Johan klein Haneveld – Het teken in de lucht

Ik hou van de korte verhalen van deze auteur. Hij weet als geen ander sciencefiction goed beeldend op papier te zetten, op een manier dat je bij elk verhaal moet nadenken,of dat je een boodschap meekrijgt. Ik kijk hierom ook altijd uit, naar nieuwe verhalen van hem. Over deze bundel kan ik uren doorpraten.

Let bijvoorbeeld eens op de tijdlijn. Het begint vlak nadat de aarde nooit meer hetzelfde zal zijn. Het eindigt heel veel jaren en eeuwen verder. En misschien, is het het wel het einde van alles? Heerlijk om bij na te denken. Komt de mensheid verder of niet?

In veel verhalen speelt de Autoriteit een grote rol. Dit is een soort rode draad, die steeds weer terug lijkt te komen.

In deze bundel reizen de personages, naar bijvorbeeld Mars, een asteroïde of een nieuwe toekomst. Ze zijn op zoek naar een nieuw thuis…

Ik zal de verhalen met een aantal korte zinnen samenvatten.

Als enigste mens overblijven in het universum.

Een vreemdeling neemt een jongen mee op zijn vlucht, naar een bekende wereldstad in de dystopische toekomst van de planeet aarde.

In een dystopische wereld een uitgestorven diersoort terug proberen te vinden. ( als we zo doorgaan, is dit echt onze toekomst ).

Het verhaal Vluchteling is mijn favoriet. Een jonge vrouw die zich wil bewijzen enneen man die iemand op het spoor is. Het leven op Mars in twee verhaallijnen. Erg boeiend en de titel wordt pas tegen het einde duidelijk. Iedereen rent wel eens ergens voor weg.

Komen dromen weleens echt uit? Hooper hoopt van wel.

Per ongeluk iets groots ontdekken.

Op zoek zijn, naar iets of iemand. Hoe kun je ze weer terug vinden?

Wil jij een zwart gat van dichtbij bekijken?

Alleen zijn, wanneer het einde van alles nadert.

Dit boek krijgt van mij 5 verdiende sterren en ik kijk uit naar de volgende bundel. Een echte aanrader voor SF liefhebbers! Leest toegankelijk en vlot.

Jorrit de Klerk -Revolte

Dit is het eerste deel in een serie van 5 boeken. Elk boek heeft een andere auteur. Ik was al heel lang nieuwsgierig naar dit sciencefiction project.

In dit boek ga je mee naar de wereld en het leven van Raik Minnema. Hij krijgt een promotie, waar hij helemaal door in de wolken is. Hij mag gaan werken in het management van de Vestakolonie in de asteroïden gordel. Het leven op aarde is niet meer wat het is geweest. De mensheid koloniseert nu onder andere een asteroïde.

Maar zijn droom lijkt een nachtmerrie te worden, als ze het contact met de Aarde verliezen en de werknemers in opstand komen. Hij zit vast op de asteroïde en moet hier vandaan zien te komen, maar hoe?

Freddie is een vrijgevochten piloot en is niet op haar mondje gevallen. Ze laat Raik ook merken wat ze van hem vindt. Máár zij is de énige, die hem kan helpen, omdat zij in het gezit is van een schip. Hij heeft namelijk een missie en dat is een tikkene tijdbom aan het worden. Gaat hij het op tijd redden? Je voelt de tijdsdruk.

De humor van Freddie is echt heel erg leuk. Ook heeft zij Fluffy, een robotpoes. Deze poes vond ik echt geweldig gaaf. Je moet het maar verzinnen. Fluffy speelt een vrij grote rol en de stukjes van deze mensenredder vond ik echt genieten. Een robot met voorkeuren.. of is het toch een ziel, wat haar stuurt? Het is iets om over na te dénken.

Wat erg fijn is, vind ik het feit dat het dichtbij huis voelt, omdat Raik Nederlands aanvoelt. Het schept snel een band, met zijn personage.

Het einde belooft nog veel meer, ik kijk er naar uit. Dit eerste boek was een spannende race tegen de klok. Verraad, vriendschap, vertouwen en technische snufjes om van te smullen.

De zwijgende aarde serie.. ik kijk alweer uit naar het volgende boek. Ik geef dit eerste deel 4****.

Sf maand: De 3d wold van Dizary

Als je op Patrick Berkhof zijn site kijkt, of hem tegenkomt op een beurs, zie je zijn wereld tot leven komen door middel van 3d prints. Er staan prints die bijna letterlijk uit een van de verhalen zijn weggelopen. Ook heeft hij prachtige bladwijzers en Art.

De 3d leentrap en het schip uit Acmala zijn echt prachtig.

3d printen om een verhaal nog meer diepte te geven is echt een super idee!

De meeste foto’s die je ziet zijn de losse onderdelen van het model van de leentrap. Dat is de uitvinding uit het eerste boek. De andere twee plaatjes zijn losse pootjes en onderdelen van het bosschip dat Johan heeft beschreven in Acmala. Het 1 na laatste plaatje is een voorbeeld van het bosschip.

Waar gaan de boeken van Patrick en Johan over? Lees dat hieronder:

Dizary-Het levende systeem

Zes personen ontmoeten elkaar bij het Vredesgilde van Moed en Daad. Ze komen er al snel achter dat ze allemaal iets gemeen hebben: Een Maark. Een Maark is een merkteken dat je krijgt als je de wet hebt overtreden. De Maark zal hun dood betekenen, als niet iedereen in de groep binnen 7 dagen een goede daad verricht. Dit is absoluut niet makkelijk! In de wereld van Dizary zwerven namelijk duistere wezens rond. Het zijn eerste klas monsters en hoe kun je die verslaan? Gaat iedereen het halen, of gaat hun Maark ze fataal worden?

Het levende systeem is ook erg bijzonder en eigenlijk ook gruwelijk tegelijk. Als er iemand sterft, komt het levende systeem in actie. Hoe dat is beschreven, daar kreeg ik de kriebels van. Geweldig!

Mijn favoriete personage is een dier: De Poes Zeliska. Zij heeft een bijzondere gave. Ze kan met mensen communiceren. Ze is ook een sterke tante en speelt een belangrijke rol in het verhaal. Haar kijk op de wereld is net een beetje anders. Ze is namelijk een weledelgeleerde Poes!

De personages Arak En Ileas, leer je enorm goed kennen. Deze jongen hebben een onbreekbare band en zijn beste vrienden. Maar doordat ze beiden een Maark krijgen, komt er druk om hun vriendschap te staan. Maar ook de andere personages zijn heel bijzonder. Stapje voor stapje kom je meer over ze te weten.

Wat een prachtige wereld heeft Patrick geschapen!

Meteen van af het begin sleept hij je mee naar Dizary. Deze wereld is echt heel apart. Niets is wat het lijkt en je kunt er ook niet snel je weg (terug)vinden. Je weet nooit waar je terecht komt of wat er in de straat voor je ligt. Dit is zo origineel! Het gaf mij het gevoel van een doolhof, omdat je uit sommige plaatsen in de wereld van Dizary echt je weg terug moet zoeken. Mensen gebruiken leentrappen waar men geld voor moet betalen om over een muur te komen of ergens anders waar ze heen moeten. Daar komt bij dat het beeldend op papier staat, dus je ziet alles zo voor je! Ook doen sommige dingen een beetje steampunk-achtig aan, zoals de sieraden (M-klik) met technische snufjes of bepaalde vervoersmiddelen. Het is echt super spannend en zit vol actie. Dit is een boek dat je niet zomaar kunt wegleggen! Een pageturner! Deze wereld laat mij voorlopig niet meer los.

De taal is ook zeer origineel. Door zijn eigen wereld te schapen, heeft de auteur ook eigen woorden en benamingen bedacht voor voorwerpen. Dat is echt enorm leuk. En door de beschrijving gaat je fantasie aan het werk. De auteur heeft ook bijvoorbeeld een Leentrap uitgeprint met een 3d printer. Deze kun je zien op zijn stand, op Fairs, markten en Cons. Hij heeft ook de cover zelf gemaakt. Deze past enorm bij het verhaal. Het is een scene die je nooit meer gaat vergeten.

Ik kan uren doorpraten over dit boek. Maar eigenlijk moet je dit gewoon zelf ervaren! Dus duik jij ook snel in deze originele wereld????

Het is Fantasy met Science Fiction. Maar ook is het een dystopische wereld. En er zit ook veel humor in! In mijn ogen is het niet echt in een hokje te stoppen en dat maakt het een uniek en origineel boek! Ik kijk stiekem al uit naar zijn volgende boek. Dit smaakt zeker naar meer! Weer een pareltje in mijn boekenkast erbij! Ik hoop dat we nog veel van deze auteur gaan horen in de toekomst! Het boek krijgt van mij 5 dikke sterren*****.

—————————-

Acmala

Dit korte verhaal speelt zich af in de wereld (wold) van Dizary. Dizary is een aparte wold…. De techniek geeft je een steampunk gevoel. Er kruipen wezens rond, die jij nooit wilt tegen komen.Gigantisch grote motten, bomen en planten metmeen eigen wil, insecten zo groot als een flatgebouw…

Farenal en een aantal anderen, gaan mee op een missie. Ze willen weten waar de reuze mot vandaan komt. Deze wezens terroriseren hun steden. Ze moeten gestopt worden. Het brengt ze naar onbekende gebieden, waar nog nóóit mensen levend uit teruggekomen zijn. Naarmate de reis vordert, komen ze steeds weer in gevaar terecht. Het liefste waren ze nooit meegegaan. Komen ze ooit nog levend thuis? In een wereld waar niets is wat het lijkt en niets lijkt op wat het werkelijk is: kan het gevaar overal vandaan komen. Zelfs de grond onder je voeten kan gevaarlijk zijn.

Geweldig verhaal, neigt naar duistere fantasy / horror. Om lekker bij te griezelen of gruwelen. Ik ben mega benieuwd wat deze wereld allemaal nog meer te bieden heeft.

Leest enorm vlot. Op het einde wil je gegarandeerd meer! 5*****

SF maand: Ferry Visser over Sciencefiction

SF maand: Ferry Visser over Sciencefiction

Dankzij H.G.Wells ben ik science fiction gaan waarderen. Het eerste boek dat ik van hem las was ‘De onzichtbare man’ (1897). Deze klassieker behandelt onder andere het onderwerp wetenschap zonder menselijkheid
en laat zien hoe iemand van zichzelf kan vervreemden als hij zich laat meeslepen door extreme wetenschap en technologie. Vervreemding is een proces waarbij mensen zich niet meer eigen voelen omdat men het idee heeft geen invloed te kunnen uitoefenen op de ontwikkelingen. Dit is een reden waarom scifi belangrijk is.
Want ze houdt de wetenschap een spiegel voor die laat zien hoe de mens van zichzelf kan vervreemden doormiddel van wetenschap en de cognitie.

Twee auteurs die voor mij ieder hier een geweldig voorbeeld van geven zijn Hannes Wielant met ‘Arkhaii’ (2017) en Johan Klein Haneveld met ‘Conquistador’ (2017). Beiden laten op uitstekende wijze zien wat de relatie tussen mens en wetenschap kan zijn en geven een verschillend antwoord op de invloed die vervreemding heeft op de mens.

‘Arkhaii’, het debuut van Hannes Wielant, heeft een ontologisch ethisch karakter. In het verhaal zijn de hoofdpersonen twee onsterfelijke broers, die elkaars tegenovergestelden zijn qua karakter en leven. Daarmee laat hij twee menselijke uitersten zien, die gezamenlijk voor een enorme taak staan. De auteur laat in het verhaal zien dat er een wisselwerking behoort
te zijn tussen de vredelievende emotionele factor en de militaire rationele in de confrontatie met het bestaan. De vervreemding zit hem hier in het eeuwige leven van de broers, waardoor hun tijdloze bestaan leeg is en ieder daar een invulling voor moet vinden, en het gebruik van techniek en wetenschap voor vernietiging van anderen om het voortbestaan van de mens te kunnen waarborgen. De pacifist moet het hierbij steeds afleggen tegen de militair.

‘Conquistador’ van Johan Klein Haneveld laat zich omschrijven als ethisch ontologisch. Het is het titelverhaal van de bundel en gaat over Jonas Janquill, die vanuit innerlijke onrust steeds op zoek gaat naar nieuwe werelden. De auteur laat op treffende wijze zien dat technologie een ondersteunde functie heeft in het leven en niet dient als surrogaat voor
het menselijke. Dit verklaart voor een deel de onrust van Jonas, die voor zijn levensonderhoud afhankelijk is van zijn ruimteschip en alle apparaten die daarbij horen. Het conflict zit hem voor ‘Conquistador’ in het verlangen en daarbij behorende innerlijke onrust en de manier waarop daar gehoor
aan gegeven wordt. Het rationele antwoord op zijn onrust door steeds meer te willen, van de hoofdpersoon veroorzaakt de vervreemding, omdat dit als gevolg heeft dat Jonas steeds verder van zijn gevoel komt te staan.

Hoe hij uiteindelijk het juiste antwoord vindt op zijn onrust door naar zijn gevoel te luisteren en daardoor weer dicht bij zichzelf komt te staan,
maakt voor mij dit verhaal tot een mustread binnen de speculatieve literatuur.

Dit is dus de reden waarom voor mij science fiction waarbinnen vervreemding een belangrijk rol speelt belangrijk is binnen de
speculatieve literatuur. Het laat zien wat de mogelijkheid is als de mens zich laat meeslepen door wetenschap en technologie en wat de consequenties zijn als we teveel vanuit de ratio antwoord geven op het diepste innerlijke verlangen.

SF maand: de favoriete SF schrijvers van Jeffrey Debris

Jeffrey Debris zijn favoriete Sci-Fi schrijvers

Al vanaf jongs af aan was ik gefascineerd met het universum. Ik las toen ik klein was veel boeken over ruimtevaart en ook het overgrote deel van mijn LEGO was van dit thema. Toen een klasgenootje van mij me ook nog eens introduceerde tot Star Wars was ik meteen fan. Zijn vader had bijna al het speelgoed voor hem gekocht en na schooltijd speelden we daar dan ook bijna altijd mee als ik bij hem was. Het sprak altijd erg tot mijn verbeelding en we verzonnen dan ook allerlei avonturen tijdens het spelen.

Door de HAVO en het verplichte lezen van allerlei saaie “literaire” werken werd mijn leeslust ontnomen en heeft het heel lang geduurd voor ik mijn stapels videogames weer had ingewisseld voor een stapel boeken. Toen ik eenmaal weer mijn leeslust terug had kwam ik erachter dat er superveel Star Wars boeken op de markt waren en mede dankzij die boeken heb ik uiteindelijk weer de lol teruggevonden in het lezen.

Timothy Zahn

Er bleken zoveel boeken van Star Wars te zijn dat ik eigenlijk geen raad wist waar ik ergens moest beginnen. Gelukkig werd ik bij het American Book Center in Amsterdam erg goed geholpen door het personeel en al snel ging ik weg met Heir to the Empire van Timothy Zahn. Dit boek was het eerste deel van een trilogie die volgens de verkoper de onofficiële vervolgen vormden op de filmtrilogie. Ik had dan ook al snel dit boek uit en kocht bij mijn volgende bezoek direct de twee vervolgen: Dark Force Rising en The Last Command. Vele andere Star Wars boeken volgden hierop, maar zelden vond ik ze zo goed als deze trilogie. Zelfs nu de boeken niet meer gezien worden als “canon”, door de overname van Disney, zijn het nog steeds gave verhalen en absoluut de moeite waard voor de diehard fans. Vooral diegene die de nieuwe trilogie helemaal niks vinden. 😉

Frank Herbert

Mijn eerste kennismaking met Dune was niet door de boeken, maar door de videogames die ervan waren gemaakt. Het begon met de game die ook gewoon simpelweg Dune heette. Het was een vreemde combinatie van een point-and-click adventure en een strategy game, maar op een of andere vreemde manier werkte het wel en ik heb het spel ook zeker drie keer uitgespeeld, omdat het zo’n ontzettend gave sfeer had.

Pas veel later ben ik begonnen de boeken te gaan lezen. Ik ben nu ook pas recent met het vijfde boek in de reeks begonnen. Van veel fans hoor ik dat eigenlijk alleen de eerste boeken echt goed zijn, maar tot nu toe vind ik ze allemaal op hun eigen manier steengoed. Ik hoop ze alleen nog ooit eens ergens in hardcover te kunnen krijgen.

Wat Tolkien voor de fantasy is, dat is Frank Herbert voor de Scifi. Hij weet een wereld neer te zetten die van pool tot pool klopt, met een rijke geschiedenis, verschillende volkeren die allemaal strijden om macht. Alles draait om intrige, politieke spelletjes en het onvermijdelijke conflict. En dat alles om één goedje dat alleen op Arrakis (Dune) te vinden is. Het felbegeerde spice. De serie is absoluut niet doorspekt met actie, maar wel met filosofische monologen, dialogen en machtspelletjes. Als dat je ding is, dan raad ik je echt deze serie aan.

Philip K. Dick

Voor velen een groot voorbeeld en ik kan niet anders zeggen dan dat hij dat voor mij ook is. Philip K. Dick staat bekend om zijn fantastische scifi boeken, met bijna altijd een dystopisch thema. Ik ben ook in het geval van Philip K. Dick weer pas later met zijn boeken bekend geraakt. De iconische scifi film Blade Runner is namelijk gebaseerd op zijn Do Androids Dream of Electric Sheep. Ik heb dus eerst de film gezien en heb later het boek gelezen waar de film op gebaseerd is en ik was direct om. Daarna heb ik nog meer boeken gelezen van hem, waaronder Minority Report (ook verfilmd ja!), wat gebundeld was met andere korte verhalen. En ook The Man in the High Castle wat een wereldbeeld schetst waarin Duitsland de Tweede Wereldoorlog won. Bijna alle verhalen van Philip K. Dick hebben ergens een twist en altijd een beetje een bitterzoet einde. Vooral deze kenmerken aan zijn verhalen spreken mij erg aan en zijn ook elementen die ik probeer te verwerken in mijn eigen boeken.

Stephen Hawking

Okay, ik speel misschien een beetje vals, want Stephen Hawking schreef natuurlijk geen science fiction. Maar zijn boeken gaan wel over kwantum fysica en het heelal. Door zijn boeken ben ik enorm gefascineerd en geïnspireerd om diverse onderwerpen aan te halen in mijn eigen verhalen. Het laatste werk dat ik van hem heb gelezen is The Grand Design. Hierin geeft hij op allerlei belangrijke vragen antwoord in begrijpbare taal voor mensen die totaal geen verstand hebben van kwantum fysica. Het lijkt daardoor allemaal zo simpel, maar ik moet eerlijk toegeven dat het soms nog steeds erg abstract blijft voor me, ook al heb ik er nu aardig wat boeken over gelezen voor het simpele volk, in Jip en Janneke-taal, haha.

Toch zou ik iedereen aan willen raden zijn boeken ook eens te lezen, al was het alleen maar om versteld te staan van dingen die hij weet te vertellen. En als je het niet allemaal snapt, vindt dan troost in het feit dat bijna niemand het snapt 😉

Ik hoop dat jullie mijn aanbevelingen leuk vonden en ben erg benieuwd wat jullie vinden van mijn keuzes en favoriete schrijvers!

Happy reading!

-Jeffrey

Boek van de maand maart 2019: The Xoron Redemption

Boek van de maand maart 2019: The Xoron Redemption

Beschikbaar op Dutch Comic Con bij de stand van Celtica Publishing en vanaf 25 maart bij alle boekhandels en online!

Mijn naam is Jeffrey Debris, auteur van The Shaedon Resurgence scifi trilogie. Eind deze maand komt eindelijk het langverwachte laatste deel “The Xoron Redemption” uit via Celtica Publishing. Ruim zeven jaar heb ik gewerkt aan de trilogie. Het eerste deel; The Fall of Netherea is in oktober 2015 uitgekomen, gevolgd door “The Zar’aranos Deception” in december 2016. Het is nog een paar weekjes wachten en dan is eindelijk de trilogie dus compleet!
Terugkijkend naar het schrijven van de trilogie is het een lange weg geweest. Het einde van het verhaal zat al jaren in mijn hoofd en heb ik al die tijd geheim weten te houden voor iedereen. Pas toen ik het manuscript af had en opstuurde naar mijn proeflezers konden voor het eerst anderen het einde lezen. Het was een enorm spannende tijd voor mij, omdat ik erg benieuwd was of het einde, zoals ik hem al zolang in mijn hoofd had, ook echt het beoogde effect had. Als je dan een einde schrijft zoals ik het gedaan heb, dan weet je gewoon dat mensen je echt kunnen gaan haten!

Afgelopen vrijdag (8 maart) hebben we eindelijk de redactie voltooid van het boek. Het was een beetje een ruige rit, omdat een andere editor op het laatste moment helaas moest afhaken. Gelukkig was daar Caroline Mackie die de redactie kon doen en hoe! Ze heeft een goed oog voor detail en ik ben erg blij met haar redactiewerk. Ik moet eerlijk toegeven dat ik altijd een enorme hekel heb aan dit deel van het schrijven. Het is zo’n moment dat je zelf eigenlijk al klaar bent met het verhaal en toe bent aan iets nieuws. Toch is een goede redacteur onmisbaar, want die zorgen er wel voor dat het verhaal veel vloeiender leest en dat alle soorten fouten eruit gaan! Zo was ik meerdere malen in het verhaal de tel kwijt over een aantal tegenstanders in een gevecht en maakte ik natuurlijk ook regelmatig spelfouten.
In mijn trilogie heb ik alle elementen van science fiction en fantasy gecombineerd die ik zelf erg tof vind. Zo zijn de verschillende volkeren in het verhaal ook vaak verbonden met de vier elementen lucht, vuur, aarde en water. De mensheid heb ik neergezet als bijna cyborgs, met veel implantaten en kunstmatige ledematen. En dan is er natuurlijk nog de duistere, bjina onverslaanbare vijand waar de Alliance tegen moet vechten.

Oplettende lezers van de boeken hebben vast gezien dat Räz, een van de hoofdrolspelers van de trilogie, op de voorkant van deel 3 staat. Bij de vorige delen had ik er bewust voor gekozen om een bad guy op de kaft te laten prijken. Met deze kaft wil ik dat de lezers zich afvragen wat dit betekent voor Räz. Je ziet de planeet (Netherea) op de voorkant ook uit elkaar vallen en Räz heeft een wanhopige uitdrukking op zijn gezicht. Schepen vliegen richting de planeet in een poging te redden wat er te redden valt. Maar kan Netherea echt nog gered worden na alle gebeurtenissen in de vorige boeken?

SF maand: science fiction in Rotterdam

Je bent niet alleen

Sciencefictionliefhebbers hebben wel eens het gevoel te behoren tot een marginale groep aan de rand van de samenleving. In het gunstigste geval zijn ze uitverkoren, maar in een bui van neerslachtigheid kan die notie gemakkelijk omslaan in het treurige besef een verschoppeling te zijn.

Mocht je je in die laatste fase bevinden dan heb ik goed nieuws: je bent niet alleen! Over een week begint in de Rotterdamse Kunsthal een expositie die eerder te zien is geweest in London: Science Fiction, A Journey through the unknown. Als je ziet wat de Kunsthal allemaal laat zien, realiseer je je ineens: sciencefiction is juist ongelooflijk populair op dit moment!

De tentoonstelling neemt je mee op een bijzondere reis langs voorwerpen, voorbeelden en curiositeiten uit de rijke geschiedenis van de sciencefiction. De expositie beperkt zich niet tot boeken, het aanbod is veel breder: kunst, film, muziek, mode, strips, games, virtual reality en nog veel meer. Hedendaagse kunstenaars als Larissa Sansour, Soda_Jerk en Dara Birmhaum laten zich inspireren door de Grote Vragen die de sciencefiction stelt. Je moet dan denken aan thema’s als: sociale gevolgen van megasteden, de enorme impact van social media, de invloed van drugs, overbevolking, milieuvervuiling, ziektes en een alziende Big Brother.
In deze tentoonstelling zijn honderden bijzondere boeken te zien (manuscripten van Jules Verne, Mary Shelley & George Orwell), tientallen film- en tv-fragmenten (Thunderbirds, 20.000 mijlen onder zee), en vele memorabele foto’s, curieuze tijdschriften, robots, authentieke stripboeken en bijzondere voorwerpen die gebruikt zijn in films als Star Wars en Interstellar (denk aan de gevechtshelm van Darth Vader, het ruimtekostuum van Spock, de maskers uit Godzilla en het dinosaurus-ei uit Jurassic Park). De tentoonstelling is ook geschikt voor kinderen want je kunt uitgebreid experimenteren en mooie, Instagramwaardige foto’s maken (waarop jezelf rondloopt op een andere planeet, rondzweeft in een futuristisch ruimteschip of plaatsneemt in NASA’s Mission Control Centre).

Daarnaast vindt op 13 en 14 april een sciencefictionweekend plaats voor het hele gezin. Met lezingen over sterrenkunde door Vincent Icke, een terugblik op de eerste maanlanding en een muzikale reis onder leiding van Mister Toppop (en sciencefictionschrijver) Ad Visser.
Sciencefiction een marginaal genre? Vergeet het maar!
Johan Bakker, auteur Enkele Reis Mars (One-way trip to Mars)
Science Fiction, A Journey through the unknown. Van 16 maart tot 30 juni. Kunstghal, Museumpark,
Westzeedijk 341, Rotterdam

SF maand: Boektrailer Het groene kristal + winactie!

img_2019-03-01_22-21-301919921839438444830.jpg

Esther Wagenaar heeft een prachtige trailer gemaakt van haar boek Het groene kristal.

Klik op de link en geniet van de trailer.

Recensie:

Esther Wagenaar- Het groene kristal

Wat heb ik genoten van dit boek zeg!
Op Terra 7 is een prachtige kleurvolle wereld ontstaan, na het neerstrijken van een groep mensen. Aleen zijn ze op deze planeet de aarde vergeten. Als er dan een ruimteschip met een aantal mensen neerstort op Terra 7, staat hun planeet op zíjn kop. De mensen op aarde hadden het idee, dat het een vreedzame samenleving zou zijn… Maar niets is minder waar. De natuur is op zijn minst apart te noemen. Er zijn mensen met bovennatuurlijke krachten, groene huid en nog vreemdere wezens.

De zampala’s zijn echt prachtig. Je ziet deze dieren zo voor je tot leven komen. Door de beeldende schrijfstijl, waan je, jezelf als lezer echt op deze mooie planeet.

Niet alles aan deze planeet is mooi. Er heersen ziektes, maar ook proberen bepaalde volkeren elkaar te onderdrukken. Er is veel angst en er ligt altijd wel iets op de loer. Je moet goed uitkijken op deze planeet. Er zijn ook gruwelijke wezens, die op grote spinnen lijken. Probeer maar eens uit hun web te komen……..

Virginia overleeft de crash op Terra 7, samen met een paar andere bemanningsleden. Ze komt terecht in de wereld van de Terrazones: Zania is een zeer sterke vrouw en ze leeft in een samenleving, waarin mannen weinig te vertellen hebben. Zania heeft een missie, hierbij komt ze Dion tegen. Hij is een groene, met zeer sterke telepathische krachten. Zijn personage vind ik echt heel gaaf om te volgen. Hij leert zichzelf steeds beter kennen, samen met de lezer, tegelijkertijd. Zijn wereld is heel anders, maar je kruipt soms echt in zijn hoofd ( en dat van een aantal andere personages ook).

Virginia wil echt van deze planeet af en terug naar aarde. Ondertussen mogen ze de bewoners niet helpen…. ze mogen geen ingrijpende handelingen doen. Maar hoe krijgen ze hun ruimteschip weer terug in hun bezit, als een zeer gevaarlijk volk (De Afranen) het meeneemt ? Ook verdwijnt er 1 van haar bemanningsleden. Is hij nog te redden, of is het te laat?

Je gaat Door dit boek nadenken over menselijkheid. Wat maakt je een goed mens? En zal de mensheid, ooit van hun geschiedenis leren? Is de mensheid nog wel te redden? Of laten ze overal een spoor van vernieling achter?

Het is heerlijk vlot geschreven. Een dik boek, maar daar merk je weinig van, omdat je in het verhaal gezogen wordt.
Achterin staat nog een stamboom en wat je kunt verwachten in de volgende delen. Het einde is vrij open, dus het belooft nog veel meer. En daar heb ik nu al zin in.

Als het op genre aankomt, vind ik het moeilijk om in een vakje te duwen. Ik ga voor science fiction met een goede mix van fantasy dan. Maar het zit zo goed in elkaar, dat je het gewoon niet echt een genre kan toewijzen. Dat zegt ook dat het een zeer origineel verhaal is.

Het zit vol met spannende momenten en het voelt aan als een ontdekkingsreis, op een andere planeet. De fantasy maakt het een sterk geheel. 5*****

**********************************

Je kunt nu een exemplaar van het boek winnen.

Wat doe jij om kans te maken?

Kijk naar de trailer en zeg wat je ervan vindt.

(Je kunt je antwoord geven op ik hou van horror fantasy en spannende boeken, de Facebookgroep, bij ditzelfde bericht).

Deze actie loopt tot en met 15 maart..na 16.00 komt er zsm een winnaar aan. Deze maken we bekend op ik hou van horror fantasy en spannende boeken op Facebook, bij ditzelfde bericht.

 

SF maand: De favoriete SF van Johan klein Haneveld

Mijn favoriete science fiction

Johan Klein Haneveld

Ik ontdekte het SF-genre door het lezen van de verzamelbundels en boeken die mijn vader in de kast had staan. Vervolgens toog ik naar de bibliotheek om meer van hetzelfde te vinden. Daar was ik aanvankelijk beperkt tot de jeugdafdeling, waar ik gelukkig de Euro 5-serie ontdekte, maar al snel kreeg ik toegang tot de volwassen boeken en kon ik mijn leeshonger eindelijk stillen.

Klassiekers
Mijn favoriete schrijvers uit die periode waren Isaac Asimov en Arthur C. Clarke, van wie ik ook al verhalen had gelezen in de bundels van mijn vader. Van Isaac Asimov bijvoorbeeld ‘The last question’ waarin een supercomputer in elke nieuwe generatie dezelfde vraag krijgt voorgelegd: kan de tweede wet van de tweede wet van de thermodynamica worden opgeheven? Grote ideeën over wetenschappelijke ontdekkingen, ver vooruit reiken in de tijd en verrassende wendingen, dat was waar ik van genoot. Zo ook in ‘The Star’ van Clarke, waarbij onderzoekers een planeet bezoeken die bij een supernova totaal vernietigd is en ze rekenen uit op welk moment het licht van die ontploffing de aarde bereikt moet hebben. Een klassieker! Nog steeds lees ik hun verhalen graag.
Van Asimov vind ik zijn korte verhalen het meest inspirerend. De beste zijn verzameld in de bundel ‘Een robot droomt’ (Ik heb de Nederlandse versie) waarin onder andere enkele robotverhalen staan, maar ook ‘De laatste vraag’ (waar ik het hierboven over had) en ‘Het laatste antwoord’. Elk verhaal is anders, maar elk verhaal draait over een fantastisch idee dat op het eind een verrassende wending krijgt.
Van Clarke is natuurlijk bekend dat hij bijdroeg aan het verhaal van de klassieke SF-film ‘2001: A space odyssey’. Nog beter vind ik zijn boek ‘Rendezvous with Rama’. Naar dit boek werd vorig jaar regelmatig verwezen omdat de asteroïde ‘Oumuamua gezien zijn baan afkomstig moest zijn uit een ander zonnestelsel dan het onze. Er zijn zelfs serieuze wetenschappers die vermoeden dat het wel eens een onderdeel van een ruimteschip zou kunnen zijn. In het boek van Clarke komt ook een voorwerp ons zonnestelsel binnen. De mensheid organiseert een expeditie en ontdekt een holle wereld. Als die dichter bij de zon komt warmt hij op en komt tot leven. Spectaculaire, vervreemdende ervaringen volgen. Maar voordat de mensen antwoorden vinden is Rama alweer op weg naar een volgende ster … Dit boek maakte grote indruk op me, en was onder andere een inspiratiebron voor mijn verhaal ‘Conquistador’, het titelverhaal van de gelijknamige bundel.

Schrijvers van nu
Moderne SF-auteurs die ik graag lees zijn met name Stephen Baxter en Alastair Reynolds. De eerste wordt wel eens met Arthur C. Clarke vergeleken vanwege de wetenschap in zijn verhalen. Wie het ‘gevoel van verwondering’ wil ervaren dat de kern is van het SF-genre, is bij hem aan het juiste adres. Vaak bestrijken zijn verhalen enorme afstanden in ruimte en tijd, van de oerknal tot het uiteenvallen van de neutronen in de verre toekomst. Zijn mensbeeld is niet altijd even positief en zijn wereldbeeld wat kil, maar oh, wat is het indrukwekkend. Baxter heeft wat wetenschappelijk verantwoorde speculatie betreft geen gelijke in het genre. Ik genoot van zijn Manifold-reeks, waarin hij antwoorden probeert te geven op de ‘Fermi-paradox’ – dat is: als er buitenaards leven bestaat, waarom hebben wij het dan nog niet waargenomen? Hij beschrijft verschillende scenario’s, waarbij hij dezelfde hoofdpersonen gebruikt. Dat is een interessant experiment. In ‘Manifold: Time’ komen intelligente inktvissen voor en reist een daarvan in grote sprongen naar een heel verre toekomst … Dit verhaal stond mij voor ogen toen ik het laatste verhaal schreef voor mijn bundel ‘Het teken in de lucht’, maar ik wilde er in ‘De vrouw aan het eind’ een hoopgevender wending aan geven.
Alastair Reynolds’ verhalen hebben een menselijker karakter, wat minder kil, dan die van Baxter. Hij is ook wetenschappelijk sterk, maar laat meer ruimte voor mysterie, en dus lopen zijn hoofdpersonen niet op het eind tegen ondoordringbare begrenzingen aan. Zijn verhalen zijn spannend, vol originele elementen, met af en toe wat horror er doorheen. Ik genoot erg van zijn verhalenbundel ‘Beyond the Aquila Rift’, die heel diverse verhalen bevat, van klein en persoonlijk tot op een galactische schaal. Een paar ervan zullen me altijd bijblijven, zoals bijvoorbeeld ‘Diamond dogs’, waarbij een team van verkenners steeds verder wil doordringen in een buitenaards ruimteschip, maar daarbij langzaam hun menselijkheid kwijtraken. Van zijn romans vind ik de serie ‘Poseidon’s Children’ erg goed, te beginnen met ‘Blue Remembered Earth’. In deze serie is Afrika de dominante macht op Aarde. Er zijn intelligente olifanten, vrijdenkers op de maan, tot zeemeermannen en -minnen verbouwde mensen in de oceanen en evoluerende robots op Mars. En dat is nog maar het begin. Ook dit boek was heel inspirerend. In mijn boek ‘IJsbrekers’ dat eind dit jaar uitkomt zul je er wel wat van kunnen terugvinden.
Kim Stanley Robinson is ook fantastisch. Hij weet andere werelden altijd zo tot leven te brengen dat het is alsof je er zelf rondloopt. Dat doet hij met Mars in zijn Mars-trilogie, die mij beïnvloedde bij mijn roman ‘De derde macht’. En hij doet het met uitgeholde asteroïden in ‘2312’ (aandachtige lezers zullen daar elementen van terugzien in mijn verhaal ‘Conquistador’).

Van eigen bodem
Nederland en Vlaanderen hebben trouwens hun eigen grootmeesters in het genre. Die ontdekte ik zelf pas later, al bleek ik bij het herlezen van de Ganymedes-bundels meerdere verhalen wel degelijk reeds te kennen. Heel interessant en goed geschreven zijn de verhalen van Eddy Bertin bijvoorbeeld. Van de verhalen in de oude Ganymedes-bundels sluiten zijn verhalen het meest aan bij het internationale niveau. Hij voegt er ook een flinke scheut horror aan toe en dat werkt prima. Frank Roger is ook niet te versmaden: een levendige verbeelding die talloze scenario’s tot leven brengt, maar steeds met oog voor de menselijke natuur. Ik heb nu ‘Bonobo sapiens’ liggen om te gaan lezen. Tenslotte kan Tais Teng in deze opsomming natuurlijk niet ontbreken. Of het nu horror is, SF of fantasy, hij draait er zijn hand niet voor om. Wel zie je in allemaal zijn levendige fantasie terug. Ik ken geen schrijver met een verbeelding als de zijne. Elke pagina bevat nieuwe vondsten, originele, levendige beschrijvingen en fantastische vergezichten. Hij schreef bijvoorbeeld een keer over een toren van Babel die tot buiten de atmosfeer reikte. Recenter zijn de Ziltpunkverhalen die hij schreef met de andere grootmeester Jaap Boekestein. Hun bundel ‘Orkaanhoeders en dijkenfluisteraars’ mag je als liefhebber van het SF-genre eigenlijk niet missen. Ikzelf wordt door Teng ook op ideeën gebracht: in mei komt bij Godijn Publishing mijn eigen Ziltpunknovelle uit: ‘Plastic vriend’.

SF maand: Nico De Braekeleer

Mijn naam is Nico De Braeckeleer. Ik schrijf en lees in heel wat verschillende genres, maar mijn favoriete genres zijn horror en SF.

Daarom wilde ik ook iets posten in deze SF maand. Hieronder vind je de top 5 van mijn favoriete SF films, de top 5 van mijn favoriete SF series, de top 5 van mijn favoriete SF boeken, een review van het SF boek dat voorlopig als laatste (vorig jaar) mijn top 5 binnenkwam (op nummer 4), alsook een samenvatting van de nieuwste SF boekenserie die ik schrijf:

ADEM.

TOP 5 SF FILMS
1. Total Recall
2. Cube
3. I, Robot
4. War of The Worlds
5. Minority Report

TOP 5 SF SERIES
1. The 100
2. Black Mirror
3. The X-files
4. Stranger Things
5. Lost in space

TOP 5 SF BOEKEN
1. Stephen King “22-11-1963”
2. Blake Crouch “Wayward Pines”
3. Dean Koontz “Fantomen”
4. Richard Preston “The Kraken Project” (zie review)
5. Michael Crichton “Sfeer”

Review Richard Preston “The Kraken Project”
Richard Preston is de helft van het schrijversduo Preston & Child dat de wereldberoemde Pendergast-thrillers schrijft. Heel wat van zijn boeken werden vertaald, maar dit (nog) niet: “The Kraken Project”.
Alle boeken van Douglas Preston zijn de moeite waard, maar dit vind ik zijn beste. Maar dat heeft waarschijnlijk ook wel te maken omdat het onderwerp in het boek dat mij uitermate boeit: artificiële intelligentie, en de mogelijke dreiging die ervan uitgaat. Er zijn heel wat boeken en films over AI geschreven en vertoond, maar dit is toch één van de betere in het genre. Een andere die me altijd is bijgebleven over AI is “Demon Seed” van Dean Koontz. Ook meer dan de moeite waard!
“The Kraken Project” gaat over de NASA die een sonde bouwt om onder te dompelen in het Kraken Mare, de grootste zee op Titan, de maan van Saturnus. Melissa Shepherd, een briljante computerprogrammateur, heeft voor die missie “Dorothy” ontworpen, een krachtige AI met een enorm potentieel. Dorothy is in staat om zichzelf aan te passen in de situatie waarin ze zich bevindt. Maar een misberekening leidt ertoe dat Dorothy kan ontsnappen op het internet. Wyman Ford, die vroeger bij de CIA was, krijgt de taak om de AI op te sporen en te redden. Maar is haar redden wel een goed idee? Want de vraag is of Dorothy op het punt staat om de wereld te redden of haar te verwoesten…
Het hoofdpersonage is Wyman Ford, die eerder ook al de hoofdrol op zich nam in andere boeken van Douglas Preston: “Tyrannosaur Canyon”, “Blasphemy” en “Impact”. Drie boeken die ik graag wil aanraden, al is dit laatste “The Kraken Project” het beste volgens mijn bescheiden mening.
Niet alleen de karakters van Melissa Shepherd en Wyman Ford zijn driedimensionaal uitgewerkt, maar ook de AI Dorothy voelt aan als een karakter van vlees en bloed. Je leeft als lezer enorm met haar mee en je geeft erom wat er met haar gebeurt in de loop van het verhaal.
Het verhaal gaat razendsnel vooruit, en met de nodig onverwachte wendingen. Er zijn verschillende kleinere verhaallijnen die op het einde samenkomen en zorgen voor een explosieve climax. Ook de boodschap die wordt meegegeven is duidelijk zonder dat er te expliciet wordt naar verwezen. Dieper ingaan op het verhaal doe ik niet omdat ik verder niets wel verklappen.

Nico De Braeckeleer “ADEM”

* Mijn allernieuwste sciencefictionserie is getiteld “ADEM”, een apocalyptische young adult serie bestaande uit vier boeken:
“ADEM I: Tsunami” (2018)
“ADEM II: IJs” (2018)
“ADEM III: Vuurstorm” (publicatie juni 2019)
“ADEM IV: Oase” (publicatie oktober 2019)

De ADEM-serie speelt zich af in 2165. Skye, Colin, River en Jazz leven in een wereld die hard is getroffen door een serie zware natuurrampen als gevolg van de klimaatverandering. Het gewone leven op aarde is verwoest. De vier jongeren zijn op zoek naar Civitas, naar wat ze hebben gehoord de enige plek op aarde waar je nog kan leven zoals voor de klimaatverandering. ADEM is een apocalyptische young adult-serie, een coming-of-ageverhaal dat nog lang nazindert. Rauwe, schokkende momenten en aangrijpende, gevoelige scènes wisselen elkaar in ijltempo af, waardoor je wordt overspoeld door een emotionele vloedgolf.

Ga zeker eens kijken naar de recensies op hebban, goodreads, Kings Things, enz.