Dagmar van der Krift- De onontkoombare cirkel, castlefest kronieken 6

De schrijvers van Macc, moeten de wereld behoeden voor het kwaad. Ze vallen op Castlefest van het ene horrorverhaal in het andere. Het is goed mis op dit mooie fantasy evenement. In dit verhaal krijgen ze weer hulp van Sherlock Holmes en zijn trouwe compagnon Watson. De bijzondere uitvinding is ook weer van de partij. Hiermee kan men door de tijd reizen. Er zijn in de vorige verhalen al allerlei poorten opengezet, waar bijvoorbeeld dinosaurussen uitkwamen. Deze keer zijn het zombies en kapitein Nemo…. ook een reusachtig wezen met gigantische grijparmen, maakt het festivalterrein zeer gevaarlijk. Een onzichtbare man…. De auteurs en hun vrouwen, doen er alles aan, om Castlefest weer normaal te maken. Dit zorgt voor een spannend avontuur. En als je deze auteurs in het echt kent, zie je ze ook echt voor je. Het is echt op hun lijf geschreven, dat maakt het echt leuk en nog echter. Met de auteurs van Macc, overleef je het wel in een dystopische wereld.

Het leest vlot. Je vliegt er doorheen en er is echt vanalles aan de hand. Echt tijd om bij te komen hebben de personages niet. Je ziet het door de ogen van verschillende personages, waardoor er wel een aantal dingen herhaald worden. Maar ze zien sommige dingen net even iets anders. Deze verschillende manieren van het kijken naar een voorval, is eigenlijk best leuk. Want het geeft net weer even een ander of juist een beter beeld. Hun ervaringen, vullen elkaar aan, dus komen ook het verhaal ten goede.

Het speelt zich af op bekend terrein, in een wereld waar je als fantasy en horror lezer van houdt. Hierdoor zie je het zo voor je. Dat is altijd erg fijn en geeft een extra dimensie.

Een verhaal met een einde, waar je nog even over na kunt denken.

Heden en verleden zijn echt goed gemixt en lopen gewoon in elkaar over. Dat is heel bijzonder en ook de kracht van deze boekjes.

Ik geef het 4****.

Schrijver van de maand November 2020: Johan Klein Haneveld: Mijn allereerste verhaal

Mijn allereerste sciencefictionverhaal

Vanaf het moment dat ik leerde hoe letters werkten en dat geschreven teksten boodschappen kunnen overdragen, las ik alles wat los en vast zat. Tot aan de opgepropte kranten in schoenendozen toe. Wie papieren liet slingeren op tafel kon erop rekenen dat ik las wat erop stond. Ik had (en heb nog steeds) een onbeheersbare leeshonger. Al voor mijn tiende las ik de SF-bundels en romans die mijn vader in de kast had staan. Verhalen van Asimov en Heinlein … Ik was er veel te jong voor, maar ze maakten een onuitwisbare indruk.
Vanaf hetzelfde moment wilde ik schrijven. Ik wilde die magie die ik vond in boeken ook zelf uitoefenen. Dus schreef ik op mijn achtste mijn eerste boekje, getiteld ‘Fosielen en levende fosielen’ – met illustraties van eigen hand. Maar verhalen schreef ik ook. Een paar keer per jaar moesten we op school een opstel schrijven. Ik keek er steeds naar uit. Je mocht een titel kiezen en dan op basis daarvan een verhaaltje schrijven van twee kantjes. Ik schreef mijn papier altijd helemaal vol en was dan nog niet uitgeschreven. Uiteindelijk bedacht ik me dat als ik vond dat ik te weinig opstelopdrachten kreeg op school, ik ook gewoon zelf verhalen kon schrijven. Ik pakte een schrift en noteerde op de voorkant ‘Schrijven thuis’ en ging aan de slag. Het schrift heb ik natuurlijk nog steeds. Mijn eerste eigen verhaal, ‘De mosasaurus’, vind je hieronder. Ik schreef het toen ik elf jaar oud was. In de kantlijn voor het verhaal staat trots: S.F. Mijn fascinatie met dinosauriërs aan de ene kant en aquariumvissen aan de andere kant is er duidelijk in ter

ug te vinden. Ook lees ik een paar mooie natuurbeschrijvingen en verbeeldingsvolle situaties. De wortels voor wie ik nu, 33 jaar later, ben als schrijver, waren toen al te vinden.
Hieronder heb ik het voor jullie overtypt …

S.F. De mosasaurus

Op een avond in mei ± 66 miljoen jaar voor Christus borrelden belletjes vlakbij het krijteiland. De steile, witte tanden rezen uit de zee op en werden beschenen door het licht van de man. De belletjes maakten plaats voor golfjes en daar komt langzaam een spitse snuit met twee rijen scherpe tanden en vrij kleine ogen tevoorschijn. Dan schuift de kop weer het water in. Boven op de krijtrotsen beweegt iets, dan fladdert er een pterodactiel weg. Intussen schoot het ranke lijf vlak over de bodem verder, peddelend met z’n poten. Met een bocht gleed hij tussen het wier. Donkere, dreigende onweerswolken dreven over en even later viel de eerste druppel. Al snel goot en stortte het water neer. Het water goot van de rotsen af en tegelijk stak er een storm op. Het donderde en bliksemde. Het monster -uit de eerste reels van het verhaal- kwam weer boven water en tegelijk sloeg een bliksem in op de plaats waar het monster omhoogkwam. Een rode spiralende lam gaat om het monster heen, verkleurt tot geel en dan is er niets meer.

1987 10 november Alphen a/d Rijn. In zwembad “de Hoorn” is het een drukte van belang, het is ook zo heet. Opeens – een gele vlammenspiraal die verkleurt tot rood. De mensen zwemmen of lopen naar de kant, men dringt en duwt om zo snel mogelijk op de kant te komen. Uit de spiraal valt de mosasaurus in het water met een geweldige plons. De mensen keken naar het dier dat met een razende vaart vlak onder het wateroppervlak zijn weg zocht naar het diepe gedeelte van het zwembad. Dat dier was 12 meter lang en zijn poten en bek maakten de indruk van een gevaarlijk monster. Maar de mosasaurus was alleen verdwaasd van de plotselinge val en schoot dwars door het zwembad. Al snel kwam iemand met twee Astronotes oculatus (oogvlekcichlide) van 35 cm en liet ze los in het zwembad. De mosasaurus keek nieuwsgierig naar de vis en hapte toen toe. Al gauw waren alle twee de vissen verdwenen.
De volgende morgen: er stopte een zwarte, deftige wagen voor het zwembad. Er stapten verschillende wetenschapsmannen uit en die stapten het zwembad binnen. Aan het eind van de middag stonden er drie van die wagens en de wetenschappers keken en keken maar. Een wonder, dat beest. De directeur had namelijk een paar laboratoria en universiteiten gebeld. Aan de pers werd voorlopig niks gezegd. De mosasaurus intussen, zwom maar door het bad en werd gevoerd met cichliden van een kwekerij en ook werden forellen van een forellenkwekerij (de dichtstbijzijnde) gevoerd.
De mosasaurus voelde zich alles behalve lekker, dat was na drie dagen duidelijk te zien. Hij hapte vaker lucht, werd steeds wilder en at niets meer. Twee dagen later lag hij stil op de bodem. Razend snel werden gespecialiseerde dierenartsen opgebeld en werd de mosasaurus op de kant gehesen en werd er door artsen van het Rijnoordziekenhuis zuurstof toegediend. Maar de geleerden twijfelden of hij het wel zou halen. De dierenartsen waren snel gearriveerd. Toen de mosasaurus weer wat bijkwam begon hij driftig met zijn staart te slaan en werd daarom vastgebonden aan een brancard. Met sproeiers werd zijn huid natgehouden. De mensen van het ziekenhuis namen hem mee in de ambulance.
In het ziekenhuis: de mosasaurus ligt doodziek in een bad gevuld met zeewater te wachten op zijn maag-darmoperatie. Die waren namelijk niet aangepast aan het zoete water. Een uur later wordt hij afgevoerd naar de operatietafel, onder narcose gebracht. De operatie duurt lang. Met zuigers worden maag en darmen schoongemaakt. De zuurbacteriën die door het zoete water zijn afgestorven moeten opnieuw zich gaan vermeerderen en hun taak op zich nemen. Om dit vlotter te doen verlopen werden injecties met deze bacteriën gegeven. Ook de celwand van de maag was grotendeels afgestorven, dus moest er een nieuwe komen. Nieuwe celstof wordt er op gesmeerd en de operatie is afgelopen. Hij moet terug naar zijn bad. Ook zijn lever is verzwakt, maar daartegen konden wel injecties voor gegeven worden.
Twee weken later: De mosasaurus eet weer (speciaal gevangen levende haring), maar nu moet hij naar een ander tehuis. Het aquarium in Bergen aan Zee had wel een basin vrij waar de mosasaurus in kon verblijven, alleen niet zo groot, maar hij kon er een tijd in blijven. Gevoerd met haring en af en toe wat anders hield het het daar drie maanden uit. Want toen ging het onweren, de regen striemde de gezichten van de oppassers. De regen spoot naar beneden. De lucht was helder verlicht en de bliksem sloeg in op de plaats waar hij boven kwam, een rode spiralende vlam kronkelt om de mosasaurus heen, verkleurt tot geel en dan is er niets meer.

66 miljoen jaar geleden. Een gele spiraal verschijnt, verkleurt tot rood en dan valt de mosasaurus midden tussen twee jagende soortgenoten en verder leefde hij nog lang en gelukkig.

Antoni Dol- Autonoom

Een Nederlandse wetenschapper wordt ontvoerd en naar een geheime basis gebracht. Ze doen hem een voorstel, die hij niet kan weigeren. Er is alleen één probleem. … de opdracht die hij krijgt lijkt onmogelijk te zijn. Hij mag geen hulp inroepen en staat er alleen voor. Hij krijgt alles wat hij nodig heeft. Een eigen keet, op een militaire basis met een autonoom computersysteem en kunstmatige intelligentie. Hij moet buitenaardse software ontcijferen. Maar hoe kan hij dat alleen voor elkaar krijgen? Er is veel meer aan de aan de hand, dan hij aanvankelijk dacht.

Hij krijgt weinig medewerking van de man, die hem zijn opdrachten geeft. Op de basis komt hij in contact met een vertaalster, die weinig loslaat en een hardwarespecialist, die hem moet kunnen helpen, omdat hij de zorg draagt over een belangrijk buitenaards vervoersmiddel. Hoe kan hij dit alleen oplossen? Thomas komt in lastige situaties terecht en de moeilijkheden stapelen zich op. Kan hij de software ontcijferen? Komt hij nog weg van de basis, hij voelt zich gevangen……. Is dit gedoemd te mislukken? Komen er buitenaardse wezens de aarde veroveren?

Een andere verhaallijn is die van de families, die onwetend achterblijven. Zij hebben geen idee wat er met hun ontvoerde geliefden is gebeurd. Zij zoeken naar informatie en willen ze vinden. De broer van wetenschapper bijt zich vast en laat niet meer los.

Als je gaat proberen het juiste te doen, kom je voor moeilijke keuzes te staan. Het zet je ook aan het denken.

Het is spannend, mysterieus en ik kreeg het E.T. gevoel. Dat is ook zo’n verhaal over goed en kwaad en het juiste doen. Dit boek speelt ook in op je gevoel. Je zit midden in het verhaal, het is meeslepend. Het is ook nog eens sf met een Nederlands tintje en dat is helemaal leuk.

Autonoom is een goede titel. Het zegt je op het eerste gezicht waarschijnlijk niks. Maar het gaat je helemaal duidelijk worden, dat deze titel perfect gekozen is.

Veel technische snufjes en de daarbijbehorende taal. Maar het is wel duidelijk wat de personages bedoelen.

Het is een zeer spannend verhaal. Zijn aliens goed of slecht? Een boek om bij (en over) na te denken…….

Het is een avontuurlijk verhaal, die je als een film voor je ziet. Het krijgt van mij een 9, dat zijn 4,5 sterren!

Soms krijg ik wel eens een mailtje van een auteur. Een die ik nog niet ken. Maar ik ben blij dat Antoni, contact heeft gezocht. Ik ben namelijk van mening, dat er veel talent is in Nederland, als het om sciencefiction verhalen gaat. Maar ze zijn er stukken minder dan fantasy schrijvers. Ik vind het geweldig om zo’n nieuwe naam toe te voegen, aan deze lijst. Antoni staat nu 100% zeker, op de NL sciencefiction lijst voor mij. Ik ben enthousiast over zijn boek en hoop dat nog veel meer mensen zijn boek gaan ontdekken of bijvoorbeeld zijn sf verhalen bundel. Ik wil zeker meer lezen van hem!

Ali-A- Game On!

Deze graphic novel is een lekker dik boek, hardcover met mooie illustraties. Het verhaal is ook nog eens erg spannend en origineel bedacht.

Ali is op een game event, waar hij een nieuwe game, mag gaan spelen. Samen met zijn vriendin en hun trouwe viervoeter komen ze door onverwachte wendingen, in deze game, bordevol Aliens terecht. Ali, moet het spel zien uit te spelen, voordat zijn levens op zijn.

De hoofdstukken zijn levels. Het verhaal is avontuurlijk en ik heb er echt van genoten. Voor een gamer is het leuk, maar ook voor een niet gamer. Het is leuke sciencefiction en erg beeldend op papier gezet.

Eevee de hond, steelt voor mij echt de show. Een hond in een superheldenrol. Zijn baasje moet veel levens redden. Het zit vol actie en soms een beetje humor.

De werelden in deze game, zijn allemaal erg verschillend, dat maakt ook weer, dat je geen idee hebt, van wat er nog méér gaat komen. Ali, kan iedereen redden, maar dan moet hij wel de eindbaas verslaan.

Ik ken Ali zelf niet, had nog nooit van hem gehoord. Maar omdat ik dit boek zag liggen in de supermarkt en het me aansprak, toch maar meegenomen. Hier heb ik geen spijt van, het is echt een heerlijk spannende graphic novel.

De taal is simpel en niet te technisch, de illustraties vertellen het echte verhaal. Echt een aanrader. 4****.

Verhalenvertellers 2

Dit is wederom een bundel met verhalen, van zeer goede fantasy, horror en sf schrijvers. In deze bundel kun je verhalen lezen van: Jaap Boekestein, Theo Barkel, Johan Klein Haneveld, Tais Teng, Karel Smolders, Nadine Stenglein, Gerd Goris, Vince Penders, Martijn Kregting en Nanouk Kira.

Het zijn afwisselende verhalen, waardoor er voor iedereen wel wat/of veel leuke verhalen in staan. Voor mij waren er heel veel leuke verhalen, op een enkeling na. Maar deze auteur zijn boek, was ik ook al geen fan van. Dat kan gebeuren.

Er staan verhalen in, die je aan het denken zetten, laten nagelbijten en je de kriebels geven. Een korte bio van de auteur, gaat vooraf aan elk verhaal. Ik zal ze nu heel kort samenvatten.

Op zoek naar de schat van Mars, komt een team in moeilijkheden. Deze vond Ik erg goed.

Een vervolg op een verhaal uit de eerste bundel. Ik was heel nieuwsgierig, naar dit verhaal. Een mysterieus skelet, dat de wereld op stelten zet. Er gebeuren vreemde dingen in deze sf- wereld. Het einde is best wel open, dus ik verwacht nog meer……

Een goddelijke begrafenis op een vreemde planeet. Een begrafenisondernemer die geen uitvaart uit de weg gaat, van welk wezen dan ook. Zeer bruut én soms best over de top, maar ik vond het een heel goed verhaal.

Een speurneus, die in een futuristische dystopische toekomst, een zaak probeert op te lossen. Een virtuele compagnon. Heel erg sf en veel technische snufjes. Beetje moeilijke woorden soms.

Een geschiedenis leraar die in de toekomst les geeft, probeert zijn hoofd boven water te houden. Besluit een beter leven te zoeken, op een andere planeet. Hiervoor worden hij en zijn dochter ingevroren. Heel mooi verhaal.

Een toeristische atractie op een vreemde planeet, loopt heel erg uit de hand. En een zeer verassende ontknoping!

Een tovenaar die een verhaal schrijft in dichtvorm. Erg leuk en origineel!

Een oorlog met pijl en boog, draken en vogels. De flashbacks kunnen het verhaal ingewikkeld maken, dus hou je hoofd er goed bij!

Een leerling, die zijn meesterproef moet doen, wordt dwarsgezeten door een mysterieus persoon (als lezer moet je dat ontdekken, wie het is). Dit verhaal kwam me bekend voor, omdat ik al meer over deze wereld heb gelezen.

De tweede wereldoorlog, maar dan met magie, hoe zou dat eruit zien? Deze vond ik echt gaaf. Veel magie, heksenkring van paddenstoelen, magische objecten en bezweringen. Mijn favoriet uit deze bundel.

Het ene verhaal leest fijner dan de andere, het ligt echt aan jou als lezer of je er door word gegrepen. Ik bij, bijna alle verhalen wel. Heb er weer goed van genoten. Ik geef sit boek 4 sterren****.

Eric Holthaus- De toekomstige aarde

De auteur schrijft geschiedenis. Geschiedenis die nog moet gebeuren. Hij schrijft over de toekomst. Hoe wij de aarde nog gedeeltelijk zouden kunnen redden.

Ook schrijft hij hoe het allemaal is misgegaan.

Iedereen zou dit boek moeten lezen. Het doet sf achtig aan, maar het kan gewoon de toekomst zijn of gaan worden.

Het probleem wordt gevormd door mensen, de rijkste mensen op aarde, stoten ook het meeste uit. De gevolgen zijn juist bij de meest arme mensen snel zichtbaar.

Een toekomst waarbij jij en ik een klimaatvluchteling zouden kunnen worden.

Een wereld met nog meer hittegolven, bosbranden, overstromingen, genadeloze orkanen en heel veel menselijke slachtoffers. Een wereld zonder ijs, maar met veel méér water.

Wat kunnen wij er aan doen, als we nu in actie komen?

De Oude aarde is weg, we moeten samen bouwen aan een nieuwe toekomst

De lucht zuiveren, heeft voor en nadelen blijkt als je dit boek leest, dat wist ik ook niet. Het is horror van deze tijd en onze toekomst.

De mens moet veranderen. Men moet anders naar de wereld gaan kijken. Het begint bij jezelf, daarna kun je anderen aansporen. Praat erover. Samen. Want alleen samen kunnen we dit aanpakken. Het klinkt als de Corona kreet, van de regering. Maar hij is zo van toepassing!!!!

Ik lees graag dystopische verhalen, maar kom er niet graag in terecht.

Feit is dat 2020 echt de ommekeer lijkt te zijn, daar kan niemand meer omheen.

Dit boek krijgt van mij 4,5 sterren en was heerlijk futuristisch om te lezen. Het vreet toch aan je, want de waarheid komt hard aan!!!!!

Laten we er iets aan gaan doen. Het begint bij jezelf!

Johanna Lime- De twaalfde saturnusmaan

1

In dit verhaal worden er 2 bijzondere mensen geobserveerd, door aliens. Ze volgen de 2 samenwonende vrouwen: Maud en Dagmar. Zij hebben hun aandacht getrokken, door hun hersenactiviteit. Ze doen uitvoerig onderzoek. Ze komen op hun werk voor rare verassingen te staan, slapen slecht en voelen zich doodmoe. Op een of andere manier kunnen ze hun energie niet meer opladen. Deze 2 vrouwen zijn buitenbeentjes en voelen zich niet echt snel ergens thuis, behalve bij elkaar. Is het ooit mogelijk, dat ze zich ergens thuis gaan voelen?

Dit onderzoek is er om uit te vinden, of de aarde zich kan aansluiten, bij de spiraal van Galaxis. Is de aarde er klaar voor? Of gooit de mensheid, roet in het eten?

Dit boek zet je aan het denken over menselijkheid. Wat is dat? Mensen zijn vaak bikkelhard, egoistisch en gemeen.

Er staat achterop het boek, dat hét een autobiografisch verhaal is. Ik ga er niet van uit dat de Aliens echt zijn. Maar de relatie tussen Maud en Dalmar lijkt veel op die van de auteurs die achter de naam van Johanna Lime zitten. Het lijkt alsof ze hun eigen leven hebben gemixt met een dosis science fiction. Veel interessante verhalen over de geschiedenis . Ze beschrijven dingen over astrologie en over heel veel reizen die ze samen hebben gemaakt. Dit doet zo persoonlijk aan, dat het wel autobiografisch moet zijn. Het is ook een soort ode, aan 1 van de auteurs. Zij is nog niet zo heel lang geleden overleden.

Ik noem het een science fiction roman. Het is niet super spannend, maar trekt je toch het verhaal in, omdat er iets langzaam aan je knaagt. Je moet weten wat er allemaal gaat gebeuren het is ook erg interessant om te zien, hoe aliens naar de geschiedenis van de mens kijken. En wat kunnen deze aliens veel! Wij mensen zijn nogal beperkt in hun ogen.

Het leest vlot en ik vond het een fijn verhaal om te lezen. Ik geef het 4 sterren****

Verhalenvertellers

Dit boek staat vol met korte verhalen. Het is vooral science fiction, in combinatie met fantasy en een vleugje horror.

De auteurs in zijn: Tais Teng, Jaap Boekestein, Theo Barkel, Karel Smolders, Johan Klein Haneveld, Ge Ansems, Uschi Zietsch, Joke Hartog, Yvette Hazenbroek en Roderick Leeuwenhart.

De meeste zijn bekende namen uit de de stal van Uitgeverij Macc.

Ik probeer elk verhaal, kort maar krachtig, samen te vatten, zonder de titels te noemen.

Een terrorist dreigt om een atoombom in Nederland op te blazen. Het verhaal speelt zich af in de toekomst. Een verliefd stelletje, moet een belangrijke keuze maken.

Een lange afstandsrelatie proberen te behouden. Een persoon zit in de ruimte , ver weg. De andere zit op een planeet en het is onmogelijk om elkaar te ontmoeten. Kan dit wel goed gaan?

Een archeoloog doet een wereldveranderde ontdekking op Mars. Dit verhaal vond ik echt super gaaf! Het is Science fiction met horror, helemaal mijn ding. En het einde is echt…… Top.

Een gevecht tegen Arachs in de ruimte, kost veel mensenlevens, maar is wel keigaaf en vol actie.

Een onderzoeksteam zit op een planeet, met levensgevaarlijke bomen en planten. Deze is echt zo goed, origineel en zet je echt aan het denken. Het idee van Symbbiose in de toekomst is angstaanjagend!

Een ‘slimme’ bever. Kort maar krachtig verhaal. Er zit duistere humor in en het einde is behoorlijk heftig.

Mijn favoriet gaat over een Drakendoder en een zeer kostbare schat. Het zit net even anders in elkaar dan je denkt. Goed geschreven hoor!

In een dorpje verdwijnen babys. Wat hebben de zwarte elven ermee te maken? Dit verhaal vond ik echt heel erg mooi! Beeldend geschreven en heeft me echt geraakt.

Bay de Pirenaeut komt ook even voorbij. Haar wereld smaakt naar meer. Piraren, schatten, opdrachten, luchtschepen. Heeft wel een open einde, dus wil je geheid het boek over Bay gaan lezen.

Het laatste verhaal valt onder de Ziltpunk. 3 auteurs (niets van te merken), de toekomst, science fiction, de ijstijd, steampunk. Nederland, dat vecht tegen water en ijs. Een heel ander nederland dan, wat wij kennen. Er zijn terpen en torens en ze leven allemaal anders. Ze hebben zo hun eigen regels per gebied. En Leilah bevalt het maar niets. Zij woont in een Islamitische gemeenschap en wil meer vrijheid. Het zet je wel aan het denken. Bestaat er een plek, waar je helemaal vrij kunt zijn? Een plaats, waar je jezelf mag zijn?

De verhalen lezen vlot, de auteurs hebben een eigen manier van dingen op papier zetten. Daardoor wordt elk verhaal anders en verassend. Ze lijken niet op elkaar, totaal verschillend en dat is ook erg fijn in een bundel. Lekker van alles wat. Er zit voor iedereen wel een favoriet verhaal in. Het zijn allemaal auteurs, die in mijn ogen onmisbaar zijn in het genre. Ze verdienen een groot podium, want ze zijn gewoon goed!

Dezekorte verhalen, zijn allemaal weer van heel goede kwaliteit. Het varieert voor mij tussen de 4 en 5 sterren (in het algemeen). Dus ik geef 4,5 sterren!!!!!!!!!

Johanna Lime – De vergeten vloek: deel 3, Schamel verbond

1

In dit derde boek, lees je hoe Jima ten strijde gaat. De strijd wordt alsmaar groter en steeds meer volkeren keren zich tegen hem.Hij wil de strijd gaan voltrekken in de ruimte, maar dat lijkt bijna onmogelijk. Ze hebben manschappen te kort en kunnen moeilijk alles in de gaten houden. Iedereen moet tot het uiterste gaan, om hun idealen te beschermen. Helena gaat hierin erg ver. Maar het is duidelijk dat ze de tegenstander is. Je ziet het verhaal van meerdere kanten. De Avatars geven ze een keuze. Maar het loopt allemaal net even anders en de kans van de opheffing, van de vloek lijkt te zijn vervlogen. Er worden in dit boek best veel acties ondernomen….Toch is er in deze onzekere tijd ook nog plaats voor ontluikende liefde ( dat vond ik leuk), alleen wordt het op een laag pitje gezet. De wereld(en) moeten eerst worden gered. Veel oude bekende personages, komen weer voorbij.

Er is een groot verschil tussen de hoeveelheid mannen en vrouwen op bepaalde planeten. Dit heeft me altijd bezig gehouden. Ze maken zich zorgen om dat verschil en willen dat veranderen. Als lezer wil je dat ook.

Ik vind de magie in het verhaal mooi. De draken zijn gaaf en levensecht. Maar ook de kristalmagie, vind ik erg interessant.

Het is beeldend beschreven. Soms komt er wat techniek kijken, bij de sciencefiction kant van verhaal. Dat is niet echt mijn ding en het leest wat minder vlot. De SF zorgt ook voor spannende battles tussen verschillende volkeren in de ruimte. Er is ook best veel dialoog, tussen behoorlijk veel personages. Je moet je hoofd er wel bij houden, tijdens het lezen. De mix van sf en magie is weer goed. Je denkt geen moment: dit past niet samen, deze genres. Het voelt goed.

Mijn favoriete tijdlijnen zijn o.a die van: Jima. Die van hem is het meest spannende in mijn ogen, de toekomst rust op zijn schouders, hij moet veel keuzes maken. Ook vond ik Lucian erg interessant. En Helena, kon ik het absoluut niet mee vinden. Zij doet me een beetje denken aan de boze stiefmoeder in sprookjes. Alleen doet zij verkeerde dingen met haar ‘eigen’ dochters. Ik kreeg een hekel aan haar. Dat had ik eigenlijk al, maar het werd nu erger. Dus je gaat weer door veel emoties heen, in dit boek.

De cover vind ik trouwens weer prachtig. Ze hebben alle drie een mooie cover, met vuur en mist-achtig aandoende draken. Ik vind het uniek en origineel.

De actiesecenes zijn goed en daar heb ik weer van genoten. Het boek begint goed, actie wisselt zich af met rustige momenten. Waardoor er soms meer vaart in zit en soms niet. Het is geen boek dat je zomaar even uitleest. Daarvoor is het te complex. Je moet er de tijd voor nemen. De hoofdstukken zijn lang, maar onderverdeeld in stukken van bepaalde personages. Dat is wel fijn, want dan weet je wie je voor je hebt.

Ik had graag een namenlijst achterin het boek gezien. Er zijn zoveel personages en namen van plaatsen, dat kun je niet allemaal onthouden. Ik was zo nu en dan de draad even goed kwijt. Ook omdat de namen soms niet uit te spreken zijn. Ze klinken bijvoorbeeld: Japans, Russisch en soms Hollands of Amerikaans. Sommige namen zijn erg lang. Ook de plaatsnamen en planeten hadden in een woordenlijst gemogen, met korte beschrijving. Gewoon als geheugensteuntje voor de lezer.

Maar ook alle afkortingen van legereenheden en organisaties. Ik wist vaak niet meer welke afkorting, waar nu ook al weer bijhoorde en dat maakte de verwarring soms erg groot. Deze afkortingen komen door het hele boek voor. Het was fijn geweest als je ze had kunnen opzoeken. Wederom een lijstje, maar dan met afkortingen. Ik was in dit deel helaas, te vaak in de war en dat komt niet ten goede van het leesplezier. Dan raak ik uit het verhaal en dat vind ik altijd erg jammer.

Dit is het derde en laatste deel van de trilogie. Het einde is ook afsluitend en ik heb er vrede mee.. Ik geef het 3 sterren.

Theo Barkel & Johan Klein Haneveld – De quantum detectives

Tijdens een restauratie klus, vinden de medewerkers een kist. Het zit ingemetseld in een muur. Als ze de kist openen, ligt er een bijna vers lijk in. Dat is gewoon onmogelijk, omdat het gebouw al dik 10 jaar oud is. En het lijk is daar te vers voor. Wat is er aan de hand……ze denken aan een maffiamoord…. maar zodra het lijk op de snijtafel ligt, worden er snel dingen duidelijk. Dingen, die gewoon niet zouden, moeten kúnnen. Vanaf dát moment gebeuren er zeer vreemde dingen. Op somige plaatsen vinden er onverklaarbare storingen plaats. Dat wil je liever niet op bijvoorbeeld: een kerncentrale! Detective Nadine Sanders wordt op de zaak gezet. Ze wil dit tot op de bodem uitzoeken.

Het is echt super spannend! Een echte pageturner! Ik kon het niet meer wegleggen. Ik moest verder lezen…. De hele setting is ook zo gaaf. De toekomstige wereld maakt gebruik van zeer interessante technische snufjes. Autorijden is heel anders, dan je gewend bent. En de wereld lijkt ook nog eens geheimen te verbergen. Echt een supergoed boek. Hier word ik nu echt enthousiast van!

Je kunt ook denken, tijdens het lezen: wat als? Als dit echt zou zijn… Hoe zou jij dan naar de wereld kijken? En naar de mensen om je heen? Zo’n aspect, in een boek is altijd fijn. Daar kan ik echt van genieten!

Je kunt als lezer geen moment merken, dat het door twee auteurs is geschreven. Het verhaal sluit naadloos op elkaar aan. Het klopt als een bus. Je wordt van af het begin in het verhaal gezogen. Eigenlijk wil je het in een ruk uitlezen.

Het heeft veel sciencefiction elementen. Ik hou er echt van. Ze zetten met dit boek, de Nederlandse sf wel weer op de kaart. Dit is een aanrader voor iedereen die van spanning en sf houdt. Het verhaal laat je niet meer los. Het is ook enorm interessant om een kijkje in de eventuele geschiedenis van ons landje te nemen. Het doet futuristisch aan, maar ook een beetje dystopisch. Ik weet niet of ik er in zou kunnen leven. Het lijkt mij namelijk geen fijne toekomst.

De cover is ook goed bedacht. Deze past helemaal in Het verhaal. Een lijk op een snijtafel. Dat is een scene uit het boek.

Ik vond het een topper. 5 dikke sterren!*****