Cynthia Fridsma- Vanished

Dit Engelstalige boek is weer een boek dat zich afspeelt in de wereld van Sybil Crewes. Maar dit keer focust het zich meer op Vanessa en Nathalie. Nathalie komt op een crimescene terecht, waar iets goed mis is. Er is iemand op een heel vreemde manier om het leven gekomen. Ondertussen woedt er een gevaarlijk computervirus. Vanessa probeert erachter te komen wat er aan de hand is. De digitale sporen zetten haar op een levensgevaarlijk pad.

Het virus is namelijk ook gevaarlijk voor mensen. Op wat voor manier, dat moet jezelf beleven. Het is erg origineel bedacht. Ik vond het echt heerlijk weg lezen.

Het is alsof ze in hun grootste nachtmerrie terecht komen, voor de personages in dit boek. Ze hebben al heel wat meegemaakt. Sybil en haar team gaan helpen. Ze vergelijken zich weleens met the x-files. En dat klopt echt.

Het boek is een mix van horror, thriller, detective en een goede dosis sciencefiction. Niet in een hokje te stoppen, het heeft veel elementen van verschillende genres.

Het boek heeft geen aparte hoofdstukken, maar het verhaal komt voorbij door middel van dagen. Zo voel je als lezer dat alles kort achter elkaar aan het gebeuren is. Dat zet meer vaart in het verhaal. Dat is goed gedaan.

Wat er nu precies aan de hand is, kom je ook weer achter. Het boek heeft dit keer ook weer een einde, dat af is. Maar deze personages, kunnen nog zoveel meemaken. Dus eigenlijk wil ik nog steeds meer. Ik heb er nog steeds geen genoeg van!

Ik geef het boek 4****

Ineke Fritz -Breinsteins missie

Nick en Jayden zijn neven. Ze hebben al behoorlijk wat meegemaakt en zijn onthaald als helden. Hun opa had een chip in zijn hoofd, deze is verwijderd. Er stond veel informatie op over 1 van zijn projecten: de bever. Er zijn mensen die deze informatie alsnog willen bemachtigen. Maar opa Bruce verdwijnt spoorloos na zijn operatie. Ondertussen gebeuren er vreemde dingen. Vanuit het niets bewegende objecten, gevoelens van aanrakingen, terwijl er niemand in de buurt is. Wat is er toch aan de hand? De jongens moeten alles op alles zetten, om hun opa te redden en iedereen veilig te houden. Hun opa zit goed in de problemen en zij zelf ook. Ze moeten een oplossing vinden, zonder dat er slachtoffers vallen. Alleen heeft hun opa ze niet alles verteld, voordat hij verdween. Hun oude vriend Lone komt ook weer in het verhaal voor.

Dit is boek 2. De eerste heb ik dus niet gelezen. Ze halen soms dingen aan, uit het eerste boek. Ik heb dan geen idee, waar ze het over hebben. Dat is wel jammer. Het doet verder niets af, aan het verhaal, in dit boek. Het is een spannend jeugdboek. Een groot avontuur. Maar ven wel benieuwd naar boek 1, ook al zijn ze los van elkaar te lezen. Ik ben zo’n lezer, die alles wil weten.

Er zitten ook bijzondere aspecten in van een levensecht computerspel, waar de jongens mee bezig zijn. Lone en hun opa, helpen ze ermee. Maar het computerspel is ook helemaal niet onschuldig. Het is romduit gevaarlijk !

De cover, is ook helemaal perfect. Dat is precies een plaatje uit het verhaal. Ik vind het altijd erg fijn als dat er helemaal bij past.

Het is een boek vol avonturen, voor kinderen vanaf 11 jaar. Voor deze leeftijdsgroep zal het echt smullen geblazen zijn!

De jongens zijn niet alleen neven, maar ook elkaars beste vrienden. Ze haan voor elkaar door het vuur. Dit gevoel van kameraadschap, komt heel goed over.

Het leest vlot, fijn lettertype, korte hoofdstukken. Het krijgt van mij 3,5 sterren. Cijfer: 7.

Patrick Berkhof – Dizary: Demonen van Myrade (boek 2)

Wat heb ik hier naar uitgekeken! De hele Dizary Wold is zo origineel. De Wold heeft verschillende lagen, ze zijn allemaal anders en een beleving op zich. Heerlijk om weer te verdwalen tussen de looptrappen en omhoog ga je met een hijsbak! De techniek in deze wereld is een combinatie van Steampunk, Fantasy en een vleugje SF. Het is absoluut niet in een hokje te stoppen!

Je volgt 2 verhaallijnen.

De eerste is van Aster. Ze is een tovenares in Pling Ploing. Er is alleen 1 probleem: Magie is daar niet toegestaan. Door middel van een uitvinding van haar, hoopt ze het bestuur op andere gedachten te brengen. Haar uitvinding doet alleen niet wat ze wil. Dan breekt er chaos uit. Aster komt in een vreselijke situatie terecht, samen met haar vrienden, een soort kabouters: Boinkies. Die boinkies zijn echt super schattig, maar ook echte overlevers. Ze moeten de aanzuigende straal zien te stoppen.

De tweede verhaallijn is van Ileas, hem ken je nog uit het eerste boek. Samen met zijn collega’s zorgen zij als vredesgilde voor de veiligheid van de mensen in hun district. Moed en daad is een groep jongeren en een superslimme kat: Zeliska. Zij stal eerder mijn hart al. Maar ook in dit boek, heeft ze weer haar momenten. En haar klauwen blijven scherp!
Ileas krijgt problemen zodra hij een gevaarlijk sierraad in handen krijgt. Zijn leven is daarna helemaal anders. Er zijn mensen op zoek naar een belangrijk relikwie. Het mag nooit in de verkeerde handen vallen.

Er barst een machtsstrijd los. Wie gaat alle macht in handen krijgen? Komt iedereen levend uit deze strijd?

Erg gaaf vond ik ook de Honden en hun schip op poten. Zo reizen ze. Grote meganische poten, onder een schip. Het ziet er heel futuristisch uit. Volgens mij kun je bij de auteur op zijn site, een ander loopschip in levende lijve zien. Hij heeft het uitgeprint met een 3d printer. Prachtig!

De M-klik is echt origineel bedacht en enorm gevaarlijk. Je wordt er slimmer van, maar het kan je ook helemaal veranderen. En dat hoeft niet ten goede te zijn.

Het is levendig op papier gezet, dus je ziet het allemaal voor je. De magie in dit boek is ook bijzonder. Ik viel van de ene verrassing in de andere.

Dit boek staat vol met bizarre uitvindingen. Sommige zijn grappig, andere waardeloos… En ook zitten er levensgevaarlijke uitvindingen tussen. Maar ook veel bruikbare!

De titel is een hele tijd onduidelijk. Maar je komt erachter waar het vandaan komt. Altijd heerlijk als een titel klopt en helemaal bij het verhaal past. De cover is ook echt goed gevonden. Perfect.

Het is een zeer spannend verhaal. Het plot dendert door naar het einde. En het einde smaakt naar meer.

Ik vind de schrijfstijl echt heerlijk. Leest vlot. Er zit humor in, zoektocht naar macht, avontuur en veel actie. Ook heb ik een paar traantjes gelaten.

Dit boek heeft alles wat ik zoek! Ik ben echt fan van deze wold.

5 dikke sterren.*****

De naakte mens

De naakte mens

Als uitgever lees ik boeken vaak anders, kritisch, alsof ik een manuscript aan het beoordelen ben. Hoe is de spanningsboog? Zijn de hoofdpersonen goed uitgewerkt? Heeft de auteur kansen laten liggen in zijn verhaal of heeft hij er handig en origineel gebruik van gemaakt? Noem het beroepsdeformatie. Vaak komt de gedachte ”Had ik dit boek uitgegeven of niet?” in me op. Soms is mijn eigen antwoord duidelijk: “Nee, absoluut niet.” Andere keren echter is het een dikke “ja, graag zelfs!”.
Om de één of andere reden trekken apocalyptische en/of post-apocalyptische verhalen mij altijd extra aan. Waarom? Dan kom je de uitgeklede mens tegen, de essentie van zijn Ik. Als een schrijver in staat is om dat goed uit te werken, dan heb ik veel bewondering voor hem.
Maar… wat kan er nou moeilijk zijn aan het beschrijven van een uitstervende wereld? Een mensheid die op zijn retour is? Het is moeilijker dan je denkt, je moet namelijk beseffen wat het wezen van de mens inhoudt. Veel apocalyptische manuscripten die we binnenkrijgen slaan hier de plank mis.

Een mooi voorbeeld van een post-apocalyptische trilogie die we hebben uitgegeven, is Het Jaar van de Plaag van de helaas te vroeg overleden Jeff Carlson. De wereld is getroffen door een virus dat al het leven onder de 3048 meter vernietigt. De mens is teruggedreven naar de toppen van de hoogste bergen. De manier waarop de mens in het verhaal reageert op voedseltekorten is schokkend. Van de te verwachten roofovervallen tot kannibalisme. Bloedspannend tot de laatste letter weet Jeff Carlson de menselijke psyche bloot te leggen en te ontleden tot wie we werkelijk zijn, en dat is af en toe beschamend.
Toen ik het laatste deel van deze trilogie dichtsloeg bleef er een naar gevoel achter en bekroop de gedachte me of de mens echt zo reageert als er iets ergs gebeurt. Mijn antwoord was een beschamende ”ja, ik denk het wel.”

Soms liggen de boeken, zoals in Jeff’s geval, dicht bij huis, maar als liefhebber van de ‘grote ouden’ uit de SF wereld stel ik me bovenstaande vragen ook als ik een oud Science Fiction verhaal lees. Zo beschreef Arthur Clarke in een van zijn romans hoe de bemanning van een ruimteschip op terugweg naar de aarde reageert als deze ten onder gaat. Elke commandostructuur verdween. Wat was de zin tenslotte? Tegen de tijd dat ze de Aarde zouden bereiken, zou er geen leven meer op mogelijk zijn. De bemanning ging zichzelf te buiten in één grote orgie. Totdat het laatste beetje zuurstof en energie opgebruikt was.
Eén van de boeken die ik als uitgever dolgraag uitgegeven zou hebben, is De dag van de Triffids, een geweldige Science Fiction roman van John Wyndham. In 2009 is er tevens een indrukwekkende mini-serie van gemaakt.
Voor degene die het verhaal niet kennen (schaam jezelf): de oliecrisis is opgelost door een intelligente plant, de triffid, die biologische olie produceert. Klein nadeeltje is dat ze zich kunnen verplaatsen en moeilijk te verzorgen zijn omdat ze zich net iets te goed kunnen verdedigen met een giftige angel. Als bijna de gehele mensheid vervolgens zijn gezichtsvermogen verliest door een kosmisch fenomeen, is het hek van de dam. De Triffids breken uit en nemen in recordtijd onze wereld over.
Het verhaal legt keihard bloot hoe egoïstisch en asociaal de mens vervolgens kan reageren als het om naakt overleven gaat. Het eigen lijf gaat voor. Rijken beschermen zichzelf en armen proberen te overleven door over lijken te gaan en misbruik te maken van hun medemens en de situatie.
Weer sla je een boek dicht met een naar gevoel. Zou Wyndham gelijk hebben?

Tot mijn schaamte en verbazing heb ik de onvoorstelbare hamsterreacties van de afgelopen week zitten bekijken en meegemaakt hoe mensen ineens voor meer dan 500 euro aan boodschappen gingen halen en stapels WC papier kochten. Dat ene pak aan hun behoeftige buurman gunnen was teveel gevraagd. Men ging liever op de vuist.
Wat boodschappen overlaten voor de dodelijk vermoeide dokter die ook graag wat wil eten als hij eindelijk naar huis gaat en waarschijnlijk ook achteraf naar de WC moet, is teveel gevraagd.

Is dit de naakte mens? We zijn toch meer dan een aap met een vernisje beschaving? Hebben Clarke, Wyndham en Jeff gelijk?

Theo Barkel

Schrijver van de maand Januari 2020: Esther Wagenaar: Kort verhaal—>Toekomstdroom

Schrijver van de maand Januari 2020: Esther Wagenaar: Kort verhaal—->Toekomstdroom

Dit gaat niet lukken. Falk keek naar het tafereel voor hem. Zijn vader uitgezakt op de bank met een ontbloot bovenlijf, hoofd achterover en de mond open. Over zijn schoot een slapende hoer met uitgelopen make-up, haar gele jurkje verfrommeld en haar string voor hem op de grond. Rechts nog een lege fles whisky, op de grond een lege fles dryan. Geen enkel kind zou een ouder zo moeten zien, maar voor hem was het bijna dagelijkse kost.

Het was drie uur in de middag en om vier uur begon het feest ter ere van het hoogheerschap van Aron uit het Huis van de Roos, het machtigste Huis van de Afraanse edelen. Arons vader was zes maanden geleden overleden en na het eindigen van de rouwperiode kon er weer gefeest worden. Een waardig feest. Niet zoals zijn vader en hoogheer uit het Huis van de Adelaar: elke dag jezelf bezatten met een hoer als gezelschap.

Falk liep de kamer uit. Er zat niets anders op dan alleen te gaan, maar misschien was dat ook wel beter. Hij zou zeggen dat de hoogheer ziek was en zo heel ver van de waarheid was dat niet. Het wit van zijn vaders ogen werd steeds geler, een teken van leverfalen had hij ergens gelezen. Over drie jaar werd Falk achttien en kon hij zelf het hoogheerschap op zich nemen.

Nog drie jaar volhouden en vernederingen slikken. De kots en urine opruimen als zijn vader weer eens laveloos was. De hoeren de deur uit gooien als ze bleven hangen. De klappen opvangen als zijn vader als een klein kind zijn zin niet kreeg of gewoon om niks boos was.
Sinds zijn tiende levensjaar, toen zijn moeder hem hier achterliet, zorgde hij al voor zichzelf.

De belangrijkste kostbaarheden die het Huis van de Adelaar nog bezat hield Falk voor zijn vader verborgen. Die zou zelfs de gouden sleutel met het embleem van de Adelaar, hét symbool van een hoogheer, verkopen voor drank en vrouwen. De meeste kamers van het Huis waren gesloten, meubels verkocht. Een groot deel van hun fabrieken opgeëist door schuldeisers. Via een oudoom die medelijden met hem had, had hij aandelen gekocht van goedlopende ondernemingen. Ze stonden op naam van zijn oom, maar hij kreeg 50% van de opbrengst. Het stond op een rekening waar zijn vader niet bij kon. Hij zorgde goed voor zichzelf. Nog drie jaar.

Natuurlijk werd je pas hoogheer als de vorige overleden was of afstand had gedaan. Misschien leefde zijn vader wel langer dan drie jaar. Falk had al bedacht of hij tegen die tijd niet een procedure kon starten om de man onbekwaam te verklaren, zodat hij gedwongen werd afstand te doen als hoogheer. Er zouden heel wat schuldeisers blij zijn met zo’n actie.

Eenmaal in zijn kamer kleedde Falk zich om. Hij bekeek zichzelf in een oud pak van zijn vader. Het jasje van zwart fluweel met een geborduurde adelaar was te breed, de matzwarte broek iets te kort. Vannacht had hij weer wakker gelegen van de groeipijn in zijn knieën. Hoe lang was hij nu? Ongeveer één meter vijfentachtig en er kwam nog bij. Hij zou iemand worden die indruk maakte als hij een ruimte binnenstapte. Het nu nog slungelige lijf zou getraind raken als hij over een jaar aan de militaire academie kon starten.

Straks zouden de aanwezig edelen op Arons feest weer vol medelijden naar hem staren. Hij kende de meewarige blikken. Niemand sprak er over met hem, alleen achter zijn rug om. Hij haatte die blikken. Eens kwam er een tijd dat ze hem bewonderden. Kijk, is dat niet hoogheer Falk? Die man heeft eigenhandig het Huis van de Adelaar weer opgebouwd en het is nu veel belangrijker dan het Huis van de Roos!

Falk bekeek zijn spiegelbeeld, zag de man die hij zou worden en grijnsde. Ja, zo zou het gaan. Het gaat me lukken.
*******************************

Het boek Huis van de roos is ook verkrijgbaar als e-book.

Hieronder staat ded booktrailer:

Esther Wagenaar- Terra 7, boek 2: Het huis van de roos

Conrad en Bridget gaan op zoek naar de verdwenen reddingscapsule. Het zit ze allemaal niet erg mee. Ze ervaren veel problemen onderweg. Conrad neemt een overlevende van een Afraanse aanval mee. De jongen heet Duncan en hij kan ze niet luchten of zien. Hij is namelijk absoluut niet voor het verzet. Het verzet haat hij al heel lang. Toch onstaat er een soort van vertrouwen. Duncan besluit om terug te gaan naar zijn familie: het huis van de roos. Hij moet de boosaardige Falk stoppen, voordat hij zijn huis ten val brengt en nog meer macht in handen krijgt. Conrad gaat hem proberen te helpen. Wat volgt is een avontuur van vallen en opstaan.

Liefde en leed, worden gedeeld. Je hebt ook tissues nodig, zeker tegen het einde aan. Het boek speelt met je gevoelens. Uitgehuwelijkt worden, vrouwen die naar mannen moeten luisteren. Mensen die zich gevangen voelen in hun eigen leven.

Een verhaal over een wereld, waar mensen een tweede kans krijgen. Maar je denkt: verdient de mensheid eigenlijk wel een tweede kans? Kunnen ze echt samenleven, zónder een planeet te verwoesten?

Heerlijk boek om bij na te denken, weg te dromen en om in te verdwalen.

De technische snufjes, geven het een heerlijk Science fiction sausje. Ik hou van dit soort verhalen. Maar wil wel weten hoe het verder gaat, ook met de personages die niet in dit boek voor komen. Het smaakt naar méér, is origineel en leest echt lekker vlot.

Na het eerste boek wil je het liefst meteen verder lezen. Boek 2 richt zich voornamelijk op Conrad en Bridget. Het huis van de roos is een belangrijk onderwerp. Duncan, is misschien wel de troefkaart om de duisternis te verdrijven.

Prachtige mooie fantasievolle wezens, het boek heeft er een behoorlijk aantal. Een verhaal over goed en kwaad. De scheidingslijn daartussen lijkt soms erg dun. Het is echt een boek dat je beleeft, tijdens het lezen.

Een aanrader! 5*****

J.Sharpe – Donkere herinneringen

In deze bundel kun je heel veel verhalen vinden van J. SHARPE. Ze maken je nieuwsgierig, emotioneel en behoorlijk zenuwachtig soms. Het ene verhaal raakt je, het andere raak je niet meer kwijt. Ik heb er van genoten. Ik heb duidelijk een paar favorieten, maar zal ze allemaal even kort, maar krachtig bespreken,zoals men van mij gewend is! Zonder de titels te noemen, natuurlijk.

*stel dat je de kans krijgt om je overleden geliefde toch nog ouder te mogen zien worden? Dit verhaal is echt prachtig.

*durf jij te wensen dat je iemand anders was? Na dit verhaal niet meer…

*een helse vlucht met een vliegtuig die landt op de wolken. Dit is een van mijn favorieten. Het heeft een beetje de sfeer van Stephen Kings Langoliers, maar heel anders tegelijkertijd. Het is zo origineel, dat ik er echt van heb kunnen smullen.

*een engel neemt de zaken waar, voor God. Dit gaat helemaal mis, omdat híj de hemel moet ontlasten van nog meer zielen.

*rijk vs arm

*gruwelijke geboorte

*eenzaamheid op een verjaardag

*enge stalker

*wat als je lichaam gestolen/overgenomen wordt door een psychopaat?

* wat is sterven en hoe voelt dat?

*horror boomhut

*afscheid nemen

* koud en warm vinden elkaar. Dat klinkt tegenstrijdig, maar het is een heel mooi verhaal.

*een autist komt in zijn nachtmerrie terecht

*een dystopische wereld, waar voedsel schaars is. Deze vond ik echt goed creepy en behoorlijk heftig.

* je krijgt een kijkje door de ogen van een ter dood veroordeelde die geëxecuteerd gaat worden. Deze was ook levensecht, emotioneel en aangrijpend.

* een gruwelijk kijkje in het leven na de dood

* heb jij vroeger een denkbeeldig vriendje gehad? Emotioneel, duister. Deze greep me echt.

Elk verhaal heeft eerst een voorproefje. Daar geeft de auteur informatie over hetntot stand komen van het verhaal en waarvoor of waardoor hij het heeft geschreven. Dit is echt heel erg leuk, om een kijkje achter de schermen van een verhaal te kunnen kijken.

De thema’s zijn best duister, soms erg herkenbaar, maar ook helemaal nieuw voor de lezer. Maar iedereen zal er iets in herkennen, uithalen of ingezogen worden. Dat is zeker waar. De schrijfstijl is goed en pakkend, wat erg knap is voor korte verhalen. Want dan moet een verhaal toch sneller op gang komen, dan in een volledig boek. Dat is echt goed verwerkt.

Bij een aantal verhalen heeft de auteur autobiografische aspecten gebruikt. Je vraagt je dan wel af, wat precies. Want van bepaalde dingen wil ik ook echt niet dat ze waargebeurd zijn. Dus denk je: ik hoop dat het horror gedeelte niet echt is!

Een aantal verhalen vond ik echt supergoed. Ik zit op de 4 tot 5 sterren per verhaal. Er is er geen 1, die voor mij minder goed was. Dus ik geef 4,5 sterren.

Mara van Ness- Titanium (De zwijgende aarde 3)

Op Titan kun je gokken, tot je helemaal bankroet bent of naar een kuuroord gaan. In deze paradijzen gebeuren dingen die het daglicht niet kunnen verdragen. Het verschil tussen rijk en arm wordt goed duidelijk. Heb je geld? Dan kun je alles kopen. Bijvoorbeeld dingen om je geheugen beter te maken, maar ook andere dingen die je nodig hebt om gezond te blijven.

Ook op deze planeet verliezen ze het contact met de aarde. Veel mensen zitten vast op deze plezier planeet. Al snel wordt het duidelijk,dat het niet het paradijs is, dat je op het eerste gezicht ziet.

Emmelie gaat erheen om een onderzoek te starten. Ze is een wetenschapper en wil natuurkundige theorieën testen. Maar omdat de aarde zwijgt, komen haar apparaten niet aan. Dus heeft ze niets te doen en geen geld om van te kunnen leven.

Het allerleukste vind ik Emmelie haar eigenwijze polsband. Hij heeft een eigen wil, zegt wat hij wil en zorgt ervoor dat ze vaak voor paal staat. Deze droge humor en haar frustraties vind ik echt grappig. Deze polsband helpt haar en ik vind dat hij een ziel heeft. De meeste apparaten hebben dat niet, deze wel. Een eigen bewustzijn met grapige weetjes. Ik heb er echt heel erg om gelachen.

Maar het verhaal is ook serieus. Er gebeuren vreselijke dingen en Emmelie heeft het zwaar. Zij is bang om aan mensen gehecht te raken, of ze weet gewoon niet hoe het werkt. Dit is een aparte karaktereigenschap, maar hierdoor is ze wel echt uniek.

Vlot geschreven, korte hoofdstukken.

Het verband tussende boeken wordt steeds duidelijker. Ook de VAHA komt er weer in voor en een personage die je al kent, Michelle Dijon, uit de vorige boeken.

Een leuk boek,waar je door heenvliegt om bij na te denken en even lekker te lachen af en toe. Heerlijke Science fiction.

Dit is tot nu toe mijn favoriete boek in de serie, vanwege de humor, want dat had ik echt nodig! Ik geef deze 4,5 sterren.****

Theo Barkel – De castlefest kronieken 4: De eindeloze paradox

Je komt terecht in het Londen van Sherlock Holmes. Holmes volgt een vreemd spoor. Ondertussen in onze tijd, maakt Arthur zich op, om als Watson te cosplayen, op Castlefest. Hij moet er alleen op af. Daar komt hij een zeer vreemde srand tegen. Een man met een raar uitziend apparaat. Als het apparaat aangaat, staat het festival op zijn kop en er vallen slachtoffers. De grootste bekende speurneuzen gaan proberen deze zaak op te lossen. Maar of dat lukt voordat er paniek uitbreekt?

Ben jij weleens naar castlefest geweest? Dan mag dit boek niet ontbreken. Het speelt zich af, op het bekende terrein, waar je zelf de paden wel eens hebt bewandeld. Maar ook als je er niet geweest bent, kun je het goed voor je zien. Het is goed beeldend beschreven.

Het steampunk sausje is er een, waar ik wel van hou. Erg technisch ben ik niet, dus daar snap ik niet veel van. Maar vind het er wel mooi uitzien. Knap gemaakt, bedacht en ook echt mooi om te zien. Ik vind dat er te weinig verhalen zijn met steampunk als onderwerp. Dus eigenlijk hoop ik dat er meer komem. En deze was erg vermakelijk. Ik kijk uit naar deel 5!

Toch zie ik ook fantasy, sciencefiction en een vleugje horror in deze steampunk detective! Het is die mix, wat het zo heerlijk lezen maakt!

Het boek zit ook vol met herkenbare humor. Je herkent niet alleen de auteurs van Macc. Ze worden ook nog eens helden of een beetje baldadig.. lol.. En de koffie is erg belangrijk. Als je ze weleens gezien hebt op een evenement weet je dat die altijd klaar staat. Kom niet aan de koffie… dan kunnen auteurs gekke dingen gaan doen. Door de herkenbaarheid werd het ook meteen een stuk echter. Leuk gedaan!

Ik geef het boekje 4 sterren.

Blogtour: Schemerzone – Cocky Van Dijk & J.Sharpe

De wereld in dit verhaal is er een, die ik nog nooit ben tegengekomen.

De wereld is verdeeld. Aan een kant van de wereld is het altijd donker. Ze hebben daar nog nooit de Orizon gezien. Aan de andere kant is het altijd licht. In het midden van deze gescheiden werelddelen, ligt de Schemerzone. Op de Schemerzone leeft niemand, er komen alleen jutters. Het is namelijk voor een groot deel een enorme vuilnisbelt. De mensen aan de donkere kant zijn arm en gaan jutten met gevaar voor eigen leven. ZOE is zo’n mens, om te kunnen overleven, moet ze wel. Aan de lichte kant hebben de mensen het stukken beter, Zoe is erg nieuwsgierig naar de lichte kant, maar ze is een afvallige. Op en dag vindt ze een lijk. Hij draagt een chip. Een chip, die de wereld voorgoed zal veranderen. Zoe moet verplicht meewerken aan een onderzoek. Hierbij komt ze steeds meer te weten over duistere zaken, die zich afspelen, aan allebei de kanten van de wereld.

Zoe is niet de enige verhaallijn. Er zijn er meerdere, bijvoorbeeld haar beste vriend: Ben. Hij werkt in een uitbeenderij. Hector, de leider van de Jutters in de Schemerzone. Christiaan, hij zit in Facillis in het lichte gedeelte van de wereld. Hij gaat nog naar school. Ook zijn ouders komen voorbij. Zijn vader heeft een belangrijke rol in het systeem dat de stad draaiende houdt. Maar Zoe heeft echt de hoofdrol.

De hoofdstukken zijn kort en er staat altijd bij, over welk personage je leest. Het leest echt lekker vlot. Het is moeilijk weg te leggen. Deze wereld is zo mysterieus en herbergt een aantal vreselijke geheimen ( en 1 daarvan, valt onder echte horror, voor mij was dat dus smullen geblazen). De schrijfstijl is sterk. Het is niet te merken, dat het geschreven is door 2 auteurs.

De cover is prachtig. Het zijn meerdere aspecten uit het boek. Het afgebrokkelde muurtje. De schemering…. en de steampunk aandoende bril, heeft ook een echte rol, in het verhaal dat is erg gaaf. Het zijn allemaal dingen, die van het boek een geheel maken. Het is compleet door alle details. Er is overal aan gedacht.

Orizon is natuurlijk de horizon, maar ook deze kleine verandering, maakt het verhaal helemaal uniek. En zo maak je van iets kleins, iets groots!

Een geweldige mix van SF, spanning, een vleugje horror in een Dystopische wereld.

Dit boek is echt een aanrader. Het is heel erg origineel.

Ik kan er nog uren over door schrijven, maar weet je? Je moet dit boek gewoon zelf gaan lezen! Van mij krijgt het 5***** en ik hoop dat Cocky en Joris nog vaker, samen in de pen gaan klimmen! I love it!