Jeroen Windmeijer – Het Paulus labyrint

In Leiden willen ze nieuwe ondergrondse containers gaan plaatsen. Maar onder de grond, lijkt een hele nieuwe ( of oude) wereld te zijn verscholen. Een gigantisch gangenstelsel komt tevoorschijn. Ook vinden ze daar een jongen die wel uit het verleden lijkt te komen. Hoe kwam hij daar terecht? Peter de Haan gaat op onderzoek uit, totdat er iemand spoorloos verdwijnt In de tunnels….En even later is er ook een goede vriendin van hem verdwenen en in levensgevaar. Hij moet haar zien te redden voordat het te laat is. Want haar laatste uur heeft (bijna) geslagen.

Het boek begint erg spannend en ik had hoge verwachtingen. Veel actie neemt je mee door een soort Da Vinci code achtig verhaal in Leiden. Maar het verhaal zakt al snel in. Er komt zoveel informatie voorbij, dat je er moe van begint te worden. Te weinig actie en de personages hebben te weinig diepgang, waardoor je geen band krijgt…… En dus ook niet in het verhaal kunt komen.

Toen ik deze auteur in Amsterdam tegen kwam, vorig jaar, was ik erg enthousiast over zijn boek. Hij is heel aardig en ik dacht echt dat ik zijn schrijfstijl ook steengoed zou vinden. Helaas, maar het is echt mijn boek niet. Ik snap de vergelijking met Dan Brown wel. Maar Brown schrijft beeldender en als hij iets uitlegt, geeft hij de informatie op zo’ n manier, dat ik het begrijp. Nu waren hele stukken stof, te droog en het voelde niet alsof ik een spannend boek zat te lezen, maar een geschiedenis boek voor iemand op de universiteit. Dit haalde de vaart er zo snel uit, dat ik moeite had om het boek uit te lezen. Het werd echt een gevecht. En dat is reuze jammer, omdat de spannende stukken echt goed zijn. Minder informatie was een goed plan geweest. Als je weinig Bijbelkennis hebt, is het echt doorbijten. Er zijn ook stukken met visioenen. Het taalgebruik is soms echt oud Nederlands en te ingewikkeld en dat leest niet vlot. Soms wist ik na 4 keer lezen, nog niet wat ik had gelezen. Er zijn ook grote stukken, waarin men terugdenkt. Je moet goed bij de les blijven. Helaas was ik de draad van het verhaal geregeld kwijt. Ook vond ik het niet meer geloofwaardig omdat de hoofdpersoon, overal vrij makkelijk binnenkomt, en ook weer weg komt……

Het is wel een eng idee, om er over na te denken…. Zal er misschien echt een wereld onder onze voeten bestaan? Ik vond het niet echt een super origineel verhaal. Ik vind Dan Brown gewoon veel beter. Hij Kan ook best langdradig zijn, dat is waar. Maar dit was me allemaal te langdradig en het werd hierdoor een doorploeterboek. Het lijkt mij duidelijk dat ik de andere boeken niet wil lezen. Deze krijgt 2,5 sterren van me. Echt niet mijn ding. Op de spannende momenten na dan. Zonder al die informatie was het waarschijnlijk meer een boek voor mij geweest.2,5**.

Advertenties

Adam Silvera – Op het einde gaan ze allebei dood

In deze vreemde toekomstige wereld, krijg je via de telefoon van Death-Cast te horen als je gaat sterven. Na zo’n telefoontje heb je nog bijna een hele dag te leven. Niemand weet hoe hij of zij zal sterven. Zou jij op de dood gaan zitten wachten? Of ga je juist nog meer leven? Elk moment kan je laatste zijn.

Je volgt in dit boek grotendeels de verhaallijnen van twee jongens: Mateo en Rufus. Ze kennen elkaar niet. Maar toch komen ze op elkaars pad. Je leest tussendoor ook stukjes van andere mensen: mensen die ook zijn gebeld, mensen die niet zijn gebeld en mensen die werken voor Death-Cast.

Hun laatste dag wordt beschreven met tijdstip bovenaan elk hoofdstuk. Zo voel je nog meer dat de tijd dringt. Je krijgt medelijden met de jongens en Je wilt dat ze het overleven. Je hoopt dat de titel van dit boek, helemaal niet waar is.

Deze wereld is bikkelhard en Dystopisch te noemen. Je laatste dag op aarde. Hoe zou jij dat aanpakken? Er zitten spannende momenten in, maar het boek raakt je ook echt. Je gevoelens gaan heen en weer tijdens het lezen! Het verhaal laat je niet los, zet je aan het denken.

Het leest bijzonder vlot en je voelt dat zwaard boven de hoofden van de jongens hangen. Ik vond het onderwerp ook origineel. Niemand wil echt weten wanneer hij of zij gaat sterven toch? Dus geen ze leven nog en gelukkig in deze wereld…..

Het einde is afgesloten, maar had iets meer afgerond mogen zijn. Maar je kunt het ook zelf invullen. Dat is dan wel weer bijzonder. Ik geef het boek 4****

Bill Schutt en J.R. Finch – Hellepoort

Dit boek was voor mij echt een verrassing. Toen ik de cover zag, had ik geen thriller met horror elementen verwacht. Eerder een oorlogsverhaal, maar het is zoveel meer! Het speelt zich af in de laatste jaren van de tweede wereldoorlog. Er wordt een Japanse duikboot achtergelaten, in de Amazone. De bemanning lijkt spoorloos te zijn verdwenen. MacCready is een wetenschapper en een soldaat. Ze sturen hem er op af, om polshoogte te nemen. Wat is er daar aan de hand?

In de jungle wordt Mac weer herenigd met een oude vriend, die hij dacht pas te hebben begraven…… Samen gaan ze op onderzoek uit en stuitten op iets vreselijks. Eeuwenoude wezens, die mensen op het menu hebben staan. De Nazi’s zijn ook op zoek naar zó’n wezen, en dat ze interesse hadden in gruwelijke dingen, is je vast niet vreemd. Maar wie jaagt er nu eigenlijk op wie? Mac moet dus de wereld en de mensheid redden …..en de Nazi’s zien te stoppen voordat het te laat is.

Dit is een van de beste thrillers, die ik in tijden heb gelezen. Het is nagelbijtende horror. De jungle is een enge plaats, helemaal als je weet wat er rondsluipt… Het is zo nu en dan best bloederig, ,daar moet je tegen kunnen. Maar het past heel goed bij het verhaal. De vergelijking met Stephen King en Bram Stoker, snap ik helemaal. Eigenlijk is dit boek de perfecte mix tussen deze twee auteurs.

Na het lezen van dit boek, wil je zeker weten niet meer naar de jungle. Er zitten ook een paar komische momenten in. Zoals de Natives die de Nazi’s door het water naar de overkant brengen en een soldaat een wel heel vreemde vis in zijn broek krijgt. Het is beeldend geschreven, dus je ziet alles zo voor je, ook de Natives hun grijns. Het leest enorm vlot en je zit gegarandeerd een tijdlang op het puntje van je stoel. De angst voel je van de pagina’s afspringen en je krijgt een onrustig gevoel. Knap gedaan. Deze auteurs blijf ik in de gaten houden!
Ik heb het bijna in een ruk uitgelezen en heb er echt enorm van genoten. Daarom krijgt het boek 5 bloederige sterren*****

Sylvain Neuvel – Ontwakende Goden

Dit is het tweede deel van de serie. De reusachtige robot doet nu grotendeels wat de onderzoekers willen. Maar er duikt vanuit Het niets een tweede nog grotere robot op in het hart van Londen. Niemand weet hoe hij daar komt en wat de robot en zijn bestuurders van plan zijn. Ze gaan de robot inspecteren en houden rekening met het ergste scenario. Gaan ze nu echt contact maken met aliens? De hele wereld kijkt mee naar De vorderingen. Maar als het goed uit De hand dreigt te lopen, breekt de hel op aarde los. Er vallen veel slachtoffers.

Wie is er de baas in het universum? Wie is de sterkste? Wie gaat er winnen?

Na boek 1 wou ik toch weten hoe het verder ging. Maar de schrijfstijl heeft me een hele tijd tegengehouden om het boek op te pakken Het is namelijk grotendeels geschreven in interview vorm. En als lezer weet je niet wie de mensen interviewt, het is te mysterieus. Hierdoor creëert de auteur meer afstand en kreeg ik wederom geen binding met de vele personages.

Er komen best heftige scènes voorbij, maar doordat ik niet in het verhaal kon komen, deed het me ook niet zo veel. Buitenaards léven mag van mij echt ingrijpen en de mensheid te grazen nemen.
Er zijn ook hele stukken, met alleen maar dialoog. Leest gewoon niet prettig. Deze schrijfstijl is wél origineel, maar zo niet mijn ding!

Andere stukken zijn bijvoorbeeld in rapport vorm geschreven. Dat helpt ook niet mee om in het verhaal te komen of te blijven. Ook komt het echt langzaam op gang. Na ruim 80 blz, begint het wel spannend te worden. Ik moest mezelf dwingen om het uit te lezen.

Het is mijn serie niet. Er komt ook nog een boek 3 aan. Het einde is namelijk nogal open. Maar ik lees boek 3 niet meer. Mijn interesse is niet meer gewekt. Ik geef het boek 2,5**.

Siobhan Dowd- Het reuzenrad mysterie

1

Ted en Kat nemen hun neef Salim mee naar het London Eye. Salim gaat in zijn eentje de cabine in. Precies een half uur later moet Hij uitstappen. Maar dat doet hij niet. Ook niet uit de andere cabines… Waar is Salim gebleven, hij kan niet in het niets verdwijnen, toch?

Ted is een bijzonder slim jongetje, hij heeft veel theorieën, over wat er gebeurt kan zijn. Samen met Kat gaat hij uitzoeken, welke er zou kunnen kloppen en welke niet.

Ted begrijpt veel dingen niet, die volwassenen zeggen, hij zit vol met vragen en is recht voor zijn raap. Dit zorgt voor heel veel humor. Je ziet de wereld door zijn ogen. En dat is een heel andere kijk als die van jou En mij. Dat maakt het een origineel verhaal, waar je echt doorheen vliegt.

De politie is ook op zoek naar Salim, wie zal hem vinden? Het is ook enorm ontroerend, maar de humor en jeugdige kijk op het leven, maken het een echte mysterieuze feelgood thriller/ roman. Ik weet het eigenlijk niet, dit is een boek dat in meerdere genres past. Het kan gelezen worden door jeugd en volwassen.

Toch had ik wel vrij snel door, hoe het in elkaar zat. Dat is dan wel weer jammer. Maar dat nam het plezier zeker niet weg. Ted is namelijk zo bijzonder, dat je voor hem valt en je wilt hem helpen.
Ik geef het boek 3***

Winnen: (Ik ruim mijn boekenkamer op) 5 Thrillers!

***Winnen***
Ik ruim mijn boekenkamer op….

Nu kun jij 5 Thrillers winnen!!!!!!

(gelezen recensie exemplaren. Sommige met stempels).

Wat doe jij om kans te maken?
Het is heel simpel.
Waag een gokje en vertel mij wanneer jij denkt dat mijn nieuwe boekenkasten komen. Dit kan Augustus of September zijn.

Je kunt op 1, 2, zelfs 3 manieren meedoen. Dus 3 kansen verdienen. Maar ook genoegen nemen met 1 kans. Dat is geheel je eigen keuze!

*Noem een datum onder het winbericht op de Facebookpagina ik hou van horror fantasy en spannende boeken.
*Noem Een datum op Instagram bij de foto van de te winnen boeken bij tazzy.loves.books
*email mij een datum o.v.v 5 Thrillers (tazintotherasmus@hotmail.com).

Voorwaarden: De winnaar draagt zelf de kosten voor het verzenden. Ophalen kan ook.
Ik kan verzenden met postnl DHL dpd en evt ups. Ik verzend vanuit Nederland naar in principe alle landen op de wereld😉.

De winnaar maak ik bekend op de dag dat mijn nieuwe boekenkasten komen!

Marieke Nijkamp – Voor ik je loslaat

Dit boek neemt je mee naar Alaska. In the middle of nowhere ligt het dorpje: Lost Creek. Corey groeit er op, samen met haar excentrieke beste vriendin Kyra. Corey haar moeder krijgt een baan aangeboden in de bewoonde wereld en ze verhuizen. De vriendinnen beloven elkaar, dat ze elkaar snel weer zien en ze blíjven contact houden. Als Corey een aantal maanden later hoort dat Kyra is gestorven, gaat ze meteen naar Lost Creek. Maar eenmaal daar aangekomen voelt ze zich niet welkom. En er is iets vreemds aan de hand. Kyra zou zelfmoord hebben gepleegd, Corey gelooft dat niet en gaat op onderzoek uit. De mensen in Lost Creek doen vreemd, ik kreeg er de kriebels van. De mensen in het dorp doen geheimzinnig en lijken vrede te hebben met Kyra haar dood. Naarmate ze meer puzzelstukjes kan plaatsen, komt ze erachter dat er veel meer aan de hand is.

De mysterieuze sfeer, laat je doorlezen. Het is ook best spannend, maar op een manier dat je er de kriebels van krijgt. Als lezer gaan je haren rechtop staan van de dorpsbewoners. Ze zeggen namelijk vaak hetzelfde over de dood van Kyra en lijken er helemáál niet om te treuren. Dit zorgt voor een horror achtige sfeer in een koude omgeving. Niet alleen de omgeving is koud, de mensen ook.

Het leest erg vlot, het plot is niet echt verrassend. Maar die sfeer, maakt het hele boek tot een verhaal waarbij je door moet lezen. Psychologisch gezien, zit dit boek erg sterk in elkaar. En het geeft ook een kijkje in wat wij menselijkheid noemen of het gebrek eraan. Dit boek is heel anders dan 54 minuten. 54 minuten was heel reëel. Dit boek zie ik niet zo snel echt gebeuren. Dus meer fantasie zit er in dit verhaal. Ik heb er van genoten, hou van deze schrijfstijl. 4****