Matt Haig – Het eeuwige leven

Hoe zou je leven eruit zien, als je eeuwig kunt leven? Daar kom je achter, als je dit boek lesst. Tom Hazard heeft een zeer aparte aandoening. Hierdoor is hij al ruim 400 jaar oud, zíjn lichaam verouderd heel langzaam. Hij heeft er al meerdere normale mensenlevens op zitten ondertussen. Hij heeft de wereld zien veranderen. En ziet dat mensen niet leren van het verleden. Hij groeide op in een tijd, dat heksenvervolgingen nog heel normaal waren. Maar hijzelf is niet normaal. Hij moet constant op de vlucht slaan, omdat mensen hem niet meer vertrouwen. Het liefste wil hij een normaal leven, dus besluit hij om geschiedenisleraar te worden ( in het nu) en een normaal leven proberen te leiden, voor zolang het mogelijk is. Hij weet dat er meer mensen zijn zoals hij. Ze noemen zichzelf Alba’s, albatrossen hebben namelijk ook een lang leven. Verliefd worden, dat mag niet. Hij is al een vrouw verloren, dat wil hij nooit méér meemaken. Maar kun je dat echt tegen houden, liefde…. Tom heeft veel bekende namen uit de geschiedenis leren kennen in de eeuwen dat hij op de aarde rondloopt.

Het boek zit vol met een gezonde dosis humor. Het is spannend, omdat Tom een aantal belangrijke keuze moet maken. Ook is hij op zoek naar zijn dochter. Het boek zit vol met emoties, je gaat op en neer. Het is vlot geschreven. De meeste hoofdstukken zijn vrij kort.

Je leest over Tom zijn verleden, zo leer je hem steeds beter kennen en snap je wat het verleden met hem doet. Loslaten is geen optie voor hem. Geschiedenis en het heden zijn perfect gemixt.

Het zet je ook aan het denken? Zou jij zolang willen leven? Steeds weer mensen zien komen en gaan… Zonder echte liefde te kennen… Bang om ontdekt te worden? En te eindigen op en tafel, waar ze je alles met je kunnen doen, wat ze willen?

Deze Fantasy achtige roman, heeft mij geraakt. Matt Haig heeft er een fan bij. Ik ga zeker meer lezen van deze auteur. Het boek krijgt van mij 4****

Advertenties

Boek10 lancering 29 september 2018 in Hoorn

Wendy en ik waren er al vroeg. Dus vooraf een aantal bloggers en auteurs gesproken. En wat boeken geruild.

Het programma begon met poëzie. Daarna was het podium voor Cecile Korevaar, zij nam je mee in het leven van een auteur. Hoe voelt dat?

Daarna een workshop van Onno Sven Tromp. Haiku’s schrijven. Leuk en enthousiast gedaan. Was erg leuk. De tijd vloog voorbij. Ik zal een haiku met jullie delen. Ik heb er 4 geschreven. Maar de laatste vond ik het beste. Het is eigenlijk best apart om te doen. De truc is om er niet teveel bij na te denken. Zo ontstond mijn 4de. En ik kijk er zelf van op.

Druppels spetteren

Op het houten raamkozijn

Rustgevend geluid

Na een pauze Kathy Mathys van de schrijveracademie. Het was interessant om te horen hoe de academie werkt en je leerde Kathy ook goed kennen, door het interview van Elly en Nienke.

Hierna was de uitslag van de mysteriebox. Deze is gewonnen door mij. Super gaaf! (Voor meer informatie over de inhoud, zie mijn vorige blog)! Ik was echt dolblij en het was zoveel, dat ik niet eens alles kon bekijken in de volgende pauze. Lol. Lekker wat gegeten en een paar foto’s gemaakt. Ook van de jongen uit het boek doodgewoon. Hij zat daar ook letterlijk doodgewoon te zitten… Maar hij had echt zombielooks. Mooi geschminkt!

Hierna was de uitslag van de grijze klevers bundel. 25 verhalen. Leuk om te zien dat er een paar bekenden in staan. Deze bundel is ook meteen te koop. De cover vind ik bijzonder mooi.

Na de uitslag was het tijd voor Buddy Tegenbosch. En hier keek ik echt naaruit. Hij liet het publiek vragen stellen en gaf antwoord met veel humor en enthousiasme. Ik hou ervan om iemand zo gepassioneerd te zien vertellen over zijn werk.

In de volgende pauze was het tijd om nog een handtekening van Buddy te scoren en van Garvin Pouw. Ook kwam ik de mysterieuze Perry Dex tegen. Hij heeft een verhaal geschreven in de bundel Achterblijvers… en het hoofdpersonage zou ik kunnen zijn. Ik zou mijn cavia’s ook echt nooit vergeten in een toekomstige wereld. Ik moest tijdens het lezen echt een beetje grinniken omdat ik mezelf erin herken. Lol.

De vorige edities van boek 10 kwamen ook allemaal voorbij. Wat zijn het er al veel zeg! Wow. Silvia van Gimst, Janneke Bazelmans en Marc Kerkhofs, bespraken hun ervaring met boek10.

En toen was het tijd voor de lancering……. Dat zit altijd zo goed in elkaar. Elke auteur leest een stukje voor uit hun boek of ze vertellen over hoe het boek ontstaan is. De boektrailer van Doodgewoon was supergaaf. Bij Ander Kind, moest iedereen even in zijn ogen wrijven. Emotioneel verhaal. Juist door deze persoonlijke touch, komen alle boeken nog dieper bij je binnen en wil je ze eigenlijk allemaal. Ik kwam er met 6 van de 10 thuis. Lol.

Na afloop gezellig kletsen en signeren. Daarna bij mij thuis lekker gegeten. Toen moest Wendy nog terug naar Groningen. Om 22.00 was ze veilig thuis. En ik moet eerlijk bekennen, dat ik toen ook snel in bed lag. Ik was helemaal aan het end (Op zn plat westfries gesproken,lol.

Pat Craenbroek – Uitgebroed

Dit verhaal zit echt heel goed in elkaar. Het begint meteen al mysterieus en spannend, als lezer moet je daar meer van weten. Je volgt in dit verhaal een aantal personages. Lilith is er daar een van. Haar leven is echt in een klap verwoest. Ze gaat broeden op een plan en dan besluit Ze om voor de trein te springen. Niemand kijkt echt er echt van op. Deze vrouw was op meerdere manieren kapot. Het plan dat ze heeft uitgedacht, in de tijd voor haar dood is er echt een waar ze op heeft moeten broeden.

Als lezer dacht ik echt: geniaal gedaan! Het plot is ook echt verrassend. Ik zag het niet aankomen. Heerlijk verhaal om bij na te denken. Hoe zou jij dat aanpakken of juist niet?

De auteur bouwt de spanning stapsgewijs op . Dit maakt het tot een echte pageturner. Die je ook echt aan het denken zet…. Want wat is goed en Wat is fout? Waar ligt de grens?

Ik vond het echt gaaf om bijvoorbeeld de stukjes van het mortuarium te lezen. Je leert veel bij over de mensen, die daar werken. En ook kom je hun werk methodes te weten. Er gebeuren dingen met een overleden persoon, die je eigenlijk niet wilt weten, maar toch ook weer wel. Het is interessant en je moet weten, hoe het verdergaat. Het is een kijkje in een wereld, waar je normaliter nooit komt.

Je volgt Ook een dakloos meisje, ze is verliefd op een bijzondere jongen. Hun relatie is sterk.

Ook draait het verhaal om vriendschap en vertrouwen. Er zijn ook een aantal heftige gebeurtenissen opgenomen in dit boek. En daar moest ik echt van slikken en kreeg er de rillingen van. Je gaat misschien iets anders kijken naar mensen. Vooral de personen die heel normaal op je over komen. Dit boek geeft je twijfels….. En dat is eigenlijk gewoon, heel erg gaaf. De schrijfstijl is lekker vlot en de spanning is te snijden. Deze thriller heeft alle ingrediënten om je op Het puntje van je stoel te laten zitten. Ik heb zelfs een aantal nagels afgebeten! *oeps*

Het is allemaal zeer beeldend beschreven en als horror liefhebber, kun je dat ook zeker waarderen. Het boek pakt je bij de strot. Het is een emotionele rollercoaster. Ik moest weten hoe het zou aflopen. En het einde is goed! Dit boek heeft alles wat ik een thriller zoek en is absoluut niet voorspelbaar. Dit is een boek dat jezelf moet beleven. De emoties spatten niet alleen van de pagina’s af, ze razen ook door je lichaam. Een echte aanrader 5*****.

Bill Schutt en J.R. Finch – Hellepoort

Dit boek was voor mij echt een verrassing. Toen ik de cover zag, had ik geen thriller met horror elementen verwacht. Eerder een oorlogsverhaal, maar het is zoveel meer! Het speelt zich af in de laatste jaren van de tweede wereldoorlog. Er wordt een Japanse duikboot achtergelaten, in de Amazone. De bemanning lijkt spoorloos te zijn verdwenen. MacCready is een wetenschapper en een soldaat. Ze sturen hem er op af, om polshoogte te nemen. Wat is er daar aan de hand?

In de jungle wordt Mac weer herenigd met een oude vriend, die hij dacht pas te hebben begraven…… Samen gaan ze op onderzoek uit en stuitten op iets vreselijks. Eeuwenoude wezens, die mensen op het menu hebben staan. De Nazi’s zijn ook op zoek naar zó’n wezen, en dat ze interesse hadden in gruwelijke dingen, is je vast niet vreemd. Maar wie jaagt er nu eigenlijk op wie? Mac moet dus de wereld en de mensheid redden …..en de Nazi’s zien te stoppen voordat het te laat is.

Dit is een van de beste thrillers, die ik in tijden heb gelezen. Het is nagelbijtende horror. De jungle is een enge plaats, helemaal als je weet wat er rondsluipt… Het is zo nu en dan best bloederig, ,daar moet je tegen kunnen. Maar het past heel goed bij het verhaal. De vergelijking met Stephen King en Bram Stoker, snap ik helemaal. Eigenlijk is dit boek de perfecte mix tussen deze twee auteurs.

Na het lezen van dit boek, wil je zeker weten niet meer naar de jungle. Er zitten ook een paar komische momenten in. Zoals de Natives die de Nazi’s door het water naar de overkant brengen en een soldaat een wel heel vreemde vis in zijn broek krijgt. Het is beeldend geschreven, dus je ziet alles zo voor je, ook de Natives hun grijns. Het leest enorm vlot en je zit gegarandeerd een tijdlang op het puntje van je stoel. De angst voel je van de pagina’s afspringen en je krijgt een onrustig gevoel. Knap gedaan. Deze auteurs blijf ik in de gaten houden!
Ik heb het bijna in een ruk uitgelezen en heb er echt enorm van genoten. Daarom krijgt het boek 5 bloederige sterren*****

Marieke Nijkamp – Voor ik je loslaat

Dit boek neemt je mee naar Alaska. In the middle of nowhere ligt het dorpje: Lost Creek. Corey groeit er op, samen met haar excentrieke beste vriendin Kyra. Corey haar moeder krijgt een baan aangeboden in de bewoonde wereld en ze verhuizen. De vriendinnen beloven elkaar, dat ze elkaar snel weer zien en ze blíjven contact houden. Als Corey een aantal maanden later hoort dat Kyra is gestorven, gaat ze meteen naar Lost Creek. Maar eenmaal daar aangekomen voelt ze zich niet welkom. En er is iets vreemds aan de hand. Kyra zou zelfmoord hebben gepleegd, Corey gelooft dat niet en gaat op onderzoek uit. De mensen in Lost Creek doen vreemd, ik kreeg er de kriebels van. De mensen in het dorp doen geheimzinnig en lijken vrede te hebben met Kyra haar dood. Naarmate ze meer puzzelstukjes kan plaatsen, komt ze erachter dat er veel meer aan de hand is.

De mysterieuze sfeer, laat je doorlezen. Het is ook best spannend, maar op een manier dat je er de kriebels van krijgt. Als lezer gaan je haren rechtop staan van de dorpsbewoners. Ze zeggen namelijk vaak hetzelfde over de dood van Kyra en lijken er helemáál niet om te treuren. Dit zorgt voor een horror achtige sfeer in een koude omgeving. Niet alleen de omgeving is koud, de mensen ook.

Het leest erg vlot, het plot is niet echt verrassend. Maar die sfeer, maakt het hele boek tot een verhaal waarbij je door moet lezen. Psychologisch gezien, zit dit boek erg sterk in elkaar. En het geeft ook een kijkje in wat wij menselijkheid noemen of het gebrek eraan. Dit boek is heel anders dan 54 minuten. 54 minuten was heel reëel. Dit boek zie ik niet zo snel echt gebeuren. Dus meer fantasie zit er in dit verhaal. Ik heb er van genoten, hou van deze schrijfstijl. 4****

Atalanta Nehmoura – De erfwachter

Atlanta Nehmoura – De Erfwachter

Dit fantasy boek heeft een aantal verhaallijnen. De eerste gaat over Kay. Hij wordt als jonge jongen weggehaald bij zijn moeder op de opleiding tot Aisor te volgen. Deze worden de vertrouwelingen van de keizer. Hij gaat een helse tijd tegemoet en hij weet niet Of hij wel achter de keizer kan staan. Zal hij hem volgen of niet? Ze grijpen in voordat hij de keuze kan maken. Wat Kay allemaal overkomt is echt heftig. Hij wordt op een bijzonder belangrijke missie gestuurd.

De andere verhaallijn is van Lameira. Ze heeft maar een toekomstdroom: in de voetsporen treden van haar oom en Senhair worden. Dat zijn sterke krijgers die de belangrijkste stenen van het rijk beschermen. Maar ze krijgt veel tegenslag. De dood komt zelfs op haar pad. Ze is van nature de tegenstander van Kay.

Iedereen jaagt op een magische steen. Deze mag niet in De verkeerde handen vallen.

De verhaallijnen komen later samen en dan begrijp je ze veel meer. In dit boek gaan je emoties heen en weer. Wie zou jij vertrouwen? En is je eerste indruk van iemand wel correct?

Er zitten mooie vechtscènes in, enorm beeldend op papier gezet. Ook de draak Paladin kun je zo voor je zien. En hem eigenlijk ook voelen. Deze draak is mijn favoriet uit het boek. Zijn kleur, zijn karakter en zijn steun aan zijn makkers…. Echte vriendschap kun je vinden in deze draak!

Door de prachtige illustraties krijgen veel personages ook een gezicht. En ze zien er precies zo uit, als de auteur ze beschrijft. Ik heb genoten van deze wereld en geef het boek 4****.

Natascha van Limpt – Luotisade: schaduwen der verdoemenis

Brian is een piraat en hij heeft het niet makkelijk op het schip. Hij weet bijna niets van zijn ouders. Het enige tastbare dat hij van ze heeft, is een medaillon. Maar deze moet hij geheim houden van de kapitein. De kapitein weet meer, dan hij wil zeggen. Brian gaat aan land en daarna zal nooit nog iets hetzelfde zijn. Hij moet vluchten en komt in een groots avontuur terecht.

Eleanor verliest haar moeder. Op jaar sterfbed deelt ze mee dat ze nog een broer heeft. Ze moet naar hem op zoek. Het dorp mis niet meer veilig. Grote tropen verwoesten alles dat op hun pad ligt. En ze gaan over lijken. Samen met een aantal anderen gaat ze op zoek naar haar broer.

Deze twee verhaallijnen volg je. Ze moeten allebei de Verdoemenis in gaan. Daar wonen gruwelijke wezens. Als je dacht dat trollen erg waren…..

Een vleugje horror , dat is heerlijk in deze actie volle fantasy! Om elke hoek kan een gevaarlijk wezen je te pakken krijgen. De Verdoemenis is een dystopisch stukje van Luotisade. De mix is heerlijk en daarom leest het als een pageturner!

De personages hebben het zwaar. Ze maken Veel mee, soms roert het je tot tranen. Heel fijn als een boek je meeneemt door allerlei emoties. Je leert de personages steeds beter kennen en ik kreeg een echte band met Eleanor. Ze heeft het zwaar en dan komt ook de liefde nog eens om de hoek kijken. Sterke jonge dame is ze! Brian is een piraat en daar heb ik ook een zwak voor.

Veel beeldende gevechten, actiescenes en soms een beetje bloederig. Je voelt de tijd wegtikken. Alle scenes zie je tot in detail voor je, door het beeldend schrijven van de auteur. Je weet precies, hoe alles eruitziet en hoe het voelt.
De hoofdstukken zijn kort en het lettertype is erg fijn.
Ik kijk uit naar boek 2 en geef deze 5*****