn ouders worden ontvoerd door monsterlijke wezens start Vince een zoektocht die hem leidt naar de duistere waarheid…

VAMPIER EILAND: Nadat hun zeilboot kapseist spoelt Jarne met vijf van zijn klasgenoten aan op een klein Schots eiland. Alle huizen op het eiland zijn verlaten. De bewoners lijken verdwenen. In de bossen dolen woeste, gewelddadige, monsterlijke vampiers. Zijn de eilandbewoners ten prooi gevallen aan deze schepsels? Hoelang kunnen Jarne en zijn vrienden uit de bloederige klauwen van de vampiers blijven? Het wordt een race tegen de dood…

VAMPIER GAME: Elke seconde van de dag speelt Sem online spelletjes, volgt hij bekende gamers terwijl die gamen of bekijkt hij hun vlogs. Ook ’s nachts gamet hij stiekem. Wanneer zijn favoriete gamer het nieuwe online vampier game “Vampyria” speelt, is Sem erdoor geboeid en besluit hij om het samen met zijn beste vriend Finn uit te testen. Maar al snel spant een bloeddorstig net zich rond de gamers. Het is slechts een kwestie van tijd voor het dichtklapt…

* Ik schreef ook al twee bovennatuurlijke romans: “NACHTBLAUW” en “HET ENIGMA VAN 8”. En voor jongere kinderen (7+) schrijf ik de AVI-serie BOE!kids, spannende en grappige fantasy boekjes.

Advertenties

Schrijver van de maand Januari 2019 : Christopher C. Petersen. (+ winactie).

(Chris Hoksbergen)

Jullie mogen Christopher C. Petersen interviewen!!!! De leukste vraag op de Facebook groep ik hou van horror fantasy en spannende boeken wint een setje bladwijzers!
Dus stel een leuke vraag en win!
(Winnaar is bekend eind januari/ begin februari 2019).

Wie ben je?
Ik ben Chris, maar ik schrijf mijn Young-Adult boeken onder het pseudoniem Christopher C. Petersen.

Wat heb je geschreven?
De Weerling Trilogie is mijn eerste trilogie, hiervan komt binnenkort het tweede deel uit: Chaos. Deze trilogie is een Young-Adult Fantasy trilogie, over een jongen, Levi, die ontdekt dat hij een ‘weerling’ is, iemand die in een dier kan veranderen. Samen met een aantal vrienden ontdekt hij dat een kwaadaardige edelman een machtsgreep wil plegen en probeert hij dat te voorkomen. Spanning en sensatie, je snapt het wel.

Waar gaat je volgende boek over?
Aan het einde van boek 1 is het verhaal nog lang niet afgelopen, maar begint de strijd eigenlijk pas echt. Een groot deel daarvan gaan we zien in deel 2. Het boek heet ‘chaos’ en dat is wat de hoofdpersonages hard proberen te voorkomen.

Wanneer komt je volgende boek uit?
De Weerling deel 2: Chaos komt uit richting het eind van Februari, houd daarvoor mijn Facebookpagina in de gaten! Het eerste hoofdstuk is te lezen op:

https://www.smashwords.com/books/view/916737

Boek 1 is te koop bij bol.com.

Schrijver van de maand December 2018: Johan klein Haneveld (+winactie).

Schrijver van de maand

Wauw! Het jaar is alweer bijna om. Alleen de feestmaand nog en dan staat 2019 alweer voor de deur. Ik ben heel blij dat ik juist deze maand heb toegewezen gekregen om schrijver van de maand te zijn, want het geeft me mooi de kans om terug te kijken op 2018 en vooruit te kijken naar 2019.

Voordat je nu al met je aandacht afdwaalt even het belangrijkste van dit bericht. Ik verloot deze maand van alle drie mijn boeken die dit jaar zijn uitgekomen een exemplaar. En wel onder de mensen die mij op Facebook onder dit bericht een vraag stellen. Het is een soort interactief interview, zeg maar. Is er iets dat je wilt weten over mijn boeken of mijn schrijfproces, grijp nu je kans. Geef direct even aan welk van de drie boeken je zou willen hebben.

2018
Het eerste boek dat je kunt winnen is ‘Het teken in de lucht’, mijn SF-verhalenbundel die op 29 september uitkwam als deel van het Boek10-project van Godijn Publishing. De bundel bevat negen verhalen die samen de geschiedenis van de toekomst vertellen. Het begint dichtbij, in het jaar 2035. De eerste astronauten op Mars moeten toezien hoe het op Aarde fout gaat. Klimaatverandering, oorlog, epidemieën … De lichten gaan allemaal uit. Gelukkig is het niet het einde van de mensheid. Een nieuwe samenleving, onder leiding van de Autoriteit, komt op en probeert de aarde weer leefbaar te maken. Anderen willen zich echter niet aansluiten bij deze beweging. Duizend jaar later reizen mensen door het heelal, zelfs tot aan het zwarte gat dat zich in het centrum van onze melkweg bevindt. De bundel kreeg al positieve recensies. Het is volgens verschillende lezers ook heel toegankelijk voor mensen die niet zoveel SF hebben gelezen, ook omdat vooral de personages mooi zijn uitgewerkt. Dus ook al heb je niet zoveel met SF, grote kans dat deze bundel je toch gaat bevallen.
Op dezelfde dag kwam mijn tweede boek voor 2018 uit, de novelle ‘Acmala’. Dit voorjaar vroeg Patrick Berkhof me of ik aan zijn Dizary-project wilde bijdragen. In zijn eigen boek ‘Dizary – het levende systeem’ beschrijft hij een fantastische wereld vol magie en steampunktechnologie. Zijn droom is dat ook andere kunstenaars, muzikanten en schrijvers helpen die wereld te vullen. Ik was de eerste schrijver die hij hiervoor benaderde. Mijn novelle speelt zich af in een witte plek op de kaart van Dizary, het centrum van het woud van Gesmer. Daar komen de reuzenmotten vandaan die in Dizary zoveel overlast bezorgen. Een expeditie gaat op pad om deze dreiging eens en voor altijd tot staan te brengen, maar zo makkelijk gaat dat natuurlijk niet. Zo blijken motten niet de enige insecten daar die tot zo’n groot formaat zijn uitgegroeid …
Mijn derde boek van dit jaar verschijnt op 7 december aanstaande. Het idee ervoor ontstond toen ik een fantasyroman van Robin Hobb aan het lezen was (jawel). Ik vroeg me namelijk af of het mogelijk was een SF-roman te schrijven met een vergelijkbare emotionele diepgang. Het resultaat is ‘De afvallige ster’. In dit boek vindt politieagent Mogart Silvon tijdens een opdracht een mysterieus teken. Hij gaat op onderzoek uit. Het spoor leidt hem tot een ontmoeting met de grote koningin Firona. Hij moet voor haar een opdracht vervullen. Een opdracht waarvoor hij door de ruimte moet reizen naar een andere ster. Daar moet hij zien te achterhalen wat er is gebeurd met haar zoon, een intelligente Dysonbol, gevuld met mensen en niet-menselijke wezens. Ondertussen worstelt hij met zijn pestverleden, want dat soort ervaringen zijn ook tussen de sterren niet zo makkelijk achter te laten. Ik ben erg trots op dit boek! Het wordt gepresenteerd op 7 december in Dongen (Dongepark 1), vanaf 20.00 uur. Tegelijkertijd wordt de verhalenbundel ‘Verhalen vertellers’ gepresenteerd, waarin mijn SF-verhaal ‘Symbiose’ is gepubliceerd naast verhalen van onder andere Tais Teng, Jaap Boekestein en Yvette Hazebroek. Het is dus dubbel feest en jullie zijn allemaal van harte uitgenodigd. Hoe meer zielen hoe meer vreugd!

2019
Jullie vinden het misschien ook leuk om alvast te weten wat er voor volgend jaar op het programma staat. Nou, uitgeverij Godijn Publishing is begonnen met een nieuwe reeks van dunne boekjes, ‘Godijntjes’. Ik heb voor deze reeks ook een novelle geschreven, ‘Plastic vriend’. Het is een Ziltpunkverhaal dat zich afspeelt in een door het broeikaseffect overstroomd Nederland waar mensen zich met nieuwe technologie staande houden. De hoofdpersoon treft op een dag in zijn plasticnet een bijzondere vangst aan, die zijn leven ingrijpend zal veranderen!
In augustus komt op Castlefest mijn boek ‘De gevonden wereld’ uit, deel 5 van de Castlefestkronieken. Deze reeks van Uitgeverij Macc speelt zich af op het leukste festival van het jaar, namelijk Castlefest. In het vierde deel kwam meesterdetective Sherlock Holmes op het festival terecht en deed op hol geslagen technologie mensen in steampunkzombies veranderen. Dat probleem lijkt ondertussen te zijn opgelost. Maar dan ziet een bezoekster van het festival een Rhamphorhynchus, een vliegend reptiel dat al miljoenen jaren uitgestorven zou moeten zijn. Het blijkt niet het enige prehistorische wezen dat zijn weg naar Castlefest heeft gevonden …
Ik doe mee met een fantastisch project van uitgeverij Quasis. Zes schrijvers werken aan vijf SF-romans, die zich afspelen in dezelfde wereld: ‘De zwijgende aarde’. De aarde heeft het zonnestelsel gekoloniseerd, maar de mensen op de andere planeten hebben nogal onder de grote druk van de thuisplaneet te lijden. Dan vindt er een ramp plaats en is er tien jaar lang geen contact meer mogelijk met de aarde. Ik schrijf het vijfde en laatste deel, ‘IJsbrekers’, dat zich afspeelt op Jupitermaan Europa, waar tot zeemeerminnen en -mannen getransformeerde cyborgs onder het ijs naar zeldzame stoffen zoeken. De komst van het eerste ruimteschip van Aarde in tien jaar tijd zet de kolonie op zijn kop.
Tenslotte ligt bij St. Fantastische Vertellingen mijn mini-bundel ‘Mieren en sprinkhanen’. Twee SF-verhalen met een kriebelig sfeertje. Ze gaan immers over insecten. De verschijningsdatum weet ik nog niet, maar ik hou jullie op de hoogte.

En verder
Dat was het wat 2019 betreft. Voor mensen die graag nog verder vooruitkijken kan ik al vertellen dat Uitgeverij Macc in 2020 mijn dystopische roman ‘De groene toren’ gaat uitbrengen. En bij Godijn Publishing zal mijn derde verhalenbundel verschijnen, ‘Ruisreizigers’, met 21 verontrustende verhalen. Verder ga ik samen met Theo Barkel van Macc een SF-detective schrijven. Genoeg om naar uit te kijken dus!

Schrijver van de maand oktober 2018: Tamara Geraeds- De weg naar mijn debuut

De weg naar mijn debuut – Tamara Geraeds

De droom

Voor de meeste mensen is debuteren als auteur slechts een droom die nooit vervuld zal worden. Dat is wat je vaak hoort en het is (helaas?) de waarheid. Er zijn onvoorstelbaar veel mensen in Nederland die dolgraag een boek zouden publiceren. Niet via een selfpubbing platform, maar bij een echte, liefst bekende, uitgever. Omdat het aanbod groot is en de markt slechts klein, is de kans op publicatie bij een gerenommeerde uitgever bijna nihil, tenzij je een BN’er bent. Daarom zal je als amateurschrijver veel moeten doen om je doel te bereiken.
Hieronder lees je hoe de weg naar mijn debuut verliep.

Van jongs af aan

Schrijven, dat deed ik al lang. Toen ik jong was nog niet zo serieus – het bleef bij wat korte verhaaltjes die gingen over pannenkoeken bakken met opa en oma en boomhutten bouwen in het bos, en een gedichtje hier en daar – ,maar op mijn vijftiende besloot ik de sprong te wagen: ik ging ‘een heel boek’ schrijven.
Ik had er wel wat jaren voor nodig. Ik moest naar school, ik ging naar ballet en pianoles en speelde met mijn vriendinnetjes, en later volgde ik de opleiding tot docent Engels. Maar ondertussen bleef ik schrijven aan dat boek. Het had geen voorrang, maar ik zou het ooit afmaken.
En dat deed ik, negen jaar nadat ik eraan begon. Vierentwintig was ik inmiddels, afgestudeerd, getrouwd en werkzaam als docent op een middelbare school. We lieten zelf in China een stapel boeken drukken. De cover werd getekend door mijn moeder. Tegelijk lieten we ook een dichtbundeltje drukken.
Vol trots en goede moed gingen we op stap, om de boekjes in de winkels te krijgen.
‘Nee, nee, nee en sorry,’ was het antwoord dat we kregen. Belachelijk vonden we dat. Doe je al die moeite, ze mogen het gratis neerleggen – hoeven pas te betalen als ze daadwerkelijk iets verkopen (in consignatie heet dat, zo leerde ik later) – en dan nog zeggen ze nee. Je bent een lokale ‘schrijver’, dus ze kunnen je toch wel een kans geven?
Slechts één boekhandel legde de boekjes in de winkel. De eigenaar was mijn voormalige buurman. Alleen daarom lag het daar.
Uiteindelijk verkocht de boekhandel één exemplaar en besloot ik de rest maar weer op te halen. Ik zag inmiddels in dat de kwaliteit toch wel wat te wensen overliet.
Selfpubbing was op dat moment nog niet zo groot. De mogelijkheden die er waren, waren van twijfelachtige kwaliteit, zoals er nu nog steeds een heleboel zijn helaas. En op dat moment had ik er nog geen flauw benul van hoe de uitgevers- en boekenwereld in elkaar zit. Mijn beste kansen waren dus: beter worden in schrijven, zodat ik toch bij zo’n grote naam binnen kon komen.

Leren en oefenen

Dus schreef ik een nieuw boek. Dit keer deed ik er ‘slechts’ twee jaar over. Daarna liet ik het manuscript beoordelen door een professioneel bureau. En wat leerde ik daar veel van! Alle beginnersfouten werden er feilloos uitgehaald en ik kreeg tips voor verbetering van het verhaal.
Ik paste het aan en stuurde het naar de uitgevers. Maanden later kwam de ene na de andere afwijzing binnen.
Teleurstelling alom, maar ik liet me niet uit het veld slaan. Ik sloeg al het advies dat ik had gekregen op in mijn hoofd en begon aan een derde boek: Nergens.
Toen dat af was, stuurde ik het naar een aantal proeflezers. Ik verwerkte hun feedback en stond op het punt het manuscript naar de (toen nog lange) lijst met uitgevers te sturen. De grote enveloppen en rollen postzegels lagen al klaar, want per email manuscripten verzenden, dat was toen nog not done.
Maar voordat ik ook maar iets had verzonden, viel mijn oog op een interessant initiatief: Ten Pages, een crowdfunding website. Mensen konden ‘aandelen’ kopen in jouw manuscript, voor vijf euro per stuk. Als je tweeduizend aandelen aan minimaal honderd mensen in totaal had verkocht, werd je boek gegarandeerd uitgegeven. De ‘aandeelhouders’ kregen een deel van de verkoopopbrengst. Haalde het boek de tweeduizend aandelen niet, dan kreeg de investeerder voor elke vijf euro, vier euro terug. Verschillende gerenommeerde uitgevers hadden zich al bij Ten Pages aangesloten; het zag er veelbelovend uit.
‘Dat gaan we proberen,’ zei mijn man.
‘En lukt het niet, dan kan ik het altijd nog naar de uitgevers sturen,’ reageerde ik.
‘Maar het lukt ons wel,’ zei hij.

Plotseling ging het balletje rollen

We kochten zelf natuurlijk de eerste aandelen en riepen familie en vrienden op om ook te helpen. We kregen meer steun dan ik ooit had durven hopen. Het minimum van honderd investeerders was in een mum van tijd bereikt.
Toen werd het moeilijker. We hadden alle kennissen, vrienden en familieleden benaderd. Hoe konden we onbekenden bereiken?
Nog maar net waren we begonnen met flyeren in de omgeving, toen Nergens opeens uit zichzelf begon te stijgen in de ranglijst. Elke dag werden er aandelen verkocht. Er waren op dat moment slechts twee manuscripten die het goed deden, en Nergens was er één van. Vol spanning volgden we de strijd om de eerste plek. Wie zou het als eerste halen? Of zouden we allebei op de valreep stranden?
Ondertussen werd ik uitgenodigd om mee te doen aan een tweedaagse masterclass korte verhalen schrijven, van het instituut waar ik de manuscriptbeoordeling had laten doen. Alle goedgekeurde verhalen zouden gepubliceerd worden in een bundel van Karakter Uitgevers (jawel, een gerenommeerde uitgever!). Ik schreef me direct in.
En terwijl ik daar in Bergen mijn eerste korte verhaal voor volwassenen schreef, bliepte mijn telefoon.
GEFELICTEERD! NERGENS HEEFT DE 2000 AANDELEN BEREIKT!
Ik sprong op, gilde en deed een vreugdedansje. Alle schrijvers keken verbaasd op en juichten mee toen ik vertelde dat mijn eerste boek uitgegeven zou worden. Eindelijk kwam mijn droom uit!
Nu nog hopen dat ze een goede uitgever vinden, dacht ik.
Ik concentreerde me weer op mijn korte verhaal en ging de volgende dag door het dolle heen weer huiswaarts.

Gepubliceerd

Het vinden van een uitgever duurde een paar maanden, er was wat overleg en herschrijfwerk voor nodig, maar uiteindelijk gebeurde het (bijna) ondenkbare: ik tekende een contract bij een gerenommeerde uitgever. En niet zomaar één, maar net die ene waarbij ik als kind altijd al had willen zitten: Uitgeverij Kluitman Alkmaar.
Als kers op de taart verscheen mijn korte verhaal van de masterclass in de bundel Bergen Bloedt van Karakter Uitgevers. Plotseling werd ik niet bij één, maar bij twee gerenommeerde uitgevers gepubliceerd!

Daarna

Inmiddels heb ik zes boeken gepubliceerd, en staan er alweer twee op de planning voor volgend jaar. Toch geeft binnenkomen bij een gerenommeerde uitgever geen garantie op succes. Nergens verkocht goed, maar er kwam geen vervolg. Mijn volgende boeken werden uitgegeven door andere uitgevers. Het zijn stuk voor stuk prachtige boeken geworden en ik ben trots op alle titels, maar ‘leuk’ verdienen aan schrijven blijft moeilijk. Ik moet vechten voor elk klein beetje bekendheid.
Maar ik ga door. Ik zou niet anders willen. Schrijven is mijn passie, ik ben ervoor geboren. Als ik stop met schrijven, ontploft mijn hoofd. De ideeën willen eruit, ze willen verwerkt worden tot een verhaal. Niet alleen probeer ik mensen leesplezier geven, ik wil ze ook belangrijke boodschappen meegeven; dingen om over na te denken.
Ik ben ontzettend blij dat mijn boeken veel lezers bereiken. Hoewel ik het soms vervloek, ben ik dankbaar voor het talent dat ik mee heb gekregen. Ik blijf doorleren, streef ernaar om beter en beter te worden. Dankzij de schrijfopleidingen die ik heb gevolgd, kan ik niet alleen anderen (beter) leren schrijven, maar ook mijn eigen werk verbeteren. En zo hoop ik elk jaar wat meer lezers te bereiken.

Helaas?

Gepubliceerd worden is lastig. Het is een voorrecht. Iets waar de meeste auteurs voor moeten vechten of al jaren voor hebben gevochten. Helaas, zou je kunnen zeggen. Er is zo veel talent dat nooit ontdekt wordt en dat is zo ontzettend zonde. Maar het heeft ook een positieve kant: de meerderheid van de auteurs die wel gepubliceerd worden, is schrijver in hart en nieren. Het is een groep doorzetters, een groep die bereid is hard te werken om een goed product af te leveren. Daardoor ligt de lat hoog.

Ben jij ook echt gepassioneerd en zal je blijven schrijven tot je het niet meer kunt, zelfs al brengt het misschien nooit iets op? Heb je talent en ben je bereid te werken om (nog) beter te worden?
Vecht er dan voor. Leer zoveel je kunt, laat je manuscript beoordelen, blijf proberen om gepubliceerd te worden of publiceer zelf, maar pak het dan wel professioneel aan (met in ieder geval een professionele designer voor de cover, en een redacteur), lees veel en kijk de kunst af. En wie weet gebeurt het jou dan ook op een dag: jouw boek in de winkel.

Schrijver van de maand Oktober 2018: Tamara Geraeds

Schrijver van de maand oktober

Tamara Geraeds (1981) begon met schrijven toen ze 15 was en wist toen al dat ze er nooit meer mee wilde stoppen. Na een kort verhaal in de bundel Bergen Bloedt (Karakter Uitgevers, 2011), werd haar grote droom om een boek op de markt te brengen werkelijkheid in 2012, toen haar debuut Nergens verscheen bij Uitgeverij Kluitman Alkmaar.
Na een aantal jeugd- en YA-boeken in Tamara’s favoriete genre fantasy, waagde ze zich aan haar eerste boek voor volwassenen. Echo, geïnspireerd door verschillende wa

argebeurde verhalen, werd in 2017 gepubliceerd bij Kabook Uitgevers en ontving zeer lovende kritieken.
Inmiddels heeft ze al 6 boeken op haar naam staan, met 2 op de planning voor 2019: het 4e deel in de Christopher Plum serie en een 2e thriller met de voorlopige titel ‘Kwelling’.

Ooit begonnen als lerares Engels op een middelbare school, werkt Tamara nu – behalve als auteur – als freelance redacteur voor verschillende uitgeverijen en auteurs, en daarnaast als freelance docent Engels, Nederlands en creatief schrijven. Ze mocht zich twee keer jurylid noemen bij Fantastels en bij de Junior Monsterboek schrijfwedstrijd van Uitgeverij Kramat. Regelmatig geeft ze workshops in boekhandels, voor zowel kinderen als volwassenen. Tamara geeft haar lezers graag een belangrijke boodschap mee.

Ondanks haar drukke leven, blijft Tamara schrijven voor zowel jongeren (fantasy) als volwassenen (thrillers). Een van haar ambities is om ooit ook nog een horrorboek te schrijven.

Bibliografie

Jeugd:
* Nergens – een onbekende wereld (2012, Uitgeverij Kluitman)
* Jasper (2013, Uitgeverij Zilverspoor)
* Christopher Plum en het Zwaard der Wanhoop (2015, Uitgeverij Kramat)
* Christopher Plum en het Oog der Verschrikkingen (2016, Uitgeverij Kramat)
* Christopher Plum en de Woeste Waterstaf (2017, Uitgeverij Kramat)

Volwassenen:
* Echo (2017, Kabook Uitgevers)
In voorbereiding: Kwelling, LetterRijn, + maart 2019.

Korte verhalen:
* Elf November (voor volwassenen, in de bundel Bergen Bloedt, 2011, Uitgeverij Karakter)
* Tegenwereld (YA, 2016, Quasis Uitgevers)
* De Babyvloek (jeugdverhaal in het Junior Monsterboek 5, 2016, Uitgeverij Kramat)
* De Zonnekapers (jeugdverhaal in het Junior Monsterboek 666, 2017, Uitgeverij Kramat)
* De Gluiperd (jeugdverhaal in het Junior Monsterboek 7, 2018, Uitgeverij Kramat)

Heb je vragen over Tamara of haar boeken, stel ze dan onder deze post op Facebook groep ik hou van horror fantasy en spannende boeken! Of MAIL: tazintotherasmus@hotmail.com ( en dan stuur ik je vraag door naar Tamara ).

Schrijver van de maand September 2018: Janneke Bazelmans

1

Mijn naam is Janneke Bazelmans en ik ben werkzaam als auteur, onderzoeker en milieujurist. Ik woon met man en twee zonen in een klein dorpje bij Den Bosch. In mei 2017 debuteerde ik met de ecothriller Verkapt (Godijn Publishing). Verkapt speelt af in het hart van Borneo en gaat over de Nederlandse studente Nora die de kans krijgt stage te lopen bij een palmoliebedrijf midden in het regenwoud. Al snel begeeft ze zich in een strijd tussen de palmolie-industrie, inheemse stammen en orang-oetans. Verkapt is fictie gebaseerd op de rauwe randen van de werkelijkheid.

Het schrijven van Verkapt is onderdeel van mijn missie: de palmolieproblematiek onder de aandacht brengen van een zo breed mogelijk publiek. Want we horen over ontbossing en over bosbranden in Indonesië, maar wat is het verhaal erachter? Schrijver van de maand zijn op de boekenblog Ik Hou van Horror, Fantasy en Spanning draagt zeker bij aan deze missie.

http://www.thrillerverkapt.nl

Op deze site kun je ook een preview van 25 pagina’s lezen!

INTERVIEW

Hoe voelt dat om je boek voor het eerst in je handen te kunnen houden?
Het is heel onwerkelijk om je boek voor het eerst in handen te hebben. Ik heb mijn eerste exemplaar aan mijn oudste zoon gegeven. Verkapt is opgedragen aan mijn twee kinderen, en met hen aan de toekomstige generaties.

Hoe kwam je op het idee voor dit verhaal?
Tien jaar geleden werkte ik als juridisch onderzoeker aan de universiteit en deed onderzoek naar duurzame projecten in Indonesië. Telkens weer stuitte ik op rapporten over palmolieplantages. Op een dag ging ik uitzoeken wat er precies aan de hand was met die plantages. Ik ontdekte dat er gigantisch veel regenwoud gekapt wordt om plantages aan te leggen en dat palmolie in heel veel producten zit. In meer dan 50 procent van de producten in onze supermarkt (in koekjes, chips, zeep, cosmetica, afwasmiddel). Het zit zelfs in onze dieseltank als biobrandstof.
Toen ben ik onderzoek naar de palmolieketen gaan doen. Ik wilde weten hoe duurzaam duurzame palmolie is en hoe de lokale bevolking aankijkt tegen de palmolieplantages die hun dorpen omringen. Dit onderzoek is opgenomen in een bundel van de Vereniging voor Milieurecht en uitgeven door Boom Juridische uitgevers.
Maar het is juridische, droge materie. Ik vind dat het palmolieverhaal verteld moet worden. Dat was ook het verzoek van het dorpshoofd van het oerwouddorpje waar ik logeerde:
“Vertel ons verhaal aan de wereld.”
Feiten bieden veel informatie, maar zo lang je je niet kan verplaatsen in de mensen over wie ze gaan, zeggen ze de meeste lezers niet veel. Om een breder publiek te bereiken, heb ik mijn bevindingen verwerkt in een thriller.

Hoe kwam je op de namen van de hoofdpersonen, en lijken ze op iemand uit je omgeving?
De namen van mijn hoofdpersoon Nora en Alec kwamen ineens in mijn op. De namen van mijn Indonesische personages zijn regelmatig gewijzigd. In Indonesië zijn de namen van Javanen anders dan die van Balinezen of Dayaks en ook binnen de Dayakgemeenschap zijn er verschillende stammen waarbinnen namen variëren. Het mochten geen namen van bekenden zijn en ook de betekenis moest passen bij het karakter. Alleen het personage Terra bestaat echt. (Op deze website staat informatie over haar https://www.orangutanrescue.nl/orang-oetans/terra/)
Overigens is het wijzigen van namen van personages geen aanrader; ik vergis me vaak en gebruik tijdens lezingen de oude naam van het personage.

Hoe ging het schrijfproces in zijn werk (maak je aantekeningen, tabellen of heb je zelfs foto’s in je hoofd, of gebruik je foto’s van internet?
Ik heb eerst diepgaand onderzoek gedaan naar palmolie, naar het land Indonesië, de wetten en regels. Vervolgens ben ik me gaan verdiepen in de verschillende Dayakstammen en in orang-oetans. Ieder personage kreeg een uitgebreide karakteranalyse en op internet en in tijdschriften heb ik foto’s gehaald en in hun dossier geplakt. Het verhaal heb ik uitgewerkt op een grote rol behang en die hing altijd boven mijn bureau. Er is tientallen keren in gewijzigd. Zijlijnen kwamen erbij of verdwenen weer. En er is vooral geschrapt. Heel veel geschrapt (het verhaal was eerst twee keer zo lang).

Hoe lang schrijf je per dag, en hoelang heb je over dit boek gedaan?
Het is lastig te zeggen hoe lang ik over dit boek heb gedaan omdat een groot deel van het proces parallel liep met mijn palmolieonderzoek. Al in 2008 kreeg ik een idee voor een ecothriller die zich af moest spelen in Indonesië. Daarna is het verhaal vele malen gewijzigd.
Ik schrijf iedere dag. Als het me overdag niet lukt vanwege andere werkzaamheden, schrijf ik ’s avonds of soms ’s nachts. Ik schrijf zo vaak mogelijk in mijn oude gepimpte stacaravan in het bos. Dat is mijn kantoor. Een paar keer per jaar hou ik een schrijfretraite met andere auteurs. Dan huren we een week of weekend een huisje in de natuur waar we schrijven, brainstormen en elkaar feedback geven.

Wie heeft de cover gemaakt en heeft de cover een betekenis?
De cover is gemaakt door iemand van de stichting Orangutan Rescue. Het model op de foto werkt in een orang-oetan opvangcentrum op Borneo en is mijn belangrijkste bron van informatie. De foto is genomen op de plek waar de eerste orang-oetans in september 2017 zijn vrijgelaten, nadat zij jarenlang in het opvangcentrum hebben moeten leren hoe zij in het wild moeten overleven. Het is een stuk maagdelijk oerbos en door de Indonesische overheid als beschermd natuurpark verklaard. De foto is puur en onbewerkt.

Wat vind jij zelf het leukste van het boek, of wat raakt jezelf het meeste uit je verhaal?
Dat de lezer wordt meegenomen naar de andere kant van de wereld, naar onbekend gebied: een dorpje in het regenwoud van Borneo. De lezer wordt midden in de ontbossingsproblematiek geplaatst.

Ben je op pad gegaan en heb je plaatsen bezocht om inspiratie op te doen, zo ja waar heen?
Alle locaties uit Verkapt heb ik bezocht. In 2014 logeerde ik bij een Dayakstam in West-Kalimantan en bij een orang-oetan opvangcentrum. Ik maakte het leven en de strijd van de lokale bevolking tegen de palmoliebedrijven van dichtbij mee. Alles wat ik in rapporten en onderzoeken gelezen had, kon ik toetsen aan de werkelijkheid. Ook de locatie op Bali heb ik bezocht.

Heeft het boek een boodschap?
Iedere dag verdwijnt er wereldwijd een perceel bos zo groot als Amsterdam. Op dit moment (september 2018) woeden er weer talloze bosbranden op Borneo. Verkapt vertelt het verhaal achter ontbossing. Het verhaal van de lokale bevolking, het verhaal van de orang-oetans. Het verhaal over palmolie. Ontbossing is geen ver-van-mijn-bedshow, maar ligt hier: op je bord.

– Het filmpje dat ik de proloog voorlees. Zie: https://youtu.be/3zso9TOrNnA
– en de trailer https://youtu.be/G6Hyv1_rqyA

Schrijver van de maand augustus 2018: J. Sharpe

Schrijver van de maand augustus 2018: J. Jsharpe

Deze maand komen er meerdere blogposts voorbij over J.sharpe. Hier is de eerste😁.

Flaptekst:
Het idee was simpel: we zouden een filmpje maken voor ons YouTube-kanaal. Ik zou levend begraven worden. We zouden alles filmen en zo spectaculaire content maken voor onze kijkers.
Jezus, het is allemaal zo misgegaan. Nu zitten we vast. Om onverklaarbare redenen is de zeespiegel met bijna zeventienhonderd meter gestegen. Op vier andere bergtoppen na, staat verdomme heel het eiland – misschien zelfs wel de rest van de wereld – onder water!
We hebben hier vrijwel niets. Er is geen eten, drinken of stroom en we kunnen geen contact maken met de buitenwereld.
Er gebeuren hier afgrijselijke dingen, met name in het hotel. En ik heb het gevoel dat het niet zal stoppen voordat we allemaal de waarheid onder ogen hebben gezien. Iets speelt met ons en zorgt ervoor dat we langzaam gek worden. We worden in de gaten gehouden, ik weet het zeker.
De mysterieuze thrillers van J. Sharpe ademen de sfeer en suspense uit van de boeken van Stephen King en Peter Straub. Zijn werk wordt vertaald naar het Engels, Spaans, Portugees, Italiaans en Duits en is meerdere keren genomineerd voor verschillende prijzen.

De mening van de schrijver over het verhaal:
Reflectie is alweer mijn negende boek die ik onder mijn pseudoniem J. Sharpe schrijf. Tevens is het denk ik een van mijn persoonlijkste. Dat heeft met name te maken met de locatie van het verhaal, namelijk op een bergtop van het eiland Madeira. Ik heb hier zelf als jongetje twee jaar gewoond en heb dierbare (en minder dierbare) herinnering aan die plek. Het was dan ook totaal niet moeilijk om de locatie voor me te zien en mijn eigen versie van het klassieke spookhuisverhaal op te schrijven. Al spookt het in dit verhaal niet alleen in het huis (of in dit geval het hotel), maar op de gehele plek, en is niets wat het lijkt.
Het is een heel ander boek geworden van mijn vorige boek, Syndroom, net zoals dat boek weer anders was dan het boek ervoor. Ik probeer als schrijver niet in herhalingen te vallen en telkens iets nieuws uit te proberen. Het is de enige manier voor mij om te groeien, denk ik. Andere perspectieven, een ander genre, schrijven met iemand anders… het is allemaal leuk en leerzaam om te doen. Al zullen al mijn boeken natuurlijk altijd de standaard elementen bevatten die lezers van mij gewent zijn; veel vaart, spanning, twisten en een lekker dosis gek.
Lees het eerste hoofdstuk gratis op mijn website: http://www.jsharpebooks.com